LOGINKabanata 4
“UNDRESS me,” utos ni Fabien kay Cataleya nang makapasok sila sa loob ng kwarto. “Wala ka man lang bang balak na pagkapehin ako?” Aniya naman na para bang tatay lang niya ang kanyang hinubaran ng t-shirt. Wala siyang malisya. And that's wrong. She's supposed to be seducing him, not treating him like a father. “O, pantalon, hubad na,” aniya pa, “tumayo ka at ako na ang maghuhubad sa iyo.” Sumunod naman ito sa kanya. Hinubararan niya ito at medyo lumaki ang mga mata niya nang makita na hindi one hundred percent na patay ang pagkalalaki ni Fabien. Kumbaga sa na-stroke na tao ay kalahating buhay, kalahating patay. Ang laki pero hindi pa rin niya pinagtuunan ng pansin. “Ano pa ang kailangan mo? Towel, roba. Bath tub?” She normally asked as if there was no naked man in front of her. Tumingin siya sa loob ng banyo. Napakalaki ng banyo ng kwarto niyo, parang kasinlaki na ng isang 100sqm na bahay.” She grabbed the towel and the robe. Parehas na itim ang mga iyon, nasa loob ng isang cabinet na salamin ang panara. Binalikan niya ang binata na naghihintay sa wheelchair. “Okay lang ba na mabasa ang sugat mo?” She asked, covering his nakedness with the towel. “Yes.” “Okay. Halika na,” aniya saka itinulak ang wheelchair papasok sa banyo. May tubig na ang tub at siguro ay ipinahanda na nito kanina. It was still lukewarm. “Why do you act as if you’re used to seeing a naked man? You’re a virgin, right? You should fear me, keep your distance, and feel ashamed.” “E kasalanan ko bang pinakapal ng panahon ang mukha ko?” Sagot niya rito, “Kalokohan ang mga sinasabi mong mahiya dahil virgin. Nandito ako dahil ito talaga ang trabaho ko o mas malala pa nga rito. Kung hindi ka lang nabaril, wasak na wasak na ang kataas-taasang kabanal-banalan na puring sinasabi mo. Saka normal na ito sa akin. Ako ang nag-alaga kay tatay at matagal kami sa ospital. Hindi na bago sa akin ang makakita ng hubad na lalaki. Mas matatakot ako kung ipis ka.” Kinuha niya ang sponge nang lumublob na ito sa tubig. Buong katawan ang inilubog ni Fabien at kasama pati ulo. Nang umangat ito ay basa ang buhok nitong mahaba na parang ikinagwapo nito lalo. Naglagay siya ng men’s body wash sa sponge. “Kukuskusin pa ba kita?” Nagkibit ito at isinampa ang mga braso sa gilid ng tub. “Where did you learn how to drive?” He asked her. “Ah, sa kuya kong pulis.” “Pulis ang kuya mo? How did you end up in this kind of job?” Medyo tumigil si Catie sa ginagawa at sinulyapan sa mukha si Fabien. She was rehearsed to tell lies and make him believe that she was a rich kid, and her life changed. She gently scrubbed his body again. “Lumayas siya matapos na mabaril si tatay. Hindi ko alam kung sadyang iniwan niya kami o may misyon siya o anumang dahilan. Nabulok kami sa ospital dahil wala kaming pambayad. Binawas na lahat ng tulong pinansyal ng gobyerno ay malaki pa rin ang bayarin namin. Si kuya lang ang kayamanan ni Tatay kasi naubos ang lahat ng lahat makapasok lang siya sa serbisyo bilang pulis. Sa pagdagdag nang pagdagdag ng araw, lumulobo ang hospital bill. Para makalabas kami ay lumapit ako kay Vicky. Siya ang recruiter sa lugar namin ng mga GRO. E sabi niya malaki ang bentahan kapag walang experience. Iyong mga na-recruit niya noon sa amin ay hindi na umuwi sa lugar namin. Pati mga pamilya ay nawala na roon. Siguro ay gumanda na ang mga buhay nila sa pagdi-GRO. Ako, hindi naman GRO. Tinanggap ko lang ito at pagkatapos dito ay uuwi na ako kay tatay. Tapos na ang problema namin at makakaraos na lang kami sa araw-araw. Baka umuwi na rin si kuya at may panggastos na kami.” “Hindi ba siya nagpaalam sa inyo?” “Hindi. May mga lalaking dumating sa bahay at hinalughog ang lahat. Tapos, may isang lalaki roon na parang isasama raw ako. Doon na nanlaban si tatay gamit ang itak niya. Mabuti at nalaman na ng mga kapitbahay na may mga armadong lalaki ang dumating. Tinaga kaagad ni tatay ang lalaking humawak sa akin kaya siya binaril. Tapos ay tumakas ang mga ‘yon, may kinuha lang sila na kung ano, USB siguro iyon. Kay kuya iyon na gamit sa pagkakaalam ko. Nakita ko ‘yon na itinago niya sa kasuluk-sulukan na parte ng kwarto niya. Baka nga kung buhay si nanay ay sa sulok ng matris ni nanay niya itatago ‘yon.” Parang may dumaan na ngiti sa mga mata ni Fabien o baka sa guni-guni niya lang. “Was that incident related to your brother's job?” Napakibit siya, “Siguro kasi sa kwarto sila ni kuya pumunta at may kinuha sila. Tapos, nawala na si kuya. Umalis talaga siya at pinipigilan ko pero sabi niya ay nagmamadali siya. Asikasuhin ko raw na mabuti si tatay, ni hindi man lang nag-iwan ng pera. Sana lang ay buhay pa siya at hindi naman napahamak. Pinuntahan ko pa ang mga kasama niya para alamin kung nasaan siya pero confidential daw at kahit sa amin ni tatay ay hindi pwedeng ipaalam.” Nakaramdam din ng lungkot si Catie. Kahit na nagagalit siya sa nakatatandang kapatid, nakakaramdam siya ng kaba na baka nasangkot na iyon sa kung anong problema sa trabaho at may banta sa buhay. “Maayos naman si kuya noong una. Pinag-aaral niya na ako ulit pagkatapos niyang makapagbayad sana ng utang. Dalawang taon pa lang naman kasi siyang pulis at grabe ang sakripisyo ni tatay. Lahat ng mayroon kami ay naibenta makapagtapos lang siya ng BS Criminology.” “And you?” “Nagpaubaya ako kasi inisip ko na siya ang panganay. Mas mauuna siyang maka-graduate at makapag-trabaho. Mas matanda kasi siya sa akin ng pitong taon. Sana pagkauwi ko ay umuwi na rin siya.” Para siyang nagkukuskos ng sanggol at wala naman siyang ibang hinihilod kung hindi dibdib ni Fabien. “Kanina mo pa kinukuskos ang dibdib ko. Baka matanggal na ang balat n'yan.” “Ay naku! Nagtatagalog ka pala! Saan na ba kita kukuskusin?” Agad na hinawakan ng binata ang batok niya at hinila siya papalapit. He kissed her, holding her hand and dragging it down underwater. Nabitiwan ni Catie ang scrub dahil tumama ang kamay niya sa pagkalalaki nito. Hindi tulad kanina na kalahating comatose iyon, ngayon ay buhay na buhay at naninigas. “Hold it,” Fabien softly commanded her and kissed her again. Napalunok siya ng laway pero dahil masunurin siya ay balewala niyang ginawa ang utos nito. His hand was still holding her hand, guiding it. “Make me come, Cataleya,” anas nito at saka siya mas lalong hinila at sa leeg siya hinalikan. His hand was guiding her hand up and down. “Next time, your mouth will do the pleasure,” after saying that, he immediately put his thumb inside her mouth.Chapter 21 Nagising si Cataleya sa tunog ng alon na mahinang humahampas sa dalampasigan. It wasn’t literally like that but she could hear the ocean. For a few seconds, she forgot where she was. Nakapikit pa siya habang pinipilit alalahanin ang lahat, ang galit, ang pagtanggi, ang sapilitang pagdala sa kanya rito ni Fabien. Then it all came rushing back. Her eyes flew open. Napaupo siya agad. This is not my home! She whispered bitterly in her mind. Her chest tightened at the thought of Dane. And now she was here, trapped on some island with the man she both hated and once loved. Napapikit siya. She got out of bed and marched toward the door barefoot, still wearing the soft nightdress the maids put in the closet. May pakiramdam siya na planado na ni Fabien ang lahat ng ito. She hated even that. She hated everything here. Pagbukas niya ng pinto, agad siyang lumabas at matapang na bumaba ng hagdan. The mansion was quiet. Walang katao-tao sa sala pero bukas ang malalaking bintana a
Kabanata 20 Nagtiis ng gutom si Cataleya nang gabing iyon. Nakaupo siya sa gilid ng malaking kama sa kwartong tila masyadong maganda para maging kulungan. Malambot ang kutson, malamig ang aircon, at tahimik ang buong paligid pero wala ni isa sa mga iyon ang nakapagpagaan ng dibdib niya. Because no matter how comfortable the room was, she was still trapped. Mas lalo lang siyang nasasakal sa katahimikan. Mahigpit niyang niyakap ang sarili habang nakatanaw sa madilim na bintana. Hindi niya alam kung anong oras na, pero sigurado siyang tulog na si Dane sa oras na iyon. At iyon ang mas lalong nagpapabigat sa kanya. Isang buong araw na siyang wala at sumapit na ang gabi ay wala pa rin siya sa tabi ng anak niya. Ang kapal ng mukha ni Fabien para kunin siya patapos iyong mag-asawa at itaboy siya dahil magpapakasal na sa iba. Anong balak ng demonyong mafia sa kanya? Ang gawin siyang parausan? Her son had never slept without her. Mula nang ipanganak niya si Dane, kahit gaano kahirap ang buh
Chapter 19.1 “Tulong!” sigaw ni Catie habang mahigpit na nakakapit sa hamba ng bintana. Nanlamig ang buo niyang katawan sa nerbyos. Nasaan na ang kanyang tapang kanina? Nahipan lang siya ng amoy alat na hangin ay kasama ng tinangay ang tapang niya. Ilang palapag ang baba, at kahit hindi niya tingnan ay alam niyang siguradong bali-bali ang buto niya kapag nahulog siya roon. Biglang nagpawis ang mga palad niya, dahilan para lalo siyang madulas. Nanlaki ang kanyang mga mata. “Shocks… ayoko na… ayoko na talagang tumakas…” tili niya habang nanginginig. Pakiramdam niya, hindi para sa kanya ang pagiging parang si Spiderman na nag-i-stunt sa matataas na lugar. Mas gusto pa niyang magtago sa ilalim ng kama kaysa sa ganitong sitwasyon. Nasa akto na siyang bibitaw nang biglang may sumulpot mula sa bintana. Nanlaki lalo ang mga mata niya. Juice ko po! Si Fabien. Busangot ang gwapong mukha nito, halatang galit. Agad nitong inabot ang kanyang mga braso. He was quick and didn't waste any sec
Chapter 19 Nagmulat ng mga mata si Cataleya at agad siyang naalarma nang makita na nasa loob siya ng isang napakalaking kwarto. The ceiling stretched high above her, adorned with intricate designs that screamed wealth and power. Hindi iyon ang lugar na kinalakihan niya. Hindi iyon ang mundong kinasanayan niya. Naletse na! Hindi iyon ang bahay nila! Napaupo siya bigla pero agad ding napahawak sa kanyang ulo nang kumirot iyon. A sharp pain throbbed through her temples, making her wince. Everything felt heavy, her body, her breathing, even her thoughts. Unti-unting bumalik kay Catie ang huling alaala. Naaamoy pa niya ang matamis at nakakaakit pero kakaiba ang dala. Parang nakadikit pa rin iyon sa ilong niya. It was too strong and too unnatural. Her eyes widened in horror. “Hindi…” bulong niya sa sarili. Hindi siya basta nakatulog. She was drugged. Agad siyang tumayo kahit na nahihilo pa. She almost lost her balance, but she steadied herself by gripping the edge of a nearby table. Th
Chapter 18 Sabay-sabay na lumabas ng call center ang mga empleyado, halata ang pagod pero nangingibabaw ang saya sa kanilang mga mukha dahil tapos na ang trabaho. Isa rito si Catie. Isang simpleng despedida party ang gagawin ng mga ito para kanya. “Guys, saan ba tayo kakain?” tanong ni Mia habang inaayos ang bag. “Doon na lang sa usual nating tambayan,” sagot ni Leo, “Para hindi na rin tayo mahirapan.” Catie smiled softly, trying to hide the bittersweet feeling in her chest. “Salamat guys, hindi niyo naman kailangan na gawin ‘to.” “Of course we do,” sagot ni Shaun habang nakangiti, “You’ve been part of our team for years. This is the least we can do. Mawawala na ang muse namin!” Napangiti si Catie pero may lungkot sa kanyang mga mata. She would miss this chaos, these people, this life. Ito ang kanyang naging mundo para makapag-move on na rin sa buhay noon. Habang naglalakad sila palabas ng building, napansin ni Shaun na tila nag-aalangan si Catie. “Hey,” he said gently,
Chapter 17Habang papauwi si Catie sa bahay, hindi pa rin mawala sa isip niya ang paulit-ulit na tawag na natanggap niya sa opisina.Sa tuwing sumisirit ngayon ang pangalan ni Fabien sa isip niya ay takot na ang namamayani. After what happened to her brother, hindi siya dapat makampante sa totoong pagkatao ng tatay ng kanyang anak. Fabien is a devil. Pasalamat na lang siya na hindi siya ibinenta ng lalaki tulad ng narinig niyang sinabi ni Fredrin. Everything Fabien told her was a lie. He lied to hide his true identity and cover up the evil inside him.Huminga siya nang malalim. Pinilit niyang iwan muna sa labas ng pinto ang lahat ng kaba. Sa loob ng bahay, naroon ang anak niyang si Dane, na naglalaro ng maliit na bola sa sahig habang ang tatay niya ay nagbabasa ng diyaryo sa may malapit sa bata.“Nandito na si Mama, apo ko. Lalabas ako sandali, anak at may ayuda raw sabi ni pareng Estong. Baka makakuha kami sa barangay.”“O sige, tatay mag-ingat ka.”“Oo, anak. Apo, labas muna tatay h







