LOGINNgayon po June 4, ay ang ika-isang taon ng aking pagiging writer, at itong aklat na ito ang aking kauna-unahang sinulat. Gusto ko pong magpasalamat sa inyo na patuloy na sumusuporta sa mga gawa ko. Salamat sa Diyos dahil kasama ko po kayo lagi sa aking writing journey. Sana po ay 'wag kayong magsasawa sa pagsubaybayan sa bawat istoryang sinusulat ko. Thank you and God bless us all!
Ako naman ay—Teka, nagto-toothbrush naman ako syempre at hindi ako badbreath pero iba pa rin kasi tignan yung sa kanya.Napakunot ang noo niya habang nakatitig sa akin, halatang hindi kumbinsido sa sagot ko.“Wala?” ulit niya, this time mas may diin, parang sinusubukang basahin kung nagsisinungalin
MitchWala na, bumigay na ako.I totally believe him.Hindi ko alam kung dahil ba sa paraan ng pagkakasabi niya, o dahil sa paraan ng pagtitig niya sa akin. Yung tipong wala kang makikitang bakas ng pagsisinungaling. Pero sa sandaling iyon, parang unti-unting naglaho lahat ng takot ko.Yung kaba. Y
MitchHindi ko maiwasan na kabahan habang hinihintay ang sagot niya.Tahimik lang siya sa tabi ko, nakatanaw sa malayo na parang binubuo pa sa isip niya kung paano niya sasabihin ang dapat sabihin. Ramdam ko agad na hindi ito simpleng bagay lang.“Love…” mahina kong tawag ulit, this time mas may hal
MitchHindi ko alam kung bakit parang mas mabilis ang tibok ng puso ko habang paakyat ako ng rooftop. Ilang beses ko nang ginawa ’to—yung tahimik na paglabas ng kwarto, yung pagtingin sa hallway para siguraduhin na walang makakakita, at yung pagpasok sa elevator na may halong excitement at kaba.Per
ChandlerHindi ko agad inalis ang labi ko sa kanya. Hindi iyon yung tipo ng halik na minamadali o pabigla-bigla—kundi yung dahan-dahan, yung parang sinusulit mo bawat segundo dahil alam mong hindi palaging may ganitong pagkakataon.Ramdam ko kung paano siya bahagyang nanigas sa una, pero ilang sanda
Chandler“Shouldn’t I be?” mahina kong sagot habang nakatitig pa rin sa kanya.Ilang segundo siyang natahimik, tapos bigla siyang napangiti. Yung tipong hindi niya naitago, yung may halong kilig at hiya.“Ang seryoso mo naman,” sagot niya, sabay iwas ng tingin.“Serious ako,” tugon ko agad, hindi ko
NinaSakay ng sasakyan ni Mommy ay umalis kami at nagpunta sa mga bilihan ng gamit sa paghahalaman.“Naku, gusto ko ‘yang tanim tanim na ‘yan,” masayang sabi ng byenan ko habang tumitingin kami ng mga shovel.“Kung hindi mo naitatanong ay magsasaka ang tatay ko tapos may mga tanim din siya sa gilid
Lakeisha“Argh!!! Argh!!!” Binato ko at ang lahat ng mahawakan ko dahil sa sobrang galit. Kumalat na sa social media ang pakikipaghiwalay sa akin ni Red. Hinding hindi ko iyon matatanggap! Hanggang ngayon ay ang hubadera at pok pok na Nina pa rin na iyon ang gusto niya!“Keisha, tama na at baka maki
NinaHindi ko namalayan na nasa parking na pala kami ng condo na tinitirhan ni Chase. Nagulat na lang ako ng bigla niyang buksan ang pintuan ng backseat at kinuha sa kandungan ko ang natutulog na si Riz. Lumabas na rin ako at sumunod sa kanya.Inihiga ni Chase si Riz sa kama at ako naman ay pumunta
“Yes!” bulalas ko ulit.“Ano ba naman, Chastity, nakakagulat ka,” sabi ng aking ina. Halatang halata naman sa mukha niya ang sinabi niya dahil nakakapit pa nga ito sa kanyang dibdib. Tawa tuloy ng tawa sila Chanden at Chancy na hindi ko pinansin at nanatiling nakapako ang aking mga mata sa babae.“W







