Share

Chapter 5

Author: Chocolate
last update publish date: 2025-10-13 20:54:42

[Warning SPG]

Isang Umaga, nag pasya si Hurrem mag lakad-lakad sa kanilang Hardin at muli niyang nakita roon si Vlad na abala sa pagdidilig ng mga halaman. Hindi niya mapigilang mapatitig sa inosente nitong mukha na noo'y abala sa ginagawa. He looks so handsome and tempting kaya naman hindi niya mapigilang humakbang palapit. Malakas na kumabog ang dibdib ng dalaga habang nag lalakad palapit.

"Good morning, Vlad." aniya sa malambing na boses. Napalingon naman sa kaniya ang kanilang Hardinero at halos pigil ang kaniyang hininga habang nakatitig sa binata.

"Good morning, Senyorita." bati ng binata.

"Nag umagahan ka na ba?" tanong pa ni Hurrem. Umiling naman si Vlad.

"Mamaya na, may ginagawa pa ako. Ikaw po ba? Kumain ka na?" tanong naman ni Vlad sa seryosong tono.

"Mamaya na lang rin ako. Sabay tayo?" masayang tugon ng dalaga. Napaisip naman si Vlad at tumango.

"Sige po, kung 'yan ang gusto niyo."

Samantala, nag patuloy si Vlad sa ginagawa at nanatili naman si Hurrem na nakaupo sa swing habang pinagmamasdan ang binatang nagtatrabaho.

"Ang guwapo niya at ang sipag pa." bulong ni Hurrem.

Makalipas ang kalahating oras na paghihintay. Natapos si Vlad sa kaniyang ginagawa.

"Tara?" yakag ng binata. Tumango naman si Hurrem at kumapit sa braso ni Vlad. Nag alangan naman ang binata dahil pawisan pa siya.

"May pawis ako, Senyorita." aniya.

"And so? Kahit pa pag pawisan ka ng husto. I am more than willing to stay with you." sagot pa ni Hurrem habang may matamis na ngiti sa labi.

Tumango naman si Vlad. Nag sisimula na siyang masiyahan dahil talagang nagiging clingy na sa kaniya ang anak ng kaniyang kaaway.

"Ikaw ang bahala." aniya sa mababang boses.

Makalipas ang ilang minutong paglalakad nakarating sila sa loob ng Mansion at dumiretso sa Dining Area.

"Manang, paki-padalhan po kami ng pagkain. Mag uumagahan na po ako at kasabay ko si Vlad." magalang na sabi ng dalaga. Sinunod naman siya ng Mayordoma at ng mga kasambahay. Dinalhan sila ng makakain at sabay kumain ang dalawa.

"Vlad, may gagawin ka ba mamaya?" tanong ng dalaga.

"Wala. Bakit?" kunot noong tanong ni Vlad habang kumakain.

"Swimming tayo sa pool? Then inom?" yakag ni Hurrem. Napaisip na naman si Vlad at kalaunan, pumayag na rin.

"Sige."

"Okay, after lunch. Mag papaluto ako ng pagkain. Dito kana ulit kumain sabay tayo. Saka tayo mag iinom dalawa." dagdag pa ni Hurrem na sinang ayunan naman ni Vlad. He nodded his head.

Nang matapos silang kumain, nag paalam muna si Vlad sa kaniyang amo.

"Senyorita, babalik na po muna ako sa gagawin ko. Mamaya wala akong gagawin. Puntahan na lang kita, salamat sa masarap na umagahan." pahayag nito.

"Okay, hihintayin kita. Puntahan mo na lang ako sa kuwarto. I'll be back to my room." sagot naman ni Hurrem. Tumango si Vlad at umalis.

Bumalik naman sa kaniyang kuwarto ang dalaga. Nag pasya siyang matulog muna para may lakas mamaya. She wants him. Gusto niya ulit maranasan ang kakaibang init na pinaranas sa kaniya ni Vlad. Kaya siya nag yakag mag inom para doon.

Habang nakahiga sa malambot niyang kama. Kinausap ni Hurrem ang kaniyang sarili.

"Wala naman sigurong masama sa gusto ko. I want to enjoy this life. Sobrang boring." aniya. Saka bumaling sa may kisame. Tumitig lang siya roon hanggang sa makatulog siya.

Bago mag tanghalian, bumangon si Hurrem at nag pahanda ng pagkain nila ni Vlad. Makalipas ang isang oras, natapos naman mag luto ang mga cook at ihinain iyon sa lamesa. Dumiretso naman si Vlad sa kuwarto ni Hurrem para yakagin na ito.

"Senyorita?" tawag ni Vlad sa kaniyang amo. Nakakadalawang tawag pa lang siya nang bumukas ang pintuan. Bumungad sa kaniya si Hurrem na nakasuot ng roba.

"Halika muna." yakag ng dalaga at hinila papasok ng kuwarto si Vlad. Siniil ni Hurrem ng mainit na halik si Vlad at nagulat naman ang binata kaya nanlaki ang mga mata nito. Kalaunan, tinugunan niya na tin ng parehong intensidad ang halik. Hanggang sa lumalim iyon. Hayok na hinalikan ng dalawa ang isa't-isa.

Sinipsip ni Vlad ang ibabang labi ni Hurrem saka iginala ang dila sa loob ng bibig ng dalaga. Habang hinihimas ang malusog na dibdib ni Hurrem. Napaliyad naman si Hurrem roon. Lalo na nang yumuko si Vlad at ilabas ang kaniyang malusog na dibdib. Walang alinlangang sinipsip at dinila-dilaan ni Vlad ang kaniyang u***g.

"Ohhh My!" aniya sa nahihibang na boses. Maya-maya pa nanginig sa sarap si Hurrem at pinatigil si Vlad.

"Stop, Vlad. Later na lang. Inom muna tayo. Pero bago iyon, tara muna kumain." pabitin na saad ng dalaga.

"Sabi mo 'yan, Senyorita ah? Masama akong bitinin." sagot naman ni Vlad sa husky nitong boses. Tumango naman si Hurrem at ngumiti.

Sa pagkakataong iyon, nag pasya silang kumain muna. Sabay silang lumabas matapos ayusin ni Hurrem ang kaniyang sarili. Naupo sila sa upuan nang makarating sa Dining Area at nag simulang kumain.Tinabihan ni Vlad si Hurrem sa pagkain at hindi nakatiis. Ipinasok ni Vlad ang kamay sa loob ng undies ni Hurrem matapos nitong hawiin ang suot nitong roba. Napaigtad naman si Hurrem nang maramdaman ang kamay ni Vlad sa loob ng kaniyang pagkababae.

"V-Vlad.." naiilang na tawag ni Hurrem sa pangalan ni Vlad.

"Hmm? I want to make you wet." bulong ni Vlad kaya halos mangamatis ang mukha ng dalaga. Pero nag patuloy pa rin si Hurrem sa pagkain kahit na naiilang. Ginitara naman ni Vlad ang kaniyang pagkababae. Habang tumatagal mas lalong sumasarap ang pakiramdam na dulot noon sa kaniya. Hanggang sa manginig siya sa sarap. Pinagdikit ni Hurrem ang kaniyang hita pero hindi pa rin siya tinigilan ni Vlad habang nakain.

"V-Vlad.." namumula ang pisnging tawag ni Hurrem. Nag tunog ungol iyon.

"Hmm?" nakangiting sagot naman ng binata.

Mas binilisan ni Vlad ang paglalabas-masok ng daliri hanggang sa manginig ulit si Hurrem. Halos manigas rin ang kaniyang u***g dahil sa ginagawa nito.

Kaya nang matapos silang kumain, hinila muna ni Hurrem si Vlad sa CR sa may likod ng Dining Area at walang alinlangang hinubaran ng pang ibaba ang binata. Hinimas niya ang nag uumigting na pagkalalaki ni Vlad at nag simulang dilaan saka isubo iyon. Napatingala naman si Vlad habang umuungol sa sarap.

Continue to read this book for free
Scan code to download App

Latest chapter

  • DILIGAN MO AKO, HARDINERO (SPG)   FINALE

    Hindi nito magagawang punan ang matinding pangangailangan niya kaya nakagawa siya ng matinding kasalanan. Matagal siya bago nakasagot. Sinabi niya ang buong katotohanan para lubayan na siya agad nito. Hindi makapaniwala ang muka ni Czarius sa kanyang narinig. Namutla siya at tila binagsakan ng langit at lupa. Hindi niya lubos akalain na ang babaeng iningatan at minahal niya ng husto ay magagawang magpagalaw sa iba kapalit ng 20,000. Hindi niya magawang magsalita para magalit at sisihin si Rica. Dahil malaki ang pagkukulang niya bilang nobyo nito. Kung sana lang ay may kaya siya o kasing yaman ni Hash Coleman. Hindi na nito kailangang ibigay ang sarili. Kusa niyang ibibigay ang pera at hihintayin ang araw na makasal silang dalawa. Sa pagkakataong iyon, tila hiniwa ng malaki ang kanyang puso sa pagmamasid habang mabilis na tumatakbo palayo sa kanya si Rica. Bumagsak ang luha sa kanyang mata habang pinipigilang huwag sumigaw. Gusto niyang magalit at magwala pero hindi niya magawa. Wala s

  • DILIGAN MO AKO, HARDINERO (SPG)   Chapter 204

    Malakas na alon at hangin ang unang nakagisnan ni Rica nang magising siya. Napakadilim ng paligid at walang ibang makikita kundi purong itim. Yakap niya ang kanyang katawan na ngayon ay wala ng saplot. Tumulo ang sariwang luha sa kanyang magandang mata. Mahina siyang humikbi dahil sa matinding hinagpis. Ibinigay niya ang kanyang sarili at puri sa halagang 20,000. Ramdam niya ang matinding panlalamig at pangdidiri sa sarili. Nangako siyang ibibigay niya iyon sa kanyang kasintahan subalit matindi ang kanyang pangangailangan. Malapit na kasi siyang matapos ng second year college. At two years course lang bilang IT ang kanyang kinuha. Desidido siyang makatapos para matulungan ang kanyang ama sa pagtataguyod sa kanilang magkakapatid. Matagal na silang ulila sa ina at tanging ang ama nalang nilang may edad na ang nagsusumikap sa pangingisda para lamang masuportahan ang kanilang matrikula at pangangailangan. Labag man sa kanyang kalooban pero wala siyang ibang malalapitan. Halos lahat ng tao

  • DILIGAN MO AKO, HARDINERO (SPG)   Chapter 203

    Si Rica Jane C. Novo ay lumaki sa Calatagan Batangas. Mula lamang siya sa ordinaryong pamilya. Nag aaral siya sa Batangas State University bilang isang second year college. Masipag na maganda pa at matalino kaya maraming humahanga sa kanya. Subalit sa matinding pangangailangan at kahirapang dinaranas ng dalaga. Miski ang kanyang mga kamag anak ay nilalayuan at hindi sila tinutulungan. Wala siyang ibang choice kundi ibigay ang kanyang puri sa kanyang among si Hash Coleman. Sikat at pinakamayaman sa buong Batangas. Nagtatrabaho siya bilang katulong sa pamilya Coleman, bukod roon ay nagsisikap siyang magtinda ng ulam sa Batangas State University para matustusan ang kanilang pangangailangan. Sa pagkakataong iyon, kapalit ng halagang 20,000. Ibinigay niya ang kanyang sarili sa lalaking kilala bilang isang womanizer. Nakipaghiwalay siya sa kanyang kasintahang si Czarius dahil nakokonsensya siya sa nagawa niyang kasalanan. Nachismis siya, napabilang sa nababalitang laruan ni Hash Coleman. Ip

  • DILIGAN MO AKO, HARDINERO (SPG)   Chapter 202

    Finale"Opo." magalang na sagot ni Lander, na kinatango ni Luke.Naging maayos naman ang samahan ng kanilang pamilya. Dahil pinaparamdam nila sa mga bata ang pagmamahal at pag aaruga ng magulang. Hindi nagkulang sila Daphne at Jasper sa mga ito.Sa Rooftop ng Mansion..Nagulat si Daphnw dahil napaka ganda ng set up roon. Nandoon rin ang kambal nilang anak na may hawak na bulaklak saka lobo. Tumutugtog rin ng gitara si Jasper habang nakanta."Anong meron?" kinikilig niyang tanong.Doon naman nag simulang pumutok sng fireworks sa kalangitan. Nakasulat roon ang salitang Will You Marry Me? Parang hihimatayin sa sobrang kilig si Daphne sa nasaksihan, lalo na nang lumapit si Jasper at lumuhod."Sobrang daming nangyari. Ang dami nating pinagdaanan at pinag samahan. Lahat iyon, memorable. Isa lang ang pinagsisihan ko ng sobra. Iyong masaktan kita. Ngayon hindi ko na uulitin. Alam mo ba? Minsan na akong nangarap ng ganito. Buong pamilya. Hindi ko akalaing ikaw ang bubuo sa'kin. Babaguhin mo ak

  • DILIGAN MO AKO, HARDINERO (SPG)   Chapter 201

    "Nakakapang hinayang. Kung sana lang ako nalang ang nilaan para sayo." saad nito bago umalis.Simula noon ay hindi na nang gulo si Maricar. Palagi namang ipinagtatanggol ni Jasper si Daphne kapag may nang bubully sa akin sa kaniyang kapamilya ng lalaki."Walang puwedeng manakit o mag salita sayo ng hindi maganda. Dalawa kami ni Lolo ang makakalaban nila." salubong ang kilay nitong sabi."Oo na. Maraming salamat." nakangiti tugon ni Daphne.After 3 years..Malaki na ang kambal nilang mga anak na sila Lander at Luke. Napakatalino ng mga ito, nakakatuwa ng sobra. Kaya naman panay ang habol nila ni Jasper sa mga ito. "Lander! Luke! Huwag kayong tumakbo mga anak. Baka masagasaan kayo!" sigaw ni Daphne sa nag aalalang boses.Nakalabas ang mga ito sa kalsada. Kaya naman hinabol nila agad ang dalawa. Naunang maabutan ni Jasper ang dalawa at kinarga, panay ang tawa ng kambal. Samantalang kabadong kabado silang dalawa."Huli kayo!" natatawang sigaw ni Jasper."Kyaaahh!" sigaw ni Luke."Papaaa

  • DILIGAN MO AKO, HARDINERO (SPG)   Chapter 200

    Sumunod naman ito sa kaniya nang talikuran niya. Pero hindi niya ito pinapansin, naiinis kasi siya. Dumiretso si Daphne sa kwarto nila."Huwag ka namang ganiyan. Ayos na tayo e. Saka ang laki na ng tiyan mo, my love. Hindi ko kailangan ng ibang babae. Sapat kana.. Para sakin, sobra sobra ka pa. Wala akong balak ipagpalit ka. Gusto ko talagang buohin ang pamilya kong kasama ka. Dahil mahal kita." seryoso nitong suyo sa babae."Oo na, mas mahal naman kita. Kaya huwag mo akong ipagpapalit kahit kaninong linta ha. Akin ka lang e." nakangiting tugon ni Daphne.Napangiti ang babae sa binata saka dahan dahang naglapit ang kanilang mga labi. Ipinulupot ni jasper ang braso nito kay Daphne saka mahigpit na niyakap at hinalikan ang babae sa noo. Kinilig naman si Daphne sa ginawa nito.“Oo naman.. Hinding hindi.” tugon ni Jasper."Ang suwerte ko, dahil kahit na hindi ako ang nauna sa puso mo. Minahal mo ako ng totoo." saad ng babae."Siyempre naman. Hindi ka man nauna. Handa naman akong makasama

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status