MasukShare
49 อารมณ์?
Terakhir Diperbarui:
2026-01-12 10:52:03
Bab terbaru
Dangerous Engineering เขตรักอันตราย นายวิศวะ 56 กังวล(2)
“เออ เอาแค่หมั้นก่อนนะ”“เดี๋ยวพี่มานะ” ไอ้พี่บอกกับฉันและลุกเดินออกไป คงจะไปโทรหาพ่อกับแม่ของเขามั้ง เดินยิ้มไปเชียวแล้วนี่ฉันจะได้เข้าสู่คำว่าหมั้นหมายแต่งงานอีกแล้วเหรอหวังว่าคงไม่พลาดแบบคราวก่อนอีกนะ“ไงเรา”“ไงอะไรจ๊ะยาย”“ไม่ต้องมาทำหน้าซื่อ บอกไว้เลยว่าคนนี้ยังไงก็หมั้น พ่อแม่ไอ้หมามาถึงวันรุ่งขึ้นก็จัดงานเลย หมั้นกันไว้ให้เรียบร้อย จะได้ไม่เป็นขี้ปากใครซ้ำซาก”“จ้ะ” ฉันจะพูดอะไรได้ นอกจากคำนี้“รักเขาใช่ไหม อยู่กันมาปีกว่าคงไม่ใช่แค่เอามาไว้เพื่อลืมใคร” เป็นพ่อที่นั่งเงียบอยู่นานที่เอ่ยปากถามขึ้นมา“รักจ้ะ นิ่มรักเขา” ฉันตอบอย่างฉะฉาน ซึ่งคำนี้ของฉัน พี่เคลิ้มไม่เคยถาม และฉันไม่เคยพูดให้เขาได้ยิน มีเพียงเขาที่บอกว่ารักฉันอยู่เสมอและที่ฉันไม่พูด เพราะยังไม่มั่นใจในตัวเอง กระทั่งเราอยู่ด้วยกันทุกวัน ความรู้สึกของฉันมันก็เริ่มชัดเจนขึ้นเรื่อย ๆ เนื่องจากไอ้พี่มันก็พยายามปรับตัว และใส่ใจฉันทุกอย่างหนึ่งปีที่ผ่านมา ทำให้ฉันรู้ตัวเองว่าฉันรักเขาแล้ว“ก็ดีแล้ว ยายจะพยายามลืมแล้วกัน ว่ามันเคยทำเรื่องแบบนั้น ในเมื่อที่ผ่านมามันก็ดูเป็นคนขึ้นมาเยอะ” ยายพูดแล้วทำหน้าเชิดเล็กน้อยค่ะ“
Dangerous Engineering เขตรักอันตราย นายวิศวะ 56 กังวล
หนึ่งปีต่อมา…จังหวัดอุดรธานี“ตื่นเต้นว่ะ”“ตื่นเต้นอะไรของพี่”“ที่จะเจอยายมึงไง กูเคยมากับพวกไอ้แฝดด้วยนะ แล้วก็ก่อวีรกรรมเอาไว้ ยายมึงอย่างเหม็นหน้ากู” เรื่องนี้ฉันพอจะจำได้อยู่ ตอนนั้นพี่ตั้มพี่ตามเล่าให้ฉันฟังมั้ง“แต่นี่มันหลายปีแล้วพี่ จะตื่นเต้นอะไร ป่านนี้ยายลืมหมดแล้ว” ลืมที่ไหนกันล่ะ ยายของฉันความจำดีจะตายไป“ถ้าไม่ให้กูคบมึงต่อ กูจะทำยังไงดีวะ กูแม่งรักมึงฉิบหาย” ยื่นมือมากุมมือฉัน มืออีกข้างก็จับพวงมาลัยรถ“ยายไม่ใจร้ายขนาดนั้นหรอก ก็ตอนนั้นใครบอกให้พี่แรดล่ะ”“ถ้ารู้ว่ากูจะรักมึงขนาดนี้นะ กูไม่ทำเรื่องแบบนั้นให้ยายมึงเห็นหรอก ไม่น่าพลาดเลยกู”“ไม่เครียดสิจ๊ะพี่จ๋า มันคงไม่ได้เลวร้ายขนาดนั้นหรอกมั้ง เราคบกันปีกว่าแล้วนะ แล้วพี่ก็เป็นคนดีขึ้นมาตั้งเยอะ” ฉันจับมือของไอ้พี่ขึ้นมาหอมก็หนึ่งปีที่ผ่านมา ไอ้พี่เคลิ้มพยายามเปลี่ยนนิสัยของตัวเอง เขาเปลี่ยนไปในทางที่ดี มีเรื่องชกต่อยก็น้อยลงและตอนนี้เราสองคนกำลังเดินทางมาหาตายาย และพ่อกับแม่ของฉัน ตามคำสั่งของยาย ไอ้พี่เคลิ้มเลือกที่จะขับรถมาเอง เพื่อยื้อเวลาทำใจให้กับตัวเอง“ความดีมันลบล้างความผิดได้ที่ไหนกันล่ะอ้วน เฮ้อ…คิดแล้
Dangerous Engineering เขตรักอันตราย นายวิศวะ 55 สมควรโดน(2)
“นิ่มไม่ดูนะ พี่ดูไปเลย แล้วถ้าอยากเก็บไว้ก็ส่งเข้าไลน์พี่ แล้วก็ลบที่พี่เป้งส่งมาออกจากเครื่องนิ่มให้ด้วย” ฉันบอกพร้อมกับจับช้อนตักข้าวใส่ปากรายที่ 10 หมายถึงผู้หญิงที่ทำร้ายฉัน คนที่ 10 กำลังโดนเอาคืน ด้วยการโดนรุมตบเหมือนที่ฉันโดนแต่ต่างกันตรงที่เธอพวกนั้นโดนตบด้วยฝีมือของสาวสอง ที่เป็นเพื่อนอีกกลุ่มหนึ่งของพี่เป้งฉันเคยดูคลิปแรก ๆ คือมันโหดร้ายมาก โดน 1 ต่อ 10 หรือคงมากกว่านั้น และกลุ่มสาวสองทั้งตบทั้งกระทืบจนสลบ ไม่สลบคือไม่เลิกฉันห้ามพี่เป้ง บอกให้เขาปล่อยผ่าน แต่เขาทำหูทวนลม และพูดกับฉันมาว่า…‘ไม่ฆ่าก็บุญหัวพวกมันแล้ว ให้มันโดนแบบนี้แหละ มันจะได้รู้ว่านิ่มรู้สึกยังไง’พี่เป้งรั้นไม่ฟังฉัน ยังดีที่ฉันห้ามไอ้พี่ไว้ได้ ไม่งั้นฉันคงจะบาปมาก ๆ ซึ่งไอ้พี่ก็ไม่พอใจที่ฉันยอมคน แต่ที่เขายอมฟังฉัน เพราะฉันขู่ว่าจะโกรธเขา ไม่คุยกับเขา นั่นจึงเป็นสาเหตุที่ไอ้พี่ยอมฟังฉัน แบบฉันเรียกว่ายอมคนไหมไม่รู้ แต่ฉันคิดแค่ว่าไม่อยากจองเวรเขาทำเรา เราทำเขา วกวนอยู่แบบนี้ไม่จบไม่สิ้น“โดนขนาดนี้มึงยังเป็นคนดีได้อีกเนอะ” เสียงว่าเหน็บของไอ้พี่เขาล่ะ“ถ้านิ่มเป็นคนดี นิ่มคงไม่โดนแบบนั้น อย่าหาเรื่อ
Dangerous Engineering เขตรักอันตราย นายวิศวะ 55 สมควรโดน
-โรงพยาบาล×××-เวลา 15.30 น.NUMNIM TALKฉันกำลังนอนมองไอ้พี่เคลิ้มที่กำลังนั่งร้องไห้อยู่ข้างเตียง เนื่องจากสภาพของฉันมันสะบักสะบอมจึงต้องนอนพักฟื้นที่โรงพยาบาลจากอาการคร่าว ๆ ที่ได้ฟังจากหมอก็ปากฉีก ดั้งแตก เหล็กดัดฟันหลุด หนังหัวมีรอยจิกจนเกิดแผล ตามแขนก็มีรอยเล็บฝังเอาไว้ และใบหน้าบวมเห่อเพราะการตบตีส่วนพี่ชายของฉันทั้งสองและพี่เป้ง ก็นั่งอยู่หน้าทีวี นั่งกินและกิน กินอะไรกันนักก็ไม่รู้ หลังจากที่พากันเดือดอยู่นานมากฉันบอกพี่ชายก่อนที่จะเข้าห้องฉุกเฉินว่าอย่าบอกเรื่องนี้กับพ่อแม่ ฉันไม่อยากให้พวกท่านเป็นห่วง และโทษคนที่เป็นต้นเหตุให้ฉันเจอแบบนี้ถ้าจะถามหาต้นเหตุจริง ๆ ก็คงเป็นฉันนี่แหละที่ไปยุ่งกับผู้ชายคนดังทั้งสองคนถ้าฉันไม่ไปยุ่งก็คงไม่โดนและถ้าจำไม่ผิดผู้หญิงที่ชื่อทราย คือคนที่ทำให้ฉันกับพี่ชอปเปอร์ทะเลาะกัน คนที่พี่ชอปเปอร์บอกว่าเธอแอบชอบพี่ชอป แต่พี่ชอปไม่เล่นด้วยสรุปฉันโดนทั้งผู้หญิงของพี่ชอป และผู้หญิงของไอ้พี่เคลิ้มก็ไม่สมควรจะโกรธใคร นอกจากโกรธเกลียดตัวเองที่ทำให้คนเกลียดมากขนาดนั้นฉันคงแรด คงร่าน อย่างที่ผู้หญิงพวกนั้นบอกจริง ๆสมควรแล้วล่ะที่โดนแบบนี้“อย่าร้
Dangerous Engineering เขตรักอันตราย นายวิศวะ 54 ใครทำเมียกู!(2)
เวลา 12.35 น.“รถติดฉิบหายเลยไอ้เหี้ย ป่านนี้แม่งลงมายืนบ่นกูแล้วมั้ง” ผมบ่นขณะที่เลี้ยวรถเข้ามหาวิทยาลัย แค่แยกก่อนถึงมอ ผมติดไฟแดง 2 รอบ ไม่รู้จะเยอะไปไหนรถอะ“อย่างมึงกลัวเมียด่า” ไอ้เป้งเงยหน้าจากเกมมือถือแล้วมองหน้าผม“มันชอบโกรธแล้วเอากูไปปล่อยบ้าน ห้ามกูมาหาจนกว่าจะครบวันที่มันกำหนด”“ดีละที่กูตัดใจ ไม่งั้นกูคงอยู่สภาพเดียวกับมึง”“มึงตัดได้จริง”“ยังไม่สนิท แต่ก็ดีขึ้น กูยังไม่ผูกพันแบบพวกมึงด้วยมั้ง”“ขอบใจนะที่ช่วยมันแล้วก็ยังไปหาไอ้เปอร์ทุกวัน”“อย่ามาพูดแบบนี้กับกู กูขนลุกไอ้สัส”“เอ้าไอ้เหี้ย!... เออ มึงเอาโทรศัพท์กูกดโทรหานิ่มดิ๊ ทำไมกูยังไม่เห็นมันวะ” ผมมองไปที่ตึกก่อนที่รถจะไปถึงทำไมไม่เห็นนุ่มนิ่มมันยืนรอ“ไม่รับว่ะ เป็นไรเปล่าวะ” ไอ้เป้งว่าและกดโทรซ้ำ ๆ ขณะที่ผมเริ่มรู้สึกห่วงมันขึ้นมา“เห็นนุ่มนิ่มไหม ที่มันเคยอ้วนอะ” ผมลงจากรถ แล้วรีบปรี่ไปถามนักศึกษาที่อยู่บริเวณนั้น ไอ้เป้งลงตามมาพร้อมกับโทรศัพท์ในมือก็กดโทรหานุ่มนิ่มไปด้วย“ไม่เห็นนะ” นักศึกษาที่ผมถามให้คำตอบ“เฮ้ย จริงดิ โหดว่ะ” อีกกลุ่มของนักศึกษาพูดแล้วก็เดินผ่านพวกผมไป“หือ แต่ก็น่าสงสารนะ 1 ต่อ 20 หรือมากก
Dangerous Engineering เขตรักอันตราย นายวิศวะ 54 ใครทำเมียกู!
-เรือนจำกลาง×××-เวลา 09.09 น.KLOEM TALK“ดีนะเราทันรอบเช้า” ผมหันไปพูดกับไอ้เป้ง“กูล็อกไว้… นู่นมันมานู่นแล้ว” ไอ้เป้งพูดพร้อมพยักเพยิดหน้าไปทางขวา ผมเห็นเหล่านักโทษเดินเรียงแถวออกมาหาญาติวันนี้มีเยี่ยมใกล้ชิดครับ และผมกับไอ้เป้งไอ้ตั้มไอ้ตามก็นัดกันมาหาไอ้เปอร์ ผมมาเพราะห่วง และมาเพราะจะเกลี้ยกล่อมให้มันยอมออกจากเรือนจำ“ขนกันมาทำเหี้ยอะไรเยอะแยะ” คำเอ่ยทักของไอ้เปอร์เมื่อมันหย่อนตัวนั่งลงข้างไอ้เป้ง“มาดูบ้านใหม่มึงไง เป็นไงวะ ได้เป็นเมียหรือเป็นผัวใครยัง” ไอ้ตามเอ่ยปากแซว“รอมึงมาเป็นเมียอยู่ไอ้สัส”“ไอ้เวร กวนตีนนะมึง”“แล้วเป็นไง” ไอ้ตั้มเอ่ยถามบ้าง“ก็ปกติดี มีเรียนทำนั่นทำนี่แก้เครียด แล้วพวกมึงว่างหรือไงถึงมารวมตัวกันได้”“ไม่ว่าง แต่ทำให้ว่างได้ นาน ๆ เปิดเยี่ยมใกล้ชิด ขอตบกระบาลสักทีได้ไหมวะ หัวมึงน่าตบ” ไอ้ตั้มพูดกวน ๆ“กวนตีน แล้วนี่ยังไง 2 ชั่วโมงนี่คุยแหลกไหมไอ้สัส ลำพังไอ้เป้งมาหากูทุกวันกูก็เบื่อหน้ามันละ”“เบื่อเหี้ยอะไรกู ก็กูบอกแล้วว่าจะมาทุกวัน นี่กูมาจนผู้คุมจำหน้ากูได้ เดี๋ยวนี้แค่ไปโผล่หน้าตู้คีย์ชื่อเรียบร้อยแล้วเถอะ” ไอ้เป้งมันทำตามที่มันพูดจริง ๆ ครับ มัน
Anda juga akan menyukai
คลั่งรักเด็กซื่อ NC20+
Beefy Cat7.1K Dibacaล่ามรักมาเฟีย
โนเนจัง5.8K Dibacaมาเฟียคลั่งรัก
ยัยแม่มดแสนน่ารัก101.9K Dibacaอุปถัมภ์รักเมียเด็ก
Yuna Ray5.7K DibacaCrazy Rain ฝนคลั่ง
ฮาลาปัญ1.0K Dibacaเด็กเลี้ยงมาเฟีย
ยัยแม่มดแสนน่ารัก5.6K Dibacaนายมันไม่ใช่บอดี้การ์ด
ศานิชล1.8K Dibacaมาเฟียหลงเด็ก
พีช มะกรูด1.8K Dibaca
