LOGINUy Nina.. Isip isip din... Maraming maraming salamat po sa mga nagla-like, nagko-commment, nagbo-vote at nagre-rate. Lalo na po sa mga nagbibigay ng gift-share! Sana po ay patuloy lang ang inyong support!
Paano kung may nabago na?Paano kung hindi na sila kasing bilis ng dati, kasing tibay, kasing handa sa biglaang panganib?Hindi sila superhero. Tao pa rin sila. Nasasaktan. Napapagod. Pwedeng magkamali.Si Kuya Lualhati naman ang kabaligtaran nila sa paraan ng pakikipaglaban. Hindi kamao ang sandata
Mitch“Ate Honey…” humihikbi kong tawag habang tuluyan na niya akong niyakap, parang hindi na niya hinintay pang tuluyang bumigay ako bago niya ako saluhin.Sa sandaling iyon, lahat ng pilit kong kinukubli—lahat ng takot, pangamba, at pagod ay parang sabay-sabay na bumuhos palabas.Dama ko ang marah
“Maupo ka muna, Mitch…” mahinang sabi ni Ate Honey habang marahan niya akong inaalalayan palapit sa sofa.Hindi ko na tinutulan. Para akong nawalan ng lakas bigla, kaya hinayaan ko na lang ang sarili kong bumagsak sa upuan na katabi lang din naman ng crib. Magkatabi kaming naupo, pero ramdam kong pa
MitchNarinig ko pa lang ang boses niya, parang may kumalabit na agad sa dibdib ko.“Mitch!” bulalas ni Ate Honey nang makita niya ako matapos niyang buksan ang pintuan.Hindi ko na napigilan ang sarili ko. Halos tumakbo na ako papasok, dala-dala ang dalawang linggong bigat na parang nakapatong dire
Wala pa rin.Isang oras ang lumipas. Dalawa.At sa bawat minutong nadaragdag, mas bumibigat ang pakiramdam ko.Hindi ito selos. Hindi rin duda.Takot lang.Takot na may nangyaring masama sa taong mahal ko.At sa gitna ng katahimikan ng kwarto, isang bagay lang ang malinaw sa akin—Kahit gaano ako ka
MitchNaging successful ang shooting, iyon mismo ang unang sinabi ni Sir Sol makalipas lamang ang dalawang araw. Kita ko sa mukha niya na hindi iyon simpleng reassurance lang.Hindi siya yung taong basta nagbibigay ng papuri para lang gumaan ang pakiramdam mo. Kapag sinabi niyang maayos ang kinalaba
Chansen“Anong ginagawa mo?” bulalas ni Estella, halos mag-panic sa biglaang pagkilos ko. Nanlalaki ang kanyang mga mata, at halatang hindi niya alam kung hahakbang ba siya palayo o mananatili lang. Sinandal ko siya sa likod ng pinto na kakasarado ko lang, ramdam ko ang biglaang pagbilis ng tibok ng
At aaminin ko, kahit noon pa man, sa tuwing inaangkin niya ako… kahit ramdam kong sarili lang din niya ang pinapaligaya niya, nadadala pa rin ako. Oo, may halong pait at pagkabigo dahil hindi ko maramdaman na para sa akin iyon, pero hindi rin ako immune sa sarap at init na dulot niya.Selfish siya d
Chansen “May problema ba sa banko?” Napaangat ako ng tingin sa tanong ni Estella na may kasamang pag-angat ng kilay habang hawak pa ang tuwalya na pinapatuyo ang kanyang buhok. Nakatayo siya sa harapan ko, nakabathrobe lang, at kahit simpleng ayos niya ay parang hindi niya alam kung gaano siya ka-m
Napahinto ako, bahagyang natigilan. Hindi ko inaasahan na kahit simpleng exposure lang sa show ay may ganitong epekto. Nakakakaba, pero nakakatuwa rin.“Gusto ko sanang mas madagdagan pa ang certification ng AMS para mas lumawak pa ang market natin,” sabi ko pagkatapos ng ilang segundong katahimikan







