LOGIN“Have we met before?” “No but I met your parents before. I attended party organized by Roccs,” maligayang sagot nito. “I see,” tipid na sagot ni Rio Jean. Bumalik ulit ang tingin sa kanya ni Sir Lonel. “You knew our intern?” “What?” “She’s our intern,” tukoy sa kanya nito. “She came from state university in the province. We don’t usually accept interns from provincial university but I guess her connection with one of the Vice President—” “Sinasabi mo ba na koneksyon ang dahilan kung bakit nakapasok si Mihrimah? Na hindi dahil magaling siya?” Mukhang mananapak na si Rio Jean kaya hinawakan niya ito sa braso. “N-No, of course not. I’m just saying what I know. And wondering why you are with her?” “Saying what I know, my a-ss! Minamaliit mo ang pin–” “Excuse me, Sir. Mauuna na po kami,” mabilis niyang putol kay Rio Jean. Literal na kinaladkad niya ito palayo roon. “Sino ba ang mayabang na ‘yon?!” “Muntik ka ng madulas. Taga-DHM siya.” “Kung makapangmaliit kasi sa ‘yo, e
“DO EVERYTHING to find her. Imposibleng walang kahit anong impormasyon tungkol sa kanya.” Boses ng kauuwi pa lang na si Altero ang sumalubong kay Mihrimah nang lumabas siya sa kwarto niya sa Penthouse. “Even name? Yes, 5 years ago, she left Dubai. Ahmed Haddad told me himself.” Windang si Mihrimah sa kinatatayuan. Nagkausap ang asawa at daddy niya ng harapan? Teka!, siya ba ang hinahanap ni Altero? Pero bakit?! “I can’t wait for more months. You need to find her. Magtanong-tanong ka.” Napahilot si Altero sa sintido bago tila naramdaman na may ibang tao sa paligid. Umawang ang mga labi ng Espanyol nang magtama ang kanilang mga mata. Muntik pang mabitawan ang hawak na cellphone. “I’ll call you later. Sh!t!” tarantang paalam nito sa kausap. Basta na lang nito initsa ang jacket suit sa malaking sofa kaya kumunot ang noo ang noo ni Mihrimah. Altero immediately picked it up and went to her in big strides. “Marih,” paanas nitong sambit, tila namamangha na naroroon na siya
“Dito na lang ako, Dos. Huwag mo na akong samahan sa taas,” mahinahon niyang sabi. “Are you sure?” “She’s sure she doesn’t need you anymore,” aroganteng sagot ni Altero. Mukhang sisinghal din si Dos kaya inunahan niya na. “Sige na, Dos. Salamat sa paghatid.” Atubili pa ang pinsan niya nang bumalik sa sasakyan. Bago umalis ay ibinaba pa ang bintana. “Call me if you need anything,” anito. Kapagkuwan, ay matalim na binigyan ng tingin si Altero. “If you hurt even one strand of her hair, I will f ucking hunt your head.” Hinawakan niya na si Altero sa braso at kinaladkad palayo para hindi na ito makasagot pa. “It’s already past twelve and you just got home? May pasok ka pa bukas,” wika ni Altero sa mababang tinig. Hindi galit, ngunit alam niyang hindi rin kalmado. “Saan ka pumunta? I tried calling you and—” Hindi nito itinuloy ang sinasabi nang humikab siya. Gayunpaman ay nagsalubong ang mga kilay nito. Impit na tumili si Mihrimah nang bigla na lang siyang buhatin ni Altero.
“Shhh…” Hihikbi-hikbi pa rin siya kahit bahagya ng kumalma pagkatapos ng ilang sandaling pag-iyak. Bumitaw siya sa yakap. Malambing ang mga mata ng Daddy niya nang inabot nito ang kanyang pisngi. “Don’t cry. Mas lalong nagiging kamukha mo ang Mama mo kapag umiiyak ka. Have mercy on me, Jamilati. You know I can’t stand seeing you and your mom cry." “Hindi ka po galit sa akin?” “Why would I get mad at you?” Masuyo nitong pinunasan ang kanyang basang pisngi. “I-Iyon pong nangyari kay Zarek. Ang tigas-tigas kasi ng ulo ko. Kasalanan ko po iyon. I was so entitled and hard-headed. I’m sorry po.” Panibagong mga luha ang naglandas sa mga pisngi niya. “Zarek almost died… Ako dapat ang pumoprotekta sa kanya pero muntik na siyang mamatay dahil sa akin.” “That’s not true. It was an accident. Tahan na…” Muli siyang niyakap ng Daddy niya. Malambing pa sa malambing na h inalikan siya sa ulo. Ilang minuto pa ang kinailangan niya bago siya tuluyang kumalma. Niyaya siya nito na kumain ng
P uta!, mabuti na lang talaga at naligo siya. “I’m Altero Del Harrio, Sir.” Kahit pumipintig ang ulo niya sa hang-over ay pormal na inabot niya ang kamay. Walang kangiti-ngiti ito. Hindi pa man, ay parang hinuhusgahan na ang buong pagkatao niya gamit lamang ang mga mata. Sh!t! Ngayon lang tuluyang sumiksik sa utak niya ang konsekwensya ng kumalat na video. Malamang alam na rin ni Ahmed Haddad ang bagay na iyon. Tinanggap nito ang pakikipagkamay niya.“What brings you here, Sir? Have a seat.” Bahagyang kumunot ang noo nito. May disgusto sa boses nang nagsalita. “Do you have a hangover right now?“I– my cousins and I got together last night, Sir.” Sh!t talaga! May kung ano sa kanya na parang ayaw magkaroon ng masamang impresyon sa kanya si Ahmed Haddad. It’s f ucking weird!Alam ng mga kliyente, business partner o kahit investors na may ugali talaga siyang mainitin ang ulo. Wala siyang pakialam sa opinyon ng mga iyon dahil binabawi niya ng galing sa negosyo. Pero ngayon, s
[ALTERO] “Come on, Alt. What’s gotten into you?” Sinamaan niya ng tingin si Rafael nang inagaw nito ang alak na iniinom niya. Hindi naman natinag ang abogado bagkus ay padabog na inilapag nito iyon sa mesa. “Bakit hindi ka sumipot sa meeting mo sa representative ng LTV Network? You’ve been waiting for that since the last three d amn months!” “I forgot,” inis niyang sagot habang niluluwagan ang suot na necktie. “You forgot or you missed because you’ve been drinking since Sunday?” “Leave me alone, Rafael,” singhal niya rito. “My meetings are not your d amn business." Kahit nga ang pagbasa ng Last Will ang Testament ay nakalimutan niya. Mabuti na lang, hindi iyon natuloy dahil sa nangyaring paglabas ng video nila ni Dominico. The lawyers wanted to wait for the full investigation before distributing Dominico’s property and assets. Naging alerto ang mga pinsang kasama nila nang galit na kwinelyuhan siya ng kapatid. “Naririnig mo ba ang sarili mo? That meeting wasn’t just a mee







