LOGINSee you po sa next chapter!
Ngunit hindi nagtagal ang katahimikan na iyon.May narinig akong pagbukas ng pinto sa katabing cubicle.Napahinto ako.Kasunod nito ay isang boses—malinaw, pamilyar.“Yes, may kasamang girlfriend si Chandler. Kailangan ko pa ngang lumabas para magyosi dahil ayaw ni Chandler na makalanghap ng usok an
MitchDahil sa akin, nag-order si Chandler ng kung anu-anong pagkain—fried chicken, fries, pati kung anong pulutan na hindi ko na maalala ang pangalan. Parang gusto niyang siguraduhin na may mapagkakaabalahan ako, na hindi ako maiilang sa lugar na hindi ko naman talaga nakasanayan.Napangiti ako sa
“At ni Chandler, of course,” singit ni Arnie mula sa upuan niya, may pilyong ngiti.Narinig ko ang bahagyang pag-ubo ni Chandler sa tabi ko, parang gusto niyang pigilan ang usapan bago pa lumalim.Pero hindi ko napigilan ang mapatingin sa kanya.Sandali lang, pero sapat na para makita ko yung itsura
MitchPagkapasok namin sa private room ng club, parang biglang tumahimik ang mundo ko—o baka ako lang ang biglang naging hyper-aware sa lahat. Ang ilaw ay dim, may halong kulay na gumagalaw sa dingding, at kahit wala pang malakas na tugtog, ramdam ko na agad na hindi ito yung mga lugar na nakasanaya
“Sige, mag-ingat sa pagmamaneho, Chandler,” sagot ng papa niya, seryoso pero may halong tiwala na rin sa boses.Tumango ako bilang sagot bago ako napatingin kay Mitch. Nakangiti siya—yung tipong may gustong sabihin pero pinipigilan.“Mukhang sanay ka na tumawag ng Mama at Papa ah,” tukso niya, at hi
ChandlerSa wakas, tapos na rin ang isang linggong bakasyon ni Mitch—at kahit ilang araw lang ‘yon, pakiramdam ko ang daming nagbago sa akin. Hindi sa pagitan namin, kundi sa loob ko mismo. Mas naging klaro. Mas naging buo.Mamaya, susunduin ko siya sa kanila. At pagkatapos noon, diretso kami sa usu
May ilang segundong katahimikan bago muling nagsalita si Honey.“A-are you alone?” tanong niya, bahagyang kinakabahan. “Why don’t you join us?”Tinitigan ko siya nang masinsinan. Hindi lang dahil sa tanong, kundi dahil gusto kong malaman kung totoo ba ’yon. Kung galing ba talaga sa loob niya ang imb
ChantonAkala mo ay may dumaan na anghel. Biglang natahimik ang lahat na para bang may nag-pause ng buong mundo. Walang pumalakpak, walang tumawa, lahat parang hindi alam kung may sasabihin ba sila o dapat ba silang manahimik lang.At dahil alam ng lahat na ako ang hindi nakakakilala kay Jacob, mas
Click.Malinaw na malinaw sa tenga ko ang tunog. Ewan ko kung bakit, pero parang masyado siyang malakas sa moment na ’yon.Akala ko aayos na siya ng upo, pero hindi pa rin siya umatras. Nanatili siyang nakaharap sa akin, bahagyang nakatagilid, parang may binabasang expression sa mukha ko.Bigla akon
I tried to look innocent pero alam kong mahirap paniwalain ang nanay ko.“Wala naman,” sagot ko, sabay casual lean sa sofa. “Sinasabi ko lang na sobrang istrikta ni Sarina Lardizabal at kailangan niyang mag-ingat dahil baka—”Hindi ko na natapos ang banat ko dahil literal na parang umuusok ang ilong







