Mag-log inHi! Tiis lang po ha. Babalik din tayo sa dating update. Sinisikap ko rin po kasi na laging maaga ang update din. Yung consistent. Pasasaan pa at magtutuloy-tuloy na rin po ito. Maraming salamat po sa inyo!
Ngunit hindi nagtagal ang katahimikan na iyon.May narinig akong pagbukas ng pinto sa katabing cubicle.Napahinto ako.Kasunod nito ay isang boses—malinaw, pamilyar.“Yes, may kasamang girlfriend si Chandler. Kailangan ko pa ngang lumabas para magyosi dahil ayaw ni Chandler na makalanghap ng usok an
MitchDahil sa akin, nag-order si Chandler ng kung anu-anong pagkain—fried chicken, fries, pati kung anong pulutan na hindi ko na maalala ang pangalan. Parang gusto niyang siguraduhin na may mapagkakaabalahan ako, na hindi ako maiilang sa lugar na hindi ko naman talaga nakasanayan.Napangiti ako sa
“At ni Chandler, of course,” singit ni Arnie mula sa upuan niya, may pilyong ngiti.Narinig ko ang bahagyang pag-ubo ni Chandler sa tabi ko, parang gusto niyang pigilan ang usapan bago pa lumalim.Pero hindi ko napigilan ang mapatingin sa kanya.Sandali lang, pero sapat na para makita ko yung itsura
MitchPagkapasok namin sa private room ng club, parang biglang tumahimik ang mundo ko—o baka ako lang ang biglang naging hyper-aware sa lahat. Ang ilaw ay dim, may halong kulay na gumagalaw sa dingding, at kahit wala pang malakas na tugtog, ramdam ko na agad na hindi ito yung mga lugar na nakasanaya
“Sige, mag-ingat sa pagmamaneho, Chandler,” sagot ng papa niya, seryoso pero may halong tiwala na rin sa boses.Tumango ako bilang sagot bago ako napatingin kay Mitch. Nakangiti siya—yung tipong may gustong sabihin pero pinipigilan.“Mukhang sanay ka na tumawag ng Mama at Papa ah,” tukso niya, at hi
ChandlerSa wakas, tapos na rin ang isang linggong bakasyon ni Mitch—at kahit ilang araw lang ‘yon, pakiramdam ko ang daming nagbago sa akin. Hindi sa pagitan namin, kundi sa loob ko mismo. Mas naging klaro. Mas naging buo.Mamaya, susunduin ko siya sa kanila. At pagkatapos noon, diretso kami sa usu
Unknown POV“Inutil!” galit kong sigaw, halos pumutok ang ugat sa sentido ko. Ramdam ko ang pag-init ng ulo ko, yung klase ng galit na parang may kumukulong bakal sa loob ng bungo ko. Sa dami ng kapalpakan ng mga tauhan ko, lalo na ng lalaking kaharap ko ngayon, pakiramdam ko ay sasabog ako anumang
ChantonHindi ko na alam kung paano ko iko-compose ang sarili ko. Seeing how broken Honey is right now, parang gusto ko talagang pilipitin ang leeg ni Jacob hanggang sa magsisi siya kung bakit siya huminga sa mundo.Actually, nakita ko na siya bago pa siya makita nila Honey. Kanina pa ako nag-aalala
ChantonDalawang araw matapos ang pagka-sprain ng paa ni Honey, at ngayong napapansin kong halos balik na sa dati ang galaw niya. Wala na yung pilay, wala na yung pag-ngiwi sa bawat hakbang kaya nagdesisyon na akong kausapin siya tungkol sa plano ko. Hindi ko na pwedeng ipagpaliban pa. Habang tumata
ChantonNakatulog na lang si Honey sa pag-iyak, pero kahit na halos sumasakit na ang likod ko sa alanganing upo sa tabi niya, hindi ako umalis. I stayed. I freaking stayed. Ramdam ko ang bigat ng bawat hikbi niya kanina na parang may humihila sa dibdib ko habang pinagmamasdan ko siyang unti-unting b







