4

Ano daw? 

Napahinto ako sa gitna ng hallway. Bibig ko, nakabuka. Yung mga mata ko, halos malaglag sa sahig.

TAGAL KO BAGO NAKARECOVER.

Ano daw?! Mali ba ang pandinig ko?! Parang binuhusan ako ng malamig na tubig sa buong katawan! Para daw sa akin?! At again... VANESSA ang sabi niya?! Hindi Miss Fernandez?!

LINTIK NA BUHAY 'TO!

Ano 'to?! Parang baboy ang peg, bago katayin, pakainin muna nang masarap?! Ibig sabihin ba nito, tataniman muna ako ng matamis na alaala bago ako i-fire at ipatapon sa kangkungan?!

Nanginginig ang mga tuhod ko habang dahan-dahan akong pabalik sa desk ko, bitbit ang napakalaking bouquet ng orchids at ang amoy-heaven na chocolate lava cake. Lumapit agad si Tita Ava at ang dalawa pang secretaries, nanlaki ang mga mata.

"OMG, Vanessa! Para sayo daw sabi ni… Sir Shawn?!" tili ni Tita Ava.

"Ha?! Hindi! po I mean—mali lang 'yung gago!—I mean, si Sir! Para kay ano daw po, hindi ko nagets ang name eh," nauutal kong sigaw habang halos matapon ang kape sa desk ko.

First coffee, then flowers? Tangina naman!

Agad kong inilapag ang bulaklak at cake, sumubsob sa swivel chair ko, at mabilis na kinuha ang phone para i-dial ang number ni TJ. Lumalabo na ang paningin ko sa sobrang panic at kaba!

"BAKLA!" tili ko sa linya nung sumagot siya. "TANGINA! PUTIK! ANONG GAGAWIN KO?! FIRED NA BA AKO?!"

"Ano na namang nangyari sa 'yo, gaga?! Bakit ka sumisigaw?!" sagot ni TJ sa kabilang linya.

"Binigyan ako ng orchids at heart-shaped chocolate lava cake ng amo ko! And take note, ako pa ang nag order nito, kala ko para sa bagong biktima niya. At sinabi niya pa ang first name ko! 'THAT'S FOR YOU, VANESSA' daw! TJ, again! Baks! Papatayin na yata ako ng boss ko! Baka may poison 'tong cake! Anong gagawin ko sa buhay ko?! Mag-a-apply na ba ako sa ibang kumpanya ngayon din?!"

Sa kabilang linya, hindi nakasagot si TJ ng limang segundo. Tapos, bigla itong humalakhak ng napakalakas na halos mabasag ang eardrum ko.

"GAGA KA TALAGA, VAN! HINDI KA I-FI-FIRE! TYPE KA NG BOSS MO, SHUNGA!"

"Hindi... white flowers at orchids ito na may kaunting yellow!" Hysterical kong pabulong-sigaw habang nakatago ang mukha ko sa ilalim ng desk para hindi ako marinig ng ibang secretaries. "Di ba white flowers, ibinibigay lang kapag may patay?!"

"Gagi! Ang hina ng utak mo, Vanessa!" sigaw pabalik ni TJ sa kabilang linya habang humahalakhak. "Bulaklak ng patay ka diyan! Baka may gusto sa 'yo 'yang boss mo! Isip-isip din pag may time!"

"Gusto?! Anong gusto ka diyan!" Napairap ako nang matindi habang nanginginig pa rin ang mga daliri ko. "Hindi kaya may sakit si Boss?! Baka may taning na ang buhay niya kaya biglang bumait?! You know, bagong buhay?! Gusto muna magbagong-loob at gumawa ng mabuti sa kapwa bago siya kailanganin ng kabilang buhay?!"

"Gaga ka talaga! Mapapagalitan ka niyan kapag narinig ka niyang pinapatay mo na agad siya sa utak mo!" asar ni TJ. "At bakit naman ikaw ang bibigyan ng heart-shaped chocolate lava cake kung ikamamatay niya na?! Baka naman heart disease lang pala at gusto ka niyang makasama bago mawala?!"

"Shut up, TJ! Seryoso ako!" Hinawakan ko ang ulo ko na parang sasabog na sa sobrang sakit at overthinking. "Dalawang taon, TJ! Dalawang taon akong trinato ng taong 'to na parang isang sementadong pader o robot na walang nararamdaman! Hindi 'to basta-basta magbibigay ng cake at bulaklak nang walang kapalit o masamang balak! Baka may hidden clause 'to sa kontrata ko o baka sinusubukan niyang ipa-trap ako para may dahilan siyang idemanda ako!"

"Alam mo, ang lala na ng paranoia mo. Bakit 'di mo na lang kainin 'yung cake? Masarap 'yan!"

"Baka may poison nga sabi eh!" Mabilis kong tinitigan ang magandang chocolate lava cake na parang isang bombang sasabog anumang oras. "O kaya baka sinadya niyang pakainin ako nang masarap para pagkatapos ng board meeting niya, sasabihin niya: 'Miss Fernandez, you're fired. Eat your cake and leave.' OMG... TJ! Iyon na nga 'yun!"

"Gosh, Vanessa Fernandez, ewan ko sa 'yo! Tumigil ka nga sa panonood ng drama!" halakhak ni TJ. "Tingnan natin mamaya kapag lumabas na 'yang gwapong demonyo mo sa conference room. Kung hindi ka niya sisigawan, maniwala ka na sa 'kin, kinakain na 'yang boss mo ng sarili niyang ganda mo!"

"Matahimik ka nga! Ibaba ko na 'to!"

Dali-dali kong inibaba ang telepono ng marinig ko ang pag-click ng p***o ng main conference room.

Dahan-dahan akong umayos ng upo, mabilis na inayos ang salamin ko, at ibinalik ang aking pinakamagaling na poker face. Pero deep inside? Ang puso ko, parang gustong tumalon palabas ng dibdib ko sa sobrang kaba.

Lumabas na ang kamahalan... at dire-diretso ang tingin sa akin.

"Miss Fernandez, give me the final contract for the Korea and Japan merger," malamig niyang utos bago agad muling tumalikod.

Napabuntong-hininga na lang ako. Mabilis kong dinukot ang folder sa filing cabinet at hinablot ang tablet ko. Alam na alam ko na ang galawan, basta kontrata at mergers na ang pag-uusapan sa meeting, matic na kasama ako sa loob para mag-take down ng notes sa mga special clauses at important details na kailangan kong i-report sa kaniya mamaya in case na makalimutan niya.

Pumasok na ako sa conference room. Salubong agad sa akin ang mga mukha ng mga matatandang senior executive board members. At siyempre, hindi mawawala ang isang laging nakangisi at nagfli-flirt sa akin—si Mr. Lim. Siya 'yung medyo may kabataan pang executive at distant cousin ni Sir Shawn. Famous sa buong building sa pagkakaroon ng maraming kabit kahit may asawa’t anak na!

Tinitigan ko lang si Mr. Lim nang napaka-nonchalant. Bago pa man makabanat ng kapilyuhan ang gago, biglang tumikhim nang malakas ang boss ko. Napaayos ng upo ang lahat. Pinaupo ako ni Sir Shawn sa mismong tabi niya habang ang sama-sama ng tingin niya sa pinsan niyang si Mr. Lim. O-kay? Galit sa pinsan?

Nagsimula na ang meeting.

At ilang minuto pa lang ang lumilipas, halos bagsak na ang mga pilikmata ko sa sobrang antok. Panay kasi ang daldal nung isang panot na matandang director tungkol sa Japan merger. Paulit-ulit lang naman ang pinagsasasabi!

Biglang napatikhim uli si Sir Shawn sa tabi ko. Gumalaw siya paitaas, dumungaw sa gawi ko, at may ibinulong na halos magpatayo ng lahat ng balahibo ko sa leeg:

"Did you like the flowers?"

BIGLA AKONG NABUHAY.

Nawala lahat ng antok ko! Bigla akong napatingin sa kaniya. At pucha, nakakagulat pala kapag malapitan. Ang linaw ng kulay asul ng mga mata niya behind those glasses, at sobrang seryoso ng titig niya sa akin.

Bumulong din ako pabalik, halos ayaw na magpalabas ng hangin sa bibig: "Are you firing me, Sir? Promise, I don't know what I did wrong, but the flowers and chocolate are completely unnecessary. I just think I deserve to know why I'm getting fired."

Tinitigan ko siya nang diretso sa mga mata. Bahala na talaga si Aling Mangkukulam! Ang pucha, parang minalas pa ako lalo dahil sa suot kong pink blouse ngayong araw. Nagdala pa yata ng sumpa imbes na swerte!

Tumingin siya sa akin, unti-unting kumunot ang noo at napafrown. "What made you think that I'm firing you?"

Bahagya uli siyang tumikhim at ibinalik ang tingin sa board habang patuloy pa rin sa pagrereport ang panot na director. Pero bago siya tuluyang humarap sa harapan, mabilis siyang bumulong uli: "It's for you. And I am not firing you."

...

What the…

Bigla na namang nag-blanko ang isip ko!

Hindi ako i-fi-fire?! Para sa akin talaga 'yung orchids at 'yung heart-shaped chocolate lava cake na ako pa ang nag order? WALANG LASON?! WALANG RESIGNATION LETTER NA KASAMA?!

Nakatitig lang ako sa blankong screen ng tablet ko habang nagwawala ang utak ko sa kaba at pagtataka. Kung hindi niya ako tatanggalin sa trabaho... OMG, anong ibig sabihin nito?! May sakit nga ba talaga ang demonyo kong boss o sinasaniban lang ng mabait na espiritu ngayong Lunes?!