FAZER LOGINIto ay isang madilim at nakakapanabik na kuwento ng pag-ibig, pagtataksil, at paghihiganti. Ikinasal si Ashera at Jeorge dahil sa isang kasunduan ng kanilang mga pamilya upang mapalakas ang kani-kanilang kompanya. Subalit, ang tunay na pag-ibig ni Jeorge ay nakalaan para sa kay Zebyana- Ang nakababatang kapatid ni Ashera. Sa loob ng malaking bahay na kanilang tinitirhan, dama ni Ashera ang pagkakulong, hindi itinuturing na espesyal, at para lamang siyang isang utusan. Sa kabila ng sakit na dulot ng pagsaksi sa relasyon nina Jeorge at Zebyana, nananatili siyang tahimik at nagdurusa sa isang sulok.
Ver maisJEORGE Nagising akong masakit ang ulo. Umaasa akong may mensahe na si Zebyana sa akin ngunit wala akong makita sa aking cellphone. Muntik ko na itong maibato dahil sa matinding inis na nararamdaman ko. Isama mo pa ang hang-over na kailangan kong gamutin ngayon. Naparami ata ako ng inom kagabi, ni hindi ko alam kung sino ang naghatid sa akin dito sa bahay. Paniguradong si Ruy, dahil siya lang naman ang kasama ko kagabi. Pinisil ko ang sintido ko at bahagyang pumikit. Pinilit ko na ring bumangon dahil gusto kong makahigop ng sabaw. Hinanap ng mga mata ko si Eula, mabuti naman at hindi siya pakalat-kalat ngayong araw. Baka siya pa ang mapagbuntunan ko ng aking galit. I staggered my way to the kitchen, feeling extremely dizzy. When I got there, food was already set out — a cup of hot rice poridge with a note beside it. I picked up the note and read it: "Sir, lumabas lamang ako upang mamalengke, kumain na kayo nang maibsan ang pananakit ng ulo niyo." Simpleng sulat ngunit nagdulot sa
ASHERA Jeorge was out of the house all day, and thankfully, my fever was gradually subsiding. I prepared dinner, knowing my husband would be home soon.Ala-sais ng gabi nang biglang may pumaradang sasakyan sa labas ng gate. Hindi ito ang kotse ni Jeorge—kilala ko ang tunog ng kanyang sasakyan. May bisita kaya ang aking asawa?Mabilis akong lumabas para buksan ang pintuan ng kung sino mang dumating.The car door opened, and the man I had last seen on our wedding day with Jeorge was there. His face was familiar, but I couldn't remember his name."Hi Ashera!" Makikita ang kasabikan sa kanyang boses. Ngumiti lamang ako sa kanya at balak na sanang itanong kung ano ang kanyang kailangan nang bigla niyang binuksan ang passenger seat. Doon ay nakita ko si Jeorge—nakapikit at tila lasing na lasing."Anong nangyari sa kanya?" Magalang na tanong ko. Ito ang unang pagkakataong umuwi siyang ganito kalasing. Mukha namang masaya sila ni Ate Zebyana kanina, kaya hindi ko maintindihan kung bakit siya
JEORGEI couldn't help but feel pity for her, watching her from the doorway. She was picking up the food that had been spilled and putting it back into the container. Was she planning to eat it still? She's really disgusting.Tumalikod na lamang ako't bahala na siya sa buhay niya. Hinihintay ko ang tawag mula kay Zebyana, ngunit oras na ang tinagal ay wala parin akong natatanggap.Kung tutuusin ay malapit lang naman ang Parañaque City kung saan kami nakatira hanggang sa Makati, kung saan nakatira si Zebyana. Pero sa kaso namin, parang ang layo namin sa isa't isa.Ano kayang ginagawa ng girlfriend ko? Baka nakatulog dahil sa sobrang pagod. Mula sa study table sa loob ng kwarto ay nakita ko ang picture ng kasal namin ni Ashera, hindi ko ito nagustuhan kaya itinapon ko sa basurahan. Pinalitan ko ito ng picture namin ni Zebyana.Matagal na rin ang relasyon namin ni Zebyana, magdadalawang-taon na rin kaming mag-on nitong darating na sabado. Hindi ko pa alam kung paano ang surpresang gagawi
ASHERAPilit kong tinatakpan ang aking dalawang tenga, dahil rinig na rinig ko ang bawat halinghing at ungol na kanilang ginagawa sa kabilang kwarto. Para itong matalim na punyal na unti-unting bumabaon sa aking puso. Sobrang sakit. Sobrang hirap. Bawat patak ng luha ko ay isang paalala na wala akong karapatang magselos, dahil mula pa sa simula ay wala namang pag-ibig na umiral sa amin ni Jeorge.Umiyak ako ng umiyak habang nakasubsob ang mukha ko sa pagitan ng aking mga hita. Araw-araw akong nagdarasal na sana balang araw ay matapos na ang lahat ng paghihirap ko sa bahay na ito. But how long can I keep enduring this? Until I’m completely exhausted, or until I lose my sanity?I stop crying when I hear the next room go quiet – it is a sign that their lustful indulgence is over."Wag ka nang umalis, love." Ang tinig ng lalaking minsan kong pinangarap ay ngayon ay mistulang bangungot sa aking buhay. Magkaklase kami ni Jeorge mula noong high school hanggang sa kolehiyo, ngunit kailanman a


















Maligayang pagdating sa aming mundo ng katha - Goodnovel. Kung gusto mo ang nobelang ito o ikaw ay isang idealista,nais tuklasin ang isang perpektong mundo, at gusto mo ring maging isang manunulat ng nobela online upang kumita, maaari kang sumali sa aming pamilya upang magbasa o lumikha ng iba't ibang uri ng mga libro, tulad ng romance novel, epic reading, werewolf novel, fantasy novel, history novel at iba pa. Kung ikaw ay isang mambabasa, ang mga magandang nobela ay maaaring mapili dito. Kung ikaw ay isang may-akda, maaari kang makakuha ng higit na inspirasyon mula sa iba para makalikha ng mas makikinang na mga gawa, at higit pa, ang iyong mga gawa sa aming platform ay mas maraming pansin at makakakuha ng higit na paghanga mula sa mga mambabasa.