LOGINBilang “acting fiancée” niya sa harap ng maraming tao, natural lang naman talaga na magkasabay kami sa pagpunta sa venue. In fact, it would probably look more suspicious if we arrived separately.But there was one tiny problem.Hindi niya ako puwedeng sunduin sa aming hacienda dahil doon niya malala
There was simply no way for me to escape it.“Don't even think about making an excuse,” Mom had warned me earlier when I tried to suggest that I might have a hospital duty.“I wasn't going to.”“You were.”“I wasn't!”Dad had laughed. “Your face gave you away, sweetheart.”And now, hours later, I wa
RizThe conversation with Mom, Dad, and Charles went on smoothly, and without me even realizing it, I slowly found myself opening up to them and saying things I had been keeping inside my heart. It was strange how easily the words came out once I was surrounded by the people who had known me for mos
Hindi ako nakasagot agad.“Dear, sa tingin ko rin ay mabuti at matalinong tao naman si Jared,” pagsang-ayon ni Mommy habang nakatitig sa akin nang may pagmamahal.Napatingin ako sa aking ina.“I think so too,” mahinang tugon ko sabay tango.Bahagya kong ibinaba ang tingin ko sa aking pagkain bago mu
Narinig ko ang mahinang pagtawa ni Charles.“Interesting.”“Don't start,” mabilis kong sita sa kanya.“Wala naman akong sinasabi.”“Your face says everything.”Mas lalo siyang ngumisi.“Charles,” warning ko.“Okay, okay. I'm quiet.”Pero hindi nawala ang pilyong ngiti niya.Kaya ko lang naman nabang
RizDahan-dahan akong bumaba patungo sa malawak na dining area ng aming bahay, at bago pa man ako tuluyang makalapit sa mesa ay agad ko nang narinig ang masayang tawanan ng aking pamilya. Parang ang gaan ng atmosphere ngayong umaga, at halatang wala silang anumang pakialam sa oras dahil abala silang
Chansen“Ano ang plano mo, hahayaan mo lang na ganyan? Kailan mo siya balak ipakilala sa lahat?” tanong ni Mommy makalipas ang mahabang katahimikan. Kita ko sa mukha niya ang pag-aalala, pero may halong inis na rin.“She… she wanted a divorce,” mahina kong sabi, halos pabulong. Para bang kasalanan k
“Exactly,” dagdag ni Vivian, tumagilid pa ng upo at tumiklop ng braso. “Ano’ng nagbago?”Humugot ako ng malalim na hininga, saka tiningnan sila nang diretso. “Hindi ko pala kaya mag-isa lang. Kapag ganon kasi, magiging limited lang ang students natin. Parang… binibigyan ko lang ng hangganan ‘yung ka
Pagkatapos naming mag-usap ni Tristan ay nilibot ko siya sa studio. Kahit dalawang taon na rin mula nang itayo namin ni June at Vivian ang lugar na ‘to, hindi pa rin ako nagsasawang pagmasdan ang bawat sulok. Ang mga soundproofed na pader na may nakadikit na acoustic foam, ang makintab na grand pian
EstellaAng “sa dati” na tinutukoy ko ay ang once-a-month date namin noon ni Nash. Bawal ang relasyon namin at kung mahuli kami, siguradong katapusan ko sa eskuwela at ng reputasyon niya bilang guro. Pero pareho naming hindi kayang iwasan ang isa’t isa. Kaya kahit delikado, kahit mali, pilit pa rin







