جميع فصول : الفصل -الفصل 10

Hansel's POV...Tahimik akong nakaupo sa gilid ng kama, mahigpit na hawak ang reseta na ilang beses ko nang tinitigan. Parang kahit paulit-ulit kong basahin ang mga nakalagay doon, hindi naman magbabago ang katotohanan. Kailangan ko ng gamot. At kailangan ko ng pera para makabili ulit.Napabuntong-hininga ako-mahaba, mabigat na hininga na parang may dinadala sa dibdib. Kinuha ko ang maliit na baso ng tubig sa tabi ko. Tinitigan ko sandali ang huling tableta sa lalagyan. Isang maliit na puting bilog lang. Pero sa akin, iyon ang huling saksing buhay ko para sa ngayon.Ininom ko ito.Huling gamot ko na.Pagkatapos nito... wala na.Wala akong pamilya na maaaring hingan ng tulong. Wala akong taong tatawagan kapag wala na akong pambayad sa susunod na reseta. Wala ni isang pangalan sa contacts ko na maaasahan. Mag-isa lang ako sa buhay at ang katahimikan na iyon ay mas masakit kaysa sa sakit mismo ng puso ko.Kaya kahit natatakot ako sa mga susunod na araw, kahit nanginginig ang mga kamay ko

Hansel's POV..Maya-maya, pinalapit ng pinaka-bossy sa kanila yung tinatawag na Z Ang isa sa mga tao niya.Walang salita. Tanging isang sulyap at isang maliit na galaw ng kamay, at agad namang tumayo ang isa sa mga lalaking parang bodyguard nila. Tiningnan niya ako nang walang emosyon."Sumunod po kayo."Ngumiti ako. Yung parehong ngiting sanay na sanay nang gawin walang laman, pilit, pero sapat para hindi magtaka ang kahit sino. Sumunod ako, kahit grabe ang kaba na bumabalot sa buong katawan ko. Pinilit kong pakalmahin ang sarili. Pinilit kong huminga nang dahan-dahan. Pinilit kong alalahanin kung bakit ako nandito.Dinala niya ako sa isang mahabang pasilyo. Ang bawat hakbang ay tila may kasamang bigat. Nang buksan niya ang isang pinto, pumasok ako nang hindi alam kung ano ang sasalubong sa akin.Hindi ko alam kung anong klaseng kwarto iyon... pero kakaiba.May mga kadena na nakasabit sa dingding. Mga latigo. Mga handcuff. Sa gitna ng silid ay may malaking bilog na kama kasinglaki o

Third's POV They were triplets, 30 years old and born only minutes apart, yet the world had never treated them as equals.Zero, the eldest, was the quiet face of the family's legal empire. While their father, Zeke Rossi, ruled as a powerful mafia boss controlling drugs, guns, and countless illegal operations, Zero handled the clean side banks, luxury hotels, and a major shipping company. On the surface, he was the disciplined, respected businessman. Underneath, he was the most dangerous of the three: cold, calculated, and merciless when something needed to be cleaned up. He rarely spoke more than necessary. He didn't have to. The Rossi name alone was enough to make people bow.Eros, the second. As a senior airline captain, he flew across countries with the same arrogant control he carried everywhere else. The cockpit was simply another throne. Behind the polished uniform and confident smile was a man who took what he wanted-easily, without attachment, and without regret.Luke, the yo

Third's POV Naiiling si Luke habang napapangisi na lang mag-isa sa couch.Hindi man lang siya naka-score kanina. Buti pa si Zero nakadalawa pa nakita niya si Hansel na lumabas ng kwarto nito na hinang hina mukhang wala na yung inaalok niya dito, pinili nito si Zero. Si Eros naman, may sarili na agad sa itim na kwarto.Siya? Wala.Medyo naiinis siya dahil doon.Dati naman, ganoon lagi ang sistema nila. Kapag may babaeng pinadala, sharing. Walang Mamaya kana o Ako muna. Walang "sa akin lang." Lalo na kung galing kay Brittany. Madalas pa ngang si Zero ang unang nagsasabi na "sabay tayo." Ngayon... kakaiba.Napapangisi ulit si Luke, pero may konting pagtataka sa mata.Nakakamiss din pala ang sharing nila.Habang nakaupo siya roon, hindi niya mapigilang balikan ang huling beses na nagsama silang tatlo. Last month lang iyon. Kasama ang regular na fuckbuddy ni Zero na si Ally.Walang nagseselos. Hanggang sa labasan silang lahat, si Zero sa bibig niya, si Luke sa ass, si Eros sa pussy at

Hansel's POVNanginginig ang buo kong kamay habang nakahawak sa black ballpen. Bawat linya ng pirma ko sa huling pahina ng kontrata ay parang paglagda sa sarili kong kasunduan sa demonyo.Isang milyon kada buwan. Tatlong buwan. Ibinenta ko na ang sarili ko sa kanya.Pagkabitaw ko sa ballpen, kinuha ni Z ang mga papel at mabilis na isinara ang folder. Dahan-dahan siyang sumandal sa kanyang malaking leather swivel chair, iniangat ang isang binti sa ibabaw ng kabila, at tinitigan ako nang malamig at walang emosyong mga mata."Come here," malamig ngunit pautos niyang saad. Tumingin siya sa kanyang hita. "Sit on my lap."Napatigil ako. Nanlamig ang buo kong katawan habang nakatitig sa kanya. Nanginginig ang mga binti ko habang dahan-dahang tumatayo mula sa upuan at humahakbang patungo sa kinaroroonan niya. Bawat hakbang ay napakabigat.Kaya mo 'to, Hansel... pilit na bulong ng isip ko habang pilit kong kinakalma ang mabilis na pagtibok ng puso ko. Isipin mo na lang na boyfriend mo siya..