LOGINAyan na ang enemy! Ito kaya ang plano ni Lander? Sa ganitong paraan ba niya gustong palabasin ang nagtatangka sa buhay niya?
Alam na nila. At ngayon… may nakita pa sila. Hindi ko napigilan ang mapayuko. “Hindi niyo naman alam ang buong story…” mahina kong sabi, halos bulong. “Alam namin,” sagot agad ni Ryan. “Kaya nga hindi kami nagko-conclude.” “Concern lang kami,” dagdag ni Cecilio. “Sa’yo.” Unti-unti akong napahi
Mitch Kinabukasan, paggising ko pa lang ay may kakaibang bigat na agad akong naramdaman. Hindi iyon dahil sa pagod mula sa laban kahapon o sa puyat, kundi dahil sa katahimikan ng phone ko. Dahan-dahan kong kinuha iyon mula sa bedside table at agad na tiningnan ang screen. Wala pa rin. Walang mes
Mitch Tahimik ang kwarto, pero hindi ang isip ko. Nakahiga ako sa kama, nakatitig sa kisame habang hawak pa rin ang phone ko, na para bang anumang oras ay iilaw iyon at lalabas ang pangalan niya. Ilang beses ko nang chineck ang screen kahit wala namang notification. Paulit-ulit, parang umaasa sa w
“Mitch, missing sila,” paalala ni Cecilio. Hindi pa man ako nakakareact, biglang may sumulpot mula sa gilid ng mapa. Isang mabilis na galaw, kasunod ang stun na hindi ko na naiwasan. Sunod-sunod na damage ang bumuhos. “Back! Back!” sigaw ni Ryan. Pero alam kong huli na. Sa harap ng screen ko, n
Mitch Sa sandaling bumagsak ang huling depensa ng Toplist at tuluyang nag-flash sa screen ang salitang Honorable, saka ko lang naramdaman ang bigat ng hiningang matagal ko palang pinipigilan. Hindi ako agad gumalaw. Nakatitig lang ako sa monitor, pinapanood ang aftermath ng laban—ang mga hero na
MitchSa sandaling nag-fade ang loading screen at tuluyang bumungad sa akin ang mapa, parang kusa ring nagbago ang lahat sa paligid ko. Ang ingay ng audience na kanina’y ramdam na ramdam ko ay tila lumayo, naging mahinang ugong na lang sa likod ng isip ko. Ang tanging malinaw na natira ay ang boses
ChansenHindi ko mapigilan ang mapangiti habang pinagmamasdan ang mukha ng aking asawa. Para siyang isang anghel na walang kaalam-alam na minamasdan ko siya ngayon. Mahimbing na mahimbing ang kanyang tulog at I’m sure napagod ko siya ng husto kagabi. Damn, hindi ko talaga kayang pigilan ang sarili k
Kasi sa tuwing nakikita ko si Estella, kahit pa stiff pa rin siya at madalas ay hindi niya ako pinapansin nang buo, may mga sandali na nahuhuli ko ang simpleng pag-angat ng gilid ng labi niya. That tiny smile, kahit gaano kaliit ay parang reward na para sa akin. Parang sinasabi nun na may konti akon
EstellaI was driving my way to the Star Singer studio sa Y Channel Building para sa audition. First day ito ng show, kaya medyo halo-halo ang nararamdaman ko, excited pero kabado rin. Hindi pa kasi ipapakita ang mga judges sa publiko ngayon. Ang setup lang, nakatalikod kami at pipindot ng button ku
EstellaDahil judge ang role ko sa programa, siyempre kailangan ng presentable na look kaya ternong slacks at blouse ang sinuot ko sa party ng Y Channel. Hindi naman ako pumunta ro’n para rumampa o makipagsabayan sa mga celebrity, goal ko lang talaga ay maki-celebrate sa success ng Star Singer.Pero







