로그인Welcome to the world, baby Travis Eithan Tutanes Lardizabal!!
ChandlerHindi pa tuluyang nawawala ang bigat ng usapan namin, pero napansin ko agad ang pagbabago sa kilos ni Lily.Kanina, mabagal at halos mekanikal ang galaw niya habang inaayos ang mga gamit niya, parang wala siyang ibang iniisip kundi matapos ang ginagawa. Ngayon, mas maingat at hindi nagmamad
ChandlerMasarap ang naging gising ko dahil sa presensya ni Mitch na kinailangan na rin bumaba. Ayaw ko rin naman na pag-usapan siya ng buong HQ.May mga bagay akong dapat asikasuhin sa opisina pati na rin si Lily.Hindi ko ito ginagawa dahil may natitira pa sa pagitan namin. Matagal nang tapos ang
MitchNagising ako sa pakiramdam na parang may nakayakap sa akin nang sobrang higpit—hindi yung nakakainis na sikip, kundi yung klase ng yakap na parang ayaw kang pakawalan kahit saglit. Sa una, hindi ko agad naintindihan kung nasaan ako. Mabigat pa ang talukap ng mga mata ko, at ang katawan ko ay p
Mitch Ramdam ko pa rin ang init ng noo niya na nakadikit sa akin, ang steady niyang paghinga na parang sinasabayan ang akin, at yung paraan ng pagkakahawak niya sa akin—hindi nagmamadali, pero hindi rin bumibitaw. “Love…” mahina niyang ulit, parang tinitikman ang salitang iyon habang nakatitig sa
Mitch Magkalapit kami. Sobrang lapit na halos wala nang espasyo para sa kahit anong pagdududa. Ramdam ko ang init ng hininga niya na marahang tumatama sa balat ko, at sa bawat segundo na lumilipas, mas lalo kong nararamdaman kung gaano ako ka-aware sa presensya niya. Hindi siya gumagalaw, at gano
Mitch Hindi ko maipaliwanag kung kailan eksaktong nagbago ang atmosphere sa pagitan namin, pero malinaw kong naramdaman ang shift. Kanina, puno ng tensyon at inis ang hangin sa paligid namin, parang isang maling salita lang ang kailangan para tuluyan kaming sumabog. Ngayon, ibang klase na. Mas ta
Estella“Nayomi…” ungol pa ng lalaki, at doon ako tuluyang nakasiguro. Hindi si Tristan ang kasama niya. Kasunod na narealize ko ang buong picture.Si Nayomi… iniisip niyang si Tristan, bilang Sir Tan ang kaharap niya. At dahil alam niyang kabilang ang lalaki sa panel ng mga judges, convinced siya n
Chansen“Are you sure?” tanong ni Dad habang nakatingin sa akin nang diretso, tipong gusto niyang makuha ang totoo kong damdamin. Magkaharap kami ngayon sa opisina ko, kasama si Mommy na nakaupo sa tabi niya, nakahawak sa handbag niya pero halatang restless. Dumalaw sila biglaan para kausapin ako tu
Chansen“Saan ka pupunta?” tanong ko habang nakatingin sa kanya nang talikuran na niya ako. Kanina, siya pa ang natatawa sa akin, pero ngayon ako naman ang hindi makapagpigil na matawa dahil obvious na obvious ang pamumula ng pisngi niya. At mas nakakatawa pa, aware siya sa itsura niya.“Sa taas, sa
Estella“Maayos na akong namumuhay. Ayaw ko nang umasa pa sa isang bagay na walang kasiguraduhan, maliban sa sakit na pwedeng idulot nito.” Mahina kong sabi, halos nagbubukas at nagsasara pa ang bibig ko dahil nag-iingat sa sarili kong damdamin. Hindi ko maintindihan kung bakit bigla si Chansen nagk







