FAZER LOGINAyan, feeling malaya na ang pakiramdam ni Nina. Good luck na lang kay Lakeisha sa kung paano niya mapapaibig si Red. Ito lang po muna ngayon ang ma-update ko dahil masama ang aking pakiramdam. Buong Sunday po ako magpapahinga.
Wala pa rin.Isang oras ang lumipas. Dalawa.At sa bawat minutong nadaragdag, mas bumibigat ang pakiramdam ko.Hindi ito selos. Hindi rin duda.Takot lang.Takot na may nangyaring masama sa taong mahal ko.At sa gitna ng katahimikan ng kwarto, isang bagay lang ang malinaw sa akin—Kahit gaano ako ka
MitchNaging successful ang shooting, iyon mismo ang unang sinabi ni Sir Sol makalipas lamang ang dalawang araw. Kita ko sa mukha niya na hindi iyon simpleng reassurance lang.Hindi siya yung taong basta nagbibigay ng papuri para lang gumaan ang pakiramdam mo. Kapag sinabi niyang maayos ang kinalaba
Pagdating sa shooting location ay sinamahan na ako ni Sir Sol. Hinatid niya ako sa isang tila lounge.“Wait here,” sabi niya sa akin bago tumingin kay Ezekiel. “Ikaw na muna ang bahala kay Mitch.”“Yes, Sir,” nakangiting tugon ni Ezekiel.Pagkatapos ay naglakad na si Sir Sol papunta sa production st
MitchNakuntento na lang talaga ako sa video call at sa mga chats namin. Hindi man madalas, hindi man mahaba palagi, pero sapat na iyon para sa akin. Masaya na ako roon dahil alam kong busy siya, at ayokong maging isa pang responsibilidad sa listahan ng iniisip niya araw-araw.Alam kong kapag tumata
Lumapit siya sa mesa at bahagyang yumuko bilang respeto. “Mr. Chandler,” bungad niya, maingat ang tono. “These are the list that you asked on our first meeting. Everyone who had something to do with the supplies—respective personnel in charge, vendors, purchase orders, delivery schedules, and discre
ChandlerPagkasara ng elevator doors, para bang sabay ding nagsara ang maliit na mundo na binuo namin ni Mitch kanina. Bumalik ang bigat sa balikat ko, ang pamilyar na pressure ng responsibilidad na hindi puwedeng ipagpaliban o i-delay dahil lang sa personal na emosyon. Tahimik ang elevator habang u
Chanton“I am not. Nagtatanong lang…” she said, at grabe, ang inosente talaga ng itsura niya. Yung tipong kapag hindi mo siya kilala, iisipin mong harmless at clueless siya—pero ako? Please. I’ve spent enough time with her to know better. This woman is a tease. My tease.Bahagya kong hinigpitan ang
Honey“Masaya ako na kahit papaano ay nakakayanan mo ang sakit ng paghihiwalay n’yo ni Jacob. Bata ka pa, hija, at marami ka pang makikilala. Kaya huwag mong panghinayangan ang isang relasyon na tapos na,” mahinahong sabi ni Tita Marie. Nasa kabilang linya lang siya pero dama ko ang pag-alala sa tin
Parang may biglang pumutok sa loob ko nang makita kong namutla si Mommy. Kitang-kita ang takot na unti-unting bumabalot sa mukha niya. Sa lahat ng lugar, ang restroom ang pinaka-ayaw niyang marinig. Ito yung lugar na pinakakinatatakutan niyang maiwan mag-isa—maliban na lang kung nasa sarili naming b
“May balita na ba?” tanong ko agad, diretso na sa punto. Halos dalawang buwan na kaming parang mga bulag na naglalakad sa dilim. Walang malinaw na lead. Walang solid na sagot. Ni hindi ko man lang na-attain yung goal ko na maresolba na ang kasong ’to. At bilang ako ang may hawak, ramdam ko ang bigat







