MasukDangerous Love 4
ตอนนี้บรรยากาศระหว่างหญิงสาวทั้งสองคนต่างอึดอัดกันมาก เพราะไม่รู้ว่าจะคุยอะไรกัน อีกอย่างร่างบางก็ไม่ได้สนิทกับเธอคนนี้อยู่แล้ว ถึงแม้จะเรียนที่เดียวกัน "ตามสบายนะเลิฟ ฉันขอนั่งรอดีเคย์ก่อน" ยัยนี่เข้าใจอะไรผิดหรือเปล่า ตามสบายงั้นเหรอ เหอะ! เลิฟคิดในใจ ก่อนที่ตัวเองจะทานไอศกรีมต่อพร้อมกับเล่นโทรศัพท์ไปด้วย โดยไม่ได้สนใจคนตรงหน้า ถึงแม้เธอจะยังงงอยู่เลยว่าทำไมถึงเข้ามานั่งกับเธอ แต่ก็ไม่ได้พูดอะไรออกไป เวลาที่เธอมาเดินเล่นที่ห้างก็จะแวะทานไอศกรีมตลอด เพราะเป็นของโปรดของเธอและรู้สึกสดชื่นทุกครั้งเมื่อได้ทาน ยิ่งเมื่อมีเรื่องเครียดอะไรสิ่งท่จะทำให้เธอหายเครียดได้นั้นก็คือไอศกรีมนี่แหละ "ดูเธอจะชอบกินไอศกรีมมากเลยนะเลิฟ อ่ะ! ดีเคย์! ทางนี้!" เลิฟที่กำลังทานไอศกรีมอยู่หยุดชะงักเล็กน้อยเมื่อได้ยินชื่อของคนที่กำลังจะเดินมาตรงนี้พลางคิดในใจว่าทำไมเธอต้องมาเจอคู่รักนี้ที่นี่ด้วยนะ "ลืมกันได้ลงคอนะดีเคย์" "โทษที" "งั้นเราไปกันเถอะ ฉันไปก่อนนะเลิฟ" "อืม" พรึ่บ! "ทำอะไรน่ะดีเคย์" "นั่งพัก" "หาาาา" "....." เลิฟเงยหน้าขึ้นจากโทรศัพท์แล้วมองคนตรงหน้าที่กำลังมองเธออยู่ก่อนแล้ว นั่นทำให้ทั้งสองคนสบตากันนิ่ง ก่อนที่เธอเองจะเป็นฝ่ายหลบสายตาแล้วพูดกับเขาอีกครั้ง "นายช่วยไปนั่งที่อื่นได้มั้ย" "ทำไม" "ฉันแค่รู้สึกอึดอัด" ฉันบอกเขาตามตรง ไม่รู้ว่านานแค่ไหนแล้วที่ฉันได้พูดตรงๆ กับดีเคย์แบบนี้ ถ้าไม่นับรวมที่คุยงานกันเมื่อวันก่อน "แต่ผมไม่ได้รู้สึกแบบนั้นเลยนะครับ" ดีเคย์พูดพร้อมกับแสยะยิ้มออกมา ซึ่งน้อยคนนักจะเห็นเขาในมุมนี้ "นาย!" ":-)" "ดีเคย์เราควรไปกันได้แล้ว" ข้าวหอมเตือนเขา "ถ้าไม่ไป งั้นฉันไปเอง" พรึ่บ! ร่างบางพูดจบก็ลุกขึ้นแล้วเดินออกไปทันทีด้วยความหงุดหงิดอย่างบอกไม่ถูก เธอยังคิดไม่ออกเลยว่าทำไมผู้หญิงหลายๆ คนถึงให้ฉายาเขาว่า คุณชาย ทั้งๆ ที่มันไม่เหมาะกับหมอนั่นเลยสักนิด หลังจากที่เลิฟจากไป ดีเคย์ก็กลับมาทำหน้านิ่งเรียบเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น จนข้าวหอมที่นั่งอยู่ตรงข้ามกับเขามองอย่างแปลกใจ "ทำไมนายถึงแกล้งเลิฟแบบนั้นล่ะ" "แกล้งงั้นเหรอ..." ดีเคย์พึมพำเบาๆ แต่มันก็ทำให้ข้าวหอมได้ยินอยู่ดี "ใช่น่ะสิ ดูสิเลิฟยังทานไม่หมดเลย" "......" "แล้วนี่พวกเราจะไปกันได้ยัง" "อืม" ________________ ตึก...ตึก...ตึก เสียงฝีเท้าหลากหลายที่เดินเข้าไปในตรอกซอยด้านในที่มีผู้คนเริ่มทยอยกันเข้ามา ซึ่งรถสามารถจอดไว้ด้านนอก นั่นทำให้เลิฟที่เดินมาคนเดียวถึงกับระแวงทันที เพราะส่วนใหญ่จะมีแต่พวกผู้ชาย ทำให้เธอเร่งฝีเท้าไปที่ร้านอย่างรวดเร็ว "อ้าวมาแล้วเหรอเลิฟ" "อืม เดี๋ยวนะนี่ชุดเด็กเสิร์ฟ?" เลิฟมองชุดของเพื่อนแล้วคิ้วขมวดขึ้นมาทันที "สั้นใช่มั้ย ฉันก็คิดแบบนั้นเหมือนกัน แต่พอจะขอเปลี่ยนเป็นกางเกงก็ไม่ได้อ่ะ ก็เลยต้องใส่แบบนี้" ธารายิ้มแห้งแล้วพยายามดึงกระโปรงยีนส์ที่สั้นมากลงด้วยความอาย "ออกเถอะ!" "จะบ้าเหรอ ฉันเพิ่งเริ่มงานวันนี้วันแรกเองนะ ไม่ได้หรอก แล้วเธอก็กลับไปได้แล้ว นี่ก็เริ่มดึกแล้วนะเลิฟ" "ฉันจะดื่ม" "หาาาา" "อืม ขอแบบอ่อนสุดนะ" "เธอจะบ้าหรือไง เธอก็รู้ว่าตัวเองคออ่อนมากแค่ไหน" "ก็ขอแบบอ่อนสุดไง ฉันดื่มไม่เยอะหรอกน่าแล้วอีกอย่างจะได้อยู่เป็นเพื่อนเธอด้วยไง" เลิฟพูดพร้อมกับนั่งลงที่โต๊ะซึ่งอยู่มุมด้านในสุดของร้าน "อย่าลืมล่ะ ขออ่อนที่สุดนะ หรือไม่ก็น้ำผลไม้ก็ได้" "เฮ้อออ มันก็ต้องน้ำผลไม้อยู่แล้วมั้ย ถึงแม้จะฉันจะชอบที่เธอดื่มแล้วชอบอ้อนเหมือนแมวก็เถอะ ^_^" พอเพื่อนของเธอพูดจบก็ทำให้เลิฟหน้าบึ้งทันที เพราะทั้งสองเคยดื่มด้วยกัน แต่ดูเหมือนจะเป็นเธอมากกว่าที่เมาก่อน แล้วอีกอย่างคือธาราบอกว่าเธอเมาแล้วเหมือนแมวนี่สิ "ยังจะมายิ้มอีก รีบไปทำงานได้แล้ว เดี๋ยวฉันจะนั่งอยู่ตรงนี้รอ" "ไม่เห็นต้องทำแบบนี้เลยเลิฟอ่ะ" "รีบไปเถอะ เดี๋ยวคนอื่นจะว่าเอา ดูแลตัวเองด้วย" "อื้ม เดี๋ยวจะเอาน้ำผลไม้มาให้นะ" หลังจากนั้นธาราก็ไปทำงานของตัวเองต่อ ส่วนเลิฟก็นั่งมองบรรยากาศรอบๆ พร้อมกับฟังเพลงที่นักดนตรีในร้านเริ่มเล่น คนก็เริ่มมานั่งดื่มกันมากขึ้น เป็นอย่างที่เจ้าของร้านบอกจริงๆ แต่ส่วนใหญ่ที่เห็นก็จะเป็นพวกวัยรุ่นทั้งนั้น... ร่างบางนั่งฟังดนตรีจนเพลิน ทำให้ไม่รู้ตัวเลยว่ามีพวกผู้ชายหลายคนกำลังมองมาที่เธออย่างสนใจ โดยเฉพาะสายตาที่มองไปยังรูปร่างของเธอ ถึงแม้ชุดของเธอจะไม่ได้เผยให้เห็นสัดส่วนอะไรมาก แต่ทว่า...กระโปรงที่เธอสวมอยู่นั้นโชว์เรียวขาขาวอย่างเด่นชัด จนทำให้พวกนั้นตาเป็นประกายเลยทีเดียว พรึ่บ! "อ่ะ นี่ครับน้ำผลไม้" "อ่อ ขอบคุณค่ะ" ฉันตกใจมากที่อยู่ๆ ก็มีคนมานั่งที่โต๊ะเดียวกันและคนคนนั้นก็คือเจ้าของร้าน "เป็นยังไงบ้างครับร้านพี่" "คนเยอะดีค่ะ" ฉันตอบคนตรงหน้าพลางมองไปรอบๆ เพราะรู้สึกไม่ชอบสายตาที่เจ้าของร้านคนนี้มอง แต่ก็ทำอะไรไม่ได้ "เราเป็นคนไม่ดื่มเหรอครับ พี่เห็นเพื่อนของเราทำน้ำผลไม้มาให้ตลอดเลย" "ฉันไม่ค่อยชอบดื่มเท่าไหร่ค่ะ" เธอพูดจบก็ดื่มน้ำผลไม้อีกครั้งหนึ่ง เป็นน้ำผลไม้ที่เธอรู้สึกชอบมาก เพราะไม่หวานจนเกินไปและได้กลิ่นของผลไม้อย่างชัดเจน คงต้องไปถามสูตรเพื่อนของเธอแล้วสิ "นี่เรารอเพื่อนเหรอครับ พี่เห็นเรานั่งนี่มานานแล้ว" "ใช่ค่ะ" "งั้นตามสบายนะครับ มีอะไรเรียกพนักงานได้เลย" "ค่ะ" "อ่อ พี่ขอเบอร์ติดต่อเราหน่อยได้มั้ยครับ" "คะ?" "บอกตามตรงเลยนะครับ พี่สนใจเราตั้งแต่ที่เจอกันครั้งแรกแล้ว" "......" "พี่ขอจีบเราได้มั้ยครับ" "ขอโทษด้วยนะคะ ฉันไม่สนใจเรื่องพวกนี้" เลิฟปฏิเสธคงตรงหน้าไปตรงๆ แล้วทำท่าจะลุกขึ้น แต่ทว่า...จู่ๆ เธอกฺ็รู้สึกมึนศีรษะอย่างบอกไม่ถูก "เป็นอะไรหรือเปล่าครับน้องเลิฟ" "เปล่าค่ะ ขอตัวก่อนนะคะ" เลิฟพูดจบก็หยิบกระเป๋าตัวเองแล้วรีบเดินไปหาเพื่อนของเธอทันที เพราะเธอไม่คิดอยากจะคุยกับผู้ชายคนนี้เลย ทั้งคำพูด แววตาแล้วก็ท่าทางที่ไม่น่าไว้วางใจเลยสักนิด ตุบ! "อ่ะ! ขอโทษค่ะ" ด้วยความที่เดินเร็วด้วยแล้วทรงตัวแทบไม่ค่อยอยู่ทำให้เธอเดินไปชนกับใครบางคนเข้าจนต้องรีบขอโทษเขาทันที ตึก...ตึก...ตึก "เลิฟ" "ธารา" "อย่าบอกนะว่าจะกลับแล้วน่ะ" "ฉันรู้สึกมึนๆ ยังไงไม่รู้สิ" "เอ๋? เป็นอะไร อย่าบอกนะว่าแอบสั่งเหล้าดื่มน่ะ" "ไม่ได้ดื่ม แต่ว่ามันรู้สึกแปลกๆ อ่ะ หรือว่าฉันจะดื่มน้ำผลไม้มากไป" ฉันคิดอย่างนั้นเพราะน้ำผลไม้ที่ดื่มนั้นก็เป็นแก้วที่สามแล้ว แต่มันก็แค่น้ำผลไม้นี่นา... "ไหวมั้ยเนี่ย ฉันว่าเธอกลับไปก่อนดีกว่านะ เดี๋ยวฉันเรียกรถให้" "แต่ว่าเธอ..." "ฉันดูแลตัวเองได้เลิฟ ป่ะ! เดี๋ยวฉันพา..." "ธาราครับ" "คะ" "มีอะไรกันเหรอครับ" "พอดีเพื่อนฉันจะกลับแล้วน่ะค่ะก็เลยจะเรียกรถให้" "เดี๋ยวกลับกับพี่เลยมั้ยครับ พี่ก็จะกลับแล้วเหมือนกัน" "ไม่ต้องค่ะ!" เลิฟตอบกลับอย่างรวดเร็ว "ฉันว่าฉันกลับไปดีกว่า ไปก่อนนะธารา ดูแลตัวเองด้วยเข้าใจมั้ย" "อ่อ ไหวแน่นะเลิฟ" ธารารู้สึกเป็นห่วงเพื่อนมาก เพราะดูท่าทางจะทรงตัวไม่ค่อยอยู่จริงๆ "อืม" ร่างบางเดินออกไปจากร้านเหล้าด้วยท่าทีที่ไม่ดีเลยสักนิด แต่เธอก็ยังกัดฟันเดินออกจากซอยมืดนี้ให้ได้ แต่ทว่า...เธอก็รู้สึกเหมือนตอนนี้สติไม่อยู่กับตัวเองแล้ว "อ่ะ!" พรึ่บ! ตุบ! "น้องเลิฟ!" ∆∆∆∆∆∆∆∆∆ 📍เป็นยังไงบ้างเอ่ยยย? 👍อย่าลืมกดไลก์ ◽คอมเม้นต์ แล้วกดติดตามกันด้วยน๊าาา 🙏😊🥰Dangerous Love 43 THE ENDหลายวันที่ผ่านมาชายหญิงทั้งสองคนได้ใช้เวลาว่างอยู่ด้วยกันทั้งวันทั้งคืน พวกเขาใช้เวลาในการพักผ่อนและเที่ยวเล่นกันอย่างมีความสุข คืนนี้เป็นคืนสุดท้ายที่ทั้งสองคนจะใช้เวลาอยู่ด้วยกันในบรรยากาศที่สุดแสนจะผ่อนคลายและเงียบสงบแห่งนี้ เพราะต่อจากนี้ทั้งสองคนคงยุ่งวุ่นวานอีกครั้งกับการทำงานพรึ่บ!ตึก...ตึก...ตึกตอนนี้ชายหญิงคู่หนึ่งเดินกันเข้าไปในรีสอร์ตของพวกเขา โดยที่มีเทียนจุดสว่างไสวตามทางเดินและบนโต๊ะอาหารอย่างโรแมนติก จนเธอที่เดินตามหลังเขามาถึงกับแปลกใจ เพราะไม่คิดว่าเขาจะทำถึงขนาดนี้หมับ!เธอได้แต่ปิดปากตัวเองมองภาพตรงหน้าอย่างตกใจและแปลกใจไปพร้อมกัน ก่อนที่จะคลี่ยิ้มออกมาทันที"ดีเคย์..." เธอเรียกชื่อเขาด้วยน้ำเสียงที่แผ่วเบา"......""ขอบคุณสำหรับเซอร์ไพรส์ที่แสนโรแมนติกนะคะ ไม่คิดว่าคุณชายดีเคย์จะเล่นใหญ่แบบนี้ ^_^" เธอพูดกับเขาด้วยความซาบซึ้ง เพราะนานๆ ทีเขาจะเซอร์ไพร์สเธอแบบนี้ "แล้วชอบมั้ย" เขาถามเธอแม้จะรู้คำตอบอยู่แล้วก็ตาม"ชอบมากเลยล่ะ แบบนี้ต้องตอบแทนรางวัลสักหน่อยแล้วสิ" เธอพูดอย่างมีเลศนัย แต่กลับทำให้ชายหนุ่มที่นั่งมองเธอด้วยรอยยิ้มนั้นสา
Dangerous Love 42 เช้าวันต่อมา...ตึก...ตึก...ตึกร่างบางที่เพิ่งตื่นนอนใหม่ๆ ค่อยๆ ย่องเข้ามาในห้องครัว เธอยิ้มออกมาเมื่อเห็นชายหนุ่มก่อนที่จะโผลเข้ากอดชายหนุ่มจากด้านหลังโดยที่เขาไม่ทันตั้งตัวหมับ!"เคย์!" เธอเรียกชื่อเขาเสียงดังเพื่ออยากจะแกล้งให้ตกใจ "ไม่ตกใจเลยแฮะ ขอบคุณสำหรับดอกไม้นะคะ" เธอพูดกับเขาด้วยน้ำเสียงที่หวานมาก น้อยครั้งที่เธอจะใช้น้ำเสียงแบบนี้พรึ่บ!"......?"ดีเคย์มองเลิฟด้วยคิ้วที่ขมวดหนักขึ้นกว่าเดิม ก่อนที่จะจ้องมองเธอตั้งแต่หัวจรดเท้าด้วยใบหน้าบึ้งตึง ความหวงของเขาที่ไม่สามารถปิงบังได้เลย "ฉันใส่ชุดคลุมนะดีเคย์แล้วตอนนี้เราก็อยู่ในบ้านด้วย นายจะหวงฉันเกินไปแล้วนะ" เธอรู้แล้วล่ะว่าเขาหน้าบึ้งใส่เธอทำไม เพราะตอนนี้เธอสวมเพียงชุดคลุมอาบน้ำ ส่วนข้างในนั้นไม่ต้องพูดเถอะ ใครจะสวมทับกันหลายชุดล่ะ จริงมั้ย >.อะแฮ่ม!"เสียงกระแอมของใครบางคนดังขึ้น และมันไม่ใช่เสียงของเขาที่กำลังยืนจ้องหน้าเธออย่างไม่พอใจ"หวานกันจริงๆ นะ หึ!""กลับเข้าไปในห้อง!" น้ำเสียงเข้มของดีเคย์ที่พูดกับเลิฟเห็นได้ชัดเลยว่าเขาหวงคนของเขามากแค่ไหน แม้ว่ามันจะไม่มีอะไรเลยก็ตาแต่เขาหวงเมียเขา
Dangerous Love 41 NC++3 สัปดาห์ผ่านไป...ตุบ!"อ๊ะ!""เป็นอะไรหรือเปล่าเลิฟ""นะ...หน้ามืดนิดหน่อย" เลิฟนั่งลงบนโซฟาอย่างหมดแรง เธอรู้สึกหน้ามืดแล้วก็เวียนหัวมากๆ จนแทบไม่มีแรงทำอะไรเลย"โอเคมั้ย ฉันว่าหน้าเธอซีดๆ นะ เดี๋ยวฉันไปหยิบยาดมก่อน เป็นอีกแล้วเหรอ..." ธาราบ่น แต่ก็ยังไปหยิบยาดมมาให้เธอตอนนี้เธอกับธารากำลังจัดห้องกันอยู่ เพราะเธอเพิ่งย้ายมาบ้านใหม่ที่ดีเคย์เพิ่งซื้อ แล้วช่วงนี้เขาก็กำลังยุ่งกับการต้องไปคุยงานกับศาสตราจารย์และคณะผู้บริหารที่มหาวิทยาลัย จึงไม่ค่อยมีเวลาว่าง ส่วนเธอนั้นไม่ได้มีงานถ่ายอะไรและรอแค่ต้องไปฝึกงานเท่านั้นจึงเป็นคนจัดการงานบ้านทุกอย่างเอง โดยมีธาราเป็นคนช่วยด้วย บางวันพรีมก็จะมาช่วยเธอด้วยเหมือนกัน"เลิฟ!!"พรึ่บ!"ตกใจหมดธารา จะเสียงดังทำไม?" เธอหันไปมองธาราด้วยความตกใจ เพราะอยู่ๆ ธาราก็เรียกชื่อเธอซะเสียงดังเลย"นะ...นี่มันอะไรเลิฟ!!""......!!" เลิฟเบิกตาโตขึ้นมาเมื่อเห็นสิ่งที่ธาราถือเดินมาจ่อตรงหน้าเธอพร้อมกับสายตาจับผิด เธอไม่คิดว่าจะปิดบังไปทำไมแล้วในตอนนี้ เพราะดูจากสีหน้าของธาราก็คงจะต้องการคำตอบจริงๆ จากเธอ"อาการแบบนี้ฉันคิดเป็นอย่างอื่นไปไ
Dangerous Love 40 ตุบ!"อ๊ะ!" เธอจับหน้าผากตัวเองพร้อมกับใบหน้าที่ง่วงนอนกำลังเงยหน้าขึ้นมองคนตรงหน้า"ง่วง?""นิดหน่อยน่ะ นายเตรียมเอกสารเสร็จหรือยังอ่ะ" เธอมองไปที่เอกสารกองโตที่วางอยู่บนโต๊ะทำงานของเขาด้วยความง่วงนอนหลังจากที่สอบเสร็จทั้งเธอและดีเคย์ก็ไม่ได้ออกไปเที่ยวไหน เพราะเธออยากที่จะอยู่ช่วยเขาทำรายงานการฝึกงานของนักศึกษาปี 4 ที่กำลังจะเริ่มในอีกหนึ่งเดือนข้างหน้า และนี่ก็เป็นวันที่สี่แล้วที่เธออยู่กับเขาในห้องทำงานที่คอนโด เพราะเขาไม่ยอมให้เธอไปถ่ายงานเลยอีกทั้งยังเป็นฝ่ายพูดปฏิเสธพี่มอลลี่ไปอีก พอนึกถึงคำพูดที่เขาพูดกับเธอก็ทำให้เธอถึงกับไปไม่เป็นทีเดียวไม่ต้องทำงาน แค่นี้ผมเลี้ยงได้ แต่ถ้าอยากทำจริงๆ ก็ทำหน้าที่เลขาส่วนตัวของผมก็พอ "ออกไปหาอะไรทานกันมั้ย?" เขาถามเธอ นั่นทำให้เลิฟที่กำลังง่วงอยู่นั้นตาเบิกกว้างขึ้นมา เธอลุกขึ้นยืนอย่างตื่นตัว"ฉันไปเปลี่ยนชุดก่อนนะ ^_^" เธอยิ้มหน้าบานทันทีแล้วรีบออกไปจากห้องทำงานของเขาเพื่อไปเปลี่ยนชุดดีเคย์ก็หัวเราะทันทีเมื่อเห็นท่าทางตื่นเต้นและร่าเริงเหมือนเด็กน้อยของแฟนสาว ก่อนที่ตัวเองจะลุกขึ้นบิดกายเล็กน้อยแล้วเตรียมออกไปรอข้าง
Dangerous Love 39 ผ่านมาหลายอาทิตย์แล้วเรื่องราวต่างๆ ที่เกิดขึ้นก็ถูกคลี่คลายขึ้นอย่างรวดเร็วและบางเรื่องก็ทำให้หลายคนถึงกับช็อกไปเลย เมื่อครอบครัวของข้าวหอมถูกตำรวจตั้งข้อหาคดีลักลอบค้ายา ค้ามนุษย์ที่เป็นที่พูดถึงอย่างมากในเวลานี้ ข่าวนี้ดูเหมือนว่าจะมีมูลความจริง ส่วนข้าวหอมไม่รู้ว่าเธอจะรู้เรื่องนี้ด้วยหรือเปล่า แต่เธอก็ได้ทำการย้ายการรักษาไปที่ต่างประเทศแล้ว รวมถึงเรื่องของปริ้นซ์ที่เสียชีวิตหลังจากอาการโคม่า 3วัน ส่วนครอบครัวของเขาก็อาจจะมีส่วนร่วมกับครอบครัวของข้าวหอมด้วยเหมือนกัน มันเป็นเรื่องที่เหนือความคาดหมายอย่างมากจริงๆติ๊ด!มือบางกดปิดทีวีทันทีโดยที่ข่าวยังไม่ทันจบ แล้วเดินเข้าไปหาดีเคย์ที่ห้องแต่งตัวของเขา"เฮ้อออ...หลายอาทิตย์ที่ผ่านมานี้มีแต่เรื่องอะไรก็ไม่รู้นะว่ามั้ยเคย์ ฉันไม่คิดว่าเรื่องที่นายพูดคืนนั้นจะเป็นจริง" ฉันจำได้ว่าเขาเคยพูดถึงเรื่องนี้มาก่อน "แล้วพ่อกับแม่นายล่ะ ทำธุรกิจร่วมกันด้วยไม่ใช่เหรอ แบบนี้จะไม่เสียหายมากเลยเหรอ""ไม่ได้ทำร่วมกัน พ่อแค่ช่วยในบางเรื่องเท่านั้น""ฉันก็นึกว่าทำร่วมกันซะอีก แล้วนี่เราจะออกไปกันได้หรือยังคะคุณชาย?" เธอนั่งเท้าคางอย
Dangerous Love 38ติ๊ง! ติ๊ง! ติ๊ง!เสียงข้อความมากมายเด้งขึ้นมาตลอดช่วงเช้าที่ผ่านมารวมถึงแจ้งเตือนของเพจมหาลัยเรื่องข่าวที่นำเสนอซึ่งเป็นข่าวใหญ่มาก และคอมเมนต์ที่เป็นที่พูดถึงมากที่สุดตลอดเช้านี้ร่างบางปิดโทรศัพท์ลงทันที เธอรู้สึกตกใจมากที่ได้ยินข่าวนี้หลังจากที่ตื่น เพราะธาราเป็นคนส่งข้อความมาหาเธอ เธอไม่คิดว่าเรื่องนี้มันจะเกิดขึ้นกะทันหันแบบนี้เพราะเมื่อวานเธอยังกังวลเรื่องของปริ้นซ์อยู่เลย แต่มาวันนี้เขากลับจากไปแล้วพร้อมกับข้าวหอมที่เธอรู้สึกแปลกใจมากที่ทั้งสองคนอยู่ด้วยกันนี่มันเกิดเรื่องอะไรกันเนี่ย..เธอเปิดทีวีดูข่าวที่ทุกช่องต่างนำเสนอข่าวเรื่องของปริ้นซ์กับข้าวหอมติ๊ด!"ทำอะไรน่ะเคย์!" เธอหน้างอทันทีเมื่อดีเคย์อยู่ๆ ก็เดินเข้ามาคว้ารีโมตจากมือเธอไปปิดทีวีหน้าตาเฉย "ฉันกำลังดูข่าวนี้อยู่นะ""อยากไปสาย?" เขาถามเ







