LOGINWelcome to the world, baby Travis Eithan Tutanes Lardizabal!!
ChandlerHindi agad sumagot si Mitch. Nakatayo lang siya sa harap ko, tuwid ang tindig, pero ramdam ko ang bigat ng emosyon na pilit niyang kinokontrol. Ang mga mata niya—hindi na lang galit—may halong sakit, pagkalito, at kung ano pang hindi niya masabi.“Ano ang gusto mong sabihin ko?” tanong niya
Chandler“No text, no calls… pero kasama si Lily?” sabi niya, nakataas ang isang kilay, matalim ang tingin na parang kayang tumagos sa’kin.Kung ibang sitwasyon lang… baka natawa pa ako.Ang liit niya, pero kung makatingin at magsalita ay parang siya pa ang mas malakas sa amin. Parang kapag nauwi sa
ChandlerTahimik ang biyahe namin ni Lily. Siya nasa backseat, ako nasa harap at nagdadrive, parehong walang imik habang umaandar ang sasakyan sa kalsadang halos walang kasabay. Tanging ingay lang ng makina at mahihinang busina sa malayo ang maririnig—pero kahit gano’n, ramdam ko na may gustong sabi
ChandlerNapatingin kami pareho ni Lily sa pintuan nang bigla itong bumukas, at sabay na pumasok sina Kuya Lualhati at Chanton.“Ano na’ng nangyari?” tanong ko agad, hindi na nagpaka-formal.“Well, alert na ang buong kapulisan,” panimula ni Kuya Lualhati habang naglalakad papasok. “Mabigat ang kason
Chandler“Chandler, sobrang thank you dahil tinulungan mo ako.”Halata sa mukha ni Lily ang pasasalamat. Hindi lang sa paraan ng pagngiti niya, kundi sa lalim ng tingin niya na parang gusto niyang siguraduhin na naiintindihan ko kung gaano kalaki ang naitulong namin sa kanya. May konting pagod din d
MitchTahimik akong nakaupo sa sofa, pinipilit ang sarili kong mag-focus sa palabas na tumatakbo sa TV. Pero hindi ko talaga mapigilan ang mga mata ko sa paligid—kay Ryan, kay Mico, kay James, at kay Cecilio. Parang bawat galaw nila, bawat maliit na expression, may sariling kwento. Yung tipong alam
Honey“Careful,” sabi ni Chanton habang inaalalayan niya akong makababa sa cart. Hawak niya ang kamay ko, at for a moment, parang gusto kong i-pause ang oras at mangarap lang doon, hawak sa init ng kanyang kamay.“Thanks,” tugon ko, habang tuluyan nang nakababa. Sinikap kong huwag ipakita ang kaunti
Honey Inabot ko ang aking cellphone na nasa ibabaw ng bedside table. Doon ko lang iyon iniwan simula nang dumating ako dito na halos parang dekorasyon na lang sa tabi ng kama ko. Sa totoo lang, simula nang makarating ako sa hacienda ay bihira ko na itong hawakan. Ni hindi ko na nga matandaan kung k
Napasinghal ako. "Ano naman ang iba ko pang magugustuhan na may kinalaman sayo?" angil ko, sabay hatak ng kamay ko palayo sa kanya bago naupo sa sofa. Pero kahit nakaupo na ako, hindi pa rin ako mapakali. Parang may naka-on na invisible alarm sa loob ko tuwing malapit siya. Tumayo siya sa harap ko,
ChantonDalawang araw matapos ang pagka-sprain ng paa ni Honey, at ngayong napapansin kong halos balik na sa dati ang galaw niya. Wala na yung pilay, wala na yung pag-ngiwi sa bawat hakbang kaya nagdesisyon na akong kausapin siya tungkol sa plano ko. Hindi ko na pwedeng ipagpaliban pa. Habang tumata







