Mag-log inCassandra Louise’s Point of ViewDumating si Vicente sa bahay kinabukasan ng hapon.I was already sitting in the living room, going through the copies of the old documents my father had given me when I heard the door open. Hindi ko na kailangang tumingin para malaman kung sino iyon. Ilang segundo lang, nakita ko na si Vicente na papalapit sa akin.He looked tired.Hindi lang iyong simpleng pagod na nakikita pagkatapos ng mahabang araw. His hair was slightly messy, his sleeves were folded up, at halatang hindi siya nakatulog nang maayos. May hawak siyang folder sa isang kamay at phone naman sa kabilang kamay.Paglapit niya sa akin, hindi siya agad umupo.“I owe you an apology.”Tumingin ako sa kanya.“For what?”Huminga siya nang malalim bago inilapag ang folder sa mesa.“For keeping you in the dark.”Nanatili akong tahimik.Hindi ko alam kung ano ang gusto niyang marinig mula sa akin. Maybe an argument. Maybe anger. Pero sa totoo lang, pagod na akong makipagtalo. Ilang araw na rin ako
Agnes Riley’s Point of ViewNagising ako dahil sa liwanag na pumapasok sa pagitan ng kurtina.For a few seconds, hindi ko agad naalala kung nasaan ako. Nakatingin lang ako sa kisame habang pilit binabalikan ang mga nangyari kagabi. The unfamiliar room, the old safe house, the investigation, at ang katotohanang kailangan naming manatili rito dahil may mga taong sumusunod sa amin.Then I remembered the bed.Napalingon ako sa kabilang side.Wala na si Reed.Napabangon ako nang bahagya at napangiwi nang maramdaman ko ang sakit sa ankle ko. Hindi na kasing sakit kagabi, pero ramdam ko pa rin kapag gumagalaw ako.“Good morning.”Napatingin ako sa may doorway.Nandoon si Reed, may hawak na dalawang paper cups ng kape. Mukhang kanina pa siya gising. Nakaayos na rin ang jacket niya at may phone siyang hawak sa kabilang kamay.“You're awake.”“Obviously,” sagot ko habang inaayos ang buhok ko. “Hindi naman ako patay.”He gave me a look.“Don't joke about that.”Napatingin ako sa kanya nang ilang
Agnes Riley’s Point of ViewAng imbestigasyon namin ni Reed ay tuluyang nagdala sa amin sa isang lumang safe house sa labas ng city.Gabi na nang makarating kami roon. Habang papalayo kami sa main road, unti unti ring nabawasan ang mga ilaw at bahay sa paligid. Mas naging tahimik ang daan, at puro puno, madidilim na lote, at iilang bahay na lang ang nakikita ko. Halos wala nang dumadaan na sasakyan, kaya ramdam ko kung gaano kami kalayo sa mga lugar na madalas naming puntahan.Hindi ko alam kung gaano talaga kasafe ang lugar na iyon, pero ayon kay Reed, matagal na itong ginagamit ng pamilya niya kapag kailangan nilang manatili somewhere private. Sa sitwasyon namin ngayon, kailangan namin ng ganoong lugar.Ilang araw na rin kaming nakakapansin ng mga bagay na hindi na namin puwedeng basta balewalain. May mga taong tila sumusunod sa amin, at ilang beses naming nakita ang parehong sasakyan sa iba't ibang lugar. Hindi pa namin alam kung sino sila o kung ano talaga ang gusto nila, pero sap
Agnes Riley’s Point of ViewNagpatuloy kami ni Reed sa investigation kinabukasan.Mas maingat na kami ngayon kaysa dati. Hindi na kami basta kumukuha ng pangalan o document at agad gumagawa ng conclusion. Bawat detail na nakukuha namin ay kino-confirm muna namin bago namin isama sa listahan.Nasa maliit na office kami ni Reed, parehong nakatutok sa mga documents na nakakalat sa ibabaw ng table. May ilang lumang company records sa harap namin, kasama ang listahan ng mga taong may connection kay Daniel Cruz.For the past few hours, halos pareho lang ang ginagawa namin. Tinitingnan ang mga pangalan, chine-check ang dates, at kinukumpara ang records mula sa iba't ibang sources.Nakakapagod.Pero may pakiramdam akong may malapit na kaming makita.I moved another document closer to me and scanned the names again.“Wait.”Napatingin si Reed mula sa laptop niya.“What?”Tinuro ko ang isang pangalan sa document.“This one.”Lumapit siya nang kaunti para makita ang tinutukoy ko.I traced the co
Cassandra Louise’s Point of ViewHindi natapos sa unang tatlong messages ang lahat.Kinabukasan, nagpatuloy ang anonymous messages.Walang mahabang explanation. Walang pangalan. Walang malinaw na banta. Maiikli lang ang bawat message, pero bawat isa ay parang sinasadyang mag-iwan ng panibagong tanong sa isip ko.“You are looking in the wrong place.”Matagal kong tinitigan ang screen bago dumating ang kasunod.“Ask your family about the old records.”At makalipas ang ilang minuto, isang huling message ang pumasok.“The truth was buried for a reason.”Napahawak ako sa phone ko.Hindi ko alam kung sino ang nagpapadala ng mga iyon, pero malinaw na may gusto silang gawin. Hindi lang nila ako tinatakot. They wanted me to look for something.At mas nakakabahala, alam nila kung saan ako dapat magsimula.Agad kong ipinakita kay Vicente ang lahat ng messages.Nasa office kami noon. Tahimik ang buong paligid dahil halos lahat ng staff ay nasa kabilang room. Nakaupo ako sa sofa habang si Vicente
Agnes Riley’s Point of ViewMatapos naming ayusin ang mga documents, nanatili muna kami sa office.Hindi pa namin agad pinuntahan si Vicente. May ilang details pa kaming kailangang i-check para hindi kami pumunta roon na puro hinala lang ang dala namin.Si Reed ang nag organize ng information tungkol kay Daniel Cruz habang ako naman ang nag review ng notes ko mula kagabi. Isa isa kong binalikan ang mga pangalan at lugar na nakita namin.May ilang bagay na malinaw.May koneksyon si Daniel sa mga lumang business records ng pamilya ni Cassandra.May koneksyon din siya sa grupo na matagal na naming sinusubaybayan.At higit sa lahat, may taong nagmamasid kay Cassandra.“Agnes.”Napatingin ako kay Reed.“What?”“You've been staring at the same page for five minutes.”“I’m thinking.”“About the mission?”“Yes.”“Or your ankle?”Napatingin ako sa paa ko.“My ankle is fine.”“You always say that.”“Because it is.”“Then why are you limping?”Napatingin ako sa kanya.Hindi ko namalayang iniinga







