LOGINKilala niya kaya ang dumating?
MitchSa sandaling nag-fade ang loading screen at tuluyang bumungad sa akin ang mapa, parang kusa ring nagbago ang lahat sa paligid ko. Ang ingay ng audience na kanina’y ramdam na ramdam ko ay tila lumayo, naging mahinang ugong na lang sa likod ng isip ko. Ang tanging malinaw na natira ay ang boses
MitchParang isang iglap lang ang pagitan ng saya at responsibilidad.Ilang araw lang ang nakaraan, ang iniisip ko lang ay kung paano ko pipigilan ang sarili kong mapatitig kay Chandler habang nasa pool siya. Kung paano ko itatago ang bawat ngiti at kilig sa tuwing magtatagpo ang mga mata namin. Per
MitchTuloy-tuloy lang ang saya sa resort, parang walang gustong matapos ang araw.Pagkatapos ng kwentuhan at inuman kagabi, akala ko medyo hihina na ang energy ng lahat kinabukasan. Pero mali ako.Mas lalo pa ngang naging makulit ang buong team.May pa-games pa sila Ryan sa umaga—kung anu-anong kal
ChandlerPagbalik namin sa sala, agad kaming sinalubong ng ingay at walang tigil na tawanan ng buong team. Para bang walang nagbago—parang wala kaming iniwang sandali sa labas ni Mitch na kami lang ang nakakaalam. Pero sa loob ko, ramdam ko pa rin ang init ng kamay niya at ang marahang halik na halo
ChandlerHindi ko akalain na kahit nasa gitna kami ng ingay, tawanan, at walang katapusang kulitan ng buong team, makakahanap pa rin kami ni Mitch ng sarili naming mundo. Isang espasyo na kahit maraming tao sa paligid, parang kami lang ang nagkakaintindihan. At mas delikado iyon kaysa sa inaakala ko
ChandlerHindi ko akalain na darating ako sa puntong ako mismo ang magpaplano ng outing para sa team.Kung tutuusin, kaya ko namang i-delegate kay Sol ang lahat, mula sa lugar hanggang sa schedule. Pero ewan ko, may parte sa akin na gustong ako mismo ang pumili kung saan sila dadalhin.Siguro dahil
Gianna Excited, hindi lang kami kung hindi ang buong pamilya namin ni Chancy. Ito na ang araw na pinakahihintay namin. Ang araw na naudlot dahil sa isang aksidente, ngunit ngayong natapos na iyon ay handa na kami na ipagpatuloy ang pasimula ng aming walang hanggan ng lalaking pinaka-importante sa b
Tinapik ko ang kamay ni Gianna, saka ko siya tiningnan. “Ready ka na ba?”Umiling siya, pero may ngiti. “Hindi. Pero sasabay ako sa’yo.”Si Kuya Channing na ang naglipat sa akin sa wheelchair at habang ginagawa niya iyon ay sinikap ko na pagaanin ang aking sarili. Gusto kong sanayin ang katawan ko n
GiannaAraw-araw na kaming umaalis ni Chancy para asikasuhin ang aming kasal. Noong una, siya pa ang nagda-drive para sa amin, lagi siyang excited, masayang masaya na siya ang nagdadala sa aming mag-ina. Pero matapos ang huling visit namin sa shop nila Ate Cha, hinayaan na namin si Manong Steve na a
Puno ng ungol ang maliit naming condo unit. Hindi na mahalaga kung may makarinig. Wala na kaming pakialam sa mundo. Ang mahalaga, siya at ako. Ngayon.At nang marating niya ang rurok, kita ko sa bawat panginginig ng kanyang katawan ang pag-abot niya sa langit. Pumikit siya, mariing tinawag ang panga







