LOGIN"Ayos kalang ba, Rain? Kanina ka pa nakasimangot eh?" Puna ni Damon habang naroon sila sa terasa at kasalukuyan na nag-iinuman.Hindi niya alam kung ano ang pumasok sa utak ng kaibigan niya at bigla nalang itong nag-aya ng inuman out of nowhere. He was even supposed to be in the office but this fúcktard called him for a drink gayong halos hindi pa lumulubog ang araw."I'm really, really, really, pissed off, Damon!" Galit nitong asik.Ever since Rain married Nahara, he became a bit transparent and readable. Hindi na nito itinatago kung ano ang nasa isipan nito. And he's glad about it. Being someone who knew Rain for years, alam niyang ang laki na ng ipinagbago ng lalaki and he deserves na simple and normal life he's experiencing right now."Why was that?' Natatawa niyang tanong."May pumuporma sa asawa ko sa academy. Never knew that high school students nowadays are like that!" Reklamo nito.Mas lalo lang na natawa si Damon. "They're always like that. You just didn't know it."Rain hea
"Good morning, my queen..."Dahan-dahan na nagmulat ng mga mata si Nahara at bumungad sa kanya ang mukha ng kanyang asawa.Asawa...Hindi niya mapigilan na mapangiti. Parang kailan pang hindi pa nila kilala ang isa't-isa. Nais pa nga siya nitong paalisin sa bahay nito pero ngayon kasama na niya si Rain at hindi lang basta kasama, asawa pa niya."Good morning," malambing niyang bati at yumakap sa lalaki."Hindi ka pa ba babangon?" Masuyo naman nitong tanong."Anong oras na ba?" Tamad niyang tanong.It's been five months since they got married at sa loob ng mga buwang iyon, wala siyang nararamdaman na pagsisisi. Rain may be the man that not everyone will want given how complicated he is, ang lalaki parin ang pipiliin niya kahit na sa susunod na buhay pa."It's already seven thirty, Nahara."Mabilis siyang kumalas ng yakap kay Rain at marahas na bumangon. "Bakit hindi mo ako ginising?!""Nag-enjoy akong pagmasdan kang tulog."Inirapan niya ang lalaki at mabilis na bumaba sa kanilang kama
"Is she ready?" Natatarantang tanong ni Malia sa makeup artist na kinuha nila.“Yes po, Ma'am Malia,” magalang naman nitong tugon sabay muwestra sa kinatatayuan niya.Tipid na ngumiti si Nahara bago humarap sa kanyang kapatid. Maluha-luha naman siya nitong tiningnan."Oh my! Ang ganda-ganda mo today! Sigurado akong matutulala yung magiging asawa mo niyan!" Halos magtatalon sa tuwa na sabi nito."Patingin!" Dinig niyang boses ni Phoebe.Ilang sandali pa'y lumitaw na ang mukha nito sa may pintuan at tumingin sa kanya. Gaya ni Malia, puno rin ng paghanga ang mukha nito.Nahihiya naman siyang ngumiti bago napasulyap sa salamin. Suot niya ang gown na napili niya noong nakaraan. Tago ang kanyang mga peklat kaya kumportable siya sa kanyang suot."Ang ganda-ganda nga," ani Phoebe at maingat siyang niyakap.Tinulungan siya ng mga ito sa damit niya at inalalayan pa pasakay sa bridal car. Bago siya tuluyang pumasok sa loob, inabot ni Malia sa kanya ang kanyang bouquet. Gawa iyon sa fresh sunflow
Bitbit ni Rain si Hurri habang papasok sa bahay ni Ryder. Sinadya niyang iwan si Nahara sa condo dahil narin sa pakiusap ng mga kapatid nito na nais nitong makabonding si Nahara.Bago siya nagtungo doon, sandali muna silang namasyal ng kanyang anak. Napangiti siya nang tumingala ito sa kanya. At dahil medyo mainit, bahagyang namula ang pisngi nito kahit na sandali palang na natamaan ng araw.Hurri may got his looks from him, mana naman kay Nahara ang kutis nito. Nagningning pa ang mga mata nitong natamaan ng sikat ng araw.Nang makarating siya sa bulwagan, agad siyang pinapasok ng kasambahay at iginiya sa kinaroroonan ni Ryder. Pero pagpasok niya, nagulat pa siya nang makitang naroon din pala si Raven."Hindi ka ba pumasok ng ospital?" Kunot noo niyang tanong.Tumingin si Raven sa kanya bago sa kambal nito. Agad na nagsalubong ang kanyang kilay. "Don't tell me...""What you're thinking is right. Habang mamamasyal ang magkapatid, tayo ang magbabantay ng mga bata," buntong hininga niton
"Nahara!"Napalingon siya sa may pintuan at nakita ang Ate Malia niya kasunod nito ang isa pa niyang kapatid na si Phoebe. Parehong may ngiti ang mga labi ng dalawa at nagmamadaling lumapit sa kanya.Habang naghahanda pa silang dalawa ni Rain sa magiging kasal nila, kasalukuyan silang naninirahan sa condo unit na pag-aari nito nang makauwi sila ng Pilipinas. Kahit na may malaking mansion si Rain. That house was filled with so many memories at sa tingin nilang dalawa, hindi iyon magiging mainam na tirhan, knowing they both wanted to start a new. So instead na doon tumira, nagpaplano din silang dalawa na magpagawa ng panibagong bahay."Bakit parang ang saya-saya ninyong dalawa?" Curious niyang tanong.Agad na naglabas ng isang brochure ang Ate Malia niya at inilahad sa kanya. "Tsaran! Look at this one. It's a series of wedding gowns designed by famous designers all around the globe. And since ikakasal na ang bunso namin, I obtained this one with the help of my husband. Ngayon, mamili ka
Napakurap-kurap siya kasabay ng pagtulo ng ilang masaganang butil ng luha mula sa kanyang mga mata habang patuloy din sa pag-ulan ng nyebe sa buong paligid nila. Punong-puno ng samut-saring emosyon ang puso niya ng mga oras na iyon pero higit na nangingibabaw ang kasiyahan."Hey... Stop crying. I'm proposing a marriage to make both of us happy but you're tearing so much instead," nakangusong ani Rain.Mahina siyang natawa habang umiiyak. Sa ilang buwan nilang pagsasama, minsan narin niyang naisip kung aayain ba siya ni Rain na magpakasal. Lihim nga siyang nainggit sa mga kapatid niya na pinakasalan na ng mga asawa nito pero nanatili siyang tahimik at iwinaksi ang bagay na iyon sa isipan niya.Sapat narin naman sa kanya ang kaisipan na mahal na mahal siya ni Rain. Katunayan ay handa nitong ibuwis ang sariling buhay para sa kanya. Doon palang panalo na siya eh. Hindi niya inaasahan na darating pala sila sa pagkakataong ito na makikita niyang nakaluhod ang lalaking una at huli niyang mam
"How was your therapy?" Tanong ni Malia habang nag-uusap sila through laptop.Kasalukuyan siyang nasa America habang ang kapatid niya ay naiwan sa Pilipinas. Hindi rin naman siya nito pwedeng dalawin dahil pinagbawalan ito ng doktor na bumiyahe ng malayo. Ang Ate Phoebe naman niya at madalas na bum
Rain stared at the two figures not far away from him. Natatamaan ang dalawa ng mabining sikat ng araw sa umaga. Napahawak siya sa kanyang dibdib. Isa ang mga ito sa araw na nakaramdam siya ng kapayapaan. Ganito pala ang pakiramdam kapag gumigising ka ng walang inaalala kung may susugod na sayong ka
Pakiramdam niya bumagal ang pag-inog ng mundo habang papalapit ng papalapit si Manang Petra sa gawi niya. Titig na titig siya sa batang karga nito habang hindi na niya napigilan pa ang mga luha niya sa pagpatak. Tila nalulunod siya sa labis na kasiyahang nararamdaman niya."He's your son, Nahara. Y
"Kumain ka ng marami. Kailangan mong magkalaman," ani Malia at tinambakan ng maraming gulay at kanin ang kanyang pinggan.Mabilis naman itong pinigilan ng Ate Phoebe niya. "Stop that, Ate. Baka mabigla ang sikmura at maimpatso ang kapatid natin," nag-aalala nitong turan at inilipat ang ibang gulay







