วิศวะกินเด็ก

วิศวะกินเด็ก

last updateTerakhir Diperbarui : 2025-11-02
Bahasa: Thai
goodnovel18goodnovel
Belum ada penilaian
61Bab
17.2KDibaca
Baca
Tambahkan

Share:  

Lapor
Ringkasan
Katalog
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi

‘นอนกับหนูอีกครั้งนะคะ’ ‘…’ ‘แค่ครั้งนี้ครั้งเดียว แล้วหนูจะไม่รบกวนคุณอีก’

Lihat lebih banyak

Bab 1

บทนำ NC+

“ครั้งแรก?” น้ำเสียงเข้มเอ่ยถามราบเรียบหลังจากสอดใส่แก่นกายเข้าไปในร่องรักคับแคบแล้วผ่านอะไรบางอย่าง เสียงกรีดร้องของคนใต้ร่างบวกกับเลือดสีแดงสดทำให้รู้ทันทีว่า…

เธอยังบริสุทธิ์

ชายหนุ่มขบกรามแน่นอย่างหัวเสีย ก่อนหน้านี้เธอบอกว่าเคยผ่านเรื่องอย่างว่ามาแล้ว เริ่มเอะใจตั้งแต่ตอนแรกที่เธอปรนนิบัติอย่างเงอะงะด้วย มิหนำซ้ำเมื่อครู่เขายังสอดใส่แท่งร้อนเข้าไปโดยไม่ออมมือ อีกทั้งยังไม่มีน้ำหล่อลื่นช่วยเบิกทาง ถึงไม่ถามก็รู้ว่าเธอเจ็บมากแค่ไหน

“ถ้าไม่โอเค ฉันหยุดให้ได้” ไม่อยากทรมานผู้หญิง แม้ตอนนี้อารมณ์กระสันกำลังทำงาน หากเธอต้องการให้หยุด เขาสามารถหยุดแล้วจัดการกับตัวเองได้

“มะ…ไม่เป็นไรค่ะ” หญิงสาวใต้ร่างบอกด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ ดวงตาคู่สวยเปียกชุ่มด้วยคราบน้ำตาที่เกิดจากความเจ็บปวด

“ฉันจะไม่อ่อนโยน เปลี่ยนใจตอนนี้ยังทัน”

“ทะ…ทำต่อได้เลยค่ะ”

แม้เจ็บก็ต้องอดทน เพราะมันคือหนทางเดียวที่ทำให้เธอได้เงิน นี่เป็นครั้งแรกที่ตัดสินใจเอาร่างกายเข้าแลกเงิน และคงเป็นครั้งสุดท้ายที่เธอจะทำมัน…

ปึก! ปึก! ปึก!

แก่นกายขนาดใหญ่ถาโถมเข้าใส่ร่องรักอย่างหนักหน่วง เลือดสีแดงสดปนน้ำรักไหลผสมกันเป็นหนึ่งเดียว สายตาคมเข้มหลุบมองจุดเชื่อมเพื่อกระตุ้นอารมณ์กระสัน

“อึก! อ๊ะ อ๊ะ อ๊ะ~” หญิงสาวจิกหมอนใบใหญ่แน่นเพื่อระบายอารมณ์ทุกอย่างออกมา ใบหน้าสวยหวานบิดเบี้ยวด้วยความทรมาน ขณะที่ริมฝีปากสีระเรื่อเผยอเปล่งเสียงคราง

ลิ้นสากตวัดใส่ยอดอกจนแข็งเป็นไต แรงกระแทกรุนแรงทำให้ร่างบางโยกคลอน หญิงสาวเผลอฝากรอยเล็บไว้บนร่างกายกำยำ จนถูกคนบนร่างจับข้อมือแยกออกจากกันแล้วกดลงเตียงนอน

เขาไม่เคยอนุญาตให้ใครทิ้งรอยไว้บนร่างกาย!

แววตาดำมืดมองใบหน้าหญิงสาว โถมแรงทั้งหมดที่มีใส่อย่างไม่ปรานีเป็นการลงโทษ

“ระ…แรงไปอึก!”

มุมปากหยักได้รูปประตุกยิ้มพอใจ ภายในที่ตอดรัดแก่นกายจุดประกายความเสียวซ่านกระจายไปทั่วร่างกายจนต้องครางเสียงต่ำออกมา

“มองหน้าฉัน!”

หญิงสาวใต้ร่างมองหน้าคนตัวโตอย่างกล้าๆ กลัวๆ ก่อนหน้านี้ที่นั่งดื่มด้วยกันเขาดูนิ่งและเย็นชา ทว่าพอเข้าสู่เรื่อง ‘เซ็กซ์’ ชายคนนั้นถูกสลัดหายเพียงชั่วพริบตา

เหลือเพียงเสืือผู้หิวโหยกำลังกลืนกินลูกแกะที่ไม่มีทางสู้…

ปึก! ปึก! ปึก!

“ขอแตกในตัวเธอได้ไหม” น้ำเสียงกระเส่ากระซิบลงข้างใบหูหญิงสาว

“ได้ไหม…”

ชายหนุ่มดึงสายตามามอง ราวกับโดนมนตร์สะกดให้เคลิ้มตาม หญิงสาวเผลอพยักหน้าเป็นการตอบตกลงกับอีกฝ่าย

“แล้วฉันจะเพิ่มค่าตัวให้” ริมฝีปากหยักยิ้มพอใจ สะโพกแกร่งเคลื่อนไหวหนักหน่วงขึ้น ไม่นานร่างกายทั้งสองคนก็เกร็งกระตุกปลดปล่อยความสุขออกมาพร้อมกัน

“อ๊า!”

“อร๊าย!” ครั้งแรกที่เธอสัมผัสถึงความรู้สึกแบบนี้ มันรู้สึกดีอย่างบอกไม่ถูก

พรึ่บ!

หญิงสาวถูกพลิกขึ้นมาอยู่ด้านบนของชายหนุ่ม คนที่ยังไม่หายเหนื่อยมองเจ้าของใบหน้าหล่อเหลาด้วยความประหม่า

“มันไม่จบแค่รอบเดียวหรอกนะ”

“คะ?”

“ทำให้ฉันสิ แล้วฉันจะเพิ่มค่าตัวให้เธออีก”

“ทำ… แบบไหนคะ?” เจ้าของคำถามเอ่ยกับคนตรงหน้าด้วยท่าทางใสซื่อและไร้เดียงสา

“แค่ขยับตัวขึ้นลง แบบนี้” เขาจับสะโพกเธอขยับขึ้นลงเป็นจังหวะ

“ทำได้ใช่ไหม”

หญิงสาวพยักหน้ารับ เริ่มเคลื่อนไหวร่างกายขึ้นลงตามที่อีกฝ่ายสอนอย่างเขินอาย ครั้งแรกที่แก้ผ้าต่อหน้าผู้ชายแล้วทำอะไรแบบนี้ด้วยกัน

แม้รู้สึกละอายใจ ทว่าตัวเองกลับไม่มีทางเลือกอื่นอีกแล้ว ไม่เป็นไร… มันก็แค่ ‘เซ็กซ์’ ใครๆ ก็ทำกัน ผ่านคืนนี้ไปทุกอย่างก็จบแล้ว

Tampilkan Lebih Banyak
Bab Selanjutnya
Unduh

Bab terbaru

Bab Lainnya
Tidak ada komentar
61 Bab
บทนำ NC+
“ครั้งแรก?” น้ำเสียงเข้มเอ่ยถามราบเรียบหลังจากสอดใส่แก่นกายเข้าไปในร่องรักคับแคบแล้วผ่านอะไรบางอย่าง เสียงกรีดร้องของคนใต้ร่างบวกกับเลือดสีแดงสดทำให้รู้ทันทีว่า…เธอยังบริสุทธิ์ชายหนุ่มขบกรามแน่นอย่างหัวเสีย ก่อนหน้านี้เธอบอกว่าเคยผ่านเรื่องอย่างว่ามาแล้ว เริ่มเอะใจตั้งแต่ตอนแรกที่เธอปรนนิบัติอย่างเงอะงะด้วย มิหนำซ้ำเมื่อครู่เขายังสอดใส่แท่งร้อนเข้าไปโดยไม่ออมมือ อีกทั้งยังไม่มีน้ำหล่อลื่นช่วยเบิกทาง ถึงไม่ถามก็รู้ว่าเธอเจ็บมากแค่ไหน“ถ้าไม่โอเค ฉันหยุดให้ได้” ไม่อยากทรมานผู้หญิง แม้ตอนนี้อารมณ์กระสันกำลังทำงาน หากเธอต้องการให้หยุด เขาสามารถหยุดแล้วจัดการกับตัวเองได้“มะ…ไม่เป็นไรค่ะ” หญิงสาวใต้ร่างบอกด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ ดวงตาคู่สวยเปียกชุ่มด้วยคราบน้ำตาที่เกิดจากความเจ็บปวด“ฉันจะไม่อ่อนโยน เปลี่ยนใจตอนนี้ยังทัน”“ทะ…ทำต่อได้เลยค่ะ”แม้เจ็บก็ต้องอดทน เพราะมันคือหนทางเดียวที่ทำให้เธอได้เงิน นี่เป็นครั้งแรกที่ตัดสินใจเอาร่างกายเข้าแลกเงิน และคงเป็นครั้งสุดท้ายที่เธอจะทำมัน…ปึก! ปึก! ปึก! แก่นกายขนาดใหญ่ถาโถมเข้าใส่ร่องรักอย่างหนักหน่วง เลือดสีแดงสดปนน้ำรักไหลผสมกันเป็นหนึ่งเดียว ส
Baca selengkapnya
วิศวะกินเด็ก 1 | ยอมทิ้งความฝัน
ก๊อก ก๊อก“มิราลูก วันนี้จะตื่นขึ้นมาใส่บาตรกับแม่ไหม” คนเป็นแม่เคาะประตูเรียกลูกสาวในช่วงตีห้าครึ่ง ปกติลูกสาวจะใส่บาตรด้วยเฉพาะวันพระเท่านั้น ส่วนตนเองใส่ทุกวันเป็นปกติอยู่แล้ว“เดี๋ยวหนูลงไปนะคะแม่” น้ำเสียงงัวเงียของคนเพิ่งตื่นนอนตอบกลับคนเป็นแม่ มิรา เด็กสาววัยมัธยมปลายปีสุดท้ายก่อนก้าวเข้าสู่การเป็น ‘เฟรชชี่’ ปีหนึ่ง เธออายุเพียงสิบแปดปี แต่มีภาระหน้าที่ต้องรับผิดชอบไม่ต่างจากคนในวัยทำงาน แม่เปิดร้านอาหารตามสั่งหน้าปากซอย ฝีมือเลื่องลือจนคนต้องกลับมาซื้อซ้ำ เธอเป็นลูกคนโต และมีน้องชายหนึ่งคนชื่อ ‘เมฆ’ อายุห่างกันสองปี เธอเริ่มทำงานตั้งแต่อายุสิบหกปี เพราะฐานะทางบ้านไม่ดี ลำพังเงินที่แม่หาจากการเปิดร้านอาหารตามสั่งก็ไม่พอใช้จ่ายในครอบครัว จึงอ้อนวอนขอแม่ไปทำงาน ตอนแรก ‘มะลิ’ คนเป็นแม่ปฏิเสธท่าเดียว ทว่าสุดท้ายต้องยอม เพราะภาระเพิ่มมากขึ้นทุกวัน หลังจากอาบน้ำแต่งตัวเสร็จเรียบร้อย มิราเดินลงมาหาคนเป็นแม่ที่อยู่ข้างล่าง กำลังจัดเตรียมของสำหรับใส่บาตร“มีอะไรให้หนูช่วยไหม”“ไม่มีแล้วจ้ะ” มะลิตอบแล้วยิ้มให้ลูกสาว หากแต่แววตาไม่ได้ยิ้มตามไปด้วย“ป่านนี้พระคงใกล้มาแล้ว เราออกไปรอข้าง
Baca selengkapnya
วิศวะกินเด็ก 2 | เจอกันอีกครั้ง
“มายืนทำอะไรตรงนี้หืมมิรา” “เจ้ม่อน”“มอลลี่” เจ้าของชื่อเน้นย้ำให้มิราเรียกตนใหม่เสียงเข้ม“เจ้มอลลี่” เธอเรียกชื่อคนข้างกายใหม่แล้วยิ้มนิดๆ ‘เจ้มอลลี่’ หรือที่ชอบเรียกแซวว่า ‘เจ้ม่อน’ เป็นผู้จัดการไนต์คลับที่ทำงานอยู่ เจ้แกเป็นคนใจดี พนักงานที่นี่รักเจ้แกทุกคนแม้กระทั่งเธอ แม้ว่าบุคลิกภายนอกจะดูดุ หากแต่นิสัยกลับสวนทางกันโดยสิ้นเชิง“แอบอู้เหรอเรา”“แหะๆ เดี๋ยวจะกลับไปทำงานต่อแล้วค่ะ”“มีเรื่องไม่สบายใจอะไรรึเปล่า บอกได้นะ เดี๋ยวเจ้ช่วย”“เจ้ช่วยหนูมาเยอะแล้ว” ทุกครั้งที่ช่วย เจ้มอลลี่ไม่เคยหวังผลตอบแทนอะไรเลยจนเธออดเกรงใจไม่ได้ หลักๆ คือเรื่องเงิน “เจ้รักและเอ็นดูมิราเหมือนน้องสาว ถ้ามีอะไรให้ช่วยบอกมาได้เลยไม่ต้องเกรงใจ”“ขอบคุณนะคะ” เธอยิ้มให้เจ้มอลลี่ “แล้วเมฆเป็นยังไงบ้าง”“เหมือนเดิมค่ะเจ้ หมอบอกว่าจะได้ผ่าตัดสมองด้วย เพราะมีเลือดออกในสมอง”“เจ้ช่วยออกค่ารักษาให้ได้นะ”“หนูไม่อยากรบกวน ที่ผ่านมาเจ้ช่วยพวกเรามาเยอะแล้ว” “เรื่องเล็กน้อยมิรา เจ้ไม่อะไรหรอก ถ้าอยากให้ช่วยก็บอกได้ เจ้ยินดีช่วย” มอลลี่รักมิรามาก ทั้งเอ็นดูและสงสารเด็กคนนี้ในเวลาเดียวกัน ปกติมิราต้องนั่งอ่านหนัง
Baca selengkapnya
วิศวะกินเด็ก 3 | เด็กจอมร้ายกาจ
ผ่านมาแล้วเกือบสี่ชั่วโมงที่เธอนั่งอยู่ในห้องนี้กับลูกค้าวีไอพี แต่ละคนเป็นถึงระดับผู้บริหารเจ้าของบริษัทหมื่นล้าน พวกเขามาเลี้ยงฉลองวันเกิด ‘คุณมานพ’ เธอไม่รู้จักหรอก แต่ได้ยินคนในห้องนี้พูดกัน บอกตามตรงแอบรู้สึกเบื่อเหมือนกัน นอกจากต้องคอยปรนนิบัติเสี่ยหื่นกามที่จ้องจะลวนลามเธอทุกเมื่อ ยังต้องนั่งฟังอะไรก็ไม่รู้ที่คนกลุ่มนี้พูดคุยกัน มีทั้งภาษาไทย อังกฤษ และจีนปะปนกัน อยากหนีไปจากตรงนี้แล้ว…“ขอบคุณค่ะ” เธอรับเครื่องดื่มจากเสี่ยที่นั่งอยู่ข้างกายมา แกล้งทำทียกขึ้นดื่ม อาศัยจังหวะเขาหันไปคุยกับคนอื่นๆ วางแก้วลง ไม่ไว้ใจถ้าหากไม่ใช่เครื่องดื่มที่ตนเทเองกับมือ “เสี่ยคะ เกวขอตัวไปเข้าห้องน้ำก่อนนะคะ”“รีบกลับมานะหนู” เสี่ยจอมหื่นเริ่มเมา เธอยิ้มให้แล้วลุกขึ้นเดินออกไปจากห้องวีไอพีอากาศข้างนอกยังดีกว่าข้างในล้านเท่า ความอึดอัดที่เก็บไว้หลายชั่วโมงถูกปลดปล่อยออกไปจนหมด เธอเดินมาห้องน้ำของโซนวีไอพีเพื่อทำธุระส่วนตัว ปกติเป็นคนทำอะไรรวดเร็ว หากแต่รอบนี้กลับเชื่องช้า ถ่วงเวลาเพราะไม่อยากรีบกลับเข้าไปในห้องนั้นเธอใช้เวลาในห้องน้ำเกือบยี่สิบนาที อันที่จริงทำธุระส่วนตัวเสร็จตั้งแต่ห้านาทีแ
Baca selengkapnya
วิศวะกินเด็ก 4 | จูบแรกของมิรา
“อยากได้ของคืน ก็หาอะไรมาแลกสิ… เด็กน้อย”ก้อนเนื้อข้างซ้ายกระตุกวูบกับสรรพนาม ‘เด็กน้อย’ ที่อีกฝ่ายใช้เรียกแทน น้ำเสียงเรียบนิ่ง หากแต่ทำคนฟังรู้สึกขนลุกซู่เมื่อได้ยิน “คะ…คุณต้องการอะไรจากหนู” รวบรวมความกล้าเอ่ยถามเขาตรงๆ “ฉันให้เธอหาอะไรมาแลก ไม่ใช่ถามความต้องการจากฉัน”“หนูไม่รู้ว่าคุณต้องการอะไร” สิ่งที่เขาต้องการ คงไม่ใช่เงินทองหรือของมีค่า เธอสัมผัสได้แบบนั้น…“ก็ลองเดาดูสิว่าฉันต้องการอะไร”“หนูไม่รู้หรอกค่ะ แล้วก็ไม่อยากเดาด้วย ถ้าไม่คืนกระเป๋าให้หนู นะ…หนูไม่เอาแล้วก็ได้” ไม่อยากเล่นเกมทายใจกับเขา ถ้าไม่คิดจะคืนกระเป๋าสตางค์ก็ไม่เอา อยากรีบเผ่นหนีไปจากตรงนี้โดยเร็ว อยู่ในห้องวีไอพีว่าไม่ปลอดภัยแล้ว การอยู่ใกล้ผู้ชายคนนี้ไม่น่าปลอดภัยยิ่งกว่า‘คาร์มิน’ แค่ชื่อก็ฟังดูน่ากลัวแล้ว“ถ้าคนอื่นรู้ความจริงเรื่องเธอ จะเป็นยังไงนะ”กึกก! ประโยคนั้นเป็นเหมือนคำสาป ทำให้เธอตัวแข็งทื่อทันทีที่ได้ยิน เธอที่กำลังหมุนตัวเดินออกไป หันกลับไปมองเจ้าของคำขู่อีกครั้ง“จะใช้เรื่องนี้เพื่อแบล็คเมล์หนูเหรอ”คาร์มินกระตุกยิ้มมุมปาก ดับบุหรี่ในมือลงแล้วดึงสายตากลับไปมองมิรา หน้าเธอตอนนี้กำลังซีดเผ
Baca selengkapnya
วิศวะกินเด็ก 5 | ยิ่งไม่อยากเจอ ยิ่งได้เจอ
ปัง…มิราแนบแผ่นหลังลงประตูห้องนอนตัวเองที่เพิ่งปิดตัวลง ภาพตอนถูกคาร์มินจูบยังคงฉายซ้ำในหัว อีกทั้งความรู้สึกยังติดตรึงจนถึงตอนนี้‘อยากได้ของคืน ก็หาอะไรมาแลกสิ… เด็กน้อย’‘หนูไม่รู้ว่าคุณต้องการอะไร’‘ก็ลองเดาดูสิว่าฉันต้องการอะไร’หรือที่เขาบอกให้เธอหาอะไรมาแลก เขาหมายถึงจูบหรือเปล่านะที่ต้องการ เธอเลื่อนมือขึ้นมาแตะริมฝีปากที่โดนผู้ชายอันตรายคนนั้นจูบ เสียครั้งแรกให้ไม่พอ นี่ยังเสียจูบแรกให้เขาอีก ทุกสัมผัสจากเขายังคงตามหลอกหลอนเธออยู่ทุกวินาที พยายามไม่คิดมากเท่าไร ก็ยิ่งคิดมากเท่านั้น“เลิกคิดได้แล้วมิรา ก็แค่จูบและ… เซ็กซ์” เธอเดินออกจากตรงนี้เพื่ออาบน้ำเตรียมเข้านอน ตอนนี้เป็นเวลาตีหนึ่งแล้ว พรุ่งนี้ต้องตื่นแต่เช้าเพื่อไปหาน้องชายที่โรงพยาบาล•••“พี่กับแม่รอเมฆอยู่นะ พวกเราคุยกันไว้ว่า ถ้าเมฆฟื้นเมื่อไหร่ แม่จะทำของโปรดที่เมฆชอบไว้ให้เยอะๆ เลย รีบฟื้นขึ้นมานะ” น้องชายเธอยังคงนอนอาการโคม่า อีกไม่กี่ชั่วโมงเมฆต้องเข้ารับการผ่าตัด ค่าใช้จ่ายในการผ่าตัดครั้งนี้ถือว่าสูงเลยทีเดียว เงินที่มีอยู่ตอนนี้ไม่พอต้องหาเพิ่ม เธอบอกแม่ว่าไม่ต้องเครียดเรื่องเงิน เพราะจะเป็นคนหาเอง เธอยอมส
Baca selengkapnya
วิศวะกินเด็ก 6 | ไม่ได้น่ากลัว แค่ไม่ไว้ใจ
“มึงเป็นใคร มาเสือกอะไรด้วย!” ชายขี้เมาชี้นิ้วพูดกับคาร์มินอย่างไม่พอใจ“อย่ามีเรื่องกันเลยนะคะ…” เธอหันไปบอกเขาที่ยืนอยู่ข้างหลัง ภาวนาขอให้ทั้งสองไม่วางมวยกัน แม้คาร์มินไม่ตอบโต้อีกฝ่าย แต่ขึ้นว่าว่า ‘น้ำนิ่งไหลลึก’ ย่อมอันตรายอยู่แล้วแม้ลึกๆ ไม่พอใจกับการกระทำของชายขี้เมาคนนี้ แต่ก็ไม่อยากให้มีการใช้ความรุนแรงเกิดขึ้น“อยากมีเรื่องก็มาดิวะ! กลัวที่ไหน!” ชายขี้เมายังคงพูดจาหาเรื่องคาร์มิน ผิดกับอีกฝ่ายที่เอาแต่ยืนมองนิ่งๆ อย่างไม่สามารถคาดเดาอะไรได้เลยมิราตัดสินใจดึงแขนคาร์มินออกไปจากตรงนี้ แต่แล้วเหตุการณ์ที่ไม่อยากให้เกิดมันก็เกิดขึ้นจนได้หมับ!ผัวะ!คาร์มินปล่อยหมัดใส่ชายขี้เมาเต็มแรงในจังหวะที่อีกฝ่ายกระชากไหล่ให้หันกลับไป“!!!!” เธอเบิกตาโพลงด้วยความตกใจกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น ภาพชายขี้เมานอนแน่นิ่งไม่ได้สติบนพื้น หลังจากถูกหมัดหนักๆ ของคาร์มินตะบันเข้าใส่หน้าเขาจะไม่ตายใช่ไหม…คาร์มินดึงแขนมิราที่อยู่ในอาการช็อกให้เดินตามออกไปจากบริเวณนี้ ด้วยความสติสตังยังไม่กลับมาทำงาน จึงไม่ได้ขัดขืนการกระทำของอีกฝ่าย“ขึ้นรถ”“คะ?” เธอขานรับพร้อมกับทำหน้างุนงง ก่อนจะหันไปมองรถหรูราคาแพ
Baca selengkapnya
วิศวะกินเด็ก 7 | ที่พึ่งสุดท้าย
วันต่อมาณ โรงเรียนแห่งหนึ่งมิราในชุดนักเรียนมัธยมปลายเดินถือกระเป๋าเข้าโรงเรียนในช่วงเจ็ดโมงครึ่ง หญิงสาวเอากระเป๋าหนีบไว้ใต้รักแร้แล้วยกมือไหว้คุณครูที่ยืนต้อนรับนักเรียนข้างหน้าประตูทางเข้าวันนี้เป็นวันแรกของสัปดาห์ หลังจากหยุดเรียนมาแล้วสองวัน ช่วงวันหยุดหลายคนคงนั่งอ่านหนังสือเตรียมสอบเข้ามหาวิทยาลัยและสอบปลายภาคในอีกสองสัปดาห์ หรือไม่ก็นัดพบปะกัน ส่วนเธอช่วยแม่ที่ร้าน ดึกมาก็ไปทำงานกับเจ้มอลลี่ที่ไนต์คลับ ไม่มีเวลาอ่านหนังสือหรือเที่ยวเล่นแบบคนอื่นๆความฝันของเธอคือการเป็นหมอฟัน แต่ดูเหมือนคงเป็นได้แค่ ‘ความฝัน’ เพราะเธอไม่มีเวลาอ่านหนังสือและติวเข้มเหมือนเพื่อนคนอื่นๆ เรื่องของค่าเทอมด้วย แต่ถึงอย่างนั้นเธอก็จะลองไปสอบอยู่ดี เผื่อโชคดีมีชื่อติดอันดับผู้ผ่านการคัดเลือก“ฉันทำชีทสรุปอ่านสอบมาเผื่อแกด้วยนะมิรา”“โห ทำไมใจดีจังเจ้าขา” เธอรับชีทสรุปจำนวนเท่ากับวิชาที่จะสอบปลายภาคในอีกสองสัปดาห์ข้างหน้าจากเจ้าขามา“คิดว่าแกคงไม่มีเวลาอ่านเองแน่ๆ เลยสรุปคร่าวๆ เท่าที่ตัวเองเข้าใจมาให้ มีทุกวิชาเลยนะ” เจ้าขา คือหัวหน้าห้องและเป็นเพื่อนสนิทของมิรา คอยทำชีทสรุปมาให้ให้บ่อยๆ เพราะเป็นห่
Baca selengkapnya
วิศวะกินเด็ก 8 | ข้อเสนอของคาร์มิน
ครืด ครืดเขาเหลือบมองโทรศัพท์ที่โชว์หลาเบอร์ไม่คุ้นเคยขึ้นมาหลังจากออกกำลังกายเสร็จ มองเบอร์นั้นอย่างครุ่นคิดว่าควรรับดีไหม เพราะปกติแล้วเขาไม่ค่อยรับสายเบอร์แปลก สุดท้ายจึงตัดสินใจกดรับ“ฮัลโหล”(สะ…สวัสดีค่ะ หนูเองนะคะ มิรา จำหนูได้หรือเปล่า)น้ำเสียงคุ้นเคยที่ดังเข้ามาในสายทำให้เขาเลิกคิ้วขึ้นสูงอย่างแปลกใจ แน่นอนว่าจำได้ แต่กำลังแปลกใจตรงที่ มิรารู้จักเบอร์เขาได้อย่างไร“อืม จำได้”(เอ่อ…คือว่า หนูโทรมากวนคุณหรือเปล่าคะ?)“ไม่ พูดธุระของเธอมา” มิราต้องมีเรื่องสำคัญแน่นอน ไม่อย่างนั้นคงไม่กล้าโทรมาหาเขา ทั้งที่เมื่อคืนเพิ่งทำตัวไม่น่ารักด้วยอยากรู้แล้วสิว่าเด็กนั่นโทรมาหาเขาทำไม…(วันนี้ว่างไหมคะ หนู…หนูขอเจอคุณได้ไหม)“…”(คือหนูมีเรื่องสำคัญอยากคุยกับคุณ แต่ถ้าคุณไม่สะดวก ก็ไม่เป็นไร…)“ได้… แต่ฉันจะเป็นคนเลือกสถานที่นัดเจอ” เขาตอบมิรากลับไปเสียงเรียบ“ถ้าไม่ตกลง ก็ไม่ต้องเจอ(ดะ…ได้ค่ะ หนูให้คุณเลือกสถานที่นัดเจอก็ได้)“ดี เอาเบอร์แอดไลน์มา จะส่งสถานที่นัดเจอให้” มุมปากหยักกระตุกยิ้ม แววตาฉายแววความชั่วร้ายออกมาอย่างไม่ปิดบังสุดท้าย มิราก็เป็นฝ่ายซมซานกลับมาหาเขาเอง…•••“ชะ…
Baca selengkapnya
วิศวะกินเด็ก 9 | ตกลงรับข้อเสนอ NC+++
“มาเป็นผู้หญิงบนเตียงของฉัน แล้วเธอจะได้ค่าตอบแทนกลับไปมากกว่าคืนนั้น…หลายเท่า”เธอนิ่งอึ้งกับข้อเสนอ ตอนแรกคิดว่านี่จะเป็นครั้งสุดท้ายของการมีเซ็กซ์กับคุณคาร์มิน ทว่าเขากลับยื่นข้อเสนอที่เหนือกว่ามาให้คืนนั้นเขาให้มาเยอะมากจริงๆ เยอะจนเธอแอบเกรงใจ พอได้ยินว่าจะได้ค่าตอบแทนมากกว่าคืนนั้นหลายเท่า ยอมรับว่าเกิดความโลภอยู่เหมือนกัน“ถ้าตกลงก็เริ่มตั้งแต่ตอนนี้ แต่ถ้าไม่…ก็กลับไปตั้งแต่ตอนนี้”“…” เธอยังคงเอาแต่นิ่งเงียบ เอายังไงดีมิรา ดูเหมือนว่าตอนนี้เธอไม่มีทางเลือกอื่นเลยนะ หากไม่ยอมรับข้อเสนอของคุณคาร์มินตอนนี้ ความหวังที่แบกมาหาเขาคงพังทลาย“ฉันไม่บังคับ มันขึ้นอยู่ที่เธอ”ไม่บังคับกับกดดันมีเส้นบางๆ คั่นกันอยู่เธอมาหาคุณคาร์มินเพราะต้องการเงินไปจ่ายเสี่ยวิชัยจะได้จบๆ กัน แต่ข้อเสนอพวกนั้นมันมากเกินไป ‘ผู้หญิงบนเตียง’ หมายความว่าเธอต้องมาหาเขา เมื่อเขาต้องการเซ็กซ์ใช่ไหม?ถ้าปฏิเสธบ้านก็คงถูกยึด เธอ แม่ และเมฆรักบ้านหลังนั้นมาก แต่มองอีกมุมถ้าเธอตกลงรับข้อเสนอจากคุณคาร์มิน นอกจากจะได้เงินไปจ่ายหนี้เสี่ยวิชัยแล้ว ยังได้ค่าตอบแทนกลับมามหาศาลอีกด้วย“นานแค่ไหนคะ ที่หนูต้องอยู่ในสถานะ
Baca selengkapnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status