LOGINYung previous chapter po ay namali ng publish, kung mapapansin niyo ay kapareho sila ng next chapter, pero after review ng aking SE ay maayos din kaya pwede niyo siyang balikan bukas.
“Kamusta ka?”Bahagyang kumunot ang noo ko sa tanong niya.Hindi ko alam kung bakit, pero parang may kakaibang bigat sa simpleng paraan ng pagkakasabi niya no’n. Hindi siya tunog casual. Parang may gusto talaga siyang i-confirm.“Okay naman po,” alanganin kong sagot habang nilalaro ang dulo ng kumot
MitchIlang araw na rin ang lumipas matapos ang nangyari sa club ni MC at ang akala ko noong una ay tuluyan nang natapos ang lahat.Unti-unti ko nang kinukumbinsi ang sarili ko na okay na ako.Na wala nang dapat isipin.Hindi na rin naman nakita ang mga taong nanggulo sa akin no’ng gabing iyon at mu
ChandlerDahil nakainom ako, hindi pumayag si Mitch na ako ang mag-drive pauwi.Kahit tahimik siya simula nang lumabas kami ng club at halatang drained pa rin sa nangyari, nanatiling matigas ang ulo niya pagdating sa bagay na iyon. Kaya kahit na buksan ko na ang sasakyan ay hindi parin siya sumakay.
Hindi siya sanay lalo na at ang bahay nila sa Pateros ay literal na katapat lang ng police station.Kaya sigurado akong natatakot siya ngayon.Mabilis akong lumapit sa kanya at agad kong hinawakan ang magkabilang braso niya nang marahan.“Love,” mahina kong tawag habang hinaharap siya sa akin.Bahag
ChandlerHindi ko na maalala kung sino ang unang sumugod.Ang malinaw na lang sa isip ko ay ang mabilis na pagkulo ng dugo ko nang makita kong may gumalaw papunta sa direksyon ko. Kasunod no’n ay ang matinding pagtilapon ng kamao ko diretso sa mukha ng lalaking nasa harapan ko.Umalingawngaw ang mal
“Hindi namin siya pinagkaisahan—”“Bullshit.”Putol ko agad sa lalaking nagsalita.Kitang-kita ko kung paano sila nagkatinginan.At halatang umaasang hindi ako gagawa ng eksena.Wrong move.“Do you even know who you’re talking to?” malamig kong tanong.“Love…” mahinang tawag ni Mitch habang bahagyan
NoelleAng bawat araw ng pagtatrabaho namin ni Chanden ay parang isang panaginip na ayokong magising. Kahit saan siya magpunta, palagi niya akong isinasama. Para bang hindi siya mapalagay kapag hindi ako nasa tabi niya.Minsan naman, kung may kaharap kaming mahahalagang tao, kasama rin namin si Nels
ChandenNasa aking office ako at hindi mapakali dahil sa kakaisip kay Noelle.Paano kung bigla na lang ay maisipan niyang umalis bigla? Paano kung biglang tumawag ang kaibigan niya at sabihin na may kakilala itong pwedeng tumulong sa kanya para makaalis ng bansa?Marami pa naman ang mga pinay ngayon
Noelle“Nakakainis eh!” bulalas ko habang ibinagsak ang sarili sa upuan, ramdam ko pa rin ang inis sa nangyari. Napatingin ako kay Atty. Santander, na halatang pinipigil ang kanyang tawa, habang si Chanden naman ay nakakunot-noo, halatang wala siyang ideya sa nangyari.“Stop laughing, Daryl. Mas maa
NoelleLumapat ang aking likod sa malambot na kama ng dahan dahan niya akong ilapag doon na akala mo ay takot na masaktan ako.“I can’t wait to have you, Lovey. Uunahin ko na ang honeymoon bago ang kasal.”Sinamahan na niya ako sa kama at pumwesto sa ibabaw ko tsaka ako hinalikan. Nakatukod ang kany







