ログインMitchParang biglang bumagal ang oras matapos kong bitawan ang mga salitang iyon.“May boyfriend na po ako.”Hindi ko na iyon binawi. Wala na ring dahilan para palambutin pa. Sa mismong sandaling iyon, alam kong wala nang atrasan—kahit gaano pa kabigat ang maaaring kasunod.Tahimik.Iyon ang unang s
Dahil si Chandler… hindi lang basta lalaki sa buhay ko.Amo ko siya.Ipinagkatiwala ako ng mga magulang ko sa kanya—yung taong inaasahan nilang gagabay at mag-aalaga sa akin sa mundong pinasok ko.At ngayon, siya rin yung taong minahal ko.Doon ako natakot.Huminga ako nang malalim, pilit kinakalma
Mitch“Anak, ano ba ang nakain mo at naisipan mo kaming yayain ngayon?”Napatingin ako kay Mama at ngumiti, kahit sa loob-loob ko ay parang may kumakatok na kaba sa dibdib ko—malakas, paulit-ulit, at hindi ko mapatahimik.“May sasabihin po kasi ako,” tugon ko, pilit pinapanatiling steady ang boses k
MitchMalakas ang pagkabog ng dibdib ko nang buksan ko ang pintuan, at agad na bumungad sa akin ang pamilyar na eksena sa sala—si Papa na nakaupo nang maayos habang may hawak na dyaryo, at si Mama na abala sa pag-aayos ng kung anu-anong gamit sa mesa. Katabi niya si Papa, gaya ng nakasanayan nila tu
MitchLumipas ang mga araw na naging maayos naman ang lahat kahit na itong si Lily ay nasa likod pa rin ng HQ. Pagkatapos ng naging pag-uusap namin ni Chandler ay sinikap kong balewalain na ang presensya ng babae dahil kita ko ang sincerity ng aking boyfriend.Sa tuwing gabi ay umaakyat ako sa unit
Chandler“Kumain ka ng kumain dyan,” sabi ni Mitch habang nilagyan ng sausage ang pinggan ko.“Kumakain naman ah,” tugon ko habang nakangisi.“Kanina ka pa nakatingin dyan. Tapos kung makangiti ka akala mo ay nakakaloko,” sabi pa niya.Umaga at kagaya ng unang beses na natulog siya sa kwarto ko ay a
ChantonSa totoo lang, kahit anong pilit kong i-rewind sa utak ko ang mga nangyayari, hindi ko pa rin ma-gets kung paano sa ganitong klaseng sitwasyon malalaman ni Honey ang lahat. Hindi ko ‘yon na-anticipate. Hindi ko in-expect. At higit sa lahat, hindi ako handa.Ramdam ko agad ang hiya na gumapan
Honey“I understand na gusto mo ulit maging malaya. Yung tipong makagalaw ka nang hindi kinakabahan, yung magawa mo lahat ng gusto mo…” Huminga siya nang malalim, at shit, bakit parang lalong lumalim ang boses niya? Bakit parang may kung anong electricity na tumagos sa ’kin? “But Hon…”Damn. Bakit g
HoneyFour days later, hindi pa rin nagpapakita sa akin si Jacob. As in ghost mode. Pero nagme-message siya paminsan-minsan, pa-cute pang “busy lang ako, babe” na parang wala lang. Hindi niya alam na nakita ko siya… with someone else. At every time na mag-“Okay” lang ang reply ko, doon ko mas na-rea
Naiwan kami ni Jacob sa loob ng silid, nababalutan ng mabigat na katahimikan. Ramdam ko ang tensyon sa hangin. aAng kaba niya, ang paghihintay, ang takot sa susunod kong sasabihin.Sumandal ako sa mesa at nanatiling nakatitig kay Jacob, pinagmamasdan ang bawat maliit na galaw niya habang umiikot sa







