LOGINSalamat po sa patuloy na suporta. Paki-like, comment at gem votes po.
Napangiti ako at marahang hinawakan ang kamay niya. "Mom, mahal ko pa rin ang pagpipinta. Hindi naman nawala 'yon." Bahagya akong natawa. "Hobby ko na siya habambuhay. Kapag gusto kong magpahinga o mag-unwind, nagpipinta pa rin ako." Mas lalo siyang ngumiti. "At saka," dagdag ko, "si Tita Cha pa
Riz Seven years. Actually, higit pitong taon na pala ang lumipas mula nang halos tuluyan akong manirahan sa South Korea. Nakakamiss din pala ang Pilipinas kapag matagal kang hindi nakakauwi. Totoo, may mga pagkakataon namang bumabalik ako rito—kapag may importanteng family occasion o espesyal na
Ngayon ay iba na ang paraan namin ng pagpapakita ng pagmamahal. Hindi na kasing-init ng dati ang bawat sandali, pero mas malalim. Mas tahimik. Mas kampante. At mas totoo. Sa edad namin ngayon, sapat na ang isang mahigpit na yakap para maramdaman naming pareho na hindi pa rin nagbabago ang pagma
Mas lalo akong natawa. Talagang wala na akong maililihim sa babaeng ito. Sa tagal naming nagsasama, kabisadong-kabisado na niya ang bawat kilos ko, bawat ekspresyon ko, at maging ang paraan ng pagtingin ko kapag may kabastusan akong naiisip. "Huli na naman ako?" natatawa kong tanong. "Hindi ka n
Natawa lang ako nang mas malakas. "Ano?" "Matanda na tayo!" Mas lalo akong natawa. "Anong matanda?" Tinaasan ko siya ng kilay. "Sa passport lang." "Pero kapag ikaw ang katabi ko..." Mahina akong ngumiti. "...pakiramdam ko hindi naman tumatanda ang nararamdaman ko." Napailing siya. "Hindi
Maximus Hindi ko mapigilang pagmasdan ang asawa kong nakaupo sa tabi ko. Tahimik lang si Sarina habang nakangiting pinagmamasdan ang aming mga anak, mga manugang, at mga apo na nagkukuwentuhan. Paminsan-minsan ay napapailing siya kapag may naririnig na kalokohan mula sa mga anak naming lalaki, pag
Gianna“I'm in my room, resting," reply ko.Halos isang segundo lang ang lumipas matapos kong i-send ang reply ay tumunog na agad ang phone ko.Incoming Call: ChancyPinipigilan ko ang ngiti ko habang ina-adjust ang pagkakaupo ko sa kama. Para akong teenager na tinawagan ng crush niya.“Hello?” mahi
GiannaKung pwede lang talaga akong lamunin ng lupa sa mga oras na 'to, baka matagal na akong naglaho sa kahihiyan.Sa dinami-rami ng pagkakataong puwedeng manahimik si Mama, doon pa niya napiling ibulalas ang mga ka-dramahan niya, sa harap ni Chancy. Walang preno. Para bang ang goal niya sa buhay a
ChancyHinila ko ang babae papunta sa 4th floor kung saan may silid na nakalaan na para sa akin. Kapag ganitong nagpupunta kaming tatlo dito ay talagang nire-reserve na ni Wilson ang mga silid para sa amin para sa ganitong pagkakataon.Pagsara ko ng pintuan ay agad kong sinandal ang babae sa likod n
ChancyShe’s so defiant. But I could see her melting.Sinasalo niya ang tingin ko na parang wala lang, pero nahahalata ko na tumatalab sa kanya ang init ng mga panunukso ko. Nakakapikon lang dahil kahit binigay ko na ang lahat ko ng angkinin ko siya, ay ibang pangalan pa rin ang binanggit niya.Nain







