Masukบอดี้การ์ดหน้าหล่อที่ชอบแอบกอดคุณหนูตั้งแต่แรกเห็น แต่พอเธอโตขึ้นเขากลับชอบกวนโมโหเธอมากกว่า ที่สำคัญเขาจัดการผู้ชายทุกคนที่เข้าใกล้เธอ
Lihat lebih banyakTalia’s POV
For three years of marriage, I have been hiding the truth from my alpha husband—I am the daughter of the Alpha King, rather than the omega he knows me to be.
The drums thundered through the clearing as torches lit the night sky. I stood at the center of it all, cloaked in silver and pride, watching the gates with a heart full of hope.
Jason was finally home after a brutal war. As Luna, I’d spent days making sure every detail was perfect tonight, from the linens to the floral centerpieces. I even assisted the omegas with the cooking just to make sure everything was just right.
A month ago, the almighty Alpha King sent Jason to eliminate the rogue wolves at the border of our pack grounds.
Some people might think it’s a bad thing, but I know what it really was. It was good, my dad is slowly coming to accept him. He is giving him more responsibilities to see if he can handle the truth that he married his daughter.
The pride I feel for Jason is indescribable. Finally, everything is falling into place and my dad will recognize that there is no better mate for me than him.
I waited patiently, smiling as I imagined the surprise on his face when I finally had the opportunity to confess everything to him.
“The Shadowclaw Pack welcomes home its future heir!” Jason’s voice rang out, commanding.
The cheers rose instantly. I blinked, confused, until I saw her.
Viki Mayers.
Clinging to his arm like she’d always belonged there. Her dress hugged a gently swollen belly, and Jason’s hand… settled there, proudly.
“This is Viki, our top warrior’s daughter,” he said, turning to face me. “And she’s carrying my pup.”
Gasps rippled. My vision blurred.
My mate. My Alpha. The man I had waited for… had returned to me with another woman carrying his pup.
And Jason didn’t even have the decency to tell me beforehand. Instead, he humiliated me at the celebration I had organized for him.
It felt like my heart was tearing in two. Every inhale was a struggle to maintain my composure. I could hear every whisper that slithered through the crowd:
"Luna Talia never conceived in three years..."
"Viki should have been Luna in the first place..."
“Luna Talia should step down now…”
Jason’s gaze swept over the room and he held no regret. He looked at me with cool indifference, as if I should’ve expected him to make a laughingstock of me.
"To a prosperous future for Shadowclaw!" Jason raised his goblet.
Everyone raised their wine glasses, cheering and clapping. The pack’s elders smiled and nodded, satisfied with the young Alpha’s accomplishments.
And I wanted to scream.
I slipped away during the congratulations and returned to our chamber. No one came looking for me. No one cared.
I allowed myself to fall apart without prying eyes there to mock me.
My heartbreak soon became rage. I was not going to stand for this. Jason would answer for what he had done.
When Jason finally returned to our chamber, I was already there, waiting.
“You shouldn’t have left. You should be happy for me,” Jason said.
“Happy about you betraying me and having a bastard?” I scoffed.
“Enough of the tantrum. I just made it home and I would like a nice evening with my mate,” Jason sighed.
“So, now you see me as your mate,” I laughed bitterly. "How could you do this to me?”
"You’re being unreasonable," he growled.
"Unreasonable?" My voice rose. "You humiliated me in front of the entire pack, and you expect me to just accept it?”
Jason removed his armor, piece by piece, not even bothering to look at me. "It’s done. She’s pregnant. The pack has an heir. You need to accept this.”
“How do you expect me to accept this?” I took a step forward, snarling. “You caused me pain for AN ENTIRE MONTH because you were betraying the mate bond by sleeping with that slut!”
“I advised the pack doctor to give you pain killers. I will make sure he is punished for not properly taking care of you while I was away,” Jason said nonchalantly.
I balked at his audacity. “And that is supposed to make it right?” I demanded.
"You’ve been Luna for three years and haven’t given me an heir," he said simply, as if that justified everything. "Did you expect me to wait forever?”
“I expected you to treat me as your Luna. I expected you to discuss with me if you wanted a breeder, not…”
“Do you even hear yourself, Talia? Did you forget who you are?” Jason snarled, interrupting me.
“I am your Luna,” I responded, not backing down.
“And a Luna provides heirs, and you can’t even do that. If you can’t provide me with an heir, you’re a Luna in name only. I need more than a worthless barren omega cosplaying as a Luna!”
“How dare you speak to me like that!”
Jason’s expression was unreadable. It was as if I was looking at a stranger. His voice was firm and cold as he said, “You have two options. You can leave, lose your status as Luna, and go back to being an omega. Or you can stay and support.”
“ตื่นแล้วเหรอครับ งั้นพี่ออกไปข้างนอกนะ หนูญาจะได้อาบน้ำแล้วเดี๋ยวลงไปกินข้าวเช้าพี่เตรียมไว้ให้แล้ว”ธามที่เปิดประตูห้องเข้ามาพอดีเพื่อจะปลุกหญิงสาวให้ตื่นขึ้นในตอนเช้าเหมือนทุกวัน เขาต้องชะงักหยุดยืนเพียงแค่หน้าประตูห้องนอนเพราะหญิงสาวตื่นก่อนที่เขาจะเข้ามาและเขาก็ไม่ควรจะเข้าใกล้เธอมากไปกว่านี้เพราะเธออาจจะอาเจียนใส่หน้าเข้าได้“พี่ธามขยับมาใกล้หนูญาอีกนิดได้ไหมคะ”ญาลินตื่นมาในเช้าวันใหม่ที่แสนสดใสแต่วันนี้เธอรู้สึกสดใสมากกว่าทุกวันที่ผ่านมา ไม่แม้แต่จะเวียนหัวเหมือนทุกวันจนเธออยากให้เขาเข้ามาใกล้เพื่อจะได้รู้ว่าเธอหายแพ้ท้องแล้ว“แน่ใจนะ”“ค่ะ”ร่างใหญ่ค่อยๆ ก้าวเดินอย่างช้าๆ ทีละก้าว ใจหนึ่งก็หวาดหวั่นกลัวเธอจะอาเจียนออกมาและมันคงจะไม่ดีถ้าเป็นแบบนั้นเพราะท้องของหญิงสาวเริ่มขยายใหญ่แล้วเขากลัวว่าเธอกับลูกจะเป็นอะไร“ไม่เหม็นแล้วค่ะ”แรงลมจากเครื่องปรับอากาศพัดผ่านร่างใหญ่นำพากลิ่นกายแสนหอมที่เธอแสนคิดถึงเข้าจมูกเธอ ญาลินถึงกับอมยิ้มออกมาอย่างสุขใจ เธอจะได้อยู่ใกล้เขาอีกครั้งหลังจากห่างกันมาเกือบสองเดือน“พี่เข้าไปกอดหนูญาได้ไหม”“ได้สิคะ”“ชื่นใจจัง ลูกชายพ่อไม่แกล้งพ่อแล้วใช่ไ
"เป็นอะไร ทำไมต้องทำหน้าเหม็นพี่ขนาดนั้น"ครึ่งปีกว่าที่ชีวิตคู่ของเขากับเธอราบรื่นดี ก็จะไม่ดีมาช่วงสามสีวันที่ผ่านมาเธอบ่นเขาว่าเหม็นอย่างรุนแรงและก็อาเจียนใส่เขาแทบจะทุกครั้งที่เขาเข้าใกล้จนเขาเริ่มจะน้อยใจกับสิ่งที่เธอทำ"ก็มันเหม็น"ญาลินไม่ได้แกล้งแต่เธอเป็นจริงไม่รู้ว่าเพราะอะไร เธอเองก็พยายามหาสาเหตุอยู่แต่เธอไม่สามารถเดินออกไปนอกบ้านไปไหนได้เพราะมันเวียนหัวอย่างรุนแรงทุกครั้งที่เธอเจอแสงแดดจ้าด้านนอก"ญาลินอย่ามาล้อพี่เล่นแบบนี้นะ"เขาแอบถอนหายใจเฮือกใหญ่ก่อนจะก้าวหลบแทบไม่ทัน เพราะแค่จะเข้าไปหอมแก้มเธอก่อนออกไปทำงานเธอก็จะอาเจียนใส่เขา"หนูเหม็นจริงๆ นะคะ"ญาลินยังคงพะอืดพะอมอย่างบอกไม่ถูกทั้งที่เขาก็ใส่น้ำหอมของเธอขวดเดิมเหมือนทุกวัน เสื้อผ้าเขาเธอก็เป็นคนซักเองกับมือแต่ทำไมกลิ่นเขาถึงได้ชวนอาเจียนออกมาทุกครั้งที่เข้าใกล้แบบนี้ก็ไม่รู้“พี่ไปทำงานก่อนนะ มีอะไรรีบโทรหานะ”ร่างใหญ่ก้าวเท้าออกจากบ้านด้วยความหงุดหงิดที่ไม่ได้กอดไม่ได้เข้าใกล้เมียมาหลายวันแต่สุดท้ายก่อนจะเดินพ้นประตูบ้านออกไปเขาก็อดเป็นห่วงเธอไม่ได้ต้องหันมาสั่งเธอให้คิดถึงเขาเป็นคนแรกอยู่ดี“ค่ะ”ญาลินถอนหายใจเ
“ยาหยีอยู่ไหนครับ”เสียงใหญ่เรียกหาเมียตั้งแต่ก้าวเท้าเข้าบ้าน ที่มีเพียงเขากับเธออยู่ด้วยกันสองคนเพราะญาลินอยากให้เป็นแบบนั้นเธอไม่อยากมีแม้แต่สาวใช้“อยู่ในครัวค่ะ”ญาลินกำลังวุ่นวายอยู่ในครัวตอบสามีออกไป โดยที่มือเธอยังตั้งนาฬิกาจับเวลากับโทรศัพท์มือถือเพื่ออบขนม“ทำอะไรจ๊ะ หอมฟุ้งไปทั้งครัวแบบนี้”ร่างใหญ่เดินตามเสียงและกลิ่นหอมฟุ้งของขนมเข้ามาในครัว ที่ซึ่งภรรยาของเขาจะมาเก็บตัวอยู่ในนี้เกือบทั้งวันนอกเหนือจากออกไปทำงานนอกบ้านด้วยเหตุผลที่ว่าต้องการเป็นแม่บ้านที่สมบูรณ์แบบที่สุด“ลองหัดทำขนมตามที่พี่ไอสอนมาค่ะ”ญาลินวางโทรศัพท์ลงบนโต๊ะพร้อมกับนั่งลงบนเก้าอี้เพื่อผ่อนคลาย วันนี้โจทย์ทำขนมของเธอยากมากจนต้องโทรข้ามประเทศไปหาพี่สาวหลายรอบและก็ยืนทำมานานหลายชั่วโมงแล้ว“เสร็จหรือยัง ผัวหิวแล้ว”“ใกล้แล้วค่ะ ว้าย”เขาแอบเดินเข้ามาด้านหลังเธอก็จะกดปลายจมูกลงบนแก้มที่มีแต่ฝุ่นแป้งเต็มแรงพร้อมกับสูดหอมราวกับจะเอาเนื้อเนียนบนแก้มขาวของเธอเข้าไปในตัวเขาพร้อมลมหายใจด้วยสะอย่างนั้น“ขนมยังไม่สุก กินเมียแทนก่อน ชื่นใจจัง”ธามละจากอีกแก้มมาอีกแก้มด้วยความชื่นใจ ทั้งวันที่ทนนั่งทำงานเขาเฝ้าแต่คิ
"หนูญาขอขับรถบ้างได้ไหม"ญาลินนั่งมองทางข้างหน้าพร้อมกับหันมองคนขับรถด้วยความเงียบมาสักพัก และบวกกับความเบื่อที่ต้องนั่งรถมาหลายชั่วโมงตั้งแต่มาถึงเมืองไทยเพื่อที่จะกลับโรงแรมของเขาทำให้เธออยากหาอะไรที่มันตื่นเต้นทำบ้าง"อีกนิดเดียวก็ถึงโรงแรมแล้ว อีกอย่างมันมืดมากด้วยพี่ไม่ให้ขับมันอันตราย"เขารู้ว่าเธอเริ่มเบื่อแต่ความปลอดภัยของเธอต้องมาเป็นอันดับหนึ่งเขาไม่ยอมให้เธอทำอะไรที่เสี่ยงเป็นอันขาด"ใจร้ายจัง"สองแขนเล็กกอดเข้าหากันแน่นบนอกอิ่มพร้อมคำบ่นที่แสนหวานหู เธอไม่ได้น้อยใจเขาแต่แค่อยากหาอะไรทำคั่นเวลาเพราะกว่าจะถึงโรงแรมก็อีกเกือบชั่วโมง"หนูญาไม่เคยขับรถในเมืองไทยนะ""ก็พี่ธามไม่เคยอนุญาตสักครั้ง"เธอมาเมืองไทยเป็นร้อยรอบตั้งแต่แต่งงานกับเขา แต่เขาไม่เคยอนุญาตให้เธอขับรถเลยสักครั้งทั้งที่อยู่อังกฤษเธอขับรถไปไหนมาไหนด้วยตัวเองตลอด"แต่ถ้าขับพร้อมกัน"ในหัวเขาเริ่มคิดอะไรที่มันเข้าข้างตัวเองได้ก่อนที่จะเลี้ยวรถเข้าข้างทางเพื่อจัดการคุยกับเธอให้รู้เรื่องเพราะไม่อย่างนั้นว่าที่คุณแม่อาจจะอารมณ์เสียหลายชั่วโมงได้มันจะไม่ดีต่อการทำลูกต่อไป"ขับพร้อมกัน"ญาลินทวนคำพูดของเขาอีกครั้ง เธอไ
“ตัวแสบ นอนอาบแดดสบายใจเลยนะ”ร่างใหญ่รีบก้าวเดินบนเม็ดทรายตรงไปหาร่างบางที่นอนคว่ำหน้าสบายใจ เผยแผ่นหลังขาวเนียนที่เขาเป็นเจ้าของแต่เพียงผู้เดียวให้สายตานับร้อยที่เดินผ่านไปมาให้ได้เชยชมอย่างไม่ขออนุญาตเขาเลย มันน่าจับมาฝาดก้นให้ครางไม่หยุดสะจริงๆ “ทาครีมไหมครับคุณผู้หญิง”ร่างใหญ่ย่อตัวนั่งลงข้า
ไอลินพาลูกๆ ของเธอขับรถออกมาหลายชั่วโมงเพื่อทำในสิ่งที่เธอคิดว่ามันถูกต้องที่สุดถึงจะเสี่ยงไปบ้างที่ต้องเอาลูกมาลำบากด้วยแต่เพื่อน้องสาวจะได้มีความสุขเธอก็จะทำแม่ลูกพากันเดินทางมาจนถึงสถานที่พักตากอากาศที่มีชื่อเสียงและมากมายไปด้วยผู้คนที่มาพักผ่อน ไอลินพาลูกๆ ของเธอเข้าพักในโรงแรมหรูหราและห้องที่
“มึงซ้อมมันได้แค่นี้หรือวะ”คอนเนอร์เปิดประตูเข้ามาในห้องเขาก็พบกับความผิดหวัง สั่งให้ลูกน้องซ้อมไอ้ชาติชั่วที่มันกล้าจับน้องสาวเขาทำเมียแต่ลูกน้องเขากลับทำได้แค่ให้เลือดไหลซึมใบหน้าของมันออกมาเล็กน้อยเท่านั้นเหมือนไม่ได้ซ้อมด้วยซ้ำไป“พวกผมทำเต็มที่แล้วครับ”พวกเขาซ้อมธามตามที่สั่งไม่มีขาดเกินแต่เ
“ไอ้ธามมึงออกมาจากห้องน้องสาวกูเดี๋ยวนี้”เสียงใหญ่คำรามดังอยู่หน้าห้องของหญิงสาวที่เขารักเหมือนน้องสาวในสายเลือด เขาเดินตรวจตรารอบบ้านจนมายืนอยู่ตรงหน้าห้องของญาลินและนานจนแน่ใจว่าเธอไม่ได้อยู่คนเดียวแต่มีผู้ชายที่ได้ขึ้นชื่อว่าเป็นบอดี้การ์ดอยู่ด้วยในห้อง“พี่ต้น”ร่างเล็กที่อยู่ในอ้อมอกใหญ่ของธา