LOGINSalbahe talaga si Conrado!
Napasinghap ako nang maramdaman kong nasa magkabilang gilid ng katawan niya iyong mga binti ko.Biglang naging sobrang intimate ng posisyon namin.At kahit ilang beses nang may nangyari sa amin…Hindi pa rin talaga ako sanay.Lalo na kapag ganito siya makatingin.Iyong isang kamay niya ay nasa bewan
Mitch“I can explain about Venice,” mahinang sabi ni Chandler habang mahigpit akong nakayakap sa kanya.May kung anong bigat sa boses niya na parang ayaw niya talagang magkaroon ako ng maling idea tungkol sa babaeng iyon.Hindi ko alam kung bakit, pero kusang umangat ang mga kamay ko at niyakap ko r
Iyong mga simpleng detalye na hindi mo agad mapapansin pero consistent niyang ginagawa para sa’yo.Iyong paraan ng pag-aalala niya nang hindi niya kailangang sabihin nang diretsahan.Napangiti tuloy ako nang hindi ko namamalayan kaya mabilis akong umiwas ng tingin bago pa niya mahalata.“Let’s go,”
Pero syempre… hindi ibig sabihin no’n na okay lang sa akin lahat ng nakita ko.Tahimik ulit kami habang tumatakbo ang motor sa gitna ng malamig na gabi.Nakasandal pa rin ako sa likod niya habang nakayakap sa bewang niya. Paminsan-minsan ay nararamdaman ko ang marahang paghaplos ng hangin sa balat k
MitchTahimik lang kami ni Chander sa elevator kahit na pansin kong gusto niyang magsalita.Iyon yung klase ng katahimikan na hindi naman totally awkward pero ramdam mong may mabigat na nakasabit sa pagitan ninyong dalawa.At sa bawat segundo na lumilipas, lalo kong naiisip iyong Venice na iyon.Bwi
Humugot ako ng malalim na buntong-hininga bago pinatuyo ang kamay ko gamit ang tissue. Tinitigan ko pa sandali ang sarili ko sa salamin.Mukha pa naman akong composed.Sana.Pagkatapos no’n ay saka ko binuksan ang pinto.Agad bumungad si Chandler na nakatayo mismo sa harap nito. Nakasandal siya sa d
NoelleAlam kong kasalanan ko ang lahat kaya huminga ako nang malalim, pilit pinapakalma ang nanginginig kong dibdib, bago sinimulan ang pag-amin. Tahimik lang siyang nakatingin sa akin, hindi kumikibo, pero ramdam ko ang bigat ng kanyang titig, parang hinihimay niya ang bawat salita ko, parang hini
ChandenSunday."Kinakabahan naman kasi ako," mahina ngunit may halong pagkataranta na sabi ni Noelle nang iparada ko ang sasakyan sa garahe ng mansyon nila Dad. Alam niyang ipinakilala ko na siya sa aking pamilya bilang espesyal sa akin, pero iba pa rin ang personal na pagkikita. Hindi ito tulad ng
Chanden“Anong sabi ng mga pulis?” tanong ko habang nilalaro ang ballpen na hawak ko at nakatingin sa security team na nasa harapan ko.Nasa Luxuria kami ngayon ni Noelle na nakaupo lang sa aking tabi dahil sa isang insidente na nagdulot ng ingay sa social media. Isang player sa casino ang nahuli ng
Noelle“Hindi mo nalalaman ang sinasabi mo!” sigaw ni Tito Vergel, nanginginig ang kanyang tinig sa galit.Napakurap ako, napaatras nang bahagya. Parang lumiliit ang espasyo sa pagitan naming lahat, kasabay ng pagbigat ng hangin sa loob ng bahay.“Mang Vergel, totoo naman ang sinasabi ni Lyn. Hindi







