ห้องสมุด
ค้นหา
หน้าหลัก / Romance / Contractually Yours / Kabanata 95 - pinalitan mo rin ako

แชร์

Kabanata 95 - pinalitan mo rin ako

ผู้เขียน: mooncake_o07
last update วันที่เผยแพร่: 2026-03-21 16:50:03

Ibinaling ni Samantha ang kanyang mapupungay na mga mata sa lalaking pumigil sa bartender sa pag-order niya ng isa pang bote ng alak, isang pamilyar na mukha ang bumungad sa kanya, muli niyang ipinikit ang mga mata ngunit malabo at hindi niya makilala ang lalaking nasa harap dahil sa mga disco lights ngunit sigurado siyang kilala niya ito dahil sa hulma ng katawan nito.

"T--trevor," nasisinok niyang sabi, kinalog niya ang kanyang ulo at muling tiningnan ang binata.

Bahagyang ngumiti ang lalaki,
อ่านหนังสือเล่มนี้ต่อได้ฟรี
สแกนรหัสเพื่อดาวน์โหลดแอป
บทที่แล้ว บทต่อไป
บทที่ถูกล็อก

บทล่าสุด

  • Contractually Yours   Kabanata 98 - NO

    Habang tahimik na nagdedesisyon sila Samantha kung ano ang oorderin sa loob ng restaurant, tila ba parehong abala sa kani-kanilang iniisip, ay biglang may aninong tumapat sa mesa nila. Hindi agad nag-angat ng tingin si Samantha—akala niya isa lamang itong waiter.Ngunit nang marinig niya ang pamilyar na boses—“Sam…”Para bang may kumurot sa kanyang dibdib.Unti-unti niyang naramdaman ang pagbigat ng hangin sa paligid. Hindi niya kailangang tumingin para malaman kung sino iyon. Kahit ang simpleng pagbanggit ng palayaw niya ay sapat na upang ibalik ang lahat ng pilit niyang iniiwasan.“Can we talk?” dagdag pa nito, mas mahinahon, halos pakiusap ang tono.Nakahawak si Samantha sa menu, ngunit nanatiling nakapako ang kanyang mga mata rito, kahit wala naman talaga siyang binabasa. Mahigpit ang kapit niya sa gilid nito, hanggang sa bahagyang mangulubot ang papel.Tahimik.Hindi siya sumagot.Sa kabilang upuan, napatingin si Lhian sa pagitan nilang dalawa—halatang nakaramdam ng tensyon. Mab

  • Contractually Yours   Kabanata 97 - Okay lang

    Agad nakapasok ng trabaho si Samantha, kahit gulo pa ang buhok at di nakakasuklay ay agad niyang sinuot ang puting doctor's coat nito."Good morning, dok," bati ng mga nakakasalubong niya, binabalikan naman niya ito ng isang pilit na ngiti.Nakangisi si Lhian habang paikot-ikot na sinisipat si Samantha, tila ba sinusuri ang bawat detalye ng kanyang itsura—ang bahagyang gusot na buhok, ang pagod na bakas sa kanyang mukha, at ang pilit na tiklop ng kanyang labi na halatang hindi niya tunay na ngiti.“What do you mean by, hindi naman ako ganito dati?” matigas at may halong iritasyon na sagot ni Samantha, hindi man lang tumitingin nang direkta kay Lhian habang inaayos ang manggas ng kanyang puting coat.Napataas ang dalawang kamay ni Lhian na parang sumusuko. “Uy, chill, dok. Observation lang naman,” pabirong saad nito, ngunit hindi nawala ang mapanuksong ngiti sa kanyang labi. “Kasi naman, usually ikaw ‘yung tipong laging composed—plantsado, maayos, parang hindi napapagod. Eh ngayon…” ba

  • Contractually Yours   Kabanata 96 - Pamilyar na imahe

    Isang umaga, nagising si Samantha sa isang silid na hindi niya kilala. Mabilis niyang iginala ang mga mata sa buong paligid ng silid hanggang sa maramdaman niyang ang manipis na puting kumot na tanging nakabalot sa hubad niyang katawan."A--anong nangyari sakin? Bakit ako narito?" napahawak siya sa kanyang noo habang inaalala kung sino at ano ang nangyari ng gabing wala siya sa tamang wisyo.Naguluhan si Samantha habang pilit hinahalungkat ang kanyang alaala. May mga pira-pirasong eksena na kumikislap sa kanyang isipan—malalakas na ilaw, maingay na musika, at mga aninong hindi niya matukoy kung kakilala ba o hindi. Ngunit sa tuwing susubukan niyang buuin ang mga ito, parang usok lamang itong naglalaho.Dahan-dahan siyang bumangon mula sa kama, pilit binabalot ang sarili ng kumot upang takpan ang kanyang katawan. Malamig ang sahig na tumambad sa kanyang mga paa, dahilan upang mapangiwi siya. Tahimik ang buong silid—masyadong tahimik, na para bang wala siyang kasamang kahit sino sa buon

  • Contractually Yours   Kabanata 95 - pinalitan mo rin ako

    Ibinaling ni Samantha ang kanyang mapupungay na mga mata sa lalaking pumigil sa bartender sa pag-order niya ng isa pang bote ng alak, isang pamilyar na mukha ang bumungad sa kanya, muli niyang ipinikit ang mga mata ngunit malabo at hindi niya makilala ang lalaking nasa harap dahil sa mga disco lights ngunit sigurado siyang kilala niya ito dahil sa hulma ng katawan nito."T--trevor," nasisinok niyang sabi, kinalog niya ang kanyang ulo at muling tiningnan ang binata.Bahagyang ngumiti ang lalaki, ngunit may halong pag-aalala ang kanyang mga mata habang maingat niyang inaalis ang baso mula sa kamay ni Samantha.“Ang tagal na, Sam,” mahina niyang sabi, tila pinipiling huwag pansinin ang ingay ng paligid.Napakurap si Samantha, pilit inaayos ang kanyang paningin. “Ikaw nga… ikaw nga si Trevor,” bulong niya, halos hindi makapaniwala. “Akala ko… wala ka na.”“Hindi ako nawala,” sagot ni Trevor, marahan ngunit may bigat. “Ikaw ang umiwas.”Parang may kumurot sa dibdib ni Samantha. Napatingin

  • Contractually Yours   Kabanata 94 - this is enough

    Kinabukasan, muling naglakad si Samantha patungo sa ospital. Ang bawat hakbang ay mabigat, ngunit may kakaibang determinasyon sa kanyang mga mata. Alam niya sa sarili niya na hindi na puwedeng balikan ang nakaraan. Ang mga alaala ni Trevor—ang tawanan, ang mga yakap, ang simpleng mga sandaling nagpaparamdam sa kanya ng init—ay mananatili na lamang sa kanya, ngunit hindi na dapat maging sentro ng kanyang buhay.Sa mundo ng medisina, may kontrol siya. May mga buhay na maaring iligtas, may sakit na kayang lunasan, at sa bawat pasyente na natutulungan niya, ramdam niya ang halaga ng sarili niya. Dito, sa ospital, may focus siya, may purpose, at unti-unti, natututo siyang ilihis ang isip niya mula sa pagkawala ni Trevor.Pagpasok niya sa ICU, sinalubong siya ng abalang tunog ng makina at mabilis na kilos ng mga nurse. Isang batang lalaki ang nasa kama, malubha ang trauma, habang ang mga magulang nito ay nakatayo sa tabi, puno ng pangamba. Tumango si Samantha sa nurse na nagbigay ng update.

  • Contractually Yours   Kabanata 93 - tuluyang paglayo

    Kinabukasan, muli akong naglakad patungo sa tahanan ni Trevor. Ang bawat hakbang ko ay mabigat, at tila ba ang hangin sa paligid ko’y mas malamig kaysa sa dati. Hindi ko maalis ang pakiramdam ng kaba at halong pag-asa sa dibdib—baka sakaling bukas pa rin niya ang pinto at may ngiting mag-aabang sa akin.Hawak ko ang susi, iyon ding susi na matagal ko nang dala mula sa huling gabi namin, at ipinasok ko sa doorknob. Ngunit hindi ito bumukas. Napatingin ako nang masinsinan, at doon ko nakita—pinalitan na pala ito ng bagong door knob. Ang mga mata ko’y lumabo nang kaunti, parang may malamig na tubig ang bumuhos sa katawan ko. Ramdam ko ang kirot, hindi lang sa dibdib, kundi sa buong pagkatao ko.“Hindi… hindi puwede,” bulong ko sa sarili ko, habang iniangat ang kamay ko para muling subukang iikot ang bagong doorknob. Ngunit walang nangyari. Parang tumigil ang mundo sa paligid ko, at ako’y nanatiling nakatungo, nakaharap sa pintong hindi na pamilyar.Nagbalak akong kumatok. Gusto kong mari

บทอื่นๆ

บางทีคุณอาจจะชอบ

สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status