LOGINMagulo.Makulit.Pero organized sa sarili nilang paraan.Si Mitch ay tumingin kay Venice, at bagamat mabilis lang, nahuli ko iyong bahagyang pagbabago sa expression niya.Hindi tuluyang nawala iyong ngiti.Pero hindi na rin iyon katulad kanina.May kaunting tension.Kaunting pag-iingat.At dahil kil
ChandlerNakarating kami sa 6th floor kung saan naroon ang apat na gaming rooms.“So…” sabi niya habang umiikot ang tingin sa paligid. “This is your world.”Bahagya akong napangiti.“I guess you can say that.”Hindi ko na idinagdag ang katotohanan na ilang beses na rin akong kinausap ni Kuya Chanden
Competitive gaming was different.May adrenaline. May strategy. May pressure na parang chess na may kasamang digmaan.Kaya nang malaman kong unti-unting pinapalawak ng pamilya ang negosyo papunta sa IT at digital industry kapalit ng casino sa lahat ng hotel and resort business namin ay hindi ko na i
Chandler“Venice.”Bahagya akong napataas ng tingin nang makita ang babaeng kakapasok pa lamang sa aking opisina. Nakasuot siya ng eleganteng blouse at skirt na bagay sa kaniyang polished image. Tulad ng dati, maayos ang kaniyang aura at may dala iyong klaseng confidence na alam kong matagal nang ba
Chandler“Love, are we good?”“Ha?” maang niyang tanong habang nakatingin sa akin na parang lutang pa rin.Napangiti ako bago marahang pinisil ang dulo ng ilong niya.Cute.Hindi ko alam kung matutuwa ba ako o matatakot dahil mukhang nakalimutan na niya iyong tungkol kay Venice.Well, kung gano’n ng
Mitch“Good morning, Love…”Nakangiting mukha ni Chandler agad ang bumungad sa akin nang dahan-dahan kong idilat ang mga mata ko.Ilang segundo muna akong nakatulala habang ina-adjust ng utak ko iyong liwanag sa paligid at iyong init ng katawan niyang nakahiga sa tabi ko.At nang tuluyan akong matau
ChandlerOn the way na ang ArmyGamers team sa eSport Arena na nasa loob mismo ng Sarina’s Hotel, sakay kami ng official RV van ng team. Black matte exterior, tinted windows, may logo ng ArmyGamers sa gilid na parang masyadong dramatic para sa isang “friendly game.”Friendly.Kung makapag-hype ang To
Biglang uminit ang pisngi ko sa sinabi niya.Hindi dahil may mali kundi dahil ramdam ko ang sincerity sa boses niya. Hindi iyon pangpa-impress. Hindi rin scripted. Parang simple lang niyang ipinapaalala sa mga magulang niya kung gaano niya ako nirerespeto.“Mabuti naman kung gano’n,” nakangiting tug
ChantonMaaga pa lang ay gising na ako. Halos wala pa ngang araw pero gising na ang diwa ko—siguro dahil hindi pa rin talaga ako mapakali. Unang pumasok sa isip ko si Honey. Kaya bitbit ang cellphone at mga gamit niya na narecover kahapon at kagabi ni Thadeus, diretso agad ako sa silid ko kung saan
Hindi ko alam kung bakit, pero gumaan ang pakiramdam ko.Hindi niya ako directly dinepensahan.Hindi niya ako binaby.Pero sa paraan ng pagsasalita niya, alam ko na kasama ako doon.Sa “pamilya.”Pagkatapos ng mini-huddle, naghiwa-hiwalay kami para mag-setup ng peripherals, lumilipat sa next phase n







