Masuk"อะไรที่เป็นของๆฉันไปแล้ว ฉันจะไม่มีทางปล่อยให้เป็นของคนอื่นเด็ดขาด!"
Lihat lebih banyakไอรีนตัวสั่นเทาจนเร็นต้องรีบเอ่ยถามอย่างคนที่รู้ว่าเธอกำลังรู้สึกเช่นไร“เสียวเหรอ ฉันยังไม่ทันได้ทำอะไรเลยนะ” เขายิ้มกรุ้มกริ่มพลางเงยหน้าขึ้นมองไปยังเธอที่เอาแต่ยืนนิ่งไม่พูดไม่จาใดๆ มือหนาดึงรั้งกางเกงชั้นในของเธอให้หลุดร่วงลงมาจนออกทางเรียวขา ไอรีนไม่ได้ยินยอมมากนัก เธอพยายามยื้อแย่งกางเกงชั้นในของตัวเองเอาไว้แล้ว แต่สุดท้ายร่างบอบบางอย่างเธอก็สู้แรงของเขาไม่ได้อยู่ดี“ก็นายมาจูบตรงนั้นของฉัน เป็นใครจะไม่เสียวบ้างเล่า ไอ้เด็กบ้า!” เธอพูดออกมาตามความคิดของตัวเอง ใบหน้าสวยร้อนผ่าว มือเล็กเอื้อมไปปิดตรงกลีบดอกไม้สวย บ้าจริงนี่เขาจะมองอะไรเธอนักหนา“หึ กล้าว่าผัวตัวเองว่าบ้าเลยเหรอ” เร็นหัวเราะลั่นห้อง รู้สึกชอบจังเวลาที่เมียของเขาเขินอายได้ถึงขนาดนี้ เขาโน้มใบหน้าเข้าใกล้จุดหอมหวานของภรรยาสาว เรียวลิ้นสุดช่ำชองค่อยๆแลบลิ้นออกมาอย่างเชื่องช้า“กล้าสิทำไมจะไม่กล้า” เขาตวัดปลายลิ้นลงบนรอยแยกสีหวานพร้อมกับมือหนาที่เริ่มโอบกอดสะโพกของเธอไว้แน่น ไอรีนตัวสั่นไหวส่วนนั้นขมิบเกร็งตอดรัดรุนแรง ปลายลิ้นร้อนเริ่มระรัวปัดแกว่งไปมา“ดะ เดี๋ยว ไม่เอานะ อ๊า..เร็น หยุดก่อน อย่าเลียแบบนั้น~” เธอเผยอริ
1 เดือนถัดมา...ณ งานแต่งงานของไอรีนและเร็น“ไอรีน..” เสียงของหญิงวัยกลางคนส่งเสียงเรียกชื่อเจ้าสาวของงานโดยที่ไอรีนที่ได้ยินแบบนั้นก็รีบหันขวับมองไปยังต้นเสียงและเธอก็ได้พบว่าผู้หญิงที่เรียกชื่อเธอก็คือแม่แท้ๆของเธอนั่นเอง ดวงตากลมโตเบิกกว้างด้วยความดีใจเพราะไม่นึกเลยว่าแม่ของเธอจะมางานในวันนี้ด้วย“แม่..แม่มาจริงๆด้วย ไอรีนคิดถึงแม่มากๆเลยค่ะ” เธอเดินเข้าไปโอบกอดผู้เป็นแม่โดยที่แม่เมื่อเห็นลูกสาวเดินเข้าหาก็รีบอ้าแขนรออ้อมกอดอุ่นๆ ทั้งสองโอบกอดกันแน่นไอรีนเริ่มมีน้ำตาไหลลงอาบแก้มฮึก...“สวัสดีครับคุณแม่” เร็นที่เดินตามไอรีนมาติดๆรีบหยิบผ้าเช็ดหน้า เช็ดใบหน้าแสนสวยของเธอ และเขาไม่ลืมที่จะยกมือสวัสดีไปยังแม่ของไอรีนด้วยท่าทางที่ดูอ่อนน้อมถ่อมตน แม่ลูกผละออกจากกัน“สวัสดีนะเร็น แม่ยินดีกับลูกทั้งสองด้วยนะ ขอให้เร็นรักลูกสาวของแม่ให้มากๆนะ” แม่ไอรีนส่งยิ้มให้กับเร็นและลูกสาวตัวเอง เธอมองไปยังเจ้าบ่าวของลูกสาวตัวเองอีกครั้ง เด็กคนนี้หน้าตาดีหล่อเหลาแถมยังดูสุภาพอ่อนน้อม คิดว่าต่อไปในอนาคตเขาคงดูแลลูกสาวเธอได้เป็นอย่างดีและแม่อย่างเธอก็คงหมดหวง“ขอบคุณค่ะแม่ ขอบคุณที่บินกลับไทยเพื่อมางาน
เธอถามเขาอีกครั้งทำเอาเพียวที่นั่งลุ้นอยู่ถึงกับอดที่จะพูดแทรกไม่ได้“ถึงจะยังเรียนไม่จบก็สามารถแต่งงานได้ย่ะ แล้วเมื่อกี้แกพูดไว้ว่าไงนะ แกบอกว่าถ้าน้องมาขอ แกก็จะ..” เพียวลอยหน้าลอยตาพูดในสิ่งที่พึ่งจะผ่านพ้นไป ไอรีนลอบถอนหายใจ เพื่อนเธอนี่นะจะให้เธอแต่งงานให้ได้เลยใช่ไหม เอาไงดีและในขณะที่เธอกำลังมองหน้าเพื่อนอยู่นั้นเธอก็พลันนึกขึ้นได้ว่าสถานการ์ณตรงหน้ามันดูแปลกอยู่ๆนะ ทั้งการที่เร็นเข้ามาทันทีหลังจากที่เธอกับเพื่อนกำลังพูดคุยเรื่องนั้น หรือว่ายัยเพื่อนพวกนี้กับเร็นจะแอบนัดกันไว้ก่อนหน้านี้แล้ว ใช่ต้องเป็นแบบนั้นแน่“นัดกันมาใช่ไหม!” ไอรีนมองเพื่อนสนิทอย่างคนที่กำลังจับผิดทำเอาเพียวเลิ่กลั่กรีบหันมองไปทางอื่นแต่เธอก็ไม่วายที่จะเอ่ยแซวต่อไป“เร็น จะได้แต่งงานไหมน้า...” ยังไงพวกนี้ก็ต้องนัดกันมาแน่ เฮ้อ~ รอนิดรอหน่อยไม่ได้เลยนะพรึ่บ!และในขณะที่ไอรีนกำลังให้ความสนใจไปกับเพื่อนสนิทอยู่นั้นเร็นก็ได้ย่อตัวนั่งลงคุกเข่า ไอรีนมองเขาด้วยสีหน้าที่กำลังอึ้งเพราะไม่คิดเลยว่าเขาจะทำได้ถึงขนาดนี้ เร็นยื่นช่อดอกไม้พร้อมทั้งเงยหน้ามองไปยังใบหน้าสวยหวานของไอรีน“แต่งงานกันนะ” เขาพูดคำว่าแต่งงา
3 ปีต่อมา“เดี๋ยวก็ไม่ทันหรอก เร็วๆเข้า” ไอรีนหันไปมองดูนาฬิกาติดผนังก่อนที่จะรีบสาวเท้าเดินไปยังประตูห้องนอนด้วยความรวดเร็ว เธอคิดว่าถ้าช้ากว่าอีกนิดมีหวังเร็นได้ไปถึงมหาลัยช้าและคงจะเข้าเรียนไม่ทันเวลาแน่มือสวยคว้าลูกบิดประตูเปิดอ้าออกกว้าง เร็นที่แต่งตัวเสร็จแล้วก็รีบเดินตามไอรีนมาติดๆ เขารู้ว่าที่ไอรีนเดินเร็วนั้นเพราะสาเหตุอะไร แต่แล้วยังไงล่ะ ถึงเขาจะเข้าเรียนไม่ทันแล้วมันจะเป็นไรไปเขาน่ะเคยแคร์ซะที่ไหน....“ทันอยู่แล้วฉันขับรถไว” และด้วยความที่ปากไวจึงทำให้เร็นรีบตอบกลับไป ทั้งสองรีบลงบันไดอย่างรวดเร็วและพากันเดินออกไปขึ้นรถยนต์ของไอรีนโดยที่เร็นนั้นเป็นคนขับบนรถ“อีก 2 เดือนฉันจะเรียนจบแล้วนะ” เร็นพูดขึ้นในขณะที่ตัวเขาเองยังคงทำหน้าที่ขับรถ สายตาคมมองไปยังหญิงอันเป็นที่รักที่กำลังนั่งเล่นโทรศัพท์มือถืออยู่อย่างสบายใจเฉิบ ไอรีนที่ได้ยินแบบนั้นก็พยักหน้าตอบรับว่าแต่เร็นเรียนจบแล้วมันยังไงอะ เร็นก็ต้องเข้าทำงานที่บริษัทของพ่อเธอไหมหรือไม่ก็ทำงานที่เกี่ยวกับสิ่งที่เขาเรียนมา“แล้วยังไงอะ” เธอกระพริบตาถี่ๆพร้อมทั้งถามตอบกลับ“ฉันก็จะแต่งงานกับเธอเลยไง” เร็นเอื้อมมือมาคว้ามือของไ
“อะไรนะ!!” ไอรีนตาโตเมื่อครู่นี้ที่ไอ้เด็กบ้านั่นมันพูดจริงหรือเปล่าแล้วเธอจะต้องไปหาซื้อยาคุมฉุกเฉินกินอีกไหมเนี่ย โอ๊ย ไอ้เด็กบ้าแกตายแน่ สองมือเล็กกำหมัดแน่น เร็นเอ่ยเสียงเรียบพร้อมกับผละออกจากร่างเล็กตรงหน้า“ฉันไปก่อนนะ” หนุ่มวิศวะเดินจากไปพร้อมกับรอยยิ้มชั่วร้าย เขาทิ้งไอรีนไว้ให้อยู่กับความค
“อืม แค่อยากให้ตื่นเต้นน่ะ ฉันใกล้จะแตกแล้วนะ..ไอรีน” บอกทำไมนี่คือคำถามแรกที่เธอคิดไว้ในหัวและต้องบอกมันดีไหมว่าให้ปล่อยข้างนอกน่ะ“ข้างนอกนะ ฉันยังไม่ได้กินยานั่น!!” ใบหน้าสวยแดงระเรื่อ ไอรีนก้มหน้าลงเล็กน้อย เร็นที่เห็นแบบนั้นก็ยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์พร้อมกับเริ่มสวนสะโพกขยับโยกขึ้นลงด้วยความรุนแรงแต
“เบาเสียงลงซะถ้าไม่อยากให้พวกมันรู้ว่ามีคนกำลังเอากันอยู่ในห้องน้ำแบบนี้” เร็นเอ่ยเสียงเย็นตักเตือนหญิงสาวรุ่นพี่เมื่อเห็นว่าเธอส่งเสียงดังจนเกินไป ปลายลิ้นร้อนลากเลียวนรอบฐานอกสีหวาน ริมฝีปากอ้ากว้างครอบกลืนหัวนมสีชมพูเข้าสู่โพรงปากไอรีนเสียดเสียวจนเผลอขมิบเกร็งส่วนล่างอย่างไม่รู้ตัว“หยุดนะ!! ไม
เธอปลดปล่อยน้ำใสไหลชโลมออกมาจนหมดสิ้น ร่างเล็กกระตุกเกร็งถี่ระรัว สมองขาวโพลนล่องลอย ชายหนุ่มตรงหน้ายิ้มขึ้นอย่างเจ้าเล่ห์ สายตาคมมองจ้องกลีบดอกไม้เนียนน่าหลงใหล เรียวลิ้นยาวเริ่มละเลงปัดแกว่งไปมา เขาดูดกลืนน้ำใสให้ไหลลงสู่ลำคอจนเมื่อพอใจแล้วเขาจึงหยัดกายลุกขึ้นนั่งหลังตรง มือข้างหนึ่งจับชักรูดท่อ






Ulasan-ulasan