LOGINOkay ka lang sana Chancy.
ChandlerHindi ko akalain na darating ako sa puntong ako mismo ang magpaplano ng outing para sa team.Kung tutuusin, kaya ko namang i-delegate kay Sol ang lahat, mula sa lugar hanggang sa schedule. Pero ewan ko, may parte sa akin na gustong ako mismo ang pumili kung saan sila dadalhin.Siguro dahil
ChandlerHindi ko inaasahan na ganon kaganda ang kalalabasan ng scrims nila laban sa Fullpower.Sa totoo lang, ang ibinigay kong kondisyon ay simple lang—kahit umabot man lang sila ng 50% na win rate, sapat na iyon para masabi kong kaya nilang makipagsabayan sa mas malalakas na team. Pero ang nakuha
Isang saglit lang ’yon, isang simpleng pag-angat ng labi ko—pero ramdam ko agad ang epekto nito sa akin. Parang biglang gumaan ang pakiramdam ko kahit katatapos lang ng intense na laban.Hindi ko alam kung gaano na siya katagal na nakatayo doon, kung napanood ba niya ang buong clash o kung dumating
MitchSa pagdaan ng mga araw, pakiramdam ko ay parang lumulutang ako sa alapaap.Hindi ko maipaliwanag kung bakit—pero alam ko kung sino ang dahilan.Sa tuwing naaalala ko yung mga gabi namin sa rooftop, yung mga usapan, yung mga simpleng yakap at halik… kusa na lang akong napapangiti kahit wala nam
Ako naman ay—Teka, nagto-toothbrush naman ako syempre at hindi ako badbreath pero iba pa rin kasi tignan yung sa kanya.Napakunot ang noo niya habang nakatitig sa akin, halatang hindi kumbinsido sa sagot ko.“Wala?” ulit niya, this time mas may diin, parang sinusubukang basahin kung nagsisinungalin
MitchWala na, bumigay na ako.I totally believe him.Hindi ko alam kung dahil ba sa paraan ng pagkakasabi niya, o dahil sa paraan ng pagtitig niya sa akin. Yung tipong wala kang makikitang bakas ng pagsisinungaling. Pero sa sandaling iyon, parang unti-unting naglaho lahat ng takot ko.Yung kaba. Y
Arnie“Get in,” sabi ni Channing na nagpakunot ng aking noo. Ano siya sinuswerte? Iniisip ba niya na basta sinabi niya ay gagawin ko?“Please?” Kakainis, hindi ko talaga kayang tanggihan ang mokong na ito. Inikutan ko siya ng aking mga mata bago binuksan ang pintuan at sumakay. Ayaw ko naman na maha
Arnie“Hey, calm down.” Nag-angat ako ng tingin kay Christian na ang gwapo-gwapong tingnan sa suot na suit. Courtesy of Nikita of course. Nakapila na kami para rumampa at kinakabahan talaga ako. Wala naman kasi akong idea sa mga ganito.“I don’t know. I really don’t know what to do.”“Just walk with
ArniePinauwi na rin ako agad ni Marcus pagkatapos at mabuti na lang nasa silid na ang mag-asawa at hindi na nila ako makikita pa. Kinakabahan ako dahil baka mamaya ay makarating ito kay Mommy Sarina at hindi na nila ako payagan na magtrabaho.Suportado naman nila ang pag-aaral ko at sa totoo lang a
ArnieHindi ko malaman kung magchachat ba ako sa kanya o ano. Hawak ko ang pregnancy test at negative iyon dahil sa isang guhit na nakita ko.Oo, alam kong hindi ako mabubuntis dahil sa pills na na-take ko. Pero dahil ilang beses din kaming nagniig ni Channing ay umasa akong baka sakali ay makalusot







