LOGINUy, may Chance ka raw Arnie.. Hahaha, Pero teka, Channing ano nga ang ibig sabihin ng salita mo?
Ngunit hindi nagtagal ang katahimikan na iyon.May narinig akong pagbukas ng pinto sa katabing cubicle.Napahinto ako.Kasunod nito ay isang boses—malinaw, pamilyar.“Yes, may kasamang girlfriend si Chandler. Kailangan ko pa ngang lumabas para magyosi dahil ayaw ni Chandler na makalanghap ng usok an
MitchDahil sa akin, nag-order si Chandler ng kung anu-anong pagkain—fried chicken, fries, pati kung anong pulutan na hindi ko na maalala ang pangalan. Parang gusto niyang siguraduhin na may mapagkakaabalahan ako, na hindi ako maiilang sa lugar na hindi ko naman talaga nakasanayan.Napangiti ako sa
“At ni Chandler, of course,” singit ni Arnie mula sa upuan niya, may pilyong ngiti.Narinig ko ang bahagyang pag-ubo ni Chandler sa tabi ko, parang gusto niyang pigilan ang usapan bago pa lumalim.Pero hindi ko napigilan ang mapatingin sa kanya.Sandali lang, pero sapat na para makita ko yung itsura
MitchPagkapasok namin sa private room ng club, parang biglang tumahimik ang mundo ko—o baka ako lang ang biglang naging hyper-aware sa lahat. Ang ilaw ay dim, may halong kulay na gumagalaw sa dingding, at kahit wala pang malakas na tugtog, ramdam ko na agad na hindi ito yung mga lugar na nakasanaya
“Sige, mag-ingat sa pagmamaneho, Chandler,” sagot ng papa niya, seryoso pero may halong tiwala na rin sa boses.Tumango ako bilang sagot bago ako napatingin kay Mitch. Nakangiti siya—yung tipong may gustong sabihin pero pinipigilan.“Mukhang sanay ka na tumawag ng Mama at Papa ah,” tukso niya, at hi
ChandlerSa wakas, tapos na rin ang isang linggong bakasyon ni Mitch—at kahit ilang araw lang ‘yon, pakiramdam ko ang daming nagbago sa akin. Hindi sa pagitan namin, kundi sa loob ko mismo. Mas naging klaro. Mas naging buo.Mamaya, susunduin ko siya sa kanila. At pagkatapos noon, diretso kami sa usu
“Pwede mo rin akong tawaging baby kung gusto mo…” dagdag ko pa, mas mababa ang boses, halatang nanunukso na talaga.“Chanton, let’s be clear, okay?”Natigilan ako.Bigla akong napahinto sa pagnguya, napababa ang kamay kong may hawak pang tinapay. Ang seryoso ng tono niya. Walang biro, walang lambing
ChantonMahimbing na ang tulog ni Honey habang ako naman ay nananatiling gising, tahimik na nakatitig sa kanya. Nakatagilid siya sa kama, bahagyang yakap ang unan, at sa bawat mahinang paghinga niya ay parang may kung anong humihila sa dibdib ko.I feel the same way, aminado ako sa sarili ko. Kung p
Honey“Hindi ko malalaman kung hindi mo sasabihin sa akin,” dugtong pa niya, mas mababa na ang boses, mas seryoso. Kita ko sa mga mata niya na genuine ang concern. “Be honest with me, okay?” Bahagya siyang yumuko para magpantay ang mga mukha namin. “Ilang araw ka nang ganyan. Simula nung umuwi tayo
Chanton “What about this fake relationship that Honey is talking about?” diretso at malamig na tanong ni Senator Deguia. Nasa briefing room kami, formal ang paligid, pero ramdam ko ang bigat ng usapan. Kasama namin si Kuya Lualhati na tahimik lang, pero halatang alerto sa bawat salitang lumalabas s







