로그인Mukhang may natuklasan na nga si Lualhati...
Humugot ako ng malalim na buntong-hininga bago pinatuyo ang kamay ko gamit ang tissue. Tinitigan ko pa sandali ang sarili ko sa salamin.Mukha pa naman akong composed.Sana.Pagkatapos no’n ay saka ko binuksan ang pinto.Agad bumungad si Chandler na nakatayo mismo sa harap nito. Nakasandal siya sa d
MitchNakakairita ang pagdating ng babaeng ‘yon.As in sobra.At oo, aminado ako—nagseselos ako.Malay ko ba kung bakit kailangan ko pang i-deny sa sarili ko eh kitang-kita naman siguro sa mukha ko kanina pa. Imagine mo ba naman, kakadating lang ng babae tapos bigla na lang tatalon payakap kay Chand
“True,” dagdag ni Ate Jewel. “Para maiba naman ang surrounding mo.”Napalingon si Mitch sa kanila saka ngumiti.Polite smile na naman.“Thank you. Siguro nga minsan ay dalawin ko sila,” nakangiting tugon ni Mitch.Pero bilang boyfriend niya, kitang-kita ko iyong pilit.At mas lalo akong hindi mapaka
ChandlerHindi ko alam kung bakit biglang naging uncomfortable ang pakiramdam ko matapos banggitin ni Chanton ang pangalan ni Venice.Siguro dahil kilala ko si Mitch.Hindi siya iyong tipo ng babae na dramatic agad o selosang magwawala nang walang dahilan. Pero matalino siya. Observant. At higit sa
Pagdating namin sa unit ni Chanton, nadatnan namin si Mitch sa sala. Nakaupo siya sa malaking gray sofa habang kausap si Honey na may hawak namang feeding bottle para sa baby nila. Relaxed lang ang atmosphere, may mahina pang tugtog ng OPM sa background. Pero sa totoo lang, kahit anong aesthetic p
Chandler “Ano nga pala ang sabi ni Chancy tungkol doon sa issue ng isa sa mga player mo?” tanong ni Chanton na mas seryoso na. “At ano na rin ang plano mo kay Lily?” Tahimik akong napasandal habang nakatingin sa kanya bago nagsalita. “Of course,” malamig kong sagot, “she can’t get away sa gina
Mitch“Ang hilig mo rin lang laruin yan, bakit hindi mo pagkakitaan?” tanong ng aking Kuya na nakatingin sa aking cellphone habang nakaupo kaming magkatabi sa sofa.“Baka utangan mo lang ako eh,” tugon ko.“Ah ganon,” sabi niya sabay kiliti sa akin.“Kuya! Kuya! Tigilan mo ako!!! Ma!!!” sigaw ko hab
Hindi ko agad nasagot iyon noon. Hindi dahil ayaw ko, kundi dahil iniisip ko kung makakabuti ba talaga. Kung magiging fair ba sa lahat. Kung magiging fair ba sa sarili k, higit lalo sa kanya. Pero bago pa man kami nagsimula ng lahat, siya ang unang nag-suggest ng team. Kita ko rin kung gaano niya k
ChantonMatagal na katahimikan ang sumunod.Ramdam ko ang tensyon sa bawat segundo, sa bawat paghinga ni Honey, at sa kung paano unti-unting nag-iiba ang ekspresyon ni Mrs. Deguia.Unti-unti, bumagsak ang balikat ng matanda ba para bang biglang bumigat ang buong katawan niya.“Hindi ko… inaasahan ‘y
Honey“Dad, wala kang kasalanan sa nangyari,” mariin kong sabi kahit nanginginig ang boses ko. “Kahit ikaw, hindi mo inaasahan na magagawa ni Tita Marie ’yon.”Huminga ako nang malalim bago nagpatuloy, pilit inaayos ang sarili ko.“Kahit sina Isaiah at Ezra… alam kong nasasaktan sila. Alam kong hind







