MasukHayaan mo na Arnie at si Chan Chan na lang ang intindihin mo.
Ngunit hindi nagtagal ang katahimikan na iyon.May narinig akong pagbukas ng pinto sa katabing cubicle.Napahinto ako.Kasunod nito ay isang boses—malinaw, pamilyar.“Yes, may kasamang girlfriend si Chandler. Kailangan ko pa ngang lumabas para magyosi dahil ayaw ni Chandler na makalanghap ng usok an
MitchDahil sa akin, nag-order si Chandler ng kung anu-anong pagkain—fried chicken, fries, pati kung anong pulutan na hindi ko na maalala ang pangalan. Parang gusto niyang siguraduhin na may mapagkakaabalahan ako, na hindi ako maiilang sa lugar na hindi ko naman talaga nakasanayan.Napangiti ako sa
“At ni Chandler, of course,” singit ni Arnie mula sa upuan niya, may pilyong ngiti.Narinig ko ang bahagyang pag-ubo ni Chandler sa tabi ko, parang gusto niyang pigilan ang usapan bago pa lumalim.Pero hindi ko napigilan ang mapatingin sa kanya.Sandali lang, pero sapat na para makita ko yung itsura
MitchPagkapasok namin sa private room ng club, parang biglang tumahimik ang mundo ko—o baka ako lang ang biglang naging hyper-aware sa lahat. Ang ilaw ay dim, may halong kulay na gumagalaw sa dingding, at kahit wala pang malakas na tugtog, ramdam ko na agad na hindi ito yung mga lugar na nakasanaya
“Sige, mag-ingat sa pagmamaneho, Chandler,” sagot ng papa niya, seryoso pero may halong tiwala na rin sa boses.Tumango ako bilang sagot bago ako napatingin kay Mitch. Nakangiti siya—yung tipong may gustong sabihin pero pinipigilan.“Mukhang sanay ka na tumawag ng Mama at Papa ah,” tukso niya, at hi
ChandlerSa wakas, tapos na rin ang isang linggong bakasyon ni Mitch—at kahit ilang araw lang ‘yon, pakiramdam ko ang daming nagbago sa akin. Hindi sa pagitan namin, kundi sa loob ko mismo. Mas naging klaro. Mas naging buo.Mamaya, susunduin ko siya sa kanila. At pagkatapos noon, diretso kami sa usu
EstellaThree days passed, pero hindi pa rin humuhupa ang issue sa social media. Parang wildfire na kumalat at ako pa rin ang nasa gitna ng lahat. Nakaka-drain, honestly. Ibang klase din talaga itong si Nayomi, kahit na binigyan ko na siya ng warning tungkol sa hawak kong alas na posibleng makasira
Napahawak ako sa sentido ko, pilit inaalis ang kaba at excitement na nagsasalpukan sa loob ko.Ano ba ‘to, Chansen? You wanted a new life with Estella. You wanted stability, family, love. Pero eto ka na naman, nanginginig sa tuwa sa isang tawag mula sa nakaraan mo.“Pierre…” mahina kong tugon. “You
Napalunok siya, at sa unang beses ay nakita kong nangingilid ang luha sa mga mata niya. Hindi ko alam kung dahil ba sa guilt o dahil touched siya, pero ang mahalaga lang sa akin ay hawakan siya nang mas mahigpit, para iparamdam na buo ang desisyon ko. “I love modelling, but I love you more, Wifey…”
Chansen“Kamusta ang online banking?” tanong ko, sabay tingin kay Joshua, ang aming IT Head.Yes, hindi pa tapos ang meeting. Ilang department heads pa rin ang kaharap ko ngayon. Ang session na ito kasi ay hindi lang tungkol sa concerns ng mga empleyado o pangangailangan ng branches, kundi pati na r







