ANMELDENBilang “acting fiancée” niya sa harap ng maraming tao, natural lang naman talaga na magkasabay kami sa pagpunta sa venue. In fact, it would probably look more suspicious if we arrived separately.But there was one tiny problem.Hindi niya ako puwedeng sunduin sa aming hacienda dahil doon niya malala
There was simply no way for me to escape it.“Don't even think about making an excuse,” Mom had warned me earlier when I tried to suggest that I might have a hospital duty.“I wasn't going to.”“You were.”“I wasn't!”Dad had laughed. “Your face gave you away, sweetheart.”And now, hours later, I wa
RizThe conversation with Mom, Dad, and Charles went on smoothly, and without me even realizing it, I slowly found myself opening up to them and saying things I had been keeping inside my heart. It was strange how easily the words came out once I was surrounded by the people who had known me for mos
Hindi ako nakasagot agad.“Dear, sa tingin ko rin ay mabuti at matalinong tao naman si Jared,” pagsang-ayon ni Mommy habang nakatitig sa akin nang may pagmamahal.Napatingin ako sa aking ina.“I think so too,” mahinang tugon ko sabay tango.Bahagya kong ibinaba ang tingin ko sa aking pagkain bago mu
Narinig ko ang mahinang pagtawa ni Charles.“Interesting.”“Don't start,” mabilis kong sita sa kanya.“Wala naman akong sinasabi.”“Your face says everything.”Mas lalo siyang ngumisi.“Charles,” warning ko.“Okay, okay. I'm quiet.”Pero hindi nawala ang pilyong ngiti niya.Kaya ko lang naman nabang
RizDahan-dahan akong bumaba patungo sa malawak na dining area ng aming bahay, at bago pa man ako tuluyang makalapit sa mesa ay agad ko nang narinig ang masayang tawanan ng aking pamilya. Parang ang gaan ng atmosphere ngayong umaga, at halatang wala silang anumang pakialam sa oras dahil abala silang
Estella “Come on, girl. Gusto ko talagang subukan ‘yung kainan na ‘yon eh,” pilit ni June habang nakakunot ang noo pero may ngiting parang batang nagmamakaawa. Nagkatinginan kami ni Vivian. Pareho kaming napailing. Kapag tungkol na sa pagkain, hindi talaga matitinag ‘tong si June, lalo na ngayong
Palagi siyang nakangiti sa akin, ‘yung tipong ngiting nakakahawa at nakakapawi ng pagod. Pero alam ko rin kung kailan nagbabago ‘yon. Kapag nag-aalala na siya, kapag may takot na sa mga mata niya. At kadalasan, ako pa rin ang dahilan. Minsan naiisip ko, baka nga sobrang mahal na niya ako. Mas higit
Estella“Nayomi…” ungol pa ng lalaki, at doon ako tuluyang nakasiguro. Hindi si Tristan ang kasama niya. Kasunod na narealize ko ang buong picture.Si Nayomi… iniisip niyang si Tristan, bilang Sir Tan ang kaharap niya. At dahil alam niyang kabilang ang lalaki sa panel ng mga judges, convinced siya n
Chansen“Anong ginagawa mo?” bulalas ni Estella, halos mag-panic sa biglaang pagkilos ko. Nanlalaki ang kanyang mga mata, at halatang hindi niya alam kung hahakbang ba siya palayo o mananatili lang. Sinandal ko siya sa likod ng pinto na kakasarado ko lang, ramdam ko ang biglaang pagbilis ng tibok ng







