MasukHindi sigurado si Dani kung guni-guni lang niya, pero parang iba ang boses ng lalaki ngayon.Hindi ito kasing lamig at walang pakialam gaya ng dati. May kakaiba rito. Hindi niya lang maipaliwanag kung ano. Siguro dahil natamaan ng tanong nito ang sugat na matagal na niyang itinatago, kaya malamig siyang sumagot. “Anong pakialam mo? Hobby mo na ngayon ang pakikinig sa usapan ng iba?”Ayaw niyang masyadong malaman pa ni Lunaang gulo ng pamilya niya. Pero kung may isang tao man na kailangang makaalam ng mga pangit na sikreto ng pamilya niya, mas gugustuhin niyang si Luna iyon.At least, ang bestfriend niya ang nag-iisang taong alam niyang hinding-hindi siya pagtatawanan.Isa pa… napakalaki ng bansa. Kung hindi mo sadyang hahanapin ang isang tao, halos imposibleng magkrus ulit ang landas ninyo. Mahigit limang taon na mula nang maghiwalay sila… Tumalikod na lang si Dani noon at tuluyang nawala sa buhay nito nang walang kahit anong bakas.Pero nang muli silang magkita noong nakaraang taon,
Hindi na bago sa mga ang ganitong eksena. Matagal nang nasanay si Dani sa mga ito. Wala na rin siyang magawa tungkol dito.Noong bata pa siya, palagi siyang lumalapit para protektahan ang ina niya nang walang pag-aalinlangan. Pero habang tumatagal, unti-unti siyang naging manhid.Siguro, sa kaibuturan ng puso niya, naintindihan na rin niya na sa tuwing nag-aaway ang mga magulang niya, hindi naman talaga siya ang dahilan.Palagi itong tungkol sa paborito nilang anak.Hindi nakayanan ni Dennis na marinig ang mga sinabi ng asawa. Bigla siyang sumugod at itinaas ang kamay para sampalin si Annie habang nagmumura."Bakit naging ganito ang walang silbi mong anak? Dahil lahat iyan sa pagpapalaki mo sa kaniya! Annie, bulag siguro ako noong pinakasalan kita! Ang laki-laking halaga ng pera ang kinuha mo para lang bayaran ang mga utang niya! Walang hiya ka! Hindi mo man lang sinabi sa akin!"Lalong naging mabagsik ang mga salita ng lalaki. Hindi na bago kay Dani ang mga ganoong insulto. Ilang bes
Pagkarinig ng dagundong na sigaw ng ama, agad na tumigil si Diego sa pagpapanggap na umiiyak. Lumapit siya at hinarangan ang daan ni Dani."Oo nga! Tama si Papa!" Para bang siya pa ang kawawa. "Ate, huwag ka namang maging madamot."Halos magkapareho ang ekspresyon ng mag-ama kaya muntik nang matawa si Dani sa sobrang galit. Pero hindi niya magawa. Dahil ang dalawang walang hiya na ito ay ama at kapatid niya pa rin. Sa sandaling iyon, parang nahirapan siyang huminga. Hindi niya maintindihan kung ano ang ginawa niya sa nakaraang buhay niya para maging ganito ang mga taong kadugo niya.Huminga nang malalim si Dani. Hindi siya nagmamadaling umalis. Sa halip, lumingon siya at direktang tumingin kay Diego."Ang tagal ko nang nagtatrabaho. Hindi ba alam mo kung may pera ako o wala?? Hindi ba dapat alam mo kung naging madamot ba ako sa pamilya mo?"Pagkatapos, tumingin siya kay Annie, sa kanyang ina. "Baka hindi niya alam. Pero ikaw, alam mo, di ba?"Simula nang magsimula siyang magtrabaho, w
Matagal na natigilan si Don Richard dahil sa mga sinabi ng kanyang panganay na apo. Unti-unting nawala ang galit niya habang nananatiling tahimik ang buong ward.Nang makitang hindi dumating ang inaasahang pagsabog ng galit ng matanda, lumambot ang boses ni Eve. "Lolo, hindi lang anak ni Mommy o kapatid namin si Luna. She's also your granddaughter."Tumingin ang matanda sa kaniya. "Kailangan mo pa ba talagang ipaalala sa akin iyon?"Dahil sa mahabang paliwanag ni Eve, wala nang maisagot ang matanda.Sandali itong tila nahiya. Pagkatapos, iwinagayway niya ang kamay niya, halatang gusto nang tapusin ang usapan."Sige na, sige na. Kaya na nila ang mga bagay dito. May kanya-kanya rin kayong trabaho."Alam ni Eve na naintindihan na ng matanda ang gusto niyang sabihin, kaya tumigil na rin siya. "Enzo, go ahead and do your work. I'll stay here and accompany Lolo home this afternoon."Hindi naman seryoso ang kondisyon ng matanda. Maingat siyang sinuri ng doktor kaninang morning rounds at sina
Dahil sa isang pangungusap na iyon, biglang natahimik ang buong ward.Sa paningin ng mga tao sa labas, kilala ang isang Don Richard Padilla bilang isang patas at mabuting tao. Kahit matagal na siyang nasa mataas na posisyon, hindi siya kailanman nakilalang namimili o kumakampi sa mali.Pero ngayon, diretsahang sinabi ng pinakamamahal niyang apo na hindi siya patas. Natigilan ang matanda sa narinig mula kay Eve.Hindi mabasa ang emosyon sa mukha niya, pero sapat na ang bigat ng presensya niya para maging tensyonado ang buong paligid."Kaya gusto mo pa ring sabihin na mali ako?" Habang mas kalmado ang boses ng matanda, mas halatang pinipigilan niya ang galit niya.Kahit kahanga-hanga ang mga nagawa ni Eve sa politika, pakiramdam niya ay hindi pa rin sapat ang achievements niya para tutulan nang diretso ang kanyang lolo.Agad naman na naintindihan ni Enzo ang sitwasyon. Lumapit siya at itinaas ang braso para protektahan ang ate niya.Kung ikukumpara kay Eve, na ilang taon nang nagsisikap
Matiyagang naghintay si Enzo sa labas ng ward nang matagal.Makalipas ang ilang oras, nakatanggap ng tawag si Ethan at kinailangan niyang bumalik agad sa kumpanya, kaya naiwan si Enzo mag-isa.Nang umalis na ang mga kamag-anak at kaibigan na dumalaw, mahinahong pumasok si Enzo sa ward.Nakaupo sa gilid si Eve habang nagbabalat ng mansanas. Nakahiga naman ang lolo nila sa hospital bed. Maputla at hindi maganda ang itsura nito. Nang makita niyang pumasok ang paborito niyang apo, wala man lang saya sa mukha niya.Sumulyap si Enzo kay Eve, pero hindi siya pinansin nito. Kalmado nitong hawak ang fruit knife habang patuloy na nagbabalat ng mansanas.Isa-isang nahuhulog sa basurahan ang mga balat ng mansanas, may makapal at may manipis, depende sa pagkakahiwa nito. Halata na hindi rin maganda ang mood ni Eve.Lumapit si Enzo sa tabi ng kama at ngumisi sa matanda. "Ano'ng nangyari? Sino ba ang naging pabaya at in-offend ka, Lo?"Biglang nanlamig ang ekspresyon ng matanda. "Sino ang nang-offend
![Just One Night [Tagalog]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)






