Dangerous Engineering เขตรักอันตราย นายวิศวะ

Dangerous Engineering เขตรักอันตราย นายวิศวะ

last updateLast Updated : 2026-01-13
By:  TiwaCompleted
Language: Thai
goodnovel12goodnovel
10
5 ratings. 5 reviews
140Chapters
27.6Kviews
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

“โอเคไหมพี่ อยากระบายไหม นิ่มฟังได้นะ คิดซะว่านิ่มเป็นตุ๊กตาล้มลุกก็ได้นะ นิ่มสัญญาว่าจะไม่บอกใคร จะเป็นความลับของเรา หรือจะกอด กอดกันไหม นิ่มกอดอุ่นนะ” เพราะอารมณ์มั้งถึงพูดออกไปแบบนั้น ก็ดูพี่เคลิ้มเขาอาการไม่โอเคเลย เหมือนเขาเศร้าเสียใจ พี่เคลิ้มหันมามองฉันหลังจากที่ฉันพูดออกไป ฉันก็เลยฉีกยิ้มให้พี่เขา “อะ ให้” พี่เคลิ้มโยนบางอย่างมาที่ตักของฉัน ฉันหยิบมันขึ้นมาดู มันคือสร้อยที่ห้อยด้วยเกียร์ของคณะวิศวะ ถ้าเปรียบก็เหมือนหัวใจของเด็กวิศวะ นี่คงโดนเรียกให้มาเอาสร้อยของตัวเองสินะ “ว้าว นี่พี่ชอบนิ่มจริงเหรอเนี่ย” ที่พูดไปก็แค่ติดตลก ไม่อยากให้พี่เขาเครียด “หยุดมโนเลยอ้วน กูแค่ให้เกียร์ ไม่ได้คิดจะเอาทำเมีย” ชิ! เบรกซะฉันล้อลากเลยไอ้พี่บ้านี่ ใครจะอยากไปเป็นเมียนักเลงแบบพี่ล่ะ “ไม่รู้ล่ะ ใจพี่อยู่ที่นิ่มแล้ว” ฉันพูดออกไป ก็ฉันเคยได้ยินพี่ ๆ พูดว่าใจอยู่เกียร์ เพราะงั้นเขาก็ให้ฉันแล้ว สรุปแล้วหัวใจเขาอยู่ที่ฉัน “มโนล้วน ๆ เลยนะมึง”

View More

Chapter 1

01 ออกตัวป้อง

Jessica steps into her penthouse, it's midnight already and she is exhausted. She barely has any strength left to turn on the lights and walks around the penthouse in the darkness with only the street lights of the city illuminating the place. She slowly undresses as she makes her way around the penthouse in her underwear on her way to the bathroom to take a much-needed shower. She runs the hot water and steps under the hot water jets, the water droplets of the shower gently massaging her body, and soaking her long black hair. wearing a business suit and tie, she could clearly see he was muscular and in perfect shape. Jessica catches herself rubbing her breast while thinking about this man, who caught her by surprise. "But that's over now he was just in town for the presentation I'm sure I won't see him again." Jessica thinks to herself. She gets out of the shower and goes to bed.

"This was really a terrible day, the client was really tough on me during my marketing presentation." Jessica thinks to herself and plays back her day, visualizing the young man that was leading the team she was presenting to. "He was extremely handsome and was the reason I was tripping over my words during the presentation, I won't let it happen again." Jessica is a perfectionist and was overcome with anxiety after she made the first mistake and just couldn't pull herself together again. The man was sitting in the middle of the room with three executives on each side of him, he had short blonde hair, fair skin, and piercing green eyes. Even though he was wearing a suit, she could make out that he was athletic and had a muscular body. Jessica closes her eyes as she drifts off to sleep with this mysterious man the last thing on her mind.

The sun rises from behind the mountain and Jessica is already on her morning run and working up a sweat. Music is playing loudly through her earpods, she is focused on her run and not watching the road ahead, suddenly she runs into something large and she goes flying to the ground. "I am so sorry, are you ok?" a male voice is calling out, Jessica tries to get back onto her feet but she is dazed and struggles to find her balance, as she falls over the man pulls her into his arms, she looks up and is surprised to see its the man from the presentation, his eyes are locked onto her, Jessica can feel his strong muscles gripping her body, he legs are paralyzed all over again. He recognizes her "it's you, Jesicca from marketing right?" Jessica struggles to find the necessary words "Uhm yes, I'm Jessica, I mean yes that's me, marketing." The man smiles and finds her confusion amusing. "I'm Roger, he lets go of her and she steadies herself as Roger puts out his hand, Jessica reaches out to shake his hand "I remember." Jessica smiles at him and she is overcome with desire as their handshake lingers. I am going to be in the city for a few more weeks do you think you could maybe show me around, tonight?" Roger steps a bit closer, his body almost touching her as he waits for her response. Jessica thinks to herself, "How can I say no, he is so hot and I haven't been with a man for so long, my work has been taking up all of my time and I deserve a break and to have some pleasure in my life." Jessica looks up at him smiling "Yes that would be nice, I know a nice place we could go." "Great I'll get your details from your secretary and pick you up at 7." Roger continues on his run and looks back at Jessica who is smiling back at him, Jessica has a wide grin on her face that she cannot get rid of as she makes her way back to the penthouse."

The rest of the day flies by for Jessica, the only thing on her mind is Roger and what the evening holds for the two of them. "It's her final presentation of the day and she is watching every minute tick by. The presentation wraps up and she dashes out of the conference room and makes her way to the parking lot. She fumbles for her keys in front of her car and they drop down to the floor, Jessica bends over to pick up the keys and as she gets back up she sees a tall man in the reflection of her car window standing a few meters away from her just staring at her. The man is tall and pale with slick black hair. Jessica turns around and looks back at him confidently. "Why don't you just take a picture, it will last longer!" The man slowly walks over to her, looks at her from head to toe, and sniffs the air around her, he looks at her and smiles "You will do." The man walks away and Jessica quickly gets into her car, the encounter sending chills down her spine.

Jessica is getting ready for her date when the doorbell rings, she rushes to the door but stops herself, "Jessica, don't look so desperate." she tells herself. Jessica opens the door and Roger is standing there, he looks at her from head to toe, Jessica is wearing a tight red dress that highlights her curves and a pair of stiletto heels. Roger is wearing a casual suit without a tie he steps close to her, Jessica is finding it very difficult to control this animal instinct to rip his clothes from his body, her breathing gets heavy. "Can I come in?" Jessica comes back to her senses "Oh yes, come inside." she steps aside and Roger makes his way into her penthouse. "you have a beautiful place" "Thank you." Roger steps over to the large windows overlooking the city, the sun has gone down and the streetlights are starting to light up the city. " Wow this city is really beautiful, I've been all over the world but there is something special about Cape town."

Jessica walks up to stand next to him as they take in the view, he looks into her eyes and puts his hand under her chin, he pulls her in to kiss him. The kiss gets more and passionate and Jessica starts to pull at Roger's clothes, Roger tries to get a word out " should we still go out to dinner?" Jessica stops herself, she can hardly breathe, "Yes let's go out."

The couple makes their to a nearby restaurant and finds a table overlooking the ocean. They order dinner and drinks, "So Jessica how long have you been in marketing?" "I studied marketing in college and I've been at this company for the last five years, what about you?" " I've been jumping around for the last few years, I actually just started at this company you were my first presentation." Jessica looks at him surprised " Oh wow, you looked so confident in that meeting, you had me falling over my words." "I guess I'm just naturally confident." The waiter brings their food and Jessica and Roger continue with the meal and conversation. After dinner Jessica shows Roger around the city, they go bar hopping and with every passing hour, their bond grows closer as they laugh and dance through the night.

It's close to 2 am and they are back at Jessica's penthouse, they both have had a few too many, but they both can't wait any longer as they start kissing passionately again inside the elevator. This time Roger is not waiting and he runs his hands all over Jessica's body. Jessica's breathing gets louder as she struggles to catch her breath each time Roger rubs his hand up her thigh. They make their way into the penthouse and Roger pushes Jessica onto the bed and starts to undress, Jessica takes her time to admire his Chiseled abdomen and muscular arms, Roger leans over and crawls on the bed onto Jessica and kisses her deeply again. He slowly takes off her dress and they make passionate love.

The sun's glare wakes Jessica up from her sleep, she looks over to the other side of the bed to find it empty "Typical" she says to herself in a disappointed tone. She gets out of bed and walks over to the bathroom as she walks past her bed she sees Roger laying naked on the floor next to the bed and he is covered in blood. "Aaaaagh!!!" Jessica screams at the top of her voice out of terror, her screams wake up Roger and he rushes over to her to calm her down he grabs her hands and looks into her eyes. "Jessica! Jessica! listen to me, it's not my blood!"

Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters

reviews

เฉิ่ม🐹
เฉิ่ม🐹
สนุกๆ อ่านเรื่อยๆ
2026-03-04 18:29:49
0
0
Chi Promsuwan
Chi Promsuwan
สนุกมาก อ่านเพลิน
2026-02-16 14:32:43
0
0
Nisa Rungjaroen
Nisa Rungjaroen
สนุกมากมาย
2026-02-09 13:10:33
0
0
Kemisaxa KM
Kemisaxa KM
ตอนแรกเกือบเทแล้วแต่ก็อ่านจนจบ5465555และไม่คิดว่าจะร้องไห้สุดท้ายพอ3เพื่อนรักกอดกันน้ำตาไหลแมะๆๆ ถึงตอนแรกจะไม่เข้าใจว่าทำถึงนอ.จะไม่ได้เสียซิงให้พระเอกก็เถอะ รักนะไข่เจียวหมูสับกะเพราของยายยยย...️
2026-02-09 03:15:33
1
0
Viarm
Viarm
สนุกค่ะ...
2026-02-05 21:37:11
0
0
140 Chapters
01 ออกตัวป้อง
มหาวิทยาลัยแห่งหนึ่งNUMNIM TALK“เฮ้ยน้อง ไมเกะกะวะ อ้วนก็รู้จักเดินหลบหน่อย”“ว่าน้องอ้วนได้ไงวะมึง น้องเขาชื่อ...นุ่มนิ่ม”“นุ่มนิ่มจริงนั่นแหละว่ะ แต่ไขมันนะที่นุ่มนิ่มอะ”“ที่บ้านกินข้าวเป็นจานหรือเอากะละมังมาใส่กินวะน้อง”“ว่าน้องแบบนั้นได้ไงวะ เดี๋ยวน้องก็แดกหัวมึงหรอก”“น้องมีแฟนยังครับ”“แบบน้องใครจะเอาเป็นเมียวะมึง”“จ้างพี่ไปเป็นแฟนไหมน้อง เฮ้ย บ้านน้องจนนี่หว่า”“ถอยค่ะ ฉันจะไปเรียน” ฉันพยายามเดินหลบจากพวกรุ่นพี่นิสัยเสีย ปากหมา ชอบพูดจาเหยียดรูปลักษณ์คนอื่น ฉันเกลียดผู้ชายประเภทนี้ที่สุดฉันอ้วนแล้วหนักหัวพวกเขาหรือไง เอาเวลามาล้อเลียนฉันไปทำอย่างอื่นดีกว่าไหม“หุ่นแบบน้องนี่เวลานั่งเรียนนั่งเก้าอี้กี่ตัวอะบอกพี่หน่อยสิ แล้วเคยเก้าอี้หักบ้างไหม”“คนแบบนี้เขาเรียกห่วงแดกมั้ง หุ่นเลยเป็นแบบนี้”พวกเขาก็ยังคงพูดจาดูถูกฉันไม่หยุด ฉันพยายามเดินเบี่ยงเลี่ยงไปอีกทาง แต่พวกเขาก็เดินมาขวางไว้“ถอยค่ะ!” ฉันเริ่มส่งเสียงไม่พอใจ“รีบไปไหนล่ะนุ่มนิ่ม เธอยังไม่ทันได้ทักทายพี่ชอปเปอร์เลยนะ ไหนว่าปลื้มพี่ชอปเปอร์ไง นี่หมิวอุตส่าห์บอกพี่ชอปเปอร์ให้มาดักรอเลยนะ” นี่คือเสียงของหมิวเพื่อนที่
Read more
02 พี่ชอบนิ่มเหรอ
ห้องเรียน เวลา 16.55 น.ครืด ครืด ครืด…“ฮัลโหล” ใครไม่รู้โทรมา เป็นเบอร์แปลกแล้วฉันก็ดันกดรับ(อยู่ไหนอ้วน) สรรพนามที่เอื้อนเอ่ยทำให้ฉันรับรู้ว่าใครโทรมา เพราะคนที่ชอบเรียกฉันว่าอ้วนด้วยน้ำเสียงแบบนี้มีแค่คนเดียว“พี่เอาเบอร์นิ่มมาได้ยังไง”(เสือก! ตอนนี้อยู่ไหน)“แค่นี้นะคะ” ฉันว่าและกดตัดสาย โทรมาเพื่อหยาบ โทรมาแล้วด่า เป็นบ้าหรือไงเขาโทรซ้ำเข้ามาอีก แต่ฉันเลือกที่จะเฉย จากนั้นก็เดินลงมาที่หน้าคณะติ๊ง! ติ๊ง!(KLOEM: รับสาย)(KLOEM: อ้วน!!!!)ฉันกดอ่านแล้วทำเฉย วันนี้ที่ห้องเรียนเป็นอะไรที่แย่มาก ฉันโดนมองด้วยสายตาที่เยาะเย้ย เพื่อนร่วมห้องต่างจับกลุ่มซุบซิบนินทา เพราะมีมือดีกดถ่ายคลิปที่ฉันโดนล้อเป็นความอับอายที่สุดในชีวิตฉันก็ได้มั้ง แต่ฉันก็ต้องเข้มแข็งและพยายามทำเฉย ไม่ใส่ใจ“นุ่มนิ่ม” เสียงใครคนหนึ่งเอ่ยเรียกเมื่อฉันลุกจากเก้าอี้แล้วเดินก้มหน้าจะออกจากห้องเรียนหลังจากที่หมดชั่วโมง“…” ฉันหันหน้าไปมองเจ้าของเสียง แล้วนิ่งเงียบ“เราขอเดินไปด้วยสิ” เธอยืนฉีกยิ้มกว้างแล้วเดินมาเคียงข้างฉันฉันเงียบแล้วเดินออกมา ไม่ได้สนใจผู้หญิงที่เดินข้าง ๆ ฉันไม่รู้ว่าเธอคนนี้ชื่ออะไร และฉันไม
Read more
03 กอดกันไหม
“มันความชอบของนิ่มไหม เหมือนที่พี่ชอบมีเรื่องชกต่อยไง” ฉันรีบพูดเพราะเขามาว่าแขวะความชอบของฉัน ชอบอ่านนิยายแล้วผิดตรงไหนขี้มโนก็ตัวฉันไหม หนังสือนิยายทำให้ฉันยิ้มได้เถอะ มโนว่าตัวเองเป็นนางเอก ฟินจะตาย“มึงมันเด็กขี้เหงา” พี่เคลิ้มส่ายหัวใส่ฉัน“นิ่มไม่เหงาหรอก พี่นั่น…อื้อ”ครืด ครืด ครืด…“ว่าไงฟีน” พี่เคลิ้มรีบเอามือมาปิดปากฉัน แล้วเขาก็กดรับสายคนที่โทรเข้ามาหาเขา(…)“ก็ว่าง ทำไม”(…)“เหรอ ได้ดิ ไม่มีปัญหาอยู่แล้ว แต่ที่จริงมึงทิ้งไปเลยก็ได้นะ”(…)“เออ ๆ เลิกบ่น รำคาญ”(…)“เออ เดี๋ยวไปเลยเนี่ย” พี่เคลิ้มกดวางสาย แล้วเขาก็บีบที่ปากฉันแน่นเหมือนเขาลืมตัว“เอ็บ!” ฉันว่าและพยายามดึงมือเขาออก“โทษที” พี่เคลิ้มเอามือออก แล้วเหมือนเขาแปลกไป เขาดูเศร้า ถ้าในนิยายที่ฉันอ่านก็คงเหมือนคนอกหัก และกำลังจะไปเจอคนที่ทำให้ใจเจ็บ ต้องเป็นแบบนั้นแน่ ๆ สกิลการมโนของฉันไม่เคยพลาดเอ๊ะ… นี่ฉันมโนมากไปไหมนะ“เดี๋ยวไปหาเพื่อนแป๊บนึงนะ” พี่เคลิ้มบอกแล้วก็ขับรถออกจากข้างตึกของคณะที่ฉันเรียนสีหน้าของพี่เขาดูเกร็ง ๆ ดูเครียดยังไงไม่รู้หลายนาทีต่อมา…“ช็อกโกแลตไหมพี่” ฉันแกะช็อกโกแลตแล้วยื่นไปตรงหน้าขอ
Read more
04 ไอ้พี่เคลิ้มบ้า
“นิ่มแค่คิด แค่จินตนาการภาพค่ะ ไม่ได้มโนสักหน่อย” ฉันเบ้ปากใส่พี่เคลิ้มอะไรนิดอะไรหน่อยก็ว่าแต่ฉันมโน“แล้วจินตนาการกับมโนไม่เหมือนกันหรือไง มึงนี่เริ่มเพ้อเจ้อหนักนะอ้วน ควรไปเช็กสมองบ้างนะ”“พี่เคลิ้ม! นิ่มจะโกรธพี่แล้วนะ” ฉันหันไปหน้าบึ้งใส่เขา“กูต้องง้อไหม” พอเขาพูดแบบนี้ฉันก็ไม่พูดอะไรออกไปอีก ฉันเงียบแล้วหันมองออกนอกกระจกนอกจากครอบครัวของฉัน มันก็ไม่มีใครง้อฉันอยู่แล้วแหละ ฉันมันไม่ได้มีความหมายกับใครขนาดนั้นจากนั้นภายในรถก็เงียบลงไม่ได้มีเสียงถกเถียงอะไรออกมาหลายนาทีต่อมา…“หิวข้าวไหม” พี่เคลิ้มมันถามขึ้นมา แต่ฉันเงียบไม่พูดอะไรออกไป“อ้วน”“ไม่พูดก็ไม่ต้องพูด แต่กูหิวข้าว จะแวะแดกละ” พี่เคลิ้มทำทีชะลอรถ แต่ฉันก็ยังเฉย“อยากแดกไร” แล้วเขาก็ถามฉันอีกครั้ง ทั้งที่ก่อนหน้านี้เขาบอกเองว่าไม่พูดก็ไม่ต้องพูด“…” แล้วจำเป็นอะไรที่ฉันต้องพูด“พี่มึงบอกมึงชอบแดกโตเกียว กูมีเจ้านี้อร่อย อยากแดกไหม” ยังจะถามอีก ไอ้พี่บ้านี่มันจะถามบ้าอะไรนักแล้วมารู้ดีอีกฉันชอบโตเกียว“ถ้ามึงไม่ตอบกู มึงจะพลาดโตเกียวเจ้าอร่อยมากอ้วน” ไอ้พี่เคลิ้มยังคงพูดต่อและการที่พี่เคลิ้มทำแบบนี้มันทำให้ฉันเข้าใ
Read more
05 ขอถามจริง ๆ เถอะ
“คุยกับพี่เคลิ้มแล้วนิ่มโดนด่าตลอดเลย เอะอะด่า เอะอะว่า อะไรนักก็ไม่รู้ แล้วนิ่มก็บอกไว้เลยว่านิ่มไม่สนใจพี่เคลิ้มหรอก ไม่ต้องมาแอบชอบนิ่ม นิ่มไม่ชอบนักเลง” ฉันพูดจบก็หันหน้าออกไปทางกระจกพร้อมกับกอดอกเชิด ๆ“มึงนี่มันพูดไม่รู้เรื่อง หรือมึงพูดไม่รู้เรื่องกันแน่วะ กูเริ่มจะปวดประสาทกับมึงแล้ว”“แล้วจะมายุ่งกับนิ่มทำไมล่ะ นิ่มอยู่ของนิ่มดี ๆ ก็ดีอยู่แล้ว แต่นี่พี่เล่นมาหานิ่มที่คณะ พรุ่งนี้ชีวิตของนิ่มต้องวุ่นวายแน่ ๆ” ฉันหันมาโวยวาย ในขณะที่พี่เคลิ้มเลี้ยวรถจอดที่หน้าร้านข้าวหมูแดงหน้าปากซอยบ้านฉัน“จะสนใจทำเหี้ยอะไร ถ้าพวกไหนมันวุ่นวายมึงก็ด่าแม่งเลย ปากมึงหัดด่าคนอื่นบ้างไม่ใช่ร้องเอาแต่ใจแต่กับพี่ ๆ ของมึง แคร์แม่งแต่คนอื่น เสือกไม่แคร์ความรู้สึกตัวเอง อ้วนแล้วยังโง่”“งั้นนิ่มเริ่มด่าพี่ก่อนเลยแล้วกันนะ ปากหมา ด่าเก่ง ตัวอันตราย จุดบ่อเกิดของความวุ่นวาย อยู่ที่ไหนก็มีปัญหาผู้หญิงตลอด”“ก็กูหล่อ ใคร ๆ ก็อยากห่อกูกลับบ้าน” พี่เคลิ้มมันยกยอตัวเอง แล้วก็ดับเครื่องยนต์และลงจากรถ“แต่นิ่มคนนึงที่ไม่อยากห่อ ขี้เกียจฟังคำบ่น ขี้หูเต้นระบำไปหมด” ฉันบอกและลงจากรถเช่นกัน“ถามกูก่อนไหมว่ากูอยา
Read more
06 BLACK & WHITE
“ขึ้นรถ เดี๋ยวไปส่ง” รถมอเตอร์ไซค์ขี่มาปาดตรงหน้า และเจ้าของเสียงกำลังมองหน้าฉัน“…” ฉันไม่พูดอะไร เลือกที่จะเดินหลบ แล้วเดินต่อไปเพื่อที่จะได้ถึงบ้านตัวเองเร็ว ๆ“มันมืดแล้วนุ่ม เดินไปเองได้ไง ก็รู้ว่าซอยบ้าน แต่มันก็อันตราย” เขาคนนั้นตะโกนมา แต่ฉันไม่เอามาใส่ใจ รีบก้าวเท้าเดินอย่างไวแต่มันจะไวได้แค่ไหนกัน ในเมื่อฉันอ้วน!“เดี๋ยวพี่เดินไปส่งก็ได้” เสียงเครื่องยนต์ของรถมอเตอร์ไซค์ดับลงจากนั้นก็ตามมาด้วยเสียงฝีเท้าที่วิ่งมาทางฉันพอรู้สึกว่าเขาเดินมาอยู่ข้าง ๆ ฉันก็รีบก้มหน้าก้าวขาเดินต่อ“ขอโทษนะ”“…” คำขอโทษมันออกจากปากเขา แล้วคือเราไม่สนิทกันเลยไหม จำเป็นอะไรต้องมาขอโทษขอโทษเรื่องอะไร“นุ่ม พี่…” เขายังคงเดินข้างฉัน เขาเหมือนอยากจะพูดอะไรสักอย่างแต่บอกตามตรงว่าฉันไม่อยากฟังไม่อยากยุ่งกับหนึ่งในคนที่ทำให้ฉันอับอายและจำเป็นอะไรที่เขามาเรียกฉันว่า ‘นุ่ม’ คำนี้ไม่มีใครเคยเรียกเลยไหม แล้วเขาคิดว่าตัวเองเป็นใครถึงมาเรียกฉันแบบนี้“นั่งคุยกันก่อนได้ไหม ตรงม้านั่งตรงนั้นก็ได้ พี่ขอแค่ไม่กี่นาที” เขาเดินมาดักตรงหน้า ทำให้ฉันเดินต่อไม่ได้“ถอยค่ะ” ไอ้ประโยคนี้ที่พูดออกไปมันทำให้ฉันคิดถึง
Read more
06 BLACK & WHITE(2)
(BLACK: ก็… เข้าใจผิดกับเพื่อนน่ะ)(WHITE: งื้อ อย่าคิดมากนะ แบล็คยังมีไวท์เป็นเพื่อนนะ)(WHITE: โอเคใช่ไหม)(BLACK: โอเค เดี๋ยวมันคงดีขึ้น)(WHITE: ใช่ ๆ เดี๋ยวมันก็ดีขึ้น งั้นเดี๋ยวไวท์อาบน้ำก่อนนะ ง่วงนอนมาก ๆ เลย วันนี้เพลียสมองมาก)(BLACK: ครับ ฝันดีนะ ถ้ายังไงถึงบ้านแล้วจะทักหา)ฉันวางโทรศัพท์มือถือ หลังจากที่ตอบไลน์กับเพื่อนคนหนึ่ง ซึ่งเขาเป็นใครไม่รู้ ฉันไม่รู้จักหน้าตาของเขาหรอกแต่เขาเด้งไลน์มาหาฉัน แล้วขึ้นรูปโปรไฟล์เป็นสีดำ เขาพิมพ์มาว่าเขาเหงา อยากมีเพื่อนคุย เขาเบื่อชีวิต คุยเป็นเพื่อนเขาได้ไหมด้วยความที่ฉันเป็นนางเอก ด้วยความที่มักจะสงสารคน ด้วยกลัวว่าเขาอาจจะเหงา เศร้ากับชีวิตจริง ๆ ฉันก็เลยตกลงคุยกับเขา แล้วก็ให้เขาเรียกฉันว่าไวท์ เปรียบเหมือนสีขาว ส่วนเขาก็สีดำเราคุยกันได้เกือบปีแล้วมั้ง คุยแบบไม่เห็นหน้า ไม่ต้องพูดคุยแบบเจอหน้า เป็นแค่เพื่อนในมุมมืด ๆ ของกันเราสองคนไม่เคยพูดถึงเรื่องที่จะเจอหน้ากัน และไม่เคยต้องการเจอกันแบบนั้น ไม่เคยถามชื่อจริง ๆ ของกันว่าที่จริงแล้วชื่ออะไรมันเป็นความโชคดีมั้งที่ตอนนั้นชื่อในไลน์ของฉันใช้ชื่อว่า ‘เล็กสุด’ รูปโปรไฟล์ก็เป็นรูปกา
Read more
07 แค่น้องเพื่อน
คอนโด INLAK-KLOEM TALK-“ทำอะไร”“เปล่า” ผมตอบและเก็บโทรศัพท์มือถือ“นึกว่าคุยกับผู้หญิง”“จะคุยกับใครได้ มีอยู่ตรงนี้ทั้งคน” ยกยิ้มพร้อมกับดึงเธอลงมานั่งที่ตักของผม“น่ารักจัง ทำหวานกับอินได้แค่ในคอนโดเท่านั้นเหรอ” เธอหันมามองหน้าแล้วก็ยื่นมือมาจับที่แก้มของผม‘อินรัก’ เป็นหนึ่งในผู้หญิงของผม และที่ผมมาหาเธอบ่อยก็เพราะว่าเธอเหมือนใครบางคนในหัวใจของผมใครบางคนที่ผมรักมานานผมยอมให้อินรักลูบแก้ม ทั้งที่ไม่มีใครได้สัมผัสนอกจากมอร์ฟีนกับคนในครอบครัวของผม แล้วที่ยอมเพราะอินรักหน้าตาคล้ายคลึงกับมอร์ฟีน แม้จะไม่เหมือนมาก แต่มันก็แทนกันได้ก็แค่อยู่ด้วยแล้วคิดว่าอยู่กับมอร์ฟีน“ก็รู้อยู่ว่าทำไม” ผมบอกและหอมลงที่ซอกคอของเธอ“แต่เคลิ้มก็ปกป้องอินได้ไม่ใช่เหรอ อินเป็นแฟนเคลิ้มนี่นา…” เธอทำหน้าหวานหยาดเยิ้ม“ไม่เอา ไม่ซีเรียสสิ มาทำอะไรสนุก ๆ กันดีกว่าเนอะ” ผมพูดแล้วก็วางเธอลงที่เตียง จากนั้นก็ถอดชุดคลุมเธอออกแล้วก็ยาวเลยครับ เพราะผมเป็นคนจุดติดง่ายสาเหตุที่เธอได้อยู่แค่ตรงนี้ ก็เพราะว่าผมไม่คิดจะให้ใครมามีอำนาจในชีวิตแม้ว่าเธอจะหน้าเหมือนมอร์ฟีน แต่เธอก็เป็นได้แค่ตัวแทน เธอไม่มีทางเป็นมอร์ฟ
Read more
07 แค่น้องเพื่อน(2)
เช้าวันต่อมา…“ที่นอนดี ๆ มีก็ไม่นอน ชอบรึเกินโซฟาเนี่ย ไม่ต้องทำเนียนหลับเลยนะ เสียงแม่ดังขนาดนี้แม่รู้ว่าตื่นแล้ว ลุกมากินข้าว จะได้แต่งตัวไปเรียน ขาดเรียนเก่งเหมือนพ่อมึงจริง ๆ” เสียงของแม่ผมดังลั่นอยู่ข้าง ๆ หูของผม แล้วแบบนี้ผมจะไม่ตื่นได้ยังไงวะจะผ่านไปนานเท่าไหร่ แม่จิวก็คือแม่จิวจริง ๆ“บ่นอะไรครับคุณจีรณาสุดสวย” ผมพึมพำออกไป“ไม่ต้องมาปากหวานใส่แม่ ลุกมากินข้าว”“ครับครับครับคุณจีรณา” แล้วผมก็ต้องแพ้ให้แม่ ผมลุกขึ้นจากโซฟา แล้วก็เดินมาหอมแก้มของแม่“มึงหอมแก้มเมียกูทำไมไอ้เคลิ้ม” เสียงคนหวงของรีบตะโกนมาทันที“นี่แม่ผมไหมพ่อ”“ลูกก็ช่าง นี่เมียกูมึงจะมาหอมไม่ได้” พอพ่อพูดแบบนี้ผมก็หอมแก้มแม่ต่อหน้าพ่ออีกสิครับ ผมมันโรคจิตชอบกวนให้พ่อโดนด่า“ถ้าแม่ว่างก็พาพ่อไปเช็กที่โรงพยาบาลบ้างนะครับ อาการท่าจะหนัก” ผมบอกและเดินมานั่งที่โต๊ะกินข้าว“นี่มึงว่ากูบ้าเหรอไอ้เคลิ้ม ไอ้ลูกเวร วัน ๆ มีแต่แผลกลับมา กูส่งไปเรียนไม่ได้ส่งไปรบ มึงนี่มัน…”“ไม่แปลกใจเลยว่าลูกหยาบคายได้ใคร บอกแล้วใช่ไหมว่าให้พูดเพราะ ๆ ชอบพูดคำหยาบ แล้วก็มาว่าลูก มึงนี่มันจริง ๆ เลยนะฮอลล์ ไปเลยไปนั่งกินข้าว ก่อนที่จะไม
Read more
08 พี่จ๋า
ลานจอดรถคณะบริหารเวลา 17.09 น.-NUMNIM TALK-“คุณจะคืนให้ฉันได้รึยัง” ฉันกดตัดสายพี่เคลิ้ม แล้วก็หันมาถามพี่ชอปเปอร์“เรียกพี่ชอปก่อนสิ” พี่ชอปเปอร์ยักคิ้วใส่ฉัน“นี่ พี่เคลิ้มบ้ากำลังจะมาแล้ว ฉันจะรีบหนีเขา” ฉันชักสีหน้าและน้ำเสียงใส่พี่ชอปเปอร์ที่ตอนนี้ยืนพิงประตูรถ“พี่ไม่เคยกลัวมัน”“แต่ฉัน…”“นุ่ม ต้องแทนตัวเองว่านุ่ม พูดกับใครว่านิ่มก็ช่าง แต่กับพี่ต้องแทนตัวว่านุ่ม เพราะมันไม่เหมือนใคร พี่ไม่ชอบซ้ำใคร”“ฉันว่าเราเริ่มคุยกันไม่รู้ภาษาแล้วล่ะ ช่วยคืนเกียร์มาให้ฉันด้วย” ฉันพูดด้วยเสียงที่โคตรบ่งบอกว่าไม่พอใจเหตุผลอะไรที่ฉันต้องมาเถียงกับผู้ชายคนนี้ที่ฉันแอบปลื้มน่ะเหรอก็เพราะว่าเมื่อคืนนี้จังหวะที่ฉันค้นร่มในกระเป๋าเพื่อคืนเขา ฉันดันทำเกียร์ของพี่เคลิ้มตกไว้ แล้วพี่ชอปเปอร์ก็เก็บได้ จากนั้นเขาก็ส่งแชทในแอปพลิเคชั่น Facebook เข้ามาบอกฉันว่าถ้าอยากได้คืนก็มาเอาเอง แล้วเขาก็ถ่ายรูปสร้อยที่คล้องเกียร์ของพี่เคลิ้มมาให้ฉันแล้วฉันก็รีบค้นหาในกระเป๋าตัวเองทันทีปรากฎว่ามันไม่มี เขาพิมพ์ในข้อความมาว่าให้มาเจอเขาที่ลานจอดรถของคณะบริหารหลังเลิกเรียนด้วยความอยากได้เกียร์ของพี่เคลิ้มคืนฉัน
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status