MasukDangerous Love 4
ตอนนี้บรรยากาศระหว่างหญิงสาวทั้งสองคนต่างอึดอัดกันมาก เพราะไม่รู้ว่าจะคุยอะไรกัน อีกอย่างร่างบางก็ไม่ได้สนิทกับเธอคนนี้อยู่แล้ว ถึงแม้จะเรียนที่เดียวกัน "ตามสบายนะเลิฟ ฉันขอนั่งรอดีเคย์ก่อน" ยัยนี่เข้าใจอะไรผิดหรือเปล่า ตามสบายงั้นเหรอ เหอะ! เลิฟคิดในใจ ก่อนที่ตัวเองจะทานไอศกรีมต่อพร้อมกับเล่นโทรศัพท์ไปด้วย โดยไม่ได้สนใจคนตรงหน้า ถึงแม้เธอจะยังงงอยู่เลยว่าทำไมถึงเข้ามานั่งกับเธอ แต่ก็ไม่ได้พูดอะไรออกไป เวลาที่เธอมาเดินเล่นที่ห้างก็จะแวะทานไอศกรีมตลอด เพราะเป็นของโปรดของเธอและรู้สึกสดชื่นทุกครั้งเมื่อได้ทาน ยิ่งเมื่อมีเรื่องเครียดอะไรสิ่งท่จะทำให้เธอหายเครียดได้นั้นก็คือไอศกรีมนี่แหละ "ดูเธอจะชอบกินไอศกรีมมากเลยนะเลิฟ อ่ะ! ดีเคย์! ทางนี้!" เลิฟที่กำลังทานไอศกรีมอยู่หยุดชะงักเล็กน้อยเมื่อได้ยินชื่อของคนที่กำลังจะเดินมาตรงนี้พลางคิดในใจว่าทำไมเธอต้องมาเจอคู่รักนี้ที่นี่ด้วยนะ "ลืมกันได้ลงคอนะดีเคย์" "โทษที" "งั้นเราไปกันเถอะ ฉันไปก่อนนะเลิฟ" "อืม" พรึ่บ! "ทำอะไรน่ะดีเคย์" "นั่งพัก" "หาาาา" "....." เลิฟเงยหน้าขึ้นจากโทรศัพท์แล้วมองคนตรงหน้าที่กำลังมองเธออยู่ก่อนแล้ว นั่นทำให้ทั้งสองคนสบตากันนิ่ง ก่อนที่เธอเองจะเป็นฝ่ายหลบสายตาแล้วพูดกับเขาอีกครั้ง "นายช่วยไปนั่งที่อื่นได้มั้ย" "ทำไม" "ฉันแค่รู้สึกอึดอัด" ฉันบอกเขาตามตรง ไม่รู้ว่านานแค่ไหนแล้วที่ฉันได้พูดตรงๆ กับดีเคย์แบบนี้ ถ้าไม่นับรวมที่คุยงานกันเมื่อวันก่อน "แต่ผมไม่ได้รู้สึกแบบนั้นเลยนะครับ" ดีเคย์พูดพร้อมกับแสยะยิ้มออกมา ซึ่งน้อยคนนักจะเห็นเขาในมุมนี้ "นาย!" ":-)" "ดีเคย์เราควรไปกันได้แล้ว" ข้าวหอมเตือนเขา "ถ้าไม่ไป งั้นฉันไปเอง" พรึ่บ! ร่างบางพูดจบก็ลุกขึ้นแล้วเดินออกไปทันทีด้วยความหงุดหงิดอย่างบอกไม่ถูก เธอยังคิดไม่ออกเลยว่าทำไมผู้หญิงหลายๆ คนถึงให้ฉายาเขาว่า คุณชาย ทั้งๆ ที่มันไม่เหมาะกับหมอนั่นเลยสักนิด หลังจากที่เลิฟจากไป ดีเคย์ก็กลับมาทำหน้านิ่งเรียบเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น จนข้าวหอมที่นั่งอยู่ตรงข้ามกับเขามองอย่างแปลกใจ "ทำไมนายถึงแกล้งเลิฟแบบนั้นล่ะ" "แกล้งงั้นเหรอ..." ดีเคย์พึมพำเบาๆ แต่มันก็ทำให้ข้าวหอมได้ยินอยู่ดี "ใช่น่ะสิ ดูสิเลิฟยังทานไม่หมดเลย" "......" "แล้วนี่พวกเราจะไปกันได้ยัง" "อืม" ________________ ตึก...ตึก...ตึก เสียงฝีเท้าหลากหลายที่เดินเข้าไปในตรอกซอยด้านในที่มีผู้คนเริ่มทยอยกันเข้ามา ซึ่งรถสามารถจอดไว้ด้านนอก นั่นทำให้เลิฟที่เดินมาคนเดียวถึงกับระแวงทันที เพราะส่วนใหญ่จะมีแต่พวกผู้ชาย ทำให้เธอเร่งฝีเท้าไปที่ร้านอย่างรวดเร็ว "อ้าวมาแล้วเหรอเลิฟ" "อืม เดี๋ยวนะนี่ชุดเด็กเสิร์ฟ?" เลิฟมองชุดของเพื่อนแล้วคิ้วขมวดขึ้นมาทันที "สั้นใช่มั้ย ฉันก็คิดแบบนั้นเหมือนกัน แต่พอจะขอเปลี่ยนเป็นกางเกงก็ไม่ได้อ่ะ ก็เลยต้องใส่แบบนี้" ธารายิ้มแห้งแล้วพยายามดึงกระโปรงยีนส์ที่สั้นมากลงด้วยความอาย "ออกเถอะ!" "จะบ้าเหรอ ฉันเพิ่งเริ่มงานวันนี้วันแรกเองนะ ไม่ได้หรอก แล้วเธอก็กลับไปได้แล้ว นี่ก็เริ่มดึกแล้วนะเลิฟ" "ฉันจะดื่ม" "หาาาา" "อืม ขอแบบอ่อนสุดนะ" "เธอจะบ้าหรือไง เธอก็รู้ว่าตัวเองคออ่อนมากแค่ไหน" "ก็ขอแบบอ่อนสุดไง ฉันดื่มไม่เยอะหรอกน่าแล้วอีกอย่างจะได้อยู่เป็นเพื่อนเธอด้วยไง" เลิฟพูดพร้อมกับนั่งลงที่โต๊ะซึ่งอยู่มุมด้านในสุดของร้าน "อย่าลืมล่ะ ขออ่อนที่สุดนะ หรือไม่ก็น้ำผลไม้ก็ได้" "เฮ้อออ มันก็ต้องน้ำผลไม้อยู่แล้วมั้ย ถึงแม้จะฉันจะชอบที่เธอดื่มแล้วชอบอ้อนเหมือนแมวก็เถอะ ^_^" พอเพื่อนของเธอพูดจบก็ทำให้เลิฟหน้าบึ้งทันที เพราะทั้งสองเคยดื่มด้วยกัน แต่ดูเหมือนจะเป็นเธอมากกว่าที่เมาก่อน แล้วอีกอย่างคือธาราบอกว่าเธอเมาแล้วเหมือนแมวนี่สิ "ยังจะมายิ้มอีก รีบไปทำงานได้แล้ว เดี๋ยวฉันจะนั่งอยู่ตรงนี้รอ" "ไม่เห็นต้องทำแบบนี้เลยเลิฟอ่ะ" "รีบไปเถอะ เดี๋ยวคนอื่นจะว่าเอา ดูแลตัวเองด้วย" "อื้ม เดี๋ยวจะเอาน้ำผลไม้มาให้นะ" หลังจากนั้นธาราก็ไปทำงานของตัวเองต่อ ส่วนเลิฟก็นั่งมองบรรยากาศรอบๆ พร้อมกับฟังเพลงที่นักดนตรีในร้านเริ่มเล่น คนก็เริ่มมานั่งดื่มกันมากขึ้น เป็นอย่างที่เจ้าของร้านบอกจริงๆ แต่ส่วนใหญ่ที่เห็นก็จะเป็นพวกวัยรุ่นทั้งนั้น... ร่างบางนั่งฟังดนตรีจนเพลิน ทำให้ไม่รู้ตัวเลยว่ามีพวกผู้ชายหลายคนกำลังมองมาที่เธออย่างสนใจ โดยเฉพาะสายตาที่มองไปยังรูปร่างของเธอ ถึงแม้ชุดของเธอจะไม่ได้เผยให้เห็นสัดส่วนอะไรมาก แต่ทว่า...กระโปรงที่เธอสวมอยู่นั้นโชว์เรียวขาขาวอย่างเด่นชัด จนทำให้พวกนั้นตาเป็นประกายเลยทีเดียว พรึ่บ! "อ่ะ นี่ครับน้ำผลไม้" "อ่อ ขอบคุณค่ะ" ฉันตกใจมากที่อยู่ๆ ก็มีคนมานั่งที่โต๊ะเดียวกันและคนคนนั้นก็คือเจ้าของร้าน "เป็นยังไงบ้างครับร้านพี่" "คนเยอะดีค่ะ" ฉันตอบคนตรงหน้าพลางมองไปรอบๆ เพราะรู้สึกไม่ชอบสายตาที่เจ้าของร้านคนนี้มอง แต่ก็ทำอะไรไม่ได้ "เราเป็นคนไม่ดื่มเหรอครับ พี่เห็นเพื่อนของเราทำน้ำผลไม้มาให้ตลอดเลย" "ฉันไม่ค่อยชอบดื่มเท่าไหร่ค่ะ" เธอพูดจบก็ดื่มน้ำผลไม้อีกครั้งหนึ่ง เป็นน้ำผลไม้ที่เธอรู้สึกชอบมาก เพราะไม่หวานจนเกินไปและได้กลิ่นของผลไม้อย่างชัดเจน คงต้องไปถามสูตรเพื่อนของเธอแล้วสิ "นี่เรารอเพื่อนเหรอครับ พี่เห็นเรานั่งนี่มานานแล้ว" "ใช่ค่ะ" "งั้นตามสบายนะครับ มีอะไรเรียกพนักงานได้เลย" "ค่ะ" "อ่อ พี่ขอเบอร์ติดต่อเราหน่อยได้มั้ยครับ" "คะ?" "บอกตามตรงเลยนะครับ พี่สนใจเราตั้งแต่ที่เจอกันครั้งแรกแล้ว" "......" "พี่ขอจีบเราได้มั้ยครับ" "ขอโทษด้วยนะคะ ฉันไม่สนใจเรื่องพวกนี้" เลิฟปฏิเสธคงตรงหน้าไปตรงๆ แล้วทำท่าจะลุกขึ้น แต่ทว่า...จู่ๆ เธอกฺ็รู้สึกมึนศีรษะอย่างบอกไม่ถูก "เป็นอะไรหรือเปล่าครับน้องเลิฟ" "เปล่าค่ะ ขอตัวก่อนนะคะ" เลิฟพูดจบก็หยิบกระเป๋าตัวเองแล้วรีบเดินไปหาเพื่อนของเธอทันที เพราะเธอไม่คิดอยากจะคุยกับผู้ชายคนนี้เลย ทั้งคำพูด แววตาแล้วก็ท่าทางที่ไม่น่าไว้วางใจเลยสักนิด ตุบ! "อ่ะ! ขอโทษค่ะ" ด้วยความที่เดินเร็วด้วยแล้วทรงตัวแทบไม่ค่อยอยู่ทำให้เธอเดินไปชนกับใครบางคนเข้าจนต้องรีบขอโทษเขาทันที ตึก...ตึก...ตึก "เลิฟ" "ธารา" "อย่าบอกนะว่าจะกลับแล้วน่ะ" "ฉันรู้สึกมึนๆ ยังไงไม่รู้สิ" "เอ๋? เป็นอะไร อย่าบอกนะว่าแอบสั่งเหล้าดื่มน่ะ" "ไม่ได้ดื่ม แต่ว่ามันรู้สึกแปลกๆ อ่ะ หรือว่าฉันจะดื่มน้ำผลไม้มากไป" ฉันคิดอย่างนั้นเพราะน้ำผลไม้ที่ดื่มนั้นก็เป็นแก้วที่สามแล้ว แต่มันก็แค่น้ำผลไม้นี่นา... "ไหวมั้ยเนี่ย ฉันว่าเธอกลับไปก่อนดีกว่านะ เดี๋ยวฉันเรียกรถให้" "แต่ว่าเธอ..." "ฉันดูแลตัวเองได้เลิฟ ป่ะ! เดี๋ยวฉันพา..." "ธาราครับ" "คะ" "มีอะไรกันเหรอครับ" "พอดีเพื่อนฉันจะกลับแล้วน่ะค่ะก็เลยจะเรียกรถให้" "เดี๋ยวกลับกับพี่เลยมั้ยครับ พี่ก็จะกลับแล้วเหมือนกัน" "ไม่ต้องค่ะ!" เลิฟตอบกลับอย่างรวดเร็ว "ฉันว่าฉันกลับไปดีกว่า ไปก่อนนะธารา ดูแลตัวเองด้วยเข้าใจมั้ย" "อ่อ ไหวแน่นะเลิฟ" ธารารู้สึกเป็นห่วงเพื่อนมาก เพราะดูท่าทางจะทรงตัวไม่ค่อยอยู่จริงๆ "อืม" ร่างบางเดินออกไปจากร้านเหล้าด้วยท่าทีที่ไม่ดีเลยสักนิด แต่เธอก็ยังกัดฟันเดินออกจากซอยมืดนี้ให้ได้ แต่ทว่า...เธอก็รู้สึกเหมือนตอนนี้สติไม่อยู่กับตัวเองแล้ว "อ่ะ!" พรึ่บ! ตุบ! "น้องเลิฟ!" ∆∆∆∆∆∆∆∆∆ 📍เป็นยังไงบ้างเอ่ยยย? 👍อย่าลืมกดไลก์ ◽คอมเม้นต์ แล้วกดติดตามกันด้วยน๊าาา 🙏😊🥰Dangerous Love 7 พรึ่บ!จู่ๆ ร่างบางก็ลุกขึ้นมาท่ามกลางความมืดมิดด้วยอาการมึนศีรษะเล็กน้อย สายตาของเธอมองไปรอบๆ พร้อมกับคิ้วที่ขมวดมุ่นด้วยความสงสัยและแปลกใจอย่างมาก ก่อนที่ตัวเองจะลุกขึ้นไปเปิดไฟแล้วเดินออกไปด้านนอกที่ไฟยังคงเปิดอยู่ตึก...ตึก...ตึกหมับ!"กรี๊ดดดดด!"หญิงสาวกรีดร้องเสียงดังลั่นด้วยความตกใจเมื่ออยู่ๆ ก็มีอะไรบางอย่างมาวางที่ไหล่ของเธอ เธอจึงหลับตาปี๋ทันที"เสียงดัง!"พรึ่บ!"เฮือกกก!" ดวงตาของหญิงสาวเบิกกว้างเมื่อได้ยินน้ำเสียงเข้มที่ดุดันและเป็นน้ำเสียงที่เธอรู้สึกคุ้นเคยเป็นอย่างมาก "ตกใจขนาดนั้นเลยเหรอครับ""นาย!" เลิฟไม่คิดว่าคนที่อยู่ในห้องของเธอจะเป็นเขาและไม่รู้ว่าเขาเข้ามาในนี้ได้อย่างไรร่างบางพยายามนึกถึงเหตุการณ์ก่อนหน้านี้ เพราะตอนนั้นเธอยังทำงานอยู่ที่คอนโดของเขาอยู่เลย แต่เพราะความกระหายน้ำทำให้เธอลุกขึ้นเดินไปที่ห้องครัวแล้วเห็นน้ำหวานที่น่ากินจึงดื่มมันเข้าไป แต่เพราะรสชาติที่มันอร่อยจึงหยุดดื่มมันไม่ได้ แล้วหลังจากนั้นจู่ๆ ก็มีภาพเหตุการณ์ก่อนหน้านั้นก็ผุดขึ้นมาในหัว"นึกออกแล้วสินะ""นะ...นึกอะไรออก ไม่เห็นจะจำอะไรได้เลย!" เลิฟปฏิเสธเสียงแข็ง"ดื่
Dangerous Love 6 1 สัปดาห์ต่อมา...พรึ่บ!ธาราที่เดินเข้ามานั่งอย่างเงียบๆ ลงข้างๆ เลิฟ ก่อนที่เธอจะจ้องมองเลิฟอย่างสงสัยพร้อมกับเอ่ยถามออกมาด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่ง"เป็นอะไรทำไมนั่งเหม่อแบบนี้ล่ะเลิฟ""คิดอะไรนิดหน่อยน่ะ"เลิฟตอบธารา สายตายังคงนั่งเท้าคางเหม่อมองไปที่สนามบาสที่มีพวกผู้ชายจำนวนมากกำลังเล่นกันอยู่ แต่เธอไม่ได้มองเลย เพราะกำลังคิดเรื่องที่ทำให้เธอเครียดมากอยู่ในตอนนี้"ไม่นิดหน่อยแล้วมั้ง ช่วงนี้ฉันเห็นเธอเหม่อลอยตลอดเลยนะ"".....""มีเรื่องไม่สบายใจอะไรหรือเปล่า บอกฉันได้นะ" ธาราถามด้วยความเป็นห่วง เพราะเธออยากให้เพื่อนระบายกับเธอ ไม่อยากให้เครียดมีสิ! แต่มันไม่สามารถบอกได้นี่สิ.... เลิฟได้แต่คิดในใจ"ไม่มีอะไรมากมายหรอก แค่คิดเรื่องงานน่ะ ว่าแต่เรื่องทำงานที่ร้านนั่นเป็นไงบ้าง โอเคใช่มั้ย?" ฉันรีบเปลี่ยนเรื่องคุยทันที เพราะถ้ายังคุยเรื่องตัวเองคงไม่วายถูกธาราเค้นเอาคำตอบแน่นอน"ก็ดีนะ แต่ก็รู้สึกแปลกๆ ยังไงไม่รู้สิ""ยังไง?" เธอหันมาสนใจกับคำตอบของเพื่อนโดยลืมเรื่องของตัวเองไปเลย"เธอก็รู้ใช่มั้ยว่าที่นั่นส่วนมากจะเป็นพวกเด็กวัยรุ่น""อืม""เวลาพวกนั้นเมานี่สิ เฮ้อออ.
Dangerous Love 5DK Partพรึ่บ!หมับ!"เฮ้ย! ทำบ้าอะไรวะ!"ชายหนุ่มกระชากแขนหญิงสาวที่หมดสติอยู่ในอ้อมกอดของผู้ชายตรงหน้าอย่างรวดเร็ว ก่อนที่จะก้มมองเธอแล้วขมวดคิ้วมุ่น แล้วเงยหน้าขึ้นมองคนตรงหน้าด้วยใบหน้าที่เรียบนิ่งและไร้ความรู้สึก"......""ปล่อยแฟนกู!""แฟน?""เออดิวะ! ปล่อย!"หมับ!"แน่ใจว่าเป็นแฟนกับผู้หญิงคนนี้!" น้ำเสียงที่ดุดันและแข็งกร้าวเอ่ยขึ้นดังกว่าเดิมพร้อมกับจ้องคนตรงหน้าด้วยสายตาที่นิ่งมาก"เออดิวะ! เป็นทั้งแฟนแล้วก็เมีย!"ตุบ!เมื่อคนที่เรียกหญิงสาวในอ้อมกอดว่าเมีย ความอดทนของดีเคย์ที่ยืนฟังนิ่งๆ ถึงกับหลุดทันที ก่อนที่จะเตะเข้าที่ชายตรงหน้าอย่างไม่ทันตั้งตัวจนทำให้มันถึงกับล้มลงกับพื้น คนที่อยู่รอบๆ ต่างมองมาอย่างสนใจ"มึงทำบ้าอะไรวะ! แม่งเอ๊ย!" ผู้ชายคนนั้นตะโกนเสียงดังลั่นด้วยความตกใจปนโมโหพรึ่บ!ตุบ!ในขณะที่ผู้ชายคนนั้นกำลังจะลุกขึ้นยืน เขาก็ไม่รอช้าที่จะเหยียบมันซ้ำอีกครั้งอย่างแรงจนมันร้องออกมาด้วยความเจ็บปวด"มึงรู้มั้ยว่ากูเป็นใคร!" "แม้แต่ตัวมึงยังไม่รู้เลยว่าตัวเองเป็นใคร แล้วคิดว่ากูจะรู้?" เขาถามเยาะใส่มันอย่างไม่เกรงกลัวพรึ่บ!เขาถอยห่างออกมาเล็กน้อ
Dangerous Love 4 ตอนนี้บรรยากาศระหว่างหญิงสาวทั้งสองคนต่างอึดอัดกันมาก เพราะไม่รู้ว่าจะคุยอะไรกัน อีกอย่างร่างบางก็ไม่ได้สนิทกับเธอคนนี้อยู่แล้ว ถึงแม้จะเรียนที่เดียวกัน"ตามสบายนะเลิฟ ฉันขอนั่งรอดีเคย์ก่อน"ยัยนี่เข้าใจอะไรผิดหรือเปล่า ตามสบายงั้นเหรอ เหอะ!เลิฟคิดในใจ ก่อนที่ตัวเองจะทานไอศกรีมต่อพร้อมกับเล่นโทรศัพท์ไปด้วย โดยไม่ได้สนใจคนตรงหน้า ถึงแม้เธอจะยังงงอยู่เลยว่าทำไมถึงเข้ามานั่งกับเธอ แต่ก็ไม่ได้พูดอะไรออกไปเวลาที่เธอมาเดินเล่นที่ห้างก็จะแวะทานไอศกรีมตลอด เพราะเป็นของโปรดของเธอและรู้สึกสดชื่นทุกครั้งเมื่อได้ทาน ยิ่งเมื่อมีเรื่องเครียดอะไรสิ่งท่จะทำให้เธอหายเครียดได้นั้นก็คือไอศกรีมนี่แหละ"ดูเธอจะชอบกินไอศกรีมมากเลยนะเลิฟ อ่ะ! ดีเคย์! ทางนี้!"เลิฟที่กำลังทานไอศกรีมอยู่หยุดชะงักเล็กน้อยเมื่อได้ยินชื่อของคนที่กำลังจะเดินมาตรงนี้พลางคิดในใจว่าทำไมเธอต้องมาเจอคู่รักนี้ที่นี่ด้วยนะ"ลืมกันได้ลงคอนะดีเคย์""โทษที""งั้นเราไปกันเถอะ ฉันไปก่อนนะเลิฟ""อืม"พรึ่บ!"ทำอะไรน่ะดีเคย์""นั่งพัก""หาาาา""....." เลิฟเงยหน้าขึ้นจากโทรศัพท์แล้วมองคนตรงหน้าที่กำลังมองเธออยู่ก่อนแล้ว นั่น
Dangerous Love 3 แชะ! แชะ!เสียงกดชัตเตอร์กับนางแบบสาวที่กำลังโพสท่าอย่างชำนาญกับผลิตภัณฑ์เครื่องสำอางแบรนด์หนึ่งที่เธอรับเป็นพรีเซนเตอร์"ดีครับน้องเลิฟแชะ! แชะ!"รูปสุดท้ายแล้วครับ สวยมากครับ ดีครับ"พรึ่บ!"โอเคครับ"หลังจากถ่ายเสร็จร่างบางก็เดินกลับไปดูรูปของตัวเองเหมือนทุกครั้งและเมื่อได้รูปที่ต้องการเรียบร้อยแล้วเธอก็ขอตัวพี่ช่างภาพไปเปลี่ยนชุดทันทีวันนี้หลังจากที่เธอเรียนเสร็จก็มาถ่ายแบบทันที เพราะเธอรับไว้นานแล้วและคนที่ว่าจ้างเธอก็เป็นพี่ที่รู้จักและค่อนข้างสนิทกันมาก เธอจึงอาสาที่จะเป็นพรีเซนเตอร์ให้ อีกอย่างแบรนด์นี้เธอก็ใช้อยู่แล้วด้วยตึก...ตึก...ตึก"เลิฟพี่ขอบใจเรามากนะที่รับงานแบรนด์เล็กๆ ของพี่""ปกติเลิฟก็ใช้แบรนด์พี่อยู่แล้ว เลิฟต่างหากล่ะคะที่ขอบคุณพี่ที่จ้างเลิฟ" เลิฟพูดพร้อมกับยิ้มออกมาบางๆ เพื่อให้เธอรู้ว่าเธออยากขอบคุณเขาจริงๆ "งั้นเดี๋ยวเลิฟขอไปเปลี่ยนชุดก่อนนะคะ""จ๊ะ เดี๋ยวรูปพี่จะส่งให้เราอีกทีหนึ่งนะ""ค่ะ"หลังจากนั้นเธอก็เดินที่ห้องน้ำเพื่อเปลี่ยนชุดกลับเป็นนักศึกษาเหมือนเดิมแล้วจึงออกไปด้านนอกทันทีครืดดด...ครืดดด...ครืดดดจู่ๆ เสียงโทรศัพท์ของเธอดัง
Dangerous Love 2พรึ่บ!"เอ่อ...งานที่อาจารย์สั่งเราจะนัดกันทำวันไหนดีเหรอ?""......." เงียบทุกคนนั่งเงียบโดยที่ไม่มีใครตอบคำถามของข้าวหอม หลังจากที่เลิกเรียนเสร็จ อาจารย์ก็สั่งงานทันทีและงานที่ให้ทำนั้นเป็นงานกลุ่ม ซึ่งอาจารย์เป็นคนจับกลุ่มให้กับนักศึกษา และนั่นจึงเป็นเหตุผลให้ต้องมาพูดคุยกันก่อนที่จะเริ่มทำ"เลิฟ ช่วยหน่อยสิ" ข้าวหอมกระซิบที่ข้างหูเลิฟเบาๆ เมื่อเห็นว่าเลิฟเอาแต่ก้มหน้าเล่นโทรศัพท์"เสาร์นี้เลยมั้ย รีบช่วยกันหาเนื้อหาก่อนแล้วค่อยแบ่งงานกันอีกที นายว่าไงดีเคย์""......" ดีเคย์ไม่ได้ตอบแต่กลับพยักหน้าแทน นั่นทำให้ข้าวหอมและธาราต่างโล่งใจ"เสาร์นี้เธอว่างมั้ยเลิฟ"กลุ่มที่ผู้หญิงหลายๆ คนต้องการที่จะอยากอยู่กลุ่มเดียวกับเขา ดีเคย์ ที่ทั้งเก่งและฉลาดมาก ส่วนกลุ่มที่ผู้ชายต้องการอยากที่จะอยู่ด้วยก็คงไม่พ้น เลิฟ นางแบบสาวสุดฮอต ที่ทั้งสวยและมีเสน่ห์ เมื่อทั้งสองคนที่เป็นที่ต้องการของใครหลายๆ คนมาอยู่รวมกลุ่มกัน ทุกคนต่างมองอย่างอิจฉา"พรุ่งนี้เหรอ..." เลิฟพึมพำเบาๆ พลางก้มมองที่โทรศัพท์ของตัวเองเพื่อดูเรื่องตารางงาน แต่เมื่อถูกกำลังจะตอบกลับไปนั้นดีเคย์ก็พูดแทรกขึ้นมาก่อนท







