MasukBilang “acting fiancée” niya sa harap ng maraming tao, natural lang naman talaga na magkasabay kami sa pagpunta sa venue. In fact, it would probably look more suspicious if we arrived separately.But there was one tiny problem.Hindi niya ako puwedeng sunduin sa aming hacienda dahil doon niya malala
There was simply no way for me to escape it.“Don't even think about making an excuse,” Mom had warned me earlier when I tried to suggest that I might have a hospital duty.“I wasn't going to.”“You were.”“I wasn't!”Dad had laughed. “Your face gave you away, sweetheart.”And now, hours later, I wa
RizThe conversation with Mom, Dad, and Charles went on smoothly, and without me even realizing it, I slowly found myself opening up to them and saying things I had been keeping inside my heart. It was strange how easily the words came out once I was surrounded by the people who had known me for mos
Hindi ako nakasagot agad.“Dear, sa tingin ko rin ay mabuti at matalinong tao naman si Jared,” pagsang-ayon ni Mommy habang nakatitig sa akin nang may pagmamahal.Napatingin ako sa aking ina.“I think so too,” mahinang tugon ko sabay tango.Bahagya kong ibinaba ang tingin ko sa aking pagkain bago mu
Narinig ko ang mahinang pagtawa ni Charles.“Interesting.”“Don't start,” mabilis kong sita sa kanya.“Wala naman akong sinasabi.”“Your face says everything.”Mas lalo siyang ngumisi.“Charles,” warning ko.“Okay, okay. I'm quiet.”Pero hindi nawala ang pilyong ngiti niya.Kaya ko lang naman nabang
RizDahan-dahan akong bumaba patungo sa malawak na dining area ng aming bahay, at bago pa man ako tuluyang makalapit sa mesa ay agad ko nang narinig ang masayang tawanan ng aking pamilya. Parang ang gaan ng atmosphere ngayong umaga, at halatang wala silang anumang pakialam sa oras dahil abala silang
Doon ko naisip: Si Maui ang kukunin kong personal stylist and assistant.Hindi lang dahil sa utang na loob. May kakaibang vibe ako sa kanya. Tahimik, pero matapang. May sinasabi ang mga kilos niya kahit hindi siya nagsasalita. At higit sa lahat, kailangan niya noon ng trabaho. Perfect timing, ‘ika n
Tahimik kong isinara ang pinto sa likod ko. Maingat. Walang ingay. Pero kahit ‘yon, hindi niya napansin.Busy pa rin siya sa kakadaldal. Sa kung sinuman ‘yung nasa kabilang linya. Lumingon siya saglit papunta sa closet pero hindi ako nakita.Sinundan ko siya. Tahimik pa rin.Hanggang nasa pintuan
“Estella…” Mahina kong tawag. Puno ng pagsisisi ang boses ko.Pero tinabig lang niya ang kamay ko na para bang hindi na ako pwedeng lumapit, hindi na ako pwedeng humawak. At doon, sumabog ang kirot at inis na kanina ko pa pinipigil.Napakuyom ako ng kamao ko, mahigpit, parang sinusubukan kong ikulon
GiannaTotoo nga ang sinabi ni Mrs. Lardizabal. Hinintay talaga niya akong matapos sa trabaho at sa mabilisang meeting ko kay Sir Nestor. Mabuti na lang at hindi iyon tumagal. Gusto lang daw niya akong sabihan na hindi siya makakapunta sa site sa susunod na linggo, pero may ipapakilala siyang mas ma







