Dangerous Engineering เขตรักอันตราย นายวิศวะ

Dangerous Engineering เขตรักอันตราย นายวิศวะ

last updateÚltima actualización : 2026-01-13
Por:  TiwaCompletado
Idioma: Thai
goodnovel12goodnovel
10
5 calificaciones. 5 reseñas
140Capítulos
27.5Kvistas
Leer
Agregar a biblioteca

Compartir:  

Reportar
Resumen
Catálogo
ESCANEA EL CÓDIGO PARA LEER EN LA APP

“โอเคไหมพี่ อยากระบายไหม นิ่มฟังได้นะ คิดซะว่านิ่มเป็นตุ๊กตาล้มลุกก็ได้นะ นิ่มสัญญาว่าจะไม่บอกใคร จะเป็นความลับของเรา หรือจะกอด กอดกันไหม นิ่มกอดอุ่นนะ” เพราะอารมณ์มั้งถึงพูดออกไปแบบนั้น ก็ดูพี่เคลิ้มเขาอาการไม่โอเคเลย เหมือนเขาเศร้าเสียใจ พี่เคลิ้มหันมามองฉันหลังจากที่ฉันพูดออกไป ฉันก็เลยฉีกยิ้มให้พี่เขา “อะ ให้” พี่เคลิ้มโยนบางอย่างมาที่ตักของฉัน ฉันหยิบมันขึ้นมาดู มันคือสร้อยที่ห้อยด้วยเกียร์ของคณะวิศวะ ถ้าเปรียบก็เหมือนหัวใจของเด็กวิศวะ นี่คงโดนเรียกให้มาเอาสร้อยของตัวเองสินะ “ว้าว นี่พี่ชอบนิ่มจริงเหรอเนี่ย” ที่พูดไปก็แค่ติดตลก ไม่อยากให้พี่เขาเครียด “หยุดมโนเลยอ้วน กูแค่ให้เกียร์ ไม่ได้คิดจะเอาทำเมีย” ชิ! เบรกซะฉันล้อลากเลยไอ้พี่บ้านี่ ใครจะอยากไปเป็นเมียนักเลงแบบพี่ล่ะ “ไม่รู้ล่ะ ใจพี่อยู่ที่นิ่มแล้ว” ฉันพูดออกไป ก็ฉันเคยได้ยินพี่ ๆ พูดว่าใจอยู่เกียร์ เพราะงั้นเขาก็ให้ฉันแล้ว สรุปแล้วหัวใจเขาอยู่ที่ฉัน “มโนล้วน ๆ เลยนะมึง”

Ver más

Capítulo 1

01 ออกตัวป้อง

“Ahh … sial bodynya bagus banget,” geramku sambil terus mengurut pusakaku yang telah tegak sempurna.

Setelah pulang kerja tadi, tiba-tiba hujan turun cukup deras. Karena merasa bosan dan bingung harus melakukan apa, aku malah iseng membuka situs OF yang berisi konten-konten dewasa, sampai akhirnya aku menemukan salah satu akun seorang wanita yang sangat menggoda.

Setelah melihat aksi gila wanita dengan paras cantik, pinggang ramping, dan buah dada yang besar itu, seketika si Gatot langsung bangun. Mau tidak mau aku harus menuntaskan hasratku.

“Shh .. ahhh …”

Aku terus mendesah nikmat, membayangkan wanita yang sedang memainkan sebuah dildo besar di pusat kenikmatannya itu sedang bergoyang di atasku.

Merasa tidak nyaman karena celanaku masih menggantung di lutut, aku buru-buru melepasnya. Kemudian, aku kembali duduk di kasur, setengah berbaring. Tangan kanan memegang ponsel sementara tangan kiri kembali mengurut si Gatot.

Mataku sesekali terpejam merasakan sensasi nikmat ini. Andai saja wanita itu benar-benar sedang bergoyang di atasku, pasti aku bisa melihat langsung dada besarnya itu naik turun tepat di depan mataku.

“Ahh … sayang … enak kan?” tanya wanita itu di dalam video yang kutonton.

Refleks aku langsung mengangguk dan menjawab, “Iya … enak banget … uhh.”

Wanita itu tampak semakin melebarkan kakinya, memperlihatkan area nikmatnya yang telah basah dan bengkak hingga tampak memerah. 

Punggungnya bersandar pada sofa merah yang ada di belakangnya. Tubuhnya setengah tidur, replika kejantanan pria yang sedari tadi ia gesekkan ke pusat sensitifnya itu beralih ke mulutnya. Dengan tatapan sensual, dia mengulum benda panjang besar itu sambil terus mendesah nikmat.

Astaga …

Semua gerakannya benar-benar membuatku semakin gila.

Aku terus mengurut milikku yang terasa semakin keras dan berkedut. “Ahh … ini gila …”

“Sayang … aku mau di atas, boleh ya?” kata wanita itu di dalam video, seolah benar-benar tahu apa yang kuinginkan.

“Boleh … boleh sayang,” jawabku langsung, benar-benar seperti orang yang sudah kehilangan akal.

Aku langsung membenarkan posisiku, membayangkan wanita itu benar-benar naik ke tubuhku.

Sementara itu, aku melihat wanita itu memposisikan mainan itu di lantai dan dia mulai berjongkok di atas mainan itu. Tangan kirinya mengarahkan ujung mainan itu tepat ke lubang nikmatnya, lalu tubuhnya turun perlahan.

Seketika itu juga, aku merasa tubuhku ikut merinding dan bergetar, seolah milikku lah yang sedang memasuki lubang nikmat itu.

Aku menggenggam erat si Gatot, merasa itu seolah milik wanita itu lah yang sedang meremas milikku.

“Nghhh … besar sekali sayang …” lenguh wanita itu sambil memejamkan matanya.

Aku pun merasakan hal yang sama. 

“Shh … sial … ahh rasanya seperti asli,” gumamku sambil terus membayangkan setiap gerakan wanita itu.

Aku benar-benar merasa bahwa apa yang aku lihat di dalam video itu sedang terjadi padaku. Bahkan, suara hujan dan petir yang sedari tadi muncul dari balik dinding tipis apartemen murah ini sama sekali tidak mengganggu fokusku.

Wanita itu tampak mulai bergoyang naik turun. Benar-benar seperti yang kubayangkan jika dia ada di atasku. Dada besarnya bergelantungan, wajahnya sayu menahan nikmat, suaranya terus mendesah keenakan.

Sementara itu, aku terus mengocok batang kerasku. Sedikit lagi dia akan memuntahkan lahar panasnya.

“Ahh … enak banget sial …”

Milikku terasa semakin membesar dan berkedut, tubuhku mulai bergetar, sedikit lagi aku akan sampai.

“Shhh … dikit lagi …”

Ketika aku merasa puncak itu sudah di depan mata, tiba-tiba—

Tok! Tok! Tok!

Suara ketukan pintu membuatku menghentikan aktivitasku sejenak. Namun, sesekali tanganku masih mengurut milikku.

“Ah siapa sih ganggu aja!” gerutuku, mencoba tak peduli dan kembali melanjutkan kegiatan nikmatku.

Namun, pintu kembali diketuk.

Tok! Tok! Tok!

Kali ini, orang itu malah lebih keras mengetuk pintu apartemenku.

“Argh! Kalau sampai gak penting awas aja!”

Buru-buru aku memakai kembali celana pendekku lalu segera keluar dari kamar. Namun, lagi-lagi orang itu mengetuk pintuku tidak sabaran.

“Iya .. iya tunggu sebentar!” kataku agak keras dengan napas masih tersengal dan keringat yang memenuhi dahiku.

Ketika aku membuka pintu apartemenku, mataku langsung menangkap seorang wanita cantik sedang berdiri di depan pintu.

Seketika aku membeku.

Wanita itu mengenakan tanktop putih yang ketat, memperlihatkan lekuk tubuhnya dan bentuk dada yang penuh, dan celana pendek denim yang sangat pendek, nyaris memperlihatkan lekuk pantatnya yang bulat. Kakinya panjang dan mulus, seolah baru saja dioles lotion, berkilau di bawah cahaya lampu koridor.

Aku menelan ludah, berusaha tetap tenang, tapi sulit sekali. Dia cantik, terlalu cantik, dan  tunggu …

Kenapa wanita ini terasa sangat mirip sekali dengan wanita di video yang baru saja membuatku hampir kehilangan akal?

Aku mengucek mataku sekilas, barangkali aku berhalusinasi, tapi hasilnya tetap sama!

Apa wanita ini memang wanita yang di video OF tadi?

Ketika aku masih bingung mencerna pikiranku, wanita itu tiba-tiba berkata, “Maaf ganggu malam-malam, Mas. Saya boleh minta tolong nggak ya?”

Matanya menatapku, tapi setelah itu dia melirik ke bawah, ke arah celanaku, lalu tersenyum aneh.

Aku langsung sadar, tonjolan di celana pendekku masih ada, jelas sekali, dan dia pasti melihatnya.

Sial!

Si Gatot masih bangun!

Benar-benar definisi gagah berotot, gak gampang tidur!

“Tu–tunggu sebentar!” kataku lalu buru-buru masuk dan menutup pintu apartemenku.

Expandir
Siguiente capítulo
Descargar

Último capítulo

Más capítulos

reseñas

เฉิ่ม🐹
เฉิ่ม🐹
สนุกๆ อ่านเรื่อยๆ
2026-03-04 18:29:49
0
0
Chi Promsuwan
Chi Promsuwan
สนุกมาก อ่านเพลิน
2026-02-16 14:32:43
0
0
Nisa Rungjaroen
Nisa Rungjaroen
สนุกมากมาย
2026-02-09 13:10:33
0
0
Kemisaxa KM
Kemisaxa KM
ตอนแรกเกือบเทแล้วแต่ก็อ่านจนจบ5465555และไม่คิดว่าจะร้องไห้สุดท้ายพอ3เพื่อนรักกอดกันน้ำตาไหลแมะๆๆ ถึงตอนแรกจะไม่เข้าใจว่าทำถึงนอ.จะไม่ได้เสียซิงให้พระเอกก็เถอะ รักนะไข่เจียวหมูสับกะเพราของยายยยย...️
2026-02-09 03:15:33
1
0
Viarm
Viarm
สนุกค่ะ...
2026-02-05 21:37:11
0
0
140 Capítulos
01 ออกตัวป้อง
มหาวิทยาลัยแห่งหนึ่งNUMNIM TALK“เฮ้ยน้อง ไมเกะกะวะ อ้วนก็รู้จักเดินหลบหน่อย”“ว่าน้องอ้วนได้ไงวะมึง น้องเขาชื่อ...นุ่มนิ่ม”“นุ่มนิ่มจริงนั่นแหละว่ะ แต่ไขมันนะที่นุ่มนิ่มอะ”“ที่บ้านกินข้าวเป็นจานหรือเอากะละมังมาใส่กินวะน้อง”“ว่าน้องแบบนั้นได้ไงวะ เดี๋ยวน้องก็แดกหัวมึงหรอก”“น้องมีแฟนยังครับ”“แบบน้องใครจะเอาเป็นเมียวะมึง”“จ้างพี่ไปเป็นแฟนไหมน้อง เฮ้ย บ้านน้องจนนี่หว่า”“ถอยค่ะ ฉันจะไปเรียน” ฉันพยายามเดินหลบจากพวกรุ่นพี่นิสัยเสีย ปากหมา ชอบพูดจาเหยียดรูปลักษณ์คนอื่น ฉันเกลียดผู้ชายประเภทนี้ที่สุดฉันอ้วนแล้วหนักหัวพวกเขาหรือไง เอาเวลามาล้อเลียนฉันไปทำอย่างอื่นดีกว่าไหม“หุ่นแบบน้องนี่เวลานั่งเรียนนั่งเก้าอี้กี่ตัวอะบอกพี่หน่อยสิ แล้วเคยเก้าอี้หักบ้างไหม”“คนแบบนี้เขาเรียกห่วงแดกมั้ง หุ่นเลยเป็นแบบนี้”พวกเขาก็ยังคงพูดจาดูถูกฉันไม่หยุด ฉันพยายามเดินเบี่ยงเลี่ยงไปอีกทาง แต่พวกเขาก็เดินมาขวางไว้“ถอยค่ะ!” ฉันเริ่มส่งเสียงไม่พอใจ“รีบไปไหนล่ะนุ่มนิ่ม เธอยังไม่ทันได้ทักทายพี่ชอปเปอร์เลยนะ ไหนว่าปลื้มพี่ชอปเปอร์ไง นี่หมิวอุตส่าห์บอกพี่ชอปเปอร์ให้มาดักรอเลยนะ” นี่คือเสียงของหมิวเพื่อนที่
Leer más
02 พี่ชอบนิ่มเหรอ
ห้องเรียน เวลา 16.55 น.ครืด ครืด ครืด…“ฮัลโหล” ใครไม่รู้โทรมา เป็นเบอร์แปลกแล้วฉันก็ดันกดรับ(อยู่ไหนอ้วน) สรรพนามที่เอื้อนเอ่ยทำให้ฉันรับรู้ว่าใครโทรมา เพราะคนที่ชอบเรียกฉันว่าอ้วนด้วยน้ำเสียงแบบนี้มีแค่คนเดียว“พี่เอาเบอร์นิ่มมาได้ยังไง”(เสือก! ตอนนี้อยู่ไหน)“แค่นี้นะคะ” ฉันว่าและกดตัดสาย โทรมาเพื่อหยาบ โทรมาแล้วด่า เป็นบ้าหรือไงเขาโทรซ้ำเข้ามาอีก แต่ฉันเลือกที่จะเฉย จากนั้นก็เดินลงมาที่หน้าคณะติ๊ง! ติ๊ง!(KLOEM: รับสาย)(KLOEM: อ้วน!!!!)ฉันกดอ่านแล้วทำเฉย วันนี้ที่ห้องเรียนเป็นอะไรที่แย่มาก ฉันโดนมองด้วยสายตาที่เยาะเย้ย เพื่อนร่วมห้องต่างจับกลุ่มซุบซิบนินทา เพราะมีมือดีกดถ่ายคลิปที่ฉันโดนล้อเป็นความอับอายที่สุดในชีวิตฉันก็ได้มั้ง แต่ฉันก็ต้องเข้มแข็งและพยายามทำเฉย ไม่ใส่ใจ“นุ่มนิ่ม” เสียงใครคนหนึ่งเอ่ยเรียกเมื่อฉันลุกจากเก้าอี้แล้วเดินก้มหน้าจะออกจากห้องเรียนหลังจากที่หมดชั่วโมง“…” ฉันหันหน้าไปมองเจ้าของเสียง แล้วนิ่งเงียบ“เราขอเดินไปด้วยสิ” เธอยืนฉีกยิ้มกว้างแล้วเดินมาเคียงข้างฉันฉันเงียบแล้วเดินออกมา ไม่ได้สนใจผู้หญิงที่เดินข้าง ๆ ฉันไม่รู้ว่าเธอคนนี้ชื่ออะไร และฉันไม
Leer más
03 กอดกันไหม
“มันความชอบของนิ่มไหม เหมือนที่พี่ชอบมีเรื่องชกต่อยไง” ฉันรีบพูดเพราะเขามาว่าแขวะความชอบของฉัน ชอบอ่านนิยายแล้วผิดตรงไหนขี้มโนก็ตัวฉันไหม หนังสือนิยายทำให้ฉันยิ้มได้เถอะ มโนว่าตัวเองเป็นนางเอก ฟินจะตาย“มึงมันเด็กขี้เหงา” พี่เคลิ้มส่ายหัวใส่ฉัน“นิ่มไม่เหงาหรอก พี่นั่น…อื้อ”ครืด ครืด ครืด…“ว่าไงฟีน” พี่เคลิ้มรีบเอามือมาปิดปากฉัน แล้วเขาก็กดรับสายคนที่โทรเข้ามาหาเขา(…)“ก็ว่าง ทำไม”(…)“เหรอ ได้ดิ ไม่มีปัญหาอยู่แล้ว แต่ที่จริงมึงทิ้งไปเลยก็ได้นะ”(…)“เออ ๆ เลิกบ่น รำคาญ”(…)“เออ เดี๋ยวไปเลยเนี่ย” พี่เคลิ้มกดวางสาย แล้วเขาก็บีบที่ปากฉันแน่นเหมือนเขาลืมตัว“เอ็บ!” ฉันว่าและพยายามดึงมือเขาออก“โทษที” พี่เคลิ้มเอามือออก แล้วเหมือนเขาแปลกไป เขาดูเศร้า ถ้าในนิยายที่ฉันอ่านก็คงเหมือนคนอกหัก และกำลังจะไปเจอคนที่ทำให้ใจเจ็บ ต้องเป็นแบบนั้นแน่ ๆ สกิลการมโนของฉันไม่เคยพลาดเอ๊ะ… นี่ฉันมโนมากไปไหมนะ“เดี๋ยวไปหาเพื่อนแป๊บนึงนะ” พี่เคลิ้มบอกแล้วก็ขับรถออกจากข้างตึกของคณะที่ฉันเรียนสีหน้าของพี่เขาดูเกร็ง ๆ ดูเครียดยังไงไม่รู้หลายนาทีต่อมา…“ช็อกโกแลตไหมพี่” ฉันแกะช็อกโกแลตแล้วยื่นไปตรงหน้าขอ
Leer más
04 ไอ้พี่เคลิ้มบ้า
“นิ่มแค่คิด แค่จินตนาการภาพค่ะ ไม่ได้มโนสักหน่อย” ฉันเบ้ปากใส่พี่เคลิ้มอะไรนิดอะไรหน่อยก็ว่าแต่ฉันมโน“แล้วจินตนาการกับมโนไม่เหมือนกันหรือไง มึงนี่เริ่มเพ้อเจ้อหนักนะอ้วน ควรไปเช็กสมองบ้างนะ”“พี่เคลิ้ม! นิ่มจะโกรธพี่แล้วนะ” ฉันหันไปหน้าบึ้งใส่เขา“กูต้องง้อไหม” พอเขาพูดแบบนี้ฉันก็ไม่พูดอะไรออกไปอีก ฉันเงียบแล้วหันมองออกนอกกระจกนอกจากครอบครัวของฉัน มันก็ไม่มีใครง้อฉันอยู่แล้วแหละ ฉันมันไม่ได้มีความหมายกับใครขนาดนั้นจากนั้นภายในรถก็เงียบลงไม่ได้มีเสียงถกเถียงอะไรออกมาหลายนาทีต่อมา…“หิวข้าวไหม” พี่เคลิ้มมันถามขึ้นมา แต่ฉันเงียบไม่พูดอะไรออกไป“อ้วน”“ไม่พูดก็ไม่ต้องพูด แต่กูหิวข้าว จะแวะแดกละ” พี่เคลิ้มทำทีชะลอรถ แต่ฉันก็ยังเฉย“อยากแดกไร” แล้วเขาก็ถามฉันอีกครั้ง ทั้งที่ก่อนหน้านี้เขาบอกเองว่าไม่พูดก็ไม่ต้องพูด“…” แล้วจำเป็นอะไรที่ฉันต้องพูด“พี่มึงบอกมึงชอบแดกโตเกียว กูมีเจ้านี้อร่อย อยากแดกไหม” ยังจะถามอีก ไอ้พี่บ้านี่มันจะถามบ้าอะไรนักแล้วมารู้ดีอีกฉันชอบโตเกียว“ถ้ามึงไม่ตอบกู มึงจะพลาดโตเกียวเจ้าอร่อยมากอ้วน” ไอ้พี่เคลิ้มยังคงพูดต่อและการที่พี่เคลิ้มทำแบบนี้มันทำให้ฉันเข้าใ
Leer más
05 ขอถามจริง ๆ เถอะ
“คุยกับพี่เคลิ้มแล้วนิ่มโดนด่าตลอดเลย เอะอะด่า เอะอะว่า อะไรนักก็ไม่รู้ แล้วนิ่มก็บอกไว้เลยว่านิ่มไม่สนใจพี่เคลิ้มหรอก ไม่ต้องมาแอบชอบนิ่ม นิ่มไม่ชอบนักเลง” ฉันพูดจบก็หันหน้าออกไปทางกระจกพร้อมกับกอดอกเชิด ๆ“มึงนี่มันพูดไม่รู้เรื่อง หรือมึงพูดไม่รู้เรื่องกันแน่วะ กูเริ่มจะปวดประสาทกับมึงแล้ว”“แล้วจะมายุ่งกับนิ่มทำไมล่ะ นิ่มอยู่ของนิ่มดี ๆ ก็ดีอยู่แล้ว แต่นี่พี่เล่นมาหานิ่มที่คณะ พรุ่งนี้ชีวิตของนิ่มต้องวุ่นวายแน่ ๆ” ฉันหันมาโวยวาย ในขณะที่พี่เคลิ้มเลี้ยวรถจอดที่หน้าร้านข้าวหมูแดงหน้าปากซอยบ้านฉัน“จะสนใจทำเหี้ยอะไร ถ้าพวกไหนมันวุ่นวายมึงก็ด่าแม่งเลย ปากมึงหัดด่าคนอื่นบ้างไม่ใช่ร้องเอาแต่ใจแต่กับพี่ ๆ ของมึง แคร์แม่งแต่คนอื่น เสือกไม่แคร์ความรู้สึกตัวเอง อ้วนแล้วยังโง่”“งั้นนิ่มเริ่มด่าพี่ก่อนเลยแล้วกันนะ ปากหมา ด่าเก่ง ตัวอันตราย จุดบ่อเกิดของความวุ่นวาย อยู่ที่ไหนก็มีปัญหาผู้หญิงตลอด”“ก็กูหล่อ ใคร ๆ ก็อยากห่อกูกลับบ้าน” พี่เคลิ้มมันยกยอตัวเอง แล้วก็ดับเครื่องยนต์และลงจากรถ“แต่นิ่มคนนึงที่ไม่อยากห่อ ขี้เกียจฟังคำบ่น ขี้หูเต้นระบำไปหมด” ฉันบอกและลงจากรถเช่นกัน“ถามกูก่อนไหมว่ากูอยา
Leer más
06 BLACK & WHITE
“ขึ้นรถ เดี๋ยวไปส่ง” รถมอเตอร์ไซค์ขี่มาปาดตรงหน้า และเจ้าของเสียงกำลังมองหน้าฉัน“…” ฉันไม่พูดอะไร เลือกที่จะเดินหลบ แล้วเดินต่อไปเพื่อที่จะได้ถึงบ้านตัวเองเร็ว ๆ“มันมืดแล้วนุ่ม เดินไปเองได้ไง ก็รู้ว่าซอยบ้าน แต่มันก็อันตราย” เขาคนนั้นตะโกนมา แต่ฉันไม่เอามาใส่ใจ รีบก้าวเท้าเดินอย่างไวแต่มันจะไวได้แค่ไหนกัน ในเมื่อฉันอ้วน!“เดี๋ยวพี่เดินไปส่งก็ได้” เสียงเครื่องยนต์ของรถมอเตอร์ไซค์ดับลงจากนั้นก็ตามมาด้วยเสียงฝีเท้าที่วิ่งมาทางฉันพอรู้สึกว่าเขาเดินมาอยู่ข้าง ๆ ฉันก็รีบก้มหน้าก้าวขาเดินต่อ“ขอโทษนะ”“…” คำขอโทษมันออกจากปากเขา แล้วคือเราไม่สนิทกันเลยไหม จำเป็นอะไรต้องมาขอโทษขอโทษเรื่องอะไร“นุ่ม พี่…” เขายังคงเดินข้างฉัน เขาเหมือนอยากจะพูดอะไรสักอย่างแต่บอกตามตรงว่าฉันไม่อยากฟังไม่อยากยุ่งกับหนึ่งในคนที่ทำให้ฉันอับอายและจำเป็นอะไรที่เขามาเรียกฉันว่า ‘นุ่ม’ คำนี้ไม่มีใครเคยเรียกเลยไหม แล้วเขาคิดว่าตัวเองเป็นใครถึงมาเรียกฉันแบบนี้“นั่งคุยกันก่อนได้ไหม ตรงม้านั่งตรงนั้นก็ได้ พี่ขอแค่ไม่กี่นาที” เขาเดินมาดักตรงหน้า ทำให้ฉันเดินต่อไม่ได้“ถอยค่ะ” ไอ้ประโยคนี้ที่พูดออกไปมันทำให้ฉันคิดถึง
Leer más
06 BLACK & WHITE(2)
(BLACK: ก็… เข้าใจผิดกับเพื่อนน่ะ)(WHITE: งื้อ อย่าคิดมากนะ แบล็คยังมีไวท์เป็นเพื่อนนะ)(WHITE: โอเคใช่ไหม)(BLACK: โอเค เดี๋ยวมันคงดีขึ้น)(WHITE: ใช่ ๆ เดี๋ยวมันก็ดีขึ้น งั้นเดี๋ยวไวท์อาบน้ำก่อนนะ ง่วงนอนมาก ๆ เลย วันนี้เพลียสมองมาก)(BLACK: ครับ ฝันดีนะ ถ้ายังไงถึงบ้านแล้วจะทักหา)ฉันวางโทรศัพท์มือถือ หลังจากที่ตอบไลน์กับเพื่อนคนหนึ่ง ซึ่งเขาเป็นใครไม่รู้ ฉันไม่รู้จักหน้าตาของเขาหรอกแต่เขาเด้งไลน์มาหาฉัน แล้วขึ้นรูปโปรไฟล์เป็นสีดำ เขาพิมพ์มาว่าเขาเหงา อยากมีเพื่อนคุย เขาเบื่อชีวิต คุยเป็นเพื่อนเขาได้ไหมด้วยความที่ฉันเป็นนางเอก ด้วยความที่มักจะสงสารคน ด้วยกลัวว่าเขาอาจจะเหงา เศร้ากับชีวิตจริง ๆ ฉันก็เลยตกลงคุยกับเขา แล้วก็ให้เขาเรียกฉันว่าไวท์ เปรียบเหมือนสีขาว ส่วนเขาก็สีดำเราคุยกันได้เกือบปีแล้วมั้ง คุยแบบไม่เห็นหน้า ไม่ต้องพูดคุยแบบเจอหน้า เป็นแค่เพื่อนในมุมมืด ๆ ของกันเราสองคนไม่เคยพูดถึงเรื่องที่จะเจอหน้ากัน และไม่เคยต้องการเจอกันแบบนั้น ไม่เคยถามชื่อจริง ๆ ของกันว่าที่จริงแล้วชื่ออะไรมันเป็นความโชคดีมั้งที่ตอนนั้นชื่อในไลน์ของฉันใช้ชื่อว่า ‘เล็กสุด’ รูปโปรไฟล์ก็เป็นรูปกา
Leer más
07 แค่น้องเพื่อน
คอนโด INLAK-KLOEM TALK-“ทำอะไร”“เปล่า” ผมตอบและเก็บโทรศัพท์มือถือ“นึกว่าคุยกับผู้หญิง”“จะคุยกับใครได้ มีอยู่ตรงนี้ทั้งคน” ยกยิ้มพร้อมกับดึงเธอลงมานั่งที่ตักของผม“น่ารักจัง ทำหวานกับอินได้แค่ในคอนโดเท่านั้นเหรอ” เธอหันมามองหน้าแล้วก็ยื่นมือมาจับที่แก้มของผม‘อินรัก’ เป็นหนึ่งในผู้หญิงของผม และที่ผมมาหาเธอบ่อยก็เพราะว่าเธอเหมือนใครบางคนในหัวใจของผมใครบางคนที่ผมรักมานานผมยอมให้อินรักลูบแก้ม ทั้งที่ไม่มีใครได้สัมผัสนอกจากมอร์ฟีนกับคนในครอบครัวของผม แล้วที่ยอมเพราะอินรักหน้าตาคล้ายคลึงกับมอร์ฟีน แม้จะไม่เหมือนมาก แต่มันก็แทนกันได้ก็แค่อยู่ด้วยแล้วคิดว่าอยู่กับมอร์ฟีน“ก็รู้อยู่ว่าทำไม” ผมบอกและหอมลงที่ซอกคอของเธอ“แต่เคลิ้มก็ปกป้องอินได้ไม่ใช่เหรอ อินเป็นแฟนเคลิ้มนี่นา…” เธอทำหน้าหวานหยาดเยิ้ม“ไม่เอา ไม่ซีเรียสสิ มาทำอะไรสนุก ๆ กันดีกว่าเนอะ” ผมพูดแล้วก็วางเธอลงที่เตียง จากนั้นก็ถอดชุดคลุมเธอออกแล้วก็ยาวเลยครับ เพราะผมเป็นคนจุดติดง่ายสาเหตุที่เธอได้อยู่แค่ตรงนี้ ก็เพราะว่าผมไม่คิดจะให้ใครมามีอำนาจในชีวิตแม้ว่าเธอจะหน้าเหมือนมอร์ฟีน แต่เธอก็เป็นได้แค่ตัวแทน เธอไม่มีทางเป็นมอร์ฟ
Leer más
07 แค่น้องเพื่อน(2)
เช้าวันต่อมา…“ที่นอนดี ๆ มีก็ไม่นอน ชอบรึเกินโซฟาเนี่ย ไม่ต้องทำเนียนหลับเลยนะ เสียงแม่ดังขนาดนี้แม่รู้ว่าตื่นแล้ว ลุกมากินข้าว จะได้แต่งตัวไปเรียน ขาดเรียนเก่งเหมือนพ่อมึงจริง ๆ” เสียงของแม่ผมดังลั่นอยู่ข้าง ๆ หูของผม แล้วแบบนี้ผมจะไม่ตื่นได้ยังไงวะจะผ่านไปนานเท่าไหร่ แม่จิวก็คือแม่จิวจริง ๆ“บ่นอะไรครับคุณจีรณาสุดสวย” ผมพึมพำออกไป“ไม่ต้องมาปากหวานใส่แม่ ลุกมากินข้าว”“ครับครับครับคุณจีรณา” แล้วผมก็ต้องแพ้ให้แม่ ผมลุกขึ้นจากโซฟา แล้วก็เดินมาหอมแก้มของแม่“มึงหอมแก้มเมียกูทำไมไอ้เคลิ้ม” เสียงคนหวงของรีบตะโกนมาทันที“นี่แม่ผมไหมพ่อ”“ลูกก็ช่าง นี่เมียกูมึงจะมาหอมไม่ได้” พอพ่อพูดแบบนี้ผมก็หอมแก้มแม่ต่อหน้าพ่ออีกสิครับ ผมมันโรคจิตชอบกวนให้พ่อโดนด่า“ถ้าแม่ว่างก็พาพ่อไปเช็กที่โรงพยาบาลบ้างนะครับ อาการท่าจะหนัก” ผมบอกและเดินมานั่งที่โต๊ะกินข้าว“นี่มึงว่ากูบ้าเหรอไอ้เคลิ้ม ไอ้ลูกเวร วัน ๆ มีแต่แผลกลับมา กูส่งไปเรียนไม่ได้ส่งไปรบ มึงนี่มัน…”“ไม่แปลกใจเลยว่าลูกหยาบคายได้ใคร บอกแล้วใช่ไหมว่าให้พูดเพราะ ๆ ชอบพูดคำหยาบ แล้วก็มาว่าลูก มึงนี่มันจริง ๆ เลยนะฮอลล์ ไปเลยไปนั่งกินข้าว ก่อนที่จะไม
Leer más
08 พี่จ๋า
ลานจอดรถคณะบริหารเวลา 17.09 น.-NUMNIM TALK-“คุณจะคืนให้ฉันได้รึยัง” ฉันกดตัดสายพี่เคลิ้ม แล้วก็หันมาถามพี่ชอปเปอร์“เรียกพี่ชอปก่อนสิ” พี่ชอปเปอร์ยักคิ้วใส่ฉัน“นี่ พี่เคลิ้มบ้ากำลังจะมาแล้ว ฉันจะรีบหนีเขา” ฉันชักสีหน้าและน้ำเสียงใส่พี่ชอปเปอร์ที่ตอนนี้ยืนพิงประตูรถ“พี่ไม่เคยกลัวมัน”“แต่ฉัน…”“นุ่ม ต้องแทนตัวเองว่านุ่ม พูดกับใครว่านิ่มก็ช่าง แต่กับพี่ต้องแทนตัวว่านุ่ม เพราะมันไม่เหมือนใคร พี่ไม่ชอบซ้ำใคร”“ฉันว่าเราเริ่มคุยกันไม่รู้ภาษาแล้วล่ะ ช่วยคืนเกียร์มาให้ฉันด้วย” ฉันพูดด้วยเสียงที่โคตรบ่งบอกว่าไม่พอใจเหตุผลอะไรที่ฉันต้องมาเถียงกับผู้ชายคนนี้ที่ฉันแอบปลื้มน่ะเหรอก็เพราะว่าเมื่อคืนนี้จังหวะที่ฉันค้นร่มในกระเป๋าเพื่อคืนเขา ฉันดันทำเกียร์ของพี่เคลิ้มตกไว้ แล้วพี่ชอปเปอร์ก็เก็บได้ จากนั้นเขาก็ส่งแชทในแอปพลิเคชั่น Facebook เข้ามาบอกฉันว่าถ้าอยากได้คืนก็มาเอาเอง แล้วเขาก็ถ่ายรูปสร้อยที่คล้องเกียร์ของพี่เคลิ้มมาให้ฉันแล้วฉันก็รีบค้นหาในกระเป๋าตัวเองทันทีปรากฎว่ามันไม่มี เขาพิมพ์ในข้อความมาว่าให้มาเจอเขาที่ลานจอดรถของคณะบริหารหลังเลิกเรียนด้วยความอยากได้เกียร์ของพี่เคลิ้มคืนฉัน
Leer más
Explora y lee buenas novelas gratis
Acceso gratuito a una gran cantidad de buenas novelas en la app GoodNovel. Descarga los libros que te gusten y léelos donde y cuando quieras.
Lee libros gratis en la app
ESCANEA EL CÓDIGO PARA LEER EN LA APP
DMCA.com Protection Status