Mag-log inShare
Kabanata 93 - tuluyang paglayo
Petsa ng paglalathala:
2026-03-21 10:58:43
Pinakabagong kabanata
Contractually Yours Kabanata 95 - pinalitan mo rin ako
Ibinaling ni Samantha ang kanyang mapupungay na mga mata sa lalaking pumigil sa bartender sa pag-order niya ng isa pang bote ng alak, isang pamilyar na mukha ang bumungad sa kanya, muli niyang ipinikit ang mga mata ngunit malabo at hindi niya makilala ang lalaking nasa harap dahil sa mga disco lights ngunit sigurado siyang kilala niya ito dahil sa hulma ng katawan nito."T--trevor," nasisinok niyang sabi, kinalog niya ang kanyang ulo at muling tiningnan ang binata.Bahagyang ngumiti ang lalaki, ngunit may halong pag-aalala ang kanyang mga mata habang maingat niyang inaalis ang baso mula sa kamay ni Samantha.“Ang tagal na, Sam,” mahina niyang sabi, tila pinipiling huwag pansinin ang ingay ng paligid.Napakurap si Samantha, pilit inaayos ang kanyang paningin. “Ikaw nga… ikaw nga si Trevor,” bulong niya, halos hindi makapaniwala. “Akala ko… wala ka na.”“Hindi ako nawala,” sagot ni Trevor, marahan ngunit may bigat. “Ikaw ang umiwas.”Parang may kumurot sa dibdib ni Samantha. Napatingin
Contractually Yours Kabanata 94 - this is enough
Kinabukasan, muling naglakad si Samantha patungo sa ospital. Ang bawat hakbang ay mabigat, ngunit may kakaibang determinasyon sa kanyang mga mata. Alam niya sa sarili niya na hindi na puwedeng balikan ang nakaraan. Ang mga alaala ni Trevor—ang tawanan, ang mga yakap, ang simpleng mga sandaling nagpaparamdam sa kanya ng init—ay mananatili na lamang sa kanya, ngunit hindi na dapat maging sentro ng kanyang buhay.Sa mundo ng medisina, may kontrol siya. May mga buhay na maaring iligtas, may sakit na kayang lunasan, at sa bawat pasyente na natutulungan niya, ramdam niya ang halaga ng sarili niya. Dito, sa ospital, may focus siya, may purpose, at unti-unti, natututo siyang ilihis ang isip niya mula sa pagkawala ni Trevor.Pagpasok niya sa ICU, sinalubong siya ng abalang tunog ng makina at mabilis na kilos ng mga nurse. Isang batang lalaki ang nasa kama, malubha ang trauma, habang ang mga magulang nito ay nakatayo sa tabi, puno ng pangamba. Tumango si Samantha sa nurse na nagbigay ng update.
Contractually Yours Kabanata 93 - tuluyang paglayo
Kinabukasan, muli akong naglakad patungo sa tahanan ni Trevor. Ang bawat hakbang ko ay mabigat, at tila ba ang hangin sa paligid ko’y mas malamig kaysa sa dati. Hindi ko maalis ang pakiramdam ng kaba at halong pag-asa sa dibdib—baka sakaling bukas pa rin niya ang pinto at may ngiting mag-aabang sa akin.Hawak ko ang susi, iyon ding susi na matagal ko nang dala mula sa huling gabi namin, at ipinasok ko sa doorknob. Ngunit hindi ito bumukas. Napatingin ako nang masinsinan, at doon ko nakita—pinalitan na pala ito ng bagong door knob. Ang mga mata ko’y lumabo nang kaunti, parang may malamig na tubig ang bumuhos sa katawan ko. Ramdam ko ang kirot, hindi lang sa dibdib, kundi sa buong pagkatao ko.“Hindi… hindi puwede,” bulong ko sa sarili ko, habang iniangat ang kamay ko para muling subukang iikot ang bagong doorknob. Ngunit walang nangyari. Parang tumigil ang mundo sa paligid ko, at ako’y nanatiling nakatungo, nakaharap sa pintong hindi na pamilyar.Nagbalak akong kumatok. Gusto kong mari
Contractually Yours Kabanata 92 - pagsisisi
"Samantha's POV"Hindi ko alam kung paano sisimulan. Ang puso ko’y parang nabibiyak sa bigat ng bawat salita na nakabaon sa dibdib ko. Bawat tingin sa sahig ay tila ba mas ligtas kaysa sa pagtitig sa ama ko. Ano bang sasabihin ko? Paano ko sasabihin? Ang bawat salita ay nakatali sa takot at guilt na matagal ko nang iniwasan.“Anong ibig mong sabihin, anak?” Mahina ang boses niya, bahagyang paos, ngunit ramdam ko ang pag-aalala sa bawat letra. “Wala akong maintindihan. Bakit isinisisi mo kay Trevor ang pagkakaratay ko sa ospital?”Hindi ko kayang magsalita. Ang mga luha ko’y tila nag-aabang na sumabog, at ang mga kamay ko’y nanginginig. Ang mga salitang matagal kong ikinukubli—lahat ng takot, galit sa sarili, guilt—tila sabik nang lumabas. Ngunit paano ko sisimulan?“Dad…” Halos pabulong ko lang, at naramdaman kong parang nawala rin iyon sa hangin. Ang sahig ay parang umuusok sa ilalim ng mga paa ko. Gusto kong takasan ang katotohanan, ngunit alam kong hindi na puwede.Nakatingin siya
Contractually Yours Kabanata 91 - katotohanan
Puno pa rin ng pagtataka si Don Gustavo sa mga sinasabi ng kanyang anak. Hindi niya lubos maisip kung paano umabot sa ganitong punto ang kanilang pag-uusap—punong-puno ng emosyon, bigat, at mga salitang tila matagal nang kinikimkim. Sa kabila ng kanyang kahinaan mula sa pagkaka-ospital, pilit niyang inuunawa ang bawat salitang binibitawan ni Samantha."Anong ibig mong sabihin, anak?" tanong niya, bahagyang paos ang boses ngunit malinaw ang pag-aalala. "Wala akong maintindihan. Bakit isinisisi mo kay Trevor ang pagkakaratay ko sa ospital?"Hindi makasagot agad si Samantha. Nakayuko lamang siya, tila ba ang sahig ang tanging lugar na kaya niyang titigan sa mga sandaling iyon. Nanginginig ang kanyang mga kamay, at ang kanyang dibdib ay tila sinasakal ng bigat ng katotohanang matagal na niyang tinatakasan."Dad..." mahina niyang sambit, ngunit tila nawala rin iyon sa hangin."Bakit ayaw mo akong tingnan?" dagdag pa ni Don Gustavo, mas lumambot ang tono. "Anong ginawa mong kasalanan?"Napa
Contractually Yours Kabanata 90 - Ang paglabas sa ospital ni Don Gustavo
Tuluyan nang gumaling si Don Gustavo at nakalabas ng ospital matapos ang ilang linggong pananatili sa ICU at recovery room. Sa wakas, maayos na ang kanyang kalagayan—hindi pa man ganap na malakas, ngunit sapat na upang makalakad at makauwi. Isang himala, ayon sa mga doktor. Isang pangalawang pagkakataon, ayon sa kanya.Sa loob ng silid, tinutulungan siya ng nars na maayos ang kanyang mga gamit. Maingat nitong inaayos ang kanyang discharge papers habang si Don Gustavo naman ay nakaupo sa gilid ng kama, tahimik ngunit may malalim na iniisip."Sir, pwede na po kayong lumabas mamaya. Naka-ready na po ang sasakyan ninyo," magalang na sabi ng nars.Tumango siya, saka napatingin sa pintuan ng silid—tila may hinihintay."Hindi man lamang ba ako binisita ng aking unica hija?" biro niya, pilit na pinapagaan ang tono. "Nakakalungkot namang isipin na hindi na niya ako inaalala."Bahagyang napangiti ang nars, ngunit ramdam nito ang bahid ng lungkot sa likod ng biro. "Siguro po, busy lang si Doc Sa
Maaari mong magustuhan
Insensitive SPG
Nelia877.2K viewsHiding the Billionaire's Daughter
Miranda Monterusso665.8K viewsThe Zillionaire's Abandoned Wife
Pink Moonfairy2.6M viewsSoldier's First Love (Tagalog)
AVA NAH377.7K viewsThat Night With Him
BM_BLACK301283 viewsMy Stepbrother is My Professor and Secret Lover
kmn187 viewsHUSBAND'S CAGE
rhitscine364 viewsIllicit Affair With My Billionaire Cousin
DickBrain603 views
