LOGINWarning po...!!!!!!!!!!!!!!!!!Hansel's POV...Mahirap mabuhay...Totoo yun. Ilang beses ko nang itinatanong sa sarili ko habang nakatingin sa mga iba't ibang kliyente na nasayawan ko paano ba ako umabot sa ganito?Lumaki ako sa tita ko. Sila na ang nakamulatan kong maituturing na pamilya, pero ni minsan hindi ko naramdaman ang tunay na kalinga ng isang tahanan. Hanggang Grade 6 lang ang natapos ko. Walang pambayad ng matrikula, walang pambili ng gamit, at higit sa lahat, walang interes ang mga taong nagpalaki sa akin na patapusin ako.Napakalupit nila. Ang mga salitang "Palamunin ka lang!" at "Maglayas ka kung ayaw mong makisama!" ang madalas kong marinig tuwing umaga at gabi.Ano ba talaga ang kahulugan ng pamilya? Hindi ko na rin alam. Ang tanging malinaw lang sa akin ay ang kagustuhang magpatuloy.Ang gusto ko lang naman ay mabuhay... kahit gaano kahirap.Sabi ng mga kapitbahay noon, namatay ang nanay ko sa panganganak sa akin. Ang tatay ko naman, naaksidente sa trabaho noong sang
Hansel's POVNanginginig ang buo kong kamay habang nakahawak sa black ballpen. Bawat linya ng pirma ko sa huling pahina ng kontrata ay parang paglagda sa sarili kong kasunduan sa demonyo.Isang milyon kada buwan. Tatlong buwan. Ibinenta ko na ang sarili ko sa kanya.Pagkabitaw ko sa ballpen, kinuha ni Z ang mga papel at mabilis na isinara ang folder. Dahan-dahan siyang sumandal sa kanyang malaking leather swivel chair, iniangat ang isang binti sa ibabaw ng kabila, at tinitigan ako nang malamig at walang emosyong mga mata."Come here," malamig ngunit pautos niyang saad. Tumingin siya sa kanyang hita. "Sit on my lap."Napatigil ako. Nanlamig ang buo kong katawan habang nakatitig sa kanya. Nanginginig ang mga binti ko habang dahan-dahang tumatayo mula sa upuan at humahakbang patungo sa kinaroroonan niya. Bawat hakbang ay napakabigat.Kaya mo 'to, Hansel... pilit na bulong ng isip ko habang pilit kong kinakalma ang mabilis na pagtibok ng puso ko. Isipin mo na lang na boyfriend mo siya..
Hansel's POVBago ako dumiretso sa suite ni Z, minabuti kong dumaan muna sa ospital para sa regular check-up ko.Kahit pagod ang buong katawan ko, halos hindi nakatulog nang maayos, at bawat galaw ay may kasamang kirot, kailangan kong malaman kung kakayanin ba ng puso ko ang susunod na tatlong buwan.Tatlong buwan.Tatlong buwang impyerno.Walang sinuman sa kanila ang nakakaalam tungkol sa sakit ko.Lalo na si Z.Para makakuha ng fit-to-work na kailangan ko, nagpunta lang ako sa isang ilegal na clinic at nagbayad para sa isang pekeng medical clearance Nung nagpasa ako ng requirements sa billionaire's playground nun. Hindi ako maaaring magkaroon ng record na magpapakita ng totoong kondisyon ko.Hindi naman nila napansin.Para sa kanila, isa lang akong bayarang babae.Isang babae na maaaring gamitin anumang oras at itapon kapag hindi na kailangan.At mas mabuti nang ganoon.Mas ligtas ang sikreto ko kapag walang nagtatanong.Isang malaking sunglasses at scarf ang isinuot ko upang itago
Third's POV Naiiling si Luke habang napapangisi na lang mag-isa sa couch.Hindi man lang siya naka-score kanina. Buti pa si Zero nakadalawa pa nakita niya si Hansel na lumabas ng kwarto nito na hinang hina mukhang wala na yung inaalok niya dito, pinili nito si Zero. Si Eros naman, may sarili na agad sa itim na kwarto.Siya? Wala.Medyo naiinis siya dahil doon.Dati naman, ganoon lagi ang sistema nila. Kapag may babaeng pinadala, sharing. Walang Mamaya kana o Ako muna. Walang "sa akin lang." Lalo na kung galing kay Brittany. Madalas pa ngang si Zero ang unang nagsasabi na "sabay tayo." Ngayon... kakaiba.Napapangisi ulit si Luke, pero may konting pagtataka sa mata.Nakakamiss din pala ang sharing nila.Habang nakaupo siya roon, hindi niya mapigilang balikan ang huling beses na nagsama silang tatlo. Last month lang iyon. Kasama ang regular na fuckbuddy ni Zero na si Ally.Walang nagseselos. Hanggang sa labasan silang lahat, si Zero sa bibig niya, si Luke sa ass, si Eros sa pussy at
Hansel's POV Itinago ko na ang pera sa loob ng maliit kong bag. Maingat. Para bang kung hindi ko itatago agad, mawawala ito. Akmang lalabas na ako nang bigla niyang tawagin ang pangalan ko, tinanong niya kasi ako kanina kong anong pangalan ko."Hansel."Isang salita lang. Mababa. Malinaw. Walang pagmamadali. Pero sapat na para mapatigil ang buong katawan ko.Napalingon ako.May inaabot siyang calling card. Puting card, itim ang letra, simpleng numero lang ang nakasulat sa gitna. Walang pangalan. Walang ibang detalye. Parang sadyang ginawa para hindi maiwanan ng ebidensya."I want you to be my bedwarmer," aniya. Ang boses niya ay mababa, pero may bigat na parang utos na hindi kayang balewalain. "Call me kung payag ka."Napatitig ako sa card, pagkatapos sa kanya. Ang mga mata niya ay nanatiling nakatingin sa akin nang diretso walang ngiti, walang lambing, puro intensyon."Kung magiging bedwarmer kita," dagdag niya, "hindi mo na kailangang magtrabaho kay Brittany. Hindi mo na kailang
Third's POV They were triplets, 30 years old and born only minutes apart, yet the world had never treated them as equals.Zero, the eldest, was the quiet face of the family's legal empire. While their father, Zeke Rossi, ruled as a powerful mafia boss controlling drugs, guns, and countless illegal operations, Zero handled the clean side banks, luxury hotels, and a major shipping company. On the surface, he was the disciplined, respected businessman. Underneath, he was the most dangerous of the three: cold, calculated, and merciless when something needed to be cleaned up. He rarely spoke more than necessary. He didn't have to. The Rossi name alone was enough to make people bow.Eros, the second. As a senior airline captain, he flew across countries with the same arrogant control he carried everywhere else. The cockpit was simply another throne. Behind the polished uniform and confident smile was a man who took what he wanted-easily, without attachment, and without regret.Luke, the yo







