LOGINSana po ay magustuhan niyo itong story nila Chase at Nina. Patuloy lang po sana ang pag-like, comment at votes niyo. Happy reading. Thank you!
Ngunit hindi nagtagal ang katahimikan na iyon.May narinig akong pagbukas ng pinto sa katabing cubicle.Napahinto ako.Kasunod nito ay isang boses—malinaw, pamilyar.“Yes, may kasamang girlfriend si Chandler. Kailangan ko pa ngang lumabas para magyosi dahil ayaw ni Chandler na makalanghap ng usok an
MitchDahil sa akin, nag-order si Chandler ng kung anu-anong pagkain—fried chicken, fries, pati kung anong pulutan na hindi ko na maalala ang pangalan. Parang gusto niyang siguraduhin na may mapagkakaabalahan ako, na hindi ako maiilang sa lugar na hindi ko naman talaga nakasanayan.Napangiti ako sa
“At ni Chandler, of course,” singit ni Arnie mula sa upuan niya, may pilyong ngiti.Narinig ko ang bahagyang pag-ubo ni Chandler sa tabi ko, parang gusto niyang pigilan ang usapan bago pa lumalim.Pero hindi ko napigilan ang mapatingin sa kanya.Sandali lang, pero sapat na para makita ko yung itsura
MitchPagkapasok namin sa private room ng club, parang biglang tumahimik ang mundo ko—o baka ako lang ang biglang naging hyper-aware sa lahat. Ang ilaw ay dim, may halong kulay na gumagalaw sa dingding, at kahit wala pang malakas na tugtog, ramdam ko na agad na hindi ito yung mga lugar na nakasanaya
“Sige, mag-ingat sa pagmamaneho, Chandler,” sagot ng papa niya, seryoso pero may halong tiwala na rin sa boses.Tumango ako bilang sagot bago ako napatingin kay Mitch. Nakangiti siya—yung tipong may gustong sabihin pero pinipigilan.“Mukhang sanay ka na tumawag ng Mama at Papa ah,” tukso niya, at hi
ChandlerSa wakas, tapos na rin ang isang linggong bakasyon ni Mitch—at kahit ilang araw lang ‘yon, pakiramdam ko ang daming nagbago sa akin. Hindi sa pagitan namin, kundi sa loob ko mismo. Mas naging klaro. Mas naging buo.Mamaya, susunduin ko siya sa kanila. At pagkatapos noon, diretso kami sa usu
Gianna“Anak, kamusta naman ang farm project mo?” tanong ni Mama habang inaabot sa akin ang baso ng malamig na calamansi juice. Bumisita ako sa kanya ngayon dahil ilang linggo na naman ang lumipas mula nang huli ko siyang makita. Ayaw kong maramdaman niyang napapabayaan ko siya, lalo na at unti-unti
"Okay lang," sagot ko, pilit na ngumiti. "Basta ang mahalaga sa akin, nakita ko siyang gising at ligtas." Sinikap kong gawing magaan ang boses ko kahit ramdam kong nanlalambot na ang katawan ko sa pagod. Ayokong bigyan sila ng dagdag na inaalala."Medyo energized pa naman ako, kumain na rin ako kani
Chancy“Hey, are you alright?” tanong ni Gianna habang kumakain kami ng almusal. Bahagyang nakakunot ang noo niya at tila sinusuri ang bawat galaw ko. Mataman siyang nakatitig sa akin, para bang sinusubukang basahin ang iniisip ko.Ngumiti ako, pilit man, bago ako tumango. “Wala naman,” sagot ko, pe
ChancyNakikita ko kung gaano kasaya si Gianna, at ganoon din naman ako. Kapag siya’y nakangiti, parang buong mundo ko'y sumasaya na rin. Kaligayahan ko na ang makita siyang ganon. Masigla, magaan ang kilos, tila walang bumabagabag sa puso.Pero kahit pilitin kong magpaka-relax, hindi ko maalis ang







