Mag-log inAyan, feeling malaya na ang pakiramdam ni Nina. Good luck na lang kay Lakeisha sa kung paano niya mapapaibig si Red. Ito lang po muna ngayon ang ma-update ko dahil masama ang aking pakiramdam. Buong Sunday po ako magpapahinga.
Wala pa rin.Isang oras ang lumipas. Dalawa.At sa bawat minutong nadaragdag, mas bumibigat ang pakiramdam ko.Hindi ito selos. Hindi rin duda.Takot lang.Takot na may nangyaring masama sa taong mahal ko.At sa gitna ng katahimikan ng kwarto, isang bagay lang ang malinaw sa akin—Kahit gaano ako ka
MitchNaging successful ang shooting, iyon mismo ang unang sinabi ni Sir Sol makalipas lamang ang dalawang araw. Kita ko sa mukha niya na hindi iyon simpleng reassurance lang.Hindi siya yung taong basta nagbibigay ng papuri para lang gumaan ang pakiramdam mo. Kapag sinabi niyang maayos ang kinalaba
Pagdating sa shooting location ay sinamahan na ako ni Sir Sol. Hinatid niya ako sa isang tila lounge.“Wait here,” sabi niya sa akin bago tumingin kay Ezekiel. “Ikaw na muna ang bahala kay Mitch.”“Yes, Sir,” nakangiting tugon ni Ezekiel.Pagkatapos ay naglakad na si Sir Sol papunta sa production st
MitchNakuntento na lang talaga ako sa video call at sa mga chats namin. Hindi man madalas, hindi man mahaba palagi, pero sapat na iyon para sa akin. Masaya na ako roon dahil alam kong busy siya, at ayokong maging isa pang responsibilidad sa listahan ng iniisip niya araw-araw.Alam kong kapag tumata
Lumapit siya sa mesa at bahagyang yumuko bilang respeto. “Mr. Chandler,” bungad niya, maingat ang tono. “These are the list that you asked on our first meeting. Everyone who had something to do with the supplies—respective personnel in charge, vendors, purchase orders, delivery schedules, and discre
ChandlerPagkasara ng elevator doors, para bang sabay ding nagsara ang maliit na mundo na binuo namin ni Mitch kanina. Bumalik ang bigat sa balikat ko, ang pamilyar na pressure ng responsibilidad na hindi puwedeng ipagpaliban o i-delay dahil lang sa personal na emosyon. Tahimik ang elevator habang u
“Because she knows about you,” tugon niya, diretso pero may kaba sa tono.“My brothers know about me as well,” sagot ko agad, halos defensive. “Are they your suspects, too? Lahat na ba ng may alam about me, iisipin ninyo na potential killer?”“Baby, hindi gano’n,” malumanay niyang tugon. “Wala akong
Ayun, napangiti ako nang malapad. “Thank you, Ezra. Malaking tulong ‘yon,” sagot ko sabay thumbs up pa. “Anak, siguraduhin mo na tutuparin mo yang pangakong ‘yan ha,” singit bigla ni Tita Marie, sabay tawa. Napansin ko tuloy na parang mas madaldal siya ngayon kaysa usual. May extra energy. Hindi ko
Honey “Oh, nandyan na si Isaiah…” nakangiting sabi ni Tita Marie, at parang may extra sparkle talaga sa boses niya. Parang kanina pa siya excited sa moment na ‘to. Sabay-sabay kaming napatingin nila Dad at Ezra sa likuran ko—like synchronized swimmers—at ayun na nga. Si Kuya Isaiah. Nakangiti na s
Though of course, alam ko naman na hindi lahat ng nanonood ay solid supporters. Normal lang ‘yun sa online world. Merong iba na napadpad lang sa live dahil nagustuhan nila yung isang content ko dati. Yung tipong scroll-scroll lang sila tapos biglang nag-auto-play yung video ko. Meron din naman yung







