CHAPTER 4 Help

DAN’S POV

NAGISING ako sa ingay ng mga boses na naririnig ko. Mabigat pa ang mga talukap ng mga mata ko nang pilitin kong imulat ang mga ito.

Sa unang tingin ko pa lamang, agad kong nakilala ang dalawang taong nasa tabi ko.

Si Sam at si Cathy—ang dalawa kong matalik na kaibigan.

Nakahawak si Sam sa isang kamay ko. Nang mapansin niyang nagising na ako, agad na nagbago ang ekspresyon ng mukha niya. “I’m glad you’re awake.” Kitang-kita ang saya at ginhawa sa mga mata niya.

“We were so worried about you. Buti na lang okay ka na,” dagdag naman ni Cathy habang nakatingin sa akin.

Bahagya akong napakunot-noo at dahan-dahang nilingon ang paligid.

Doon ko napansin ang dextrose na nakakabit sa kamay ko.

What happened?

Maya-maya, napagtanto kong nasa condo pala ako ni Sam.

“Anong nangyari?” mahina kong tanong. “Bakit kayo maingay?”

Paos at mahina ang boses ko. Kahit kagigising ko pa lamang, pakiramdam ko ay gusto ko pa ring pumikit. Mabigat ang katawan ko at halos wala akong lakas.

“Dan, Sam called me when he saw you outside her condo. You were drunk and had a high fever, so I put you on dextrose and treated you.” paliwanag ng kaibigan kong si Cathy, nasa meds school pa lang ito kasalukuyang nag-aaral upang maging ganap na doktor.

Tumango lamang ako.

Drunk?

Pinilit kong alalahanin ang mga nangyari bago ako nawalan ng malay, ngunit parang pira-piraso lamang ang mga alaala ko.

May ilang eksenang pilit kong binubuo sa isip ko, pero lalo lamang sumasakit ang ulo ko sa kakaisip.

“Rest first,” mahinahong sabi ni Cathy. “You still need to regain your strength.”

Wala na akong nagawa kundi sumunod.

Humiga akong muli at ipinikit ang mga mata ko.

Makalipas ang ilang sandali, nagpaalam si Cathy upang bumili ng makakain naming lahat. Si Sam naman ay nagtungo na rin sa kanyang kuwarto upang makapagpahinga.

Alam kong napuyat siya sa pagbabantay sa akin.

Naiwan akong mag-isa, tahimik na nakahiga habang pilit na hinahabol ang mga alaala ng gabing iyon.

What exactly happened to me?

At bakit pakiramdam ko ay may isang mahalagang bagay akong hindi maalala?

** Flashback **

Ang naalala ko nagtalo kami ng Mommy ko dahil gusto niya akong ipakasal sa anak ng kaibigan nila ng Daddy ko.

Simula ng namatay si Dad hindi na natutukan ni Mommy ang mga business ng pamilya namin. Dahil si Dad talaga ang siyang nagtaguyod at nagpalago ng lahat ng meron kami. Samantalang si Mommy ay nasa bahay lang at kung maki-alam man ito sa negosyo 'yung mga small business lang namin. Ako naman ay nag-uumpisa pa lang aralin ang mga eto at nangangapa pa.

Pero hindi naman daw niya ako pinipilit na mag-asawa kung ayaw ko.This is just a suggestion from my mother.

She is not forcing me.

But my mom wants to introduce me to their friend's son and that I can get married. He is a young CEO of their big company and a successful businessman. Mom knows that it will help us to run our company when I no longer have to struggle and that I have a partner in running our company.

Even so, I was very angry because I felt that my mother did not trust that we would be able to run the businesses that my late father had founded and the only solution was for me to marry someone with capacity.

Pero paano kong masamang tao pala eto at nais kamkamin ang mga naipundar ng mga magulang ko. You know the greedy man who can't be satisfied and wants more.

And on the other hand I'm not ready to get married yet I'm not ready to have a relationship, mas gusto ko munang aralin ang pagpapatakbo ng mga negosyong naiwan ng aking Ama at mag-pakasaya sa buhay.

And besides I'm just 24 years old, I just finished my Bachelor of Business Administration course.

Masama ang loob ko na pumunta sa bar ng gabing iyon. I call Cathy my friend, pero may training daw siya, naka-duty sa ER.

Samantalang ang isa ko namang best friend na si Sam ay busy din. Wedding Event Planner ang business niya at may meeting with client ito ng gabing iyon. Sabi nya susunod siya after meeting subalit natapos na akong uminom wala pa rin ito.

Mag-isa akong uminom sa bar habang iniisip lahat ng sinabi ng Mommy ko. Aaminin ko, mukhang ang suggestion niya ang mabilis na paraan. Dahil kung magpapatuloy ako sa pagpapatakbo ng kumpanya namin kakailanganin ko ng katuwang sa buhay.

Batid ko na madaming investor ang posibleng hindi magtiwala at mawala sa akin dahil babae ako, bata pa at walang karanasan sa negosyo.

Naiisip ko pa lang na mawawala ang lahat ng meron kami, ang marangyang buhay na nakagisnan ko, manlulumo na ako.

Kung magpapatuloy naman ako kakayanin ko ba? Kung kayanin ko ngayon hanggang kailan?

Ang dami kong tanong sa sa isip.

Alam kung matalino ako pero iba ang actual na situation na mga nangyayari. Hindi ko kontrol ang kumpanya kumpara noong nag-aaral pa ako sa school. Lahat ng exam ko pasado, mataas ang grades ko, kapag inaral ko nakukuha ko agad. Samantalang ngayon halos hindi pumapabor sa akin ang lahat ng nangyayari.

Hindi ko nais na biguin ang yumao kung Ama.

Ngayon nagsisisi ako dahil matagal `nya na akong gustong turuan. Nasa kolehiyo pa lang ako gusto niya tuwing walang pasok nasa office n'ya ako. Pero ako etong walang pakialam at ayaw mahirapan. Dahil mabilis ko naman nakukuha ang gusto ko, mga luho, marangyang buhay, kilalang pamilya, physically alam kung maganda din naman ako, pansinin at palagi akong with honors noong nag-aaral pa ako.

Hindi ko namalayan na nakadami na pala ako ng Inom ng alak at umiiyak habang puno ng pag-sisisi. Hindi makapaniwalang wala na ang Daddy ko na siyang sandalan ko. Mas higit na magkasundo at malapit ako sa kanya kesa kay Mommy. Punong-puno ako ng kalungkutan at nangungulila ako sa yumao kong ama.

Habang nag-iisang umiinom at nakaupo sa stole bar sa may gilid, nang may lumapit sa akin na dalawang lalaki. Hindi ko sila kilala.

"Hi, Can we join you?" wika ng isang lalaking mukhang lasing na din.

"I-I prefer to be alone," my voice breaks at hirap na rin maka-focus ang mga mata ko, lasing na ako.

Hinawakan ako sa balikat ng isang lalaki na nasa gilid ko. "Hatid ka na namin mukhang lasing ka na Miss."

"S–san niyo ako da–dal–hin,"

"Mukhang malungkot ka! We will make you happy" nakangisi ang lalaki habang hinihila ang braso ko.

"I–I w–won't go with you, I–iintayin ko ang kaibigan kho." pagtutol ko.

Pilit ko itong nilalabanan ngunit inakbayan na ako ng isa pang lalaki at tinangay nila palabas ng bar.

Nang makarating sa may exit ng bar, nakatingin sa amin ang isang guwardiya na mukhang napansin nito na napipilitan akong lumakad— patungo sa kung saan ako dadalhin ng dalawang lalaking ito.

Kahit hirap ako pilit akong tumitingin sa guard upang makahingi ng tulong at hindi naman ako nabigo lumapit ito at hinarang kami.

"Miss okey lang po ba kayo?," tanong nito sa akin.

"Okey lang ang girlfriend ko, uuwi ko na siya," sagot ng lalaki. Hinapit nito papalapit sa kanya ang bewang ko.