Mag-log inPasupport po. Please, like, comment and gem votes for me. Thank you so much!
ChandlerHindi agad sumagot si Mitch. Nakatayo lang siya sa harap ko, tuwid ang tindig, pero ramdam ko ang bigat ng emosyon na pilit niyang kinokontrol. Ang mga mata niya—hindi na lang galit—may halong sakit, pagkalito, at kung ano pang hindi niya masabi.“Ano ang gusto mong sabihin ko?” tanong niya
Chandler“No text, no calls… pero kasama si Lily?” sabi niya, nakataas ang isang kilay, matalim ang tingin na parang kayang tumagos sa’kin.Kung ibang sitwasyon lang… baka natawa pa ako.Ang liit niya, pero kung makatingin at magsalita ay parang siya pa ang mas malakas sa amin. Parang kapag nauwi sa
ChandlerTahimik ang biyahe namin ni Lily. Siya nasa backseat, ako nasa harap at nagdadrive, parehong walang imik habang umaandar ang sasakyan sa kalsadang halos walang kasabay. Tanging ingay lang ng makina at mahihinang busina sa malayo ang maririnig—pero kahit gano’n, ramdam ko na may gustong sabi
ChandlerNapatingin kami pareho ni Lily sa pintuan nang bigla itong bumukas, at sabay na pumasok sina Kuya Lualhati at Chanton.“Ano na’ng nangyari?” tanong ko agad, hindi na nagpaka-formal.“Well, alert na ang buong kapulisan,” panimula ni Kuya Lualhati habang naglalakad papasok. “Mabigat ang kason
Chandler“Chandler, sobrang thank you dahil tinulungan mo ako.”Halata sa mukha ni Lily ang pasasalamat. Hindi lang sa paraan ng pagngiti niya, kundi sa lalim ng tingin niya na parang gusto niyang siguraduhin na naiintindihan ko kung gaano kalaki ang naitulong namin sa kanya. May konting pagod din d
MitchTahimik akong nakaupo sa sofa, pinipilit ang sarili kong mag-focus sa palabas na tumatakbo sa TV. Pero hindi ko talaga mapigilan ang mga mata ko sa paligid—kay Ryan, kay Mico, kay James, at kay Cecilio. Parang bawat galaw nila, bawat maliit na expression, may sariling kwento. Yung tipong alam
GiannaTahimik pa rin akong nakaupo sa tabi ni Chancy. Ang kamay niya ay nakahawak pa rin sa akin, marahan pero may kasiguruhan. Ramdam ko pa rin ang bahagyang bigat at init ng kanyang palad sa balat ko, at sa simpleng pagdadampi ng aming mga balat, para bang unti-unting nagkakakulay ang mundong hal
Chancy“Makikilala mo na rin siya sa birthday mo, Mommy,” nakangiting sabi ni Ate Cha habang inaabot ang isang baso ng juice sa aming ina. Nasa mansyon ako ngayon dahil pinatawag kaming magkakapatid. Ang mga magulang namin kasi, bagong dating mula sa ilang linggong cruise. Fresh pa ang tan lines nil
Gianna“Mukhang masaya ka, Architect ah,” puna ni Engr. Jaime habang papalapit ako sa aking sasakyan. Ang araw ay unti-unting lumulubog, at ramdam na ang pagod mula sa mahaba naming araw sa site. Tapos na ang oras ng trabaho at handa na akong umuwi sa condo.Kanina lang ay nag-message ako kay Chancy
GiannaMas naging masigla ang takbo ng trabaho ko matapos kong maipadala kay Chancy ang message ko. Parang gumaan ang dibdib ko sa simpleng bagay na iyon, ang makipag-ugnayan sa kanya kahit sa chat lang. Ngunit sa kabila ng pagsusumikap kong ituon ang pansin sa mga task ko, hindi ko mapigilang silip







