LOGINKaya habang nakatingin ako kay Flor, isang tahimik na pangako ang nabuo sa isip ko.Anuman ang katotohanan, hahanapin ko iyon.At kapag napatunayan kong may kinalaman siya sa lahat ng ito, sisiguraduhin kong haharap siya sa lahat ng consequences ng mga ginawa niya.Hindi dahil gusto kong gumanti.Ku
Kapag sinabi niyang aayusin niya ang isang bagay, hindi siya titigil hangga't hindi niya nagagawa.Kaya kahit napapalibutan kami ngayon ng mga mapanghusgang tingin at masasakit na salita, hindi ako natitinag.Dahil alam kong may katotohanan sa likod ng lahat ng ito.At kapag lumabas iyon, hindi ko n
Mitch“Everyone!”Umalingawngaw sa hallway ang malakas na boses ni Flor. Napalingon agad ang mga taong naroon.Sa ganitong oras ay karaniwan nang tahimik ang buong palapag. Karamihan sa mga pasyente ay nagpapahinga na habang ang kanilang mga bantay ay nakaupo lamang sa gilid o nakahiga sa mga foldin
Pagbukas pa lamang namin ng elevator ay agad akong sinalubong ng pamilyar na ingay ng pamilya.Naroon na ang mag-iina ni Ate Jewel, at gaya ng inaasahan ko ay mabilis akong napansin ng dalawang bata."Uncle Chandler!"Halos sabay silang tumakbo palapit sa akin.Napangiti ako habang awtomatikong yumu
Chandler“Bakit hindi ka na muna kumain bago umalis?” tanong ni Chanton habang inaayos ang mga dokumentong nasa ibabaw ng mesa.Saglit akong napaisip. Kanina ay nag-chat si Mitch at sinabi niyang may dalang dinner si Kuya Arman para sa kanila sa ospital.Kung tutuusin ay wala namang problema kung di
Sa wakas, may maibibigay na akong dahilan para muli siyang makahinga nang maluwag.“Kami na ang bahalang umasikaso sa mga ito.”Napatingin ako kay Chanton nang marinig ko ang sinabi niya. Hindi ko inaasahan na ie-extend pa nila nang ganito kalayo ang pagtulong sa akin. Sa totoo lang, ang plano ko la
Estella“Tigilan mo ang pagtawa, Chansen, at talagang tatamaan ka na sa akin,” banta ko sa kanya, sabay irap. Tumigil nga siya pero obvious na nagpipigil lang dahil nakaukit pa rin ang lokong ngiti sa labi niya. Nasa kotse na kami, on the way sa mansion ng pamilya niya para sa dinner, at ramdam ko a
Doon ko lalo nakita yung kasiyahan sa mukha niya. Hindi iyon peke o pilit, para bang nabunutan siya ng tinik at binigyan ng bagong pag-asa. Sa pag-uusap namin during interview, kung paano niya sinagot nag mga tanong ko na may kinalaman sa pagtuturo at syempre sa musika, pati na ang pagpapakanta ko s
Natawa ako sa pagkakabitaw niya ng huling linya. Para naman kasing si Lord Voldemort lang ang peg. “Grabe ka… Voldemort agad?” sabay tawa ko habang umiling. Ngumiti siya, pero may kasunod agad. “Sinisita ko na sila… in a nice way. Kasi may utang na loob din ako sa kanya.” Bigla akong natahimik. Do
Estella Mabilis akong nagmaneho pauwi, pero syempre, ingat pa rin. Hindi ko kayang maging reckless lalo na at ang utak ko ay punong-puno ng excitement. Kanina lang kasi, habang nasa studio pa ako, nakatanggap ako ng text mula kay Chansen. “Uuwi ako ng maaga today. Gusto kong paghandaan yung dinner







