นายมันไม่ใช่บอดี้การ์ด

นายมันไม่ใช่บอดี้การ์ด

last updateTerakhir Diperbarui : 2025-06-16
Oleh:  ศานิชลTamat
Bahasa: Thai
goodnovel18goodnovel
Belum ada penilaian
39Bab
2.1KDibaca
Baca
Tambahkan

Share:  

Lapor
Ringkasan
Katalog
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi

บอดี้การ์ดหน้าหล่อที่ชอบแอบกอดคุณหนูตั้งแต่แรกเห็น แต่พอเธอโตขึ้นเขากลับชอบกวนโมโหเธอมากกว่า ที่สำคัญเขาจัดการผู้ชายทุกคนที่เข้าใกล้เธอ

Lihat lebih banyak

Bab 1

EP 1 คุณหนู

Talia’s POV

For three years of marriage, I have been hiding the truth from my alpha husband—I am the daughter of the Alpha King, rather than the omega he knows me to be.

The drums thundered through the clearing as torches lit the night sky. I stood at the center of it all, cloaked in silver and pride, watching the gates with a heart full of hope.

Jason was finally home after a brutal war. As Luna, I’d spent days making sure every detail was perfect tonight, from the linens to the floral centerpieces. I even assisted the omegas with the cooking just to make sure everything was just right. 

A month ago, the almighty Alpha King sent Jason to eliminate the rogue wolves at the border of our pack grounds.

Some people might think it’s a bad thing, but I know what it really was. It was good, my dad is slowly coming to accept him. He is giving him more responsibilities to see if he can handle the truth that he married his daughter.

The pride I feel for Jason is indescribable. Finally, everything is falling into place and my dad will recognize that there is no better mate for me than him.

I waited patiently, smiling as I imagined the surprise on his face when I finally had the opportunity to confess everything to him.

“The Shadowclaw Pack welcomes home its future heir!” Jason’s voice rang out, commanding.

The cheers rose instantly. I blinked, confused, until I saw her.

Viki Mayers.

Clinging to his arm like she’d always belonged there. Her dress hugged a gently swollen belly, and Jason’s hand… settled there, proudly.

“This is Viki, our top warrior’s daughter,” he said, turning to face me. “And she’s carrying my pup.”

Gasps rippled. My vision blurred.

My mate. My Alpha. The man I had waited for… had returned to me with another woman carrying his pup.

And Jason didn’t even have the decency to tell me beforehand. Instead, he humiliated me at the celebration I had organized for him.

It felt like my heart was tearing in two. Every inhale was a struggle to maintain my composure. I could hear every whisper that slithered through the crowd:

"Luna Talia never conceived in three years..."

"Viki should have been Luna in the first place..."

“Luna Talia should step down now…”

Jason’s gaze swept over the room and he held no regret. He looked at me with cool indifference, as if I should’ve expected him to make a laughingstock of me.

"To a prosperous future for Shadowclaw!" Jason raised his goblet. 

Everyone raised their wine glasses, cheering and clapping. The pack’s elders smiled and nodded, satisfied with the young Alpha’s accomplishments.

And I wanted to scream.

I slipped away during the congratulations and returned to our chamber. No one came looking for me. No one cared.

I allowed myself to fall apart without prying eyes there to mock me.

My heartbreak soon became rage. I was not going to stand for this. Jason would answer for what he had done.

When Jason finally returned to our chamber, I was already there, waiting.

“You shouldn’t have left. You should be happy for me,” Jason said.

“Happy about you betraying me and having a bastard?” I scoffed.

“Enough of the tantrum. I just made it home and I would like a nice evening with my mate,” Jason sighed.

“So, now you see me as your mate,” I laughed bitterly. "How could you do this to me?”

"You’re being unreasonable," he growled.

"Unreasonable?" My voice rose. "You humiliated me in front of the entire pack, and you expect me to just accept it?”

Jason removed his armor, piece by piece, not even bothering to look at me. "It’s done. She’s pregnant. The pack has an heir. You need to accept this.”

“How do you expect me to accept this?” I took a step forward, snarling. “You caused me pain for AN ENTIRE MONTH because you were betraying the mate bond by sleeping with that slut!”

“I advised the pack doctor to give you pain killers. I will make sure he is punished for not properly taking care of you while I was away,” Jason said nonchalantly.

I balked at his audacity. “And that is supposed to make it right?” I demanded.

"You’ve been Luna for three years and haven’t given me an heir," he said simply, as if that justified everything. "Did you expect me to wait forever?”

“I expected you to treat me as your Luna. I expected you to discuss with me if you wanted a breeder, not…”

“Do you even hear yourself, Talia? Did you forget who you are?” Jason snarled, interrupting me.

“I am your Luna,” I responded, not backing down.

“And a Luna provides heirs, and you can’t even do that. If you can’t provide me with an heir, you’re a Luna in name only. I need more than a worthless barren omega cosplaying as a Luna!”  

“How dare you speak to me like that!”

Jason’s expression was unreadable. It was as if I was looking at a stranger. His voice was firm and cold as he said, “You have two options. You can leave, lose your status as Luna, and go back to being an omega. Or you can stay and support.”

Tampilkan Lebih Banyak
Bab Selanjutnya
Unduh

Bab terbaru

Bab Lainnya
Tidak ada komentar
39 Bab
EP 1 คุณหนู
"สายแล้วนะคะยาหยี"ร่างใหญ่ที่แอบย่องเข้ามาภายในห้องนอนของเจ้านายกำลังทิ้งตัวลงนอนเคียงข้างกับเธอบนเตียงนอนสีขาวสะอาดตา"อีกสิบนาทีนะคะพี่ไอ"ร่างเล็กขยับดิ้นรับรู้ถึงแรงกอดแสนอบอุ่นบนท่อนเอวคอดของตัวเอง วันนี้พี่สาวของเธอเข้ามาปลุกแต่เช้าอีกแล้วทั้งที่บอกว่ามีเรียนตอนสายก็ไม่เคยฟังกันบ้าง"ไม่ได้แล้วค่ะ"เสียงใหญ่บีบให้เล็กจนน่าเกลียดตอบหญิงสาวในอ้อมกอดออกไป ผู้หญิงบ้าอะไรนอนไม่ยอมห่มผ้าแถมยังเอาหน้ามุดเข้าไปอยู่ใต้ตัวตุ๊กตา"หนูญามีเรียนเก้าโมงเช้า ขอนอนอีกนิดนะ"ญาลินขยับกายอีกนิดจนแผ่นหลังของเธอชนเข้ากับลำตัวของพี่สาวตัวเองที่กำลังนอนกอดเธออยู่ อบอุ่นไม่เคยเปลี่ยนไม่ว่าจะกี่ปีมาแล้วอยากจะหลับต่อให้พี่ไอกอดอยู่แบบนี้"แปดโมงครึ่งแล้วนะคะ"ใบหน้าหล่อคมที่ประดับประดาไปด้วยหนวดเคราซุกซบลงกับแผ่นหลังหอมของคุณหนูอย่างสุดจะหักห้ามใจ ถ้าเธอเบียดกายเข้ามาใกล้เขาอีกวันนี้เขาจับเธอทำเมียก่อนไปเรียนแน่"อื้อ ไอ้บ้าธาม"หนวดเคราแข็งๆ ของเขาทิ่มทะลุชุดนอนบางเบาของเธอจนหญิงสาวสะดุ้งตื่น มันไม่ใช่พี่สาวของเธอแต่กลับเป็นไอ้บ้าที่เธอไล่ออกไปเมื่อวาน"นึกว่าจะอยากนอนต่อ ดีเลยเราจะได้นอนกอดกัน"เขาลุ
Baca selengkapnya
EP 2 ลักหลับ 18+++
"ห้ามหันมานะ ห้ามมองกระจกหลังด้วย หลับตาไปเลย"รถหรูที่เพิ่งออกมาจากมหาลัยชื่อดังมาด้วยความเร็วสูงเพราะเจ้าของรถทำตัวช้ากำลังจอดนิ่งสนิทรอให้คุณหนูเจ้าของรถลงไปอยู่หน้าบ้านราเซ แต่เธอกลับออกคำสั่งกับบอดี้การ์ดที่กำลังจะลงมาเปิดประตูให้อยู่นิ่งๆ เพราะเธอจะเปลี่ยนชุด"จะทำอะไร"เขาหันมามองร่างบางที่นั่งอยู่ด้านหลัง แววตาที่นิ่งสนิทเริ่มส่งผ่านความดุออกมา เธอยังมีโทษที่ต้องสะสางอีกหลายข้อและนี้ยังจะมาสั่งให้เขาทำอะไรอีกทั้งที่ตัวเองชักช้าเกือบจะเป็นชั่วโมงทำให้เขาต้องวุ่นวายอยู่นาน"บอกว่าอย่าหันมา"เสียงเล็กเริ่มขอร้องเขา เธอแค่อยากจะใส่เสื้อผ้าที่มันสบายกว่าชุดเก่าและที่นี้ก็สะดวกที่สุดที่เธอจะใส่ชุดเกือบโป้ที่ลงไปได้เธอไม่อยากให้เขาขัดขวางเธอเลย"พูดเพราะๆ ก่อน""พี่ธามค่ะ หลับตานะคะ หนูญาขอเวลาแป๊บหนึ่ง""ก็ได้"เขาจำนนต่อคำหวานที่แสนฝืนใจของเธอรีบรี่ตาลงและแอบมองเธอเปลี่ยนชุดจากทางกระจกมองหลัง เขากลัวว่าเธอจะแอบทำอะไรที่มากกว่าเปลี่ยนชุด ญาลินยิ่งฉลาดเกินตัวอยู่ด้วยเธอรีบถอดกางเกงขายาวที่แสนน่าเบื่อออกและรีบหยิบกระโปรงตัวสั้นที่อยู่ในกระเป๋าสะพายออกมาใส่ตามที่ใจของเธอต้องการธามแทบ
Baca selengkapnya
EP 3 ขออนุญาต
"พี่ต้นให้หนูญาไปนะคะ งานนี้มีแต่เพื่อนที่เรียนด้วยกันทั้งนั้นเลยนะ น๊าพี่ต้นให้หนูญาไปนะ"ญาลินตื่นขึ้นมาจากฝันหวานแต่เช้าแต่มันก็สายมากจนพี่สาวของเธอออกไปบ้านราเซแล้วเหลือแต่พี่เขยจอมหวงน้องเมียจนออกนอกหน้าคนนี้ให้เธอต้องมานั่งอ้อนวอนขออนุญาตเป็นนานสองนานกับคำตอบแบบเดิมๆที่จะได้รับ"แค่งานวันเกิดจะไปทำไม เดี๋ยวส่งของขวัญไปให้ก็จบแล้ว"ร่างใหญ่นั่งทำงานอยู่บนโต๊ะอาหารจวบจนใกล้จะเสร็จหันมาปรามญาลินที่จะขอออกนอกบ้านตอนกลางคืน เขาไม่มีทางปล่อยญาลินออกไปเป็นอันขาดเพราะสังคมข้างนอกมันไว้ใจไม่ได้น้องสาวของเขายังเด็กเกินกว่าที่จะไปเจออะไรแบบนั้น"หนูญาอยากจะไปอวยพรบราวนี่ด้วยตัวเองนิค่ะ ปีที่แล้วก็ไม่ได้ไป"บราวนี่เป็นเพื่อนรักเพียงคนเดียวของเธอ และเธอก็ไม่ควรจะพลาดไปงานวันเกิดของเพื่อนอีกเป็นปีที่สอง"ปีนี้ก็ไม่ต้องไป"คำตอบยังคงเหมือนเดิม ยังไงเขาก็ให้ญาลินไปไม่ได้ขึ้นชื่อว่างานเลี้ยงมันก็ต้องมีทั้งผู้ชายและสิ่งมึนเมาอยู่เต็มไปหมด ญาลินอ่อนต่อโลกเกินไปที่จะไปเผชิญกับมัน"พี่ต้นใจร้าย หนูญาจะฟ้องพี่ไอ"ถ้าไอลินอยู่คงช่วยเธอของพี่ต้นจนได้ไป ไม่ต้องมานั่งอ้อนวอนกันอยู่แบบนี้ท่ามกลางสายตาลูก
Baca selengkapnya
EP 4 หึงหรือหวง
"เข้างานได้แล้ว"ร่างใหญ่โอบกอดร่างเล็กที่ดูจะกลัวเขาทำให้เธอตายเดินเข้างานไปอย่างสงบ เวลาญาลินกลัวอะไรเธอน่าปกป้องเสมอและก็น่าอยู่ใกล้เพื่อตักตวงกลิ่นหอมจากกายของเธอมากที่สุดถึงจะต้องการอย่างอื่นที่เธอให้ไม่ได้มากกว่าก็ตาม“บราวนี่”ร่างเล็กที่เดินเคียงคู่มากับบอดี้การ์ดของตัวเอง ที่ดูคล้ายคู่รักเดินโอบกอดกันมามากกว่ารีบเผยรอยยิ้มสดใสทันทีและสะบัดร่างใหญ่ให้ออกห่างจากตัวเธอ บราวนี่เพื่อนสาวที่แสนจะรักและสนิทมากที่สุดกำลังเดินออกมาเพื่อต้อนรับเธอเข้างานและเธอก็ไม่อยากให้ภาพความเป็นคุณหนูที่มีบอดี้การ์ดคอยดูแลต้องการมีการเข้าใจผิด“ญาลิน นึกว่าเธอจะไม่มาซะแล้ว”หญิงสาวในชุดราตรีสีชมพูยาวลากพื้นตัดกับผิวสีน้ำผึ้งชวนมอง สวมกอดเพื่อนสาวด้วยความคิดถึงและดีใจที่ได้เจออีกครั้งหลังจากที่ไม่เคยได้เจอเลยตั้งแต่จบไฮสคูลและญาลินก็ลาไปเรียนต่อสัตวแพทย์คนละมหาลัยกับเธอ“มาสิ ยังไงปีนี้ฉันก็ต้องมา”“แล้วนี่ใคร แฟนเหรอ”ร่างใหญ่ยืนนิ่งฟังเธอกับเพื่อนคุยกันอย่างเงียบๆ จนอดสงสัยไม่ได้ว่าเพื่อนของเธอจะพาแฟนมาเปิดตัว เธอถึงกับต้องเสียมารยาทถามต่อหน้าคนทั้งสอง“บอดี้การ์ดไง เธอจำไม่ได้เหรอ”ญาลินยิ้มปนขำใ
Baca selengkapnya
EP 5 หนูเป็นของพี่25++(เปิดซิงเลือดสาด)
​“อดทนนะ”เขาโอบกอดเธอเอาไว้แน่นให้ร่างบางของเธอแนบร่างใหญ่ของเขาและพาเดินออกจากงานปาร์ตี้บ้าบอนี้ให้เร็วที่สุดโดยไม่ได้ล่ำลาใคร เพราะลำพังตัวเขาเองก็แทบจะคุ้มสติไม่ไหวและไหนยังต้องคอยดูแลร่างเล็กที่กำลังโดนยาปลุกเซ็กชนิดรุนแรงเข้าไปมากกว่าเขา"อื้อ ร้อน"ญาลินครางเสียงอ่อนอยู่ในลำคอด้วยความรู้สึกประหลาดมากมาย เธอไม่เคยเจอกับความรู้สึกแบบนี้มาก่อนนอกจากความฝันในคืนนั่นที่มีธามอยู่บนเรือนร่างของเธอ"อดทนนะ"เขาส่งร่างเล็กให้นั่งบนเบาะรถและตัวเขาก็รีบขึ้นไปนั่งประจำที่คนขับ ปากก็พร่ำบอกให้เธออดทนเพราะที่นี้ไม่ใช่ที่ปลดปล่อยอารมณ์ร้อนของเธอกับเขา คงต้องหาที่แสนจะวิเศษและมีกันสองคนเท่านั้น"ได้โปรดช่วยหนูญาด้วย มันทรมาน อื้อ"เสียงประตูรถปิดลงพร้อมกับมือเล็กแสนบอบบางของเธอเริ่มถอดชุดเกาะอกออก ความร้อนที่ไม่รู้มาจากไปมันเรียกร้องให้เธอทำแบบนี้เพื่อจะหาใครมาระบายความช่ำเยิ้มที่ไหลออกมาจนเปียกชั้นในอย่างไม่มีเหตุผล"ญาลิน"ร่างเล็กที่นั่งอยู่ข้างกายเขากำลังถอดเสื้อผ้าน้อยชิ้นของเธอออกอย่าร้อนรน ธามหันไปจ้องมองทุกอย่างด้วยสายตาหื่นกระหาย เวลานี้อะไรก็ห้ามเขาและเธอไม่ได้อีกแล้ว ญาลินน่ากินไปท
Baca selengkapnya
EP 6 ชิมหน่อย 25++
​ร่างเล็กนอนขดกายอยู่ภายใต้ผ้าห่มผืนใหญ่สีขาวที่มีคราบน้ำรักและเลือดสีสดของเธอเปรอะเปื้อนอยู่ด้วย ญาลินหลับใหลไม่ได้สติเพราะความอ่อนล้าจนถึงเย็นย่ำของวันร่างใหญ่ที่คอยประคองกอดร่างเล็กเริ่มตื่นขึ้นมาจากห้วงนิทราที่แสนสุขกำลังดึงผ้าห่มผืนใหญ่ที่ปกปิดทั้งกายเขาและเธอออก เพื่อจะได้มองเธอให้ชัดเต็มสองตาอีกครั้งดวงตาคมจ้องมองแผ่นหลังนวลเนียนที่เขาได้เป็นเจ้าของด้วยความสิเน่หา ญาลินทำให้เขาไม่เคยนึกถึงผู้หญิงคนไหนตั้งแต่ได้เจอเธอเมื่อสิบห้าปีก่อน เขาเฝ้าถวิลหาว่าจะได้กอดเธอมาตั้งแต่แรกเห็นจนตอนนี้เขาได้เป็นเจ้าของเธอและได้นอนกอดเธออย่างที่คิดเอาไว้“ยาหยี”มือใหญ่ลูบวนไปตามส่วนเว้าโค้งของร่างเล็กที่ไม่มีเสื้อผ้าหรืออะไรมาปกปิดเอาไว้ ญาลินสวยงามบริสุทธิ์สมกับที่เขาคอยปกป้องดูแลเธอมาตลอดไม่มีแม้แต่รอยขีดข่วนอะไรเลยสักนิดนอกจากรอยแดงที่เขาสร้างเอาไว้เมื่อคืนเท่านั้น“หนาวจัง”หญิงสาวยังคงหลับตาพริ้มอยู่ในห้วงฝันหวานพร้อมกับขดกายเข้าหากันเพื่อหาความอบอุ่นจนแผ่นหลังของเธอไปชนกับร่างใหญ่ที่นอนไร้อาภรณ์ปกปิดอยู่ข้างกายของเธอ“ตื่นได้แล้ว เย็นแล้วนะ”ปลายนิ้วเรียวแกร่งเริ่มสัมผัสจับไปทั่วเพื่อสำ
Baca selengkapnya
EP 7 ขนมเค้ก18++
“ไปได้แล้ว หนูญาคงอยากกินขนมเค้กแสนโปรดของเธอแล้ว”“ขอตัวครับนาย”ร่างใหญ่เดินกลับเข้ามาภายในห้องนอนของญาลินพร้อมกับขนมเค้กที่ถูกจัดใส่จานมาอย่างดี เขารู้ว่าเธอชอบกินมากต่อให้เหนื่อยแค่ไหนญาลินก็จะกินของโปรดนี้ให้หมดไม่มีเหลือและวันนี้ก็คงต้องเป็นแบบนั้น“ขนมเค้กมาแล้วนะครับ กินเลยไหมพี่จะได้ป้อน”เขาวางขนมเค้กชิ้นโตที่มีช็อคโกแลตราดอยู่ด้านบนลงบนโต๊ะไม้ตัวเล็กที่อยู่ข้างเตียงนอนสีขาวนวลตาของญาลิน“หนูญาอยากพัก พี่ธามช่วยเอาไปเก็บไว้ก่อนนะคะ”ญาลินโผ่หน้าออกมาจากผ้าห่มที่เธอดึงออกมาห่อตัวไว้จนมิดเหมือนดักแด้ เธอโป้อยู่และไม่อยากให้ธามเห็นเรือนร่างของเธออีกถึงต้องทำแบบนี้“ยังเหนื่อยอยู่อีกเหรอ ไหนพี่ขอดูหน่อยสิ”เขาดึงผ้าห่มที่เธอห่อตัวเอาไว้ออก เผยผิวกายเนียนละเอียดที่แสนน่ากินอีกครั้ง ใบหน้าหล่อคมเผยยิ้มเย้ายวนที่สาวไหนเห็นต้องละลายต่อหน้าหญิงสาว เขามีแผนในหัวอีกครั้งที่จะทำให้เธอครางไม่ยอมหยุด“พี่ธามพอแล้วค่ะ หนูญาขอพักนะ”เธอรู้ทันว่ารอยยิ้มที่ใครอาจหลงใหลนั่นคืออะไร เธออาจไม่รอดจากเนื้อมือของคนกินจุแบบเขาถ้าไม่รีบขอร้องก่อนที่เขาจะเริ่มบทรัก“พี่ก็จะช่วยหนูญาไงคะ”“พอแล้วเดี๋ยวมี
Baca selengkapnya
EP 8 น้อยใจ25++
“หนูญา เปิดประตูห้องหน่อย”มือใหญ่ตบบานประตูห้องนอนเพียงแผ่วเบาเพื่อเรียกคนด้านในที่ล๊อกห้องขังตัวเองเอาไว้ในนั้นให้เปิดออกมา เธอคงไม่พอใจที่เขาเลือกไปหาเพื่อนแทนที่จะตามเธอไปกินขนมเหมือนทุกวันหลังเลิกเรียน งานนี้เขาคงเจอศึกหนักต้องง้ออีกนานแน่“หนูญาพี่ขอเข้าไปหน่อยนะ”เขายังคงเคาะเบาๆ ตรงบานประตูห้องนอน จะให้เสียงดังไปกว่านี้ก็ไม่ได้เพราะถ้านายใหญ่ได้ยินเรื่องทั้งหมดที่เมียเขาตั้งใจจะปิดเป็นความลับต้องแตกออกมาในคืนนี้แน่ เขาก็จำต้องอดทนยื่นเกาประตูเพื่อเรียกเธอต่อไป“ไม่ต้องเข้ามาเลย อยู่ข้างนอกนั่นแหละ คนนิสัยไม่ดี”ร่างเล็กที่เอาแต่นั่งจ้องบานประตูห้องนอนของตัวเองอยู่นานสองนานทรุดตัวลงนอนกับเตียงนุ่มที่ไม่มีเขาร่วมเตียงด้วยความน้อยใจในตัวชายหนุ่มที่มากล้นอยู่เต็มอก“หนูญาได้ยินพี่ไหม เปิดประตูหน่อย”เขายังคงอยู่ที่เดิมไม่ยอมไปไหน ถึงหูที่แนบอยู่กับประตูจะได้ยินเสียงของหญิงสาวพูดออกมาบ้างแต่มันก็ได้ยินไม่ชัดเจนจนเขาไม่แน่ใจว่าเธอจะได้ยินเสียงเรียกของเขาไหมถึงได้ไม่ยอมเปิดประตูแบบนี้ธามใช้เวลาเป็นชั่วโมงที่พยายามเรียกหาหญิงสาวด้วยเสียงแผ่วเบาอยู่หน้าห้อง แต่ทำยังไงอ้อนวอนยังไงเจ้าขอ
Baca selengkapnya
EP 9 พูดออกมา
​“มันไม่เหมือนกันนะญาลิน”“มันเหมือนกันค่ะ”ร่างบางที่มีแต่ความประชดประชันอยู่เต็มอกรีบก้าวขึ้นรถหรูที่มาจอดรอรับ เธอไม่อยากจะมายืนเถียงกับเขาให้เป็นจุดสนใจต่อทุกสายตาที่เดินผ่านไปมาเพราะแค่เขามารับเธอทุกวันสาวๆ ในมหาลัยก็ให้ความสนใจจะจับเขากินมากพอแล้ว“เอามานี้ พี่จะเอาไปทิ้ง”ประตูรถที่ยังไม่ได้ถูกปิดเพราะร่างเล็กพยายามจะเอาช่อดอกไม้ช่อโตเข้ารถให้ได้แต่เขาคล่องตัวกว่าเธอเข้าไปหยิบฉวยช่อดอกไม้เจ้าปัญหาออกมาก่อนที่เธอจะพาเข้าไปในรถได้สำเร็จ“พี่ธามเอามานี้นะ มันเป็นของหนูญา”ร่างเล็กรีบวิ่งลงจากรถตามร่างใหญ่ที่กำลังจะพาช่อดอกไม้ของเธอไปให้ไกลจากเธอ เขาไม่เข้าใจว่าเธอชอบดอกไม้มากแค่ไหนและก็แค่รับมันมาเพราะความสงสารถ้ามันจะถูกทิ้งลงถังขยะอย่างไรประโยชน์“มันเป็นขยะ”เขาโยนช่อดอกไม้นั้นลงถังขยะอย่างไม่ไยดี จบปัญหาทิ่มแทงหัวใจเขาไปสักทีจะได้ไม่ต้องมาเห็นเธอยิ้มให้กับช่อดอกไม้ของคนอื่นที่ไม่ใช่ชายที่ได้ขึ้นชื่อว่าเป็นผัวอย่างเขา“พี่ธาม”“เราต้องรีบไปนายใหญ่รอเราอยู่ที่เกาะประจำตระกูลราเซ เพื่อเริ่มงานปาร์ตี้คืนนี้ เร็วไปขึ้นรถ”“หนูญาไม่ไป และจะไม่ไปไหนทั้งนั้น"ครับ คุณหนูญา"แขนเล็กขอ
Baca selengkapnya
EP 10 ใจจะขาด
"เงียบก่อน"เขาพาร่างเล็กหลบเข้าพุ่มไม้สูงที่อยู่ข้างบ้านร้างโอบกอดร่างบางเอาไว้แน่น เขาได้ยินเสียงเหมือนมีคนกำลังเดินเข้ามาหาเขากับเธอ อันตรายที่ไม่คาดคิดกำลังเดินเข้ามาร่างเล็กกอดธามไว้แน่นเหตุการณ์เก่ายังคงทำให้เธอหวาดกลัวไม่หายและไหนยังจะมีเหตุการณ์ใหม่ปะปนเข้ามาในห้วงแห่งความกลัวของเธอ เหตุการณ์ที่เธอก็ไม่รู้ว่ามันคืออะไร"บ้าชิบ"กลุ่มชายฉกรรจ์ห้าคนกำลังเดินล้อมวงเข้ามาหาเขากับเธอพวกมันมีอาวุธกันทุกคน ถ้าลำพังมีแค่เขาคงไม่ต้องกังวลอะไรแต่นี่มีเธออยู่ด้วยเขาจะหาทางหนีออกไปจากตรงนี้ได้ยังไงโดยให้เธอปลอดภัยที่สุด"ออกมาจากตรงนั้น ไม่งั้นกูยิง"หนึ่งในสมาชิกกลุ่มโจรปล้นแล้วฆ่า ยกปืนขึ้นเล็งมายังพุ่มไม้ที่มันมองเห็นชุดสีหวานของหญิงสาวโผล่พ้นพุ่มไม้ออกมา"กูบอกให้ออกมา"กลุ่มโจรเริ่มหันมาสนใจคนที่แอบอยู่หลังพุ่มไม้ ทุกคนต่างเล็งปืนมาที่เธอและเขาทั้งที่จุดหมายก่อนหน้านี้คือแวะมาเอาเงินทองที่แอบซ่อนไว้ แต่ตอนนี้ต้องเปลี่ยนแผนมาเป็นฆ่าคนที่มาเห็นพวกเขาก่อน"ไม่ต้องกลัว พี่จะดูแลหนูญาเอง"เขาโอบกอดร่างเล็กพาเดินออกมาจากที่ซ่อน ถ้าดื้อดึงทนนั่งอยู่ตรงที่เดิมพวกบ้านี้อาจยิงเข้าไปจนโดนหญิงส
Baca selengkapnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status