LOGINTuluyan ka na bang magpapatawad, Gianna? Kung sakali ay baka iyan na rin ang maging simula para lubusan mo ng tanggapin si Chancy.
MitchPanibago na namang araw, pero parang may bitbit pa rin akong pagod mula kahapon—hindi sa katawan, kundi sa isip. Katatapos lang naming mag-almusal at nagdesisyon na tumambay sa living area. Walang masyadong ganap, chill lang. Nakabukas ang TV, naghahanap ng mapapanood habang hinihintay ang scr
MitchHindi agad natapos doon ang usapan.Akala ko, pagkatapos ng mga sinabi nila ay babalik na sa normal ang lahat—kanya-kanyang kain, konting biruan, tapos usapang laro na ulit. Iyong tipong parang walang nangyari, parang wala kaming binuksang topic na medyo… personal. Pero kahit pilit nilang gina
Alam na nila. At ngayon… may nakita pa sila. Hindi ko napigilan ang mapayuko. “Hindi niyo naman alam ang buong story…” mahina kong sabi, halos bulong. “Alam namin,” sagot agad ni Ryan. “Kaya nga hindi kami nagko-conclude.” “Concern lang kami,” dagdag ni Cecilio. “Sa’yo.” Unti-unti akong napahi
Mitch Kinabukasan, paggising ko pa lang ay may kakaibang bigat na agad akong naramdaman. Hindi iyon dahil sa pagod mula sa laban kahapon o sa puyat, kundi dahil sa katahimikan ng phone ko. Dahan-dahan kong kinuha iyon mula sa bedside table at agad na tiningnan ang screen. Wala pa rin. Walang mes
Mitch Tahimik ang kwarto, pero hindi ang isip ko. Nakahiga ako sa kama, nakatitig sa kisame habang hawak pa rin ang phone ko, na para bang anumang oras ay iilaw iyon at lalabas ang pangalan niya. Ilang beses ko nang chineck ang screen kahit wala namang notification. Paulit-ulit, parang umaasa sa w
“Mitch, missing sila,” paalala ni Cecilio. Hindi pa man ako nakakareact, biglang may sumulpot mula sa gilid ng mapa. Isang mabilis na galaw, kasunod ang stun na hindi ko na naiwasan. Sunod-sunod na damage ang bumuhos. “Back! Back!” sigaw ni Ryan. Pero alam kong huli na. Sa harap ng screen ko, n
Tumango ako, pero hindi ko maitago ang kutob sa dibdib ko. So she’s back. Bigla akong kinabahan dahil baka kung ano ang gawin kung sakaling malaman niya ang tungkol sa kasal namin ni Estella bukas. Damn, subukan lang niya talagang manggulo. “Anong ginawa niya sa Paris?” tanong ko, pilit kong pinaka
“Grabe kayo! Sige na nga!” sabi ni Tristan sabay tawa, pero bago siya lumabas ay nilapit niya ang mukha niya sa akin. “Text mo ko, little sis, kapag kailangan mo, ha?” “Sige.” Naglakad na siya papunta sa pintuan ng tawagin siya ulit ni Chansen kaya lumingon ito. "Please say my regards to your brot
“May asawa na silang lahat, kailan tayo?” casual niyang tanong, sabay tingin sa akin na parang seryosong interview.Napakunot-noo ako. “Ha?”Pagtingin ko sa kanya, halos mapunit ang labi niya sa pag-ngisi. Dinunggol ko tuloy ang mukha niya.“Aray! Grabe ka, bro. Domestic violence na ’to ha!”“Anong
At kung ito nga ang pagkakataong mabura ang sakit na ‘yon, bakit ko pa hahadlangan? The Palancas… Ang pamilya Palanca ay mabubuting tao. Base ‘yan sa personal na pagkakakilala ni Dad. Mula noon hanggang ngayon, wala siyang narinig na kahit anong negatibong isyu tungkol sa kanila. Walang skandalo,







