LOGINPagkatapos ng tawag, lumingon si Luna at nakita si Hunter na nakatayo lang sa ilalim ng Lilim. Nagulat siya, hindi naman pala ito nakikinig sa usapan nila. Pinapanood lang siya nito mula sa malayo.Akala niya ay magiging makulit ang lalaki, pero binigyan siya nito ng space. Kinilig si Luna sa loob-loob niya, parang noong mga bata pa sila… Noon kasi, hinarang ni Hunter lahat ng love letter na para sa kanya at sinisira bago pa niya makita ang stamp ng mga iyon. Seryoso pa ang mukha ng lalaki at sasabihing, “Makinig ka sa akin. Ignore those brats, and focus on your medical studies."Noon, hindi siya nagagalit sa pagiging protective ni Hunter. Mas naramdaman pa nga niyang special siya kapag gano’n ang ipinapakita nito.Nang lumapit siya, nagkunwaring cool naman si Hunter. "Tapos na kayo? Lola went in already. Let’s eat." Parang wala lang iyon… na parang hindi niya gustong malaman kung ano ang pinag-usapan nila ni Ralph."Kunwari walang pakialam," bulong ni Luna sa sarili. Hindi niya napi
‘Nakalimutan na ng apo ko ang lola niya kahit hindi pa naman sila official na kasal…’Pero sa totoo lang, tuwang-tuwa si Lola Divina sa loob-loob niya. Alam niya na para sa isang lalaking tulad ni Hunter, ang asawa lang nito ang talagang makakaunawa sa lalaki habang-buhay. Kung hindi nito matututunang unahin ang asawa niya, baka napalo niya na ito ng tungkod para matauhan. Hinawakan ni Hunter ang dulo ng ilong niya. Ang seryoso at mayamang lalaki na ito ay hindi man lang nahiya. Sabi pa niya nang buong pagmamahal, "Well, she is my wife. Who else should I look at?" Kahit hindi pa sila official na nagbabalikan silang dalawa, sa puso niya, si Luna lang talaga at wala nang iba."E ano naman kung asawa mo siya," paalala ni Lola Divina. "Kailangan pa rin niya ng sarili niyang buhay at mga kaibigan. Nakikialam ba si Luna sa mga business meeting mo o kung sino ang kausap mo sa phone?"Parang napagalitan naman si Hunter kaya sumagot ito nang medyo pilit, "...Hindi naman."Pero ang totoo, gus
Kahit medyo mabagal ang pickup ni Elmer, alam na niya ang dapat gawin sa mga ganitong sitwasyon. Ramdam niya ang biglang paglamig ng aura ng amo niya, kaya mabilis siyang lumapit at naiilang na inabot ang nagba-vibrate na phone kay Hunter."Heto po, Boss."‘Naku, Miss Luna! 'Wag niyo po akong sisihin, ha! Hindi ko po kasalanan 'to!’ Sa loob-loob ni Elmer, sinusumpa na niya ang kasamahan niya. ‘Kasalanan 'to lahat ni Emilio, napakatuso ng bwisit na 'yun! Sobrang traydor!’Kinuha ni Hunter ang phone. Ni hindi man lang niya pinag-isipan ang green button; malamig niyang ni-reject ang tawag gamit ang hinlalaki niya. "Where is she?" "Ano po—" Nag-hesitate si Elmer, pero sumingit agad si Emilio na boses-sipsip at nagmamagaling. "Nasa likod po ng mansyon, Boss, nagdidilig ng halaman."“Hmm,” tanging sagot ni Hunter at naglakad na papuntang garden.Nang mawala na ang boss nila sa paningin nila, lumingon si Elmer at pinandilatan si Emilio habang nagngangalit ang mga ngipin. "Ang dumi mong magla
Hindi sigurado si Aubrey kung masyado lang siyang praning at malawak ang imahinasyon, pero may hinala siyang may pahiwatig ng nakakatakot na planong pumatay ang mga huling sinabi ni Era.Gusto ni Era... na tuluyan nang maglaho si Luna sa mundo…Biglang kinabahan si Aubrey at parang may dumaang lamig sa kanyang likod. Grabe, kapag pala ang isang spoiled brat at mayaman na anak ng mga Padilla ang naging masama, ang tindi rin ng bagsik at hindi nagpapahuli sa sarili niyang kasamaan. Kailan ba talaga nagawang galitin ni Luna nang ganito katindi si Era?Pero kahit ano pa man ang dahilan, tuwang-tuwa si Aubrey sa ideyang ito. Umaasa na lang siya na hindi siya bibiguin ni Era kapag dumating na ang tamang oras para umatake sila.***Bihira lang ang ganitong weekend na walang pasok, kaya plano talaga ni Dani na matulog hanggang sa magtanghali para makabawi sa grabeng puyat niya sa trabaho.Ding-dong—Habang sarap na sarap pa siya sa tulog, biglang bumasag sa katahimikan ng apartment ang malak
Sa biglang tingin, parang si Era lang naman ang tinatanong ni Eve. Pero sa hindi maipaliwanag na dahilan, biglang kinabahan nang matindi si Aubrey at parang tumayo ang lahat ng balahibo niya sa katawan.Pagkatapos nilang mag-breakfast at maibaba ang mga kubyertos, napansin ni Aubrey na pabalik-balik ang matatalas at makahulugang tingin sa kanya ni Era. Matapos mag-atubili nang ilang segundo, mabilis na tumayo si Aubrey para tulungan ang katulong sa pag-aayos ng mga bakanteng plato para dalhin sa kusina.Sinundan naman ng matatalas na mata ni Eve ang bawat galaw niya. "May mga katulong tayo para gumawa niyan, Aubrey. You don't need to lower yourself to do them." "Naku, wala naman po ito," pagsisinungaling ni Aubrey habang umaaktong pormal para lang itago ang grabeng kaba sa dibdib niya. "Sanay na sanay po akong gumawa ng mga household chores nung nakatira pa ako sa mga Camero. Pero luxury na nga pong maituturing iyon; kasi nung bago pa ‘yun, nung nasa ampunan pa ako..."Saktong-sakto
Agresibo at may pagmamadali ang halik ng lalaki.Parang gusto niya itong lamunin nang buo doon mismo sa pwesto nila.Narealize din ito ni Luna! Ito pala ang totoong ibig sabihin ng lalaki nang sabihin nitong matulog na sila!Ramdam ni Luna ang nagngangalit na emosyon at pagnanasa ni Hunter, at tuluyan siyang natangay sa tindi ng kanilang halikan… Dahil sa sobrang sarap at bigat ng nararamdaman, hindi niya napigilang isigaw ang pangalan nito…"Hunter...""Yes, I’m here…"Habang nagsasalita, bumaba ang mga labi nito sa kanyang collarbone, dahan-dahang kinakagat ang sensitibong balat niya bago pa gumapang pababa.Nang mapansin ni Hunter na medyo nanginginig na si Luna sa mga hawak niya, at may ilang luhang pumatak sa mga pisngi nito dahil sa tindi ng emosyon, tsaka lang siya huminto nang bahagya. Pero hindi niya binigyan ang dalaga ng kahit isang segundo para makahinga; kinuha niya ang kamay nito at idiniit sa isang mainit at matigas na bahagi...Alam ni Luna na dahil buntis siya kaya tak
Nagtaas lamang ng kilay si Luna. Hindi niya sinagot ang lalaki, at tinalikuran ang mga ito para umalis. Ang buntot ng kanyang evening gown ay medyo nakakaabala sa paglalakad. Sinipa niya ito palikod, bahagyang yumuko, at pinulot at hinawakan sa kamay bago nagtungo sa banquet hall. Hindi niya maiwa
Tumibok nang mabilis ang puso ni Aubrey, at ang tanging nais niya lang ay makaalis na agad sa lugar na iyon. “Mr. Montenegro, ayos na ang lahat. Pwede na ba kaming umalis?”“Ang mga hindi kasali dito ay maaari nang umalis.” Pinatong ni Hunter ang isang braso sa gilid ng sofa, habang ang mahahaba at
Nahulaan ni Luna ang dahilan kung bakit gusto ni Ralph na bumalik sila sa lumang mansyon nang magkasama, pero hindi niya tiyak ang tungkol sa gustong mangyari ng Mama nito.Pagdating niya at nang makita ang ilang anak na babae ng mga prominenteng pamilya na nakatayo sa tabi ni Ralph, agad na niyang
Halos matawa si Luna sa pagiging mahinahon ni Ralph. Bakit ba hindi niya napansin noon ang pagiging ipokrito nito noon?Gayunpaman, dahil apat na araw na lang at tuluyan nang matatapos ang annulment process nila, wala na siyang lakas makipagtalo pa. Sa halip, ginamit niya ang parehong taktika na mi







