Mag-log inPagkatapos ng ilang sandaling pag-aalinlangan, nauutal na sumagot si Raul, "What aunt? I have no idea what you're talking about, Eve."Sa pagkakataong ito, si Eve naman ang natahimik. Huminga siya nang malalim, pilit na pinapakalma ang magulong emosyon sa loob niya.“Kung hindi mo alam, sigurado akong alam ni Mommy.”“Eve!”Agad nagbago ang tono ni Raul. Naging mabigat at malalim ang paghinga nito habang pilit na pinipigilan ang galit sa kabilang linya.“Are you determined to turn this entire household upside down? That’s ancient history—why do you insist on digging it up now?! Bakit ba pilit mo pa ring hinuhukay ngayon?!”Halatang-halata ang pagkataranta at galit sa boses nito.Sa paglipas ng mga taon, marami nang taong nagwala sa harap ni Eve nang mabunyag ang pinakamalalalim nilang mga lihim. Pero hindi niya kahit kailan naisip na darating ang araw na matutuklasan niyang ganoon din pala ang sarili niyang ama.Sa pagkakaalam niya, naging maayos naman ang relasyon ng mga magulang nila
May bigat sa boses ni Hunter nang sabihin ang mga iyon.Nang marinig naman ito, agad na nawala ang ngiti ni Enzo. “Ano’ng ibig mong sabihin? ’Yon ba ang dahilan kung bakit mo kami pinaghihinalaan?”"I'm not finished," mahinang putol ni Hunter. “Emilio also discovered that right before the incident occurred, your father was in frequent contact with that department head." Tuluyang natahimik si Enzo. Nagdikit ang kaniyang mga kilay. Walang sinuman sa mga Padilla ang gagawa ng ganoong klaseng krimen. Pero ang kaniyang ama na si Raul...Hindi niya maikakaila na may kakayahan ang ama niya na gumawa ng mga padalos-dalos at mga selfish na desisyon. Biglang nag-ingay ang mga mental alarms sa isip ni Enzo. Hindi niya kayang pangatwiranan ang ginawa ng kaniyang Daddy nila noon.“Tatawagan ko ang ate ko ngayon,” mabilis na wika ni Enzo. “Si Ate Eve ang matagal nang nagmi-maintain sa mga connection namin sa mga officials. She’ll figure out what happened back then."Si Chief Douglas ang pinuno ng d
Sa pagkakataong iyon, kitang-kita rin ang tunay na pagkagulat sa mukha ni Hunter.napangiwi si Luna bago nagpatuloy. “At kanina lang sa station, halos ganoon din ang sinabi ni Aubrey.”Agad na naintindihan ni Hunter ang bigat na nararamdaman niya."It’s too much of a coincidence that’s why you need to find out the truth, right?"“Mm.” Tumango si Luna.Kung si Mr. V lang ang nagsabi nito, baka binalewala na lang niya bilang tsismis. Pero dalawang taong walang koneksyon sa isa’t isa ang nagsasabi ng halos parehong bagay.Paano niya hindi pag-iisipan ’yon?Paano kung totoo nga?Malaki ang utang na loob ni Luna sa adoptive parents niya. Sila ang nagligtas sa kaniya at nagpalaki sa kaniya. Hindi niya kailanman makakalimutan ang lahat ng ginawa nila para sa kaniya.Kaya hindi niya kayang balewalain ang katotohanan tungkol sa pagkamatay nila dahil lang mahal niya sina Pia at Eve. Marahang pinisil ni Hunter ang kamay niya, tahimik na nagbibigay ng lakas."From everything I know about the Huo f
Samantala, nabulabog ang mga pulis sa labas dahil sa ingay sa loob. Agad nilang binuksan ang pinto at nakahinga nang maluwag nang makitang walang nangyari kay Luna.“Ms. Luna, okay lang po ba kayo?”“Okay lang ako.”Habang lumalabas si Luna, saglit niyang nasulyapan si Aubrey. Maputlang-maputla ito, halos parang papel, pero wala nang emosyon sa mukha ni Luna.Tumingin siya sa mga pulis at mahinang nagsabi, “Tapos na po ang usapan namin. Pasensya na po sa abala.”Bago pa man makapasok ang mga pulis, hindi naging malinaw sa kanila ang mga desperadong sigaw ni Aubrey dahil sa ingay ng mga posas. Pero sa totoo lang, hindi na rin nangahas si Luna na makinig pa.Natakot siyang kapag nanatili pa siya roon, tuluyan siyang mawalan ng kontrol sa sarili niyang isip.“Miss Luna!” Paglabas niya sa interrogation wing, agad niyang nakita si Elmer na nagmamadaling papunta sa kaniya.Dahil kilala na siya ni Elmer mula pa noong bata siya, agad nitong napansin na may hindi magandang nangyari.“May sinabi
Biglang nanlamig si Luna. Para bang dumaloy ang malamig na hangin sa buong katawan niya hanggang sa buto.Hindi niya alam kung nagsisinungaling si Aubrey o nagsasabi ng totoo. Pero ang mga sinabi nito ay parang lason na unti-unting bumubuhay sa isang hinalang matagal na niyang pilit itinatago.Hindi naman magkakilala sina Aubrey at Mr. V, pero pareho ang kwento nila.Puwede kayang totoo ’to? Talaga bang may kinalaman ang mga Padilla sa trahedyang nangyari noon? Kung gano’n… alam na ba nila kung sino talaga siya simula pa noong una?At ’yung kabutihan ba nila sa kanya ay sincere, o ginagawa lang nila ’yon dahil may kasalanan sila?Mariing kinuyom ni Luna ang mga kamay niya. Tumusok ang mga kuko niya sa palad, at ang sakit ang bahagyang nagbalik sa kaniya sa realidad.“Isang pagkakamali?”Bigla siyang tumayo at yumuko sa ibabaw ng mesa para diretso itong tingnan. Nanatiling malamig at kalmado ang boses niya.“Aubrey, tingin mo ba bata ako? Kung iniisip mong maloloko mo ako gamit ang ilan
Pagkasara ng pinto, napahinga nang malalim si Aubrey. Nanginginig pa ito habang sumandal sa upuan. “Sasabihin ko sa’yo ang lahat, pero may kondisyon ako.”Walang emosyon sa mukha ni Luna. “Ano ’yon?”Matagal siyang tinitigan ni Aubrey bago tuluyang magsalita. “Ilabas mo ako rito.”Napatawa si Luna sa loob-loob niya.“Sobrang taas naman ng tingin mo sa akin. Nahaharap ka sa mabibigat na kaso tungkol sa drugs. Hindi ganoon kadaling makalabas ka rito.”Kasama si Era, nahaharap si Aubrey sa mga seryosong kaso—mula sa kidnapping hanggang sa pakikipagtulungan sa isang drug trafficking network. Mga krimeng puwedeng humantong sa mabigat na parusa.“Hindi mo kaya nang mag-isa,” ani Aubrey, halatang pinag-isipan na nito ang sasabihin. “Pero kung gagamitin mo ang influence ni Hunter, posible.”Huminto siya sandali.“At kung ayaw mong humingi ng tulong sa kanya, puwede mong lapitan ang mga Padilla. Kaya nilang gawin ’yon.”Napakunot ang noo ni Luna.“Gusto mong hilingin ko sa mga Padilla na labagi







