LOGINOkay ka lang sana Chancy.
Chandler Sumunod na ipinakita ng lalaki ang iba pang mga video—isa-isa, parang sinasadya niyang pahabain ang sakit. Ang mga mukha sa screen ay pamilyar sa tatlo pa naming kasama: mga magulang, kapatid, asawa. Iba-iba ang eksena, pero iisa ang tema—takot, pagkakagapos, at kawalan ng kalaban-laban. R
ChandlerApat na lalaki ang pumasok sa silid, mabibigat ang mga yabag na parang sinasadya nilang iparamdam ang presensya nila. Isa sa kanila ang agad naming tinignan—ang tindig, ang kumpiyansa, at ang ngising hindi mawala sa mukha niya ay sapat na para maghinala kami na siya ang leader. May aura siy
Chandler“If they wanted us to get their boss out of a private maximum-security prison, then the first thing we need to figure out is which boss they’re talking about,” sabi ko, kontrolado ang tono pero ramdam ang bigat ng bawat salita. “Our entire escape plan will depend on who the target is.”Tahi
ChandlerHindi ko na matandaan kung ilang araw na akong nawawala. Ang oras ay tila naging malabnaw na walang malinaw na simula, walang malinaw na pagtatapos. Sa bawat pagmulat ng aking mga mata, pareho lang ang tanawin: pader na walang palatandaan ng lugar, sahig na malamig sa balat, at katahimikang
MitchSina Kuya Channing, Ate Cha, Kuya Chanden, Kuya Chancy, at Kuya Chansen.Lima sila.Limang magkakapatid na sabay-sabay na nasa iisang lugar at hindi iyon normal. Lalong hindi sa ganitong sitwasyon. Kung may event ay walang imposible. But now?Agad pumasok sa isip ko ang dalawang wala rito. Si
Pero kahit ganoon, iba pa rin ang presensya nina Mommy Sarina at Daddy Maximus. Iba ang pakiramdam kapag ang mga magulang ng taong mahal mo ang mismong nananatili sa tabi mo na parang tahimik nilang sinasabi na kasama ka sa amin, anak ka rin namin.At somehow, gumaan ang kalooban ko habang nakikita
Estella“Naunahan mo pa ang pa-reveal ko ah.” Sinubukan kong gawing biro ang pagkagulat ko, kahit ramdam ko pa ang konting kaba sa dibdib. Bigla namang nawala ang pag-aalangan na kanina’y nakapinta sa kanyang mukha, parang may kung anong bigat ang nahulog mula sa balikat niya. Napakamot pa siya ng b
ChansenHindi ko na nagawang ituloy pa ang mga papeles na nakatambak sa mesa ko. Wala na rin akong gana magpanggap na produktibo pa, buti na lang at malapit na rin ang uwian. Pero kahit natapos na ang opisina, nanatili pa rin ako rito, nakaupo sa swivel chair ko habang nakatitig sa laptop screen.Na
EstellaHindi ko man lang nalabhan ang damit ko. Tsk. Never mind, hindi ko rin naman plano na magtagal dito. Ang importante lang, makita ako ni Chansen, tapos sisimple na ako ng alis. Wala naman sa usapan namin na mag-stay ako nang matagal, ‘di ba? Basta makita niya ako at ma-realize niyang seryoso
“Bakit ngayon lang?” tanong ko, pilit pinapakalma ang nanginginig kong boses. “Bakit kailangang hintayin mong mapagod ako bago mo maisip na maging haligi?”Mas dumiin pa ang pagkakahawak niya sa kamay ko pero hindi naman masakit. Parang kinokontrol lang din niya ang sarili at tila nais lang na ipada



![Just One Night [Tagalog]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)



