LOGINMukhang magkakabukuhan na ah!
MitchSa sandaling nag-fade ang loading screen at tuluyang bumungad sa akin ang mapa, parang kusa ring nagbago ang lahat sa paligid ko. Ang ingay ng audience na kanina’y ramdam na ramdam ko ay tila lumayo, naging mahinang ugong na lang sa likod ng isip ko. Ang tanging malinaw na natira ay ang boses
MitchParang isang iglap lang ang pagitan ng saya at responsibilidad.Ilang araw lang ang nakaraan, ang iniisip ko lang ay kung paano ko pipigilan ang sarili kong mapatitig kay Chandler habang nasa pool siya. Kung paano ko itatago ang bawat ngiti at kilig sa tuwing magtatagpo ang mga mata namin. Per
MitchTuloy-tuloy lang ang saya sa resort, parang walang gustong matapos ang araw.Pagkatapos ng kwentuhan at inuman kagabi, akala ko medyo hihina na ang energy ng lahat kinabukasan. Pero mali ako.Mas lalo pa ngang naging makulit ang buong team.May pa-games pa sila Ryan sa umaga—kung anu-anong kal
ChandlerPagbalik namin sa sala, agad kaming sinalubong ng ingay at walang tigil na tawanan ng buong team. Para bang walang nagbago—parang wala kaming iniwang sandali sa labas ni Mitch na kami lang ang nakakaalam. Pero sa loob ko, ramdam ko pa rin ang init ng kamay niya at ang marahang halik na halo
ChandlerHindi ko akalain na kahit nasa gitna kami ng ingay, tawanan, at walang katapusang kulitan ng buong team, makakahanap pa rin kami ni Mitch ng sarili naming mundo. Isang espasyo na kahit maraming tao sa paligid, parang kami lang ang nagkakaintindihan. At mas delikado iyon kaysa sa inaakala ko
ChandlerHindi ko akalain na darating ako sa puntong ako mismo ang magpaplano ng outing para sa team.Kung tutuusin, kaya ko namang i-delegate kay Sol ang lahat, mula sa lugar hanggang sa schedule. Pero ewan ko, may parte sa akin na gustong ako mismo ang pumili kung saan sila dadalhin.Siguro dahil
ChastityDalawang buwan na kaming nakalipat sa bago naming bahay at malapit lang iyon kila Mommy at Daddy. Nagulat ako dahil ang pagkakaalam ko ay ayaw ng mga lalaki na mapalapit sa mga biyenan pero siya ay kabaligtaran.Hindi siya nagpatumpik tumpik na bilhin iyon ng ipaalam sa kanya ni Channing na
“Hindi niyo ako iiwan?”“Syempre naman, love ka namin ni Mama mo. Be a good girl at sama ka muna kila lola mo.”“Okay po.” Inabot ni Chase si Riz kay Mrs. Lardizabal.“We’ll wait for you, hija,” sabi niya sa akin na tinanguan ko naman na may kasamang alanganing ngiti.“Be calm, son.” Tinapik naman n
NinaDalawang linggo na ang lumipas ng tanungin ni Chase si Riz tungkol sa pag-aaral niya at simula din non ay naging excited na rin ang bata. Kaya naman naghagilap ang aming “superhero” ng mga school na sa tingin niya ay safe para sa anak namin.Nasa trabaho na si Chase matapos naming i-discuss ang
Nina“Mahal ko siya.” Biglang tumingin sa akin si Red at niyapos ko naman si Chase sa kanyang bewang. Hindi ako kumurap ng magtama ang aming mga mata. Gusto kong makita niya at malaman niya na seryoso at totoo ako sa sinabi ko.“No. I know you.”“Anong alam mo sa akin?” tanong ko. Bakit ba mas marun







