LOGINWait, si Sarina na kaya ang babaeng pinag-uusapan nila? See you next chapter po. Salamat!
Wala pa rin.Isang oras ang lumipas. Dalawa.At sa bawat minutong nadaragdag, mas bumibigat ang pakiramdam ko.Hindi ito selos. Hindi rin duda.Takot lang.Takot na may nangyaring masama sa taong mahal ko.At sa gitna ng katahimikan ng kwarto, isang bagay lang ang malinaw sa akin—Kahit gaano ako ka
MitchNaging successful ang shooting, iyon mismo ang unang sinabi ni Sir Sol makalipas lamang ang dalawang araw. Kita ko sa mukha niya na hindi iyon simpleng reassurance lang.Hindi siya yung taong basta nagbibigay ng papuri para lang gumaan ang pakiramdam mo. Kapag sinabi niyang maayos ang kinalaba
Pagdating sa shooting location ay sinamahan na ako ni Sir Sol. Hinatid niya ako sa isang tila lounge.“Wait here,” sabi niya sa akin bago tumingin kay Ezekiel. “Ikaw na muna ang bahala kay Mitch.”“Yes, Sir,” nakangiting tugon ni Ezekiel.Pagkatapos ay naglakad na si Sir Sol papunta sa production st
MitchNakuntento na lang talaga ako sa video call at sa mga chats namin. Hindi man madalas, hindi man mahaba palagi, pero sapat na iyon para sa akin. Masaya na ako roon dahil alam kong busy siya, at ayokong maging isa pang responsibilidad sa listahan ng iniisip niya araw-araw.Alam kong kapag tumata
Lumapit siya sa mesa at bahagyang yumuko bilang respeto. “Mr. Chandler,” bungad niya, maingat ang tono. “These are the list that you asked on our first meeting. Everyone who had something to do with the supplies—respective personnel in charge, vendors, purchase orders, delivery schedules, and discre
ChandlerPagkasara ng elevator doors, para bang sabay ding nagsara ang maliit na mundo na binuo namin ni Mitch kanina. Bumalik ang bigat sa balikat ko, ang pamilyar na pressure ng responsibilidad na hindi puwedeng ipagpaliban o i-delay dahil lang sa personal na emosyon. Tahimik ang elevator habang u
Honey“Tita Honey, we will miss you…” halos sabay-sabay na sabi ng mga bata, nakapila na parang mga mini-soldiers ready for inspection.Sa loob ng dalawang linggo kong stay dito sa hacienda, finally nakilala ko talaga kung sino at anong klase ng tao ang mga Lardizabal.Kahit sa mga bata, ramdam mo k
Kaya siguro, may kurot ng inggit sa dibdib ko.Inggit sa mga anak na kagaya ni Chanton—at kagaya ng iba pang mga taong nandito—na kahit ilang taon na ang lumipas, ay nasa tabi pa rin nila ang kanilang ina. Isang bagay iyon na kahit maging pinakamayaman pa ako sa buong mundo, kahit makuha ko pa ang l
Isang normal, happy, harmless family dinner. Kasama si Billy. Kasama ako. At walang trace ng totoong mundo namin. In short—hindi niya kailangan magpigil ngayon. Hindi niya kailangan mag-overthink sa tingin ng mga tao. At ako? Ako yung kinakabahan dahil sila… parang sobrang relax. Gusto ko tu
“Tigilan nyo na ang panggagalit sa Mommy niyo!” ang biglang boses ni Daddy, sabay halakhak. “At lalo siyang gumaganda sa paningin ko kapag ganyan. Hindi ko tuloy mapigilan ang lalong ma-in love sa kanya.”Kumindat pa siya sa amin, yung tipong see? I told you so.Hindi nakaligtas si Mommy, mabilis ni







