LOGINAyan na ang Chessa. Mukhanng gagawa pa yata ng gulo sa pagbabanta niya.
“Mitch, missing sila,” paalala ni Cecilio. Hindi pa man ako nakakareact, biglang may sumulpot mula sa gilid ng mapa. Isang mabilis na galaw, kasunod ang stun na hindi ko na naiwasan. Sunod-sunod na damage ang bumuhos. “Back! Back!” sigaw ni Ryan. Pero alam kong huli na. Sa harap ng screen ko, n
Mitch Sa sandaling bumagsak ang huling depensa ng Toplist at tuluyang nag-flash sa screen ang salitang Honorable, saka ko lang naramdaman ang bigat ng hiningang matagal ko palang pinipigilan. Hindi ako agad gumalaw. Nakatitig lang ako sa monitor, pinapanood ang aftermath ng laban—ang mga hero na
MitchSa sandaling nag-fade ang loading screen at tuluyang bumungad sa akin ang mapa, parang kusa ring nagbago ang lahat sa paligid ko. Ang ingay ng audience na kanina’y ramdam na ramdam ko ay tila lumayo, naging mahinang ugong na lang sa likod ng isip ko. Ang tanging malinaw na natira ay ang boses
MitchParang isang iglap lang ang pagitan ng saya at responsibilidad.Ilang araw lang ang nakaraan, ang iniisip ko lang ay kung paano ko pipigilan ang sarili kong mapatitig kay Chandler habang nasa pool siya. Kung paano ko itatago ang bawat ngiti at kilig sa tuwing magtatagpo ang mga mata namin. Per
MitchTuloy-tuloy lang ang saya sa resort, parang walang gustong matapos ang araw.Pagkatapos ng kwentuhan at inuman kagabi, akala ko medyo hihina na ang energy ng lahat kinabukasan. Pero mali ako.Mas lalo pa ngang naging makulit ang buong team.May pa-games pa sila Ryan sa umaga—kung anu-anong kal
ChandlerPagbalik namin sa sala, agad kaming sinalubong ng ingay at walang tigil na tawanan ng buong team. Para bang walang nagbago—parang wala kaming iniwang sandali sa labas ni Mitch na kami lang ang nakakaalam. Pero sa loob ko, ramdam ko pa rin ang init ng kamay niya at ang marahang halik na halo
Channing“Ayaw mong magalit ako pero kanina pa ako dumating ni hindi ka humalik sa akin.”Natigilan ako. Oo nga, kaya natural lang na magalit siya sa akin. “I'm really sorry, babe.”“Nawala sa isip mo dahil sa babaeng yon!”“I’m really sorry, babe. Huling beses na itong mangyayari ‘yon, hindi na ma
Ipinilig ko ang aking ulo. Hindi ko na dapat pang isipin ‘yon. Ang mabuti pa ay kumain na lang muna ako ng agahan tapos ay maliligo at aalis. Tsaka na lang ako magbu-beauty rest pag natapos ko na ang project ko kila ate Cha.Pagbukas ko ng pintuan ay sakto namang bumukas din ang pintuan ng katapat k
Channing“Bukas na lang tayo ng umaga gumala. Sa ngayon dito lang tayo maghapon, okay lang ba?” tanong ko kay Arnie pagpasok namin ng silid ko sa LVN.“Okay lang,” nakangiti niyang sabi. Ngumiti ako at hinaplos ang kanyang pisngi at hinalikan yung part na sinabi ni Tito na tinamaan nga ng siko ng is
ArniePinauwi na rin ako agad ni Marcus pagkatapos at mabuti na lang nasa silid na ang mag-asawa at hindi na nila ako makikita pa. Kinakabahan ako dahil baka mamaya ay makarating ito kay Mommy Sarina at hindi na nila ako payagan na magtrabaho.Suportado naman nila ang pag-aaral ko at sa totoo lang a







