Se connecter“ไม่เห็นมีของฟี่เลย” ฟ่าเดินวนรอบซุ้มดอกไม้ครบสามรอบ พูดขึ้นด้วยสีหน้าสิ้นหวัง“ทำไมของฟ่ายังอยู่อะ” นิ้วเล็กชี้ไปที่กระถางสีฟ้าของฟ่า“ไม่รู้”ฟี่กวาดสายตามองไปรอบตัว จนกระทั่งสบสายตาเข้ากับเด็กชายคนหนึ่งที่มองมา เขาเดินตามฝาแฝดอีกสองคน ตรงไปยังรถที่มาจอดรอรับอยู่ มือทั้งสองอุ้มกระเป๋าตัวเองไว้“บ๊
ลูคัสกับฟีฟี่ช่วง Elementary school (วัยประถม) โรงเรียนพิเศษสำหรับบุคคลสำคัญภายในโลกที่จะเข้าเรียนได้ มหาเศรษฐีหลายคนต่างพาลูกหลานเข้ามาเรียนที่นี่ เพื่อคาดหวังทั้งการศึกษาและความสัมพันธ์ที่ดีกับเหล่าลูกหลานตระกูลต่าง ๆห้องเรียนจะถูกจัดอันดับตามคะแนนการศึกษา วันนี้เป็นการเปิดเทอมใหม่ เพื่อนในห้องบ
“คินน่าจะไม่อยากให้เหมือนเท่าไรนะ” เสียงการ์เนทดังขึ้น ทำลายความฝันของภรรยาลงในทันที“การ์เนทคะ” น้ำเสียงเย็นยะเยือกของคิม ทำให้สามีของเธอถึงกับหลบสายตามองไปทางอื่น“ไม่เหมือนดีแล้วคิม เชื่อการ์เนทเถอะ” เฮเลนที่รู้นิสัยของเพื่อนดี มีคนเดียวก็พอ หลุดโลกแบบนี้สองอาทิตย์ หลังแต่งงานจ้อง....“ไม่อยากอ
“ท้องเหรอ” เสียงเล็กกระซิบถามจากด้านหลัง ทำให้ฉันสะดุ้งด้วยความตกใจ“เจ้าหญิง! ไม่ได้ท้อง แค่อ้วนขึ้นนิดเดียว”“คัสฟี่อ้วนขึ้น ท้องแน่ ๆ” แทนที่จะฟังสิ่งที่ฉันพูด ไอริสกลับตะโกนไปหาลูคัส คนถูกเรียกหันทางฉันแล้วตาโตด้วยความตกใจ“จริงเหรอ ฟี่ท้องแล้วเหรอครับ”“ไม่ชะ”“ฟี่ท้องว่ะ ไอ้คัสเก่งขนาดนั้นเลย”
พึ่บ!แต่แล้วจู่ ๆ ก็ถูกรวบจับเข้าที่เอว ยกตัวลอยขึ้นนั่งบนเคาน์เตอร์บาร์ ลูคัสแทรกลำตัวเข้ามากลางระหว่างขาทั้งสอง แล้วถอนริมฝีปาก“ลองในครัวมั้ย ยังไม่เคยเลย” เขาพูดด้วยสีหน้าเจ้าเล่ห์ ไม่ได้พูดเล่นแน่นอนพร้อมเอาจริงถ้าฉันอนุญาตเพียะ! มือเล็กฟาดลงบนต้นแขนเขาด้วยความหมั่นไส้“ถ้าพูดว่าเคย มันก็ไม่ใ
“ลูคัส” ฉันเรียกชื่อคนข้างกาย“ยอมด้วย” ซินเซียดูจะไม่เชื่อว่าพี่ชายของเธอจะยอมฉันง่าย ๆ“เพราะมีความผิดไง พี่คัสเขาแลกอะไรกับเซีย” ฉันพูดพร้อมกับดึงกุญแจจากมือลูคัส ยื่นไปให้ซินเซีย“ให้เซียอ้อนพี่เดลไปจีนแทนพี่คัส ตอนนั้นเป็นช่วงที่พี่เดลต้องคุยสัญญากับเจทีกรูปด้วยไง ว่าแล้วทำไมพี่คัสที่รู้ว่ายังไ
“ขี้หึงจังเลยค่ะ แหวะ!” เสียงหวานพูดพร้อมกับเบะปาก โดยที่เขาก็ไม่เห็น“ก็หึงไง”“....” ปากเล็กอ้าค้าง พูดอะไรต่อไม่ถูก“เชื่อป้ะ” เสียงยียวนถามขึ้น ทำปากเล็กหุบลงทันที“เชื่อก็โง่แล้ว”“ก็ไม่ได้ฉลาดอยู่แล้ว” อยากเอาข้อศอกกระแทกหน้าจัง“อย่ามาจับมั่วซั่วได้มั้ย เอามือออกไปสักที” คุยด้วยนานก็ยิ่งหงุดห
“อึดอัด...” เสียงหวานพูดขึ้นและพยายามดิ้น ยิ่งในพื้นที่จำกัดแบบนี้แล้วยังถูกกอดเอาไว้ แทบไม่มีที่ให้หายใจได้เลยระงับอารมณ์ที่ขยับเข้าใกล้คำว่าระเบิดทีละนิด พูดอะไรก็เจอสวนกลับหมด แล้วทุกคำยังทำฉันไปต่อไม่ถูกอีกด้วย หรือเพราะอาการเหนื่อยจากการเดินทางไกล ทำให้ไม่อยากพูดกับเขา“อยู่นิ่ง ๆ ได้มั้ย” เสี
“จะว่าไป ที่เราไม่ได้เจอกันเลยหลายวัน เพราะเดินไม่ไหวเหรอครับ มันรุนแรงกับเจ้าหญิงใช่มั้ย เป็นห่วงเพื่อนมาก” เขาตั้งใจพูดกวนประสาทเพื่อนตัวเอง(คัส มึงเป็นเพื่อนที่เหี้-มาก แค่นี้!) ด่าจบก็กดวางสายทันที ส่วนเขาก็เริ่มการตามจับลูกหนูต่อมือหนาหักเลี้ยวพวงมาลัย เคลื่อนตัวรถข้ามสามเลน เพื่อยูเทิร์นกลับ
“ลุงคะ เร็วกว่านี้ได้มั้ย” เสียงสั่นหอบพูดด้วยความยากลำบาก ฉันต้องไปออกกำลังให้มากกว่านี้ ชีวิตทำแต่งานแล้วก็นอน ไม่ค่อยได้วิ่งไกลเท่านี้มาก่อน เหนื่อยชะมัดเลย!“เร็วกว่านี้ เดี๋ยวมีปัญหาทางกฎหมายนะหนู” แต่ลุงช้าแบบนี้ หนูจะมีปัญหาแน่นอน“เร็วอีกนิดก็ดีนะคะ พอดีเดี๋ยวโดนตามทัน”“ใครเขาตามล่ะ” ลุงมอง







