LOGINUy, tuloy na nga ba?
ChandlerHindi na ako nakabalik sa fifth floor matapos kong ihatid si Lily sa villa. Kahit alam kong kailangan kong kausapin si Mitch, wala akong choice kundi bumalik sa opisina dahil may naka-schedule na meeting na hindi ko pwedeng ipagpaliban.Ganun palagi—kahit gaano kagulo ang personal na sitwas
ChandlerTahimik kaming bumaba sa villa. Walang imikan dahil kasama pa namin si Clarissa sa elevator. Ayaw kong ipahiya si Lily sa harap ng empleyado ko. Hindi dahil concern ako, kung hindi dahil hindi ako ganong klase ng tao.I’m mad, yes.Naiinis akong umakyat siya sa taas para lang makita si Mitc
MitchHindi pa tuluyang nawawala ang tensyon sa loob ko kahit pilit kong ibinabalik ang focus ko sa screen. Patuloy ang boses ni Ryan sa pag-aanalyze ng replay, tuloy-tuloy ang pagturo niya ng mga mali namin, pero may bahagi ng isip ko na hindi na kasing linaw ng kanina. Ramdam ko pa rin ang presens
MitchPinipilit kong ituon ang atensyon ko sa screen habang nagpapatuloy ang replay ng scrim namin, kasabay ng tuloy-tuloy na paliwanag ni Ryan tungkol sa mga naging mali namin sa rotation. Isa-isa niyang tinuturo ang mga delay, ang maling positioning, at ang mga pagkakataong dapat ay mas maaga kami
LilyHindi agad natapos ang pag-iikot namin ni Clarissa sa lower floors. Isa-isa niyang ipinakita ang iba’t ibang bahagi ng HQ, maayos at detalyado ang bawat paliwanag, ngunit habang nakikinig ako, malinaw sa akin na hindi iyon ang pakay ko. Hindi ako nandito para humanga sa sistema o sa ganda ng lu
LilyHindi ako nagtagal sa loob ng villa.Kahit gaano pa ito katahimik at kaayos, ramdam ko na hindi ako mapapakali kung mananatili lang ako roon. Sa bawat minutong lumilipas, mas lalo lang bumibigat ang mga iniisip ko, at mas lalo kong nararamdaman na hindi pwedeng hanggang doon na lang ako. Nakaup
Chanton Nanatiling magkahinang ang aming mga mata. Walang nagsasalita, walang gumagalaw pero ramdam ko kung gaano kabigat ang hanging namamagitan sa amin. Pigil na pigil ako. Parang anumang maling galaw ay pwedeng sumira sa sandaling ito. Saglit kong ibinaling ang tingin ko, pilit hinahanap ang ka
“As in lahat po iyon?" namimilog ang mga matang tanong pa ni Honey. “Opo.” Nagpatuloy kami sa paglakad. Habang palalim nang palalim ang pasok namin sa sagingan, napansin kong mas naging madulas ang lupa. May mga tuyong dahon ng saging na halos ka-kulay na ng putik, kaya hindi agad halata kung alin
“I’m here to work, what else?” sagot niya na parang sobrang normal lang ng presence niya sa mismong unit ko. “What are you waiting for?” dagdag pa niya, saka ako nagulat nang bigla niya akong hinila papasok at isinara ang pinto sa likod namin nang may marahang tunog ng pagkaka-lock. Tumama ang mukh
Honey “Bakit hindi muna tayo mag-snack? Tamang-tama, nandito rin si Chancy,” sabi ng Kuya Chanden ni Chanton habang relaxed na nakaupo sa executive sofa kung saan kami magkakaharap na. Ang effortless niya magsalita, ‘yung tipong sanay na sanay sa mayaman vibes. Ay Kuya na rin pala ang tawag ko sa k







